ย้อนเวลามาเป็นเมียตัวร้าย

ตอนที่ 18 / 50

ตอนที่ 18 — ความเชื่อใจที่ถูกสั่นคลอน

ข่าวการถูกฟ้องร้องของบริษัทแพรวากระจายออกไปอย่างรวดเร็ว สร้างความตกตะลึงให้กับวงการธุรกิจ และแน่นอนว่าข่าวนี้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของแพรวา นักลงทุนหลายรายเริ่มถอนตัว และหุ้นของบริษัทก็ร่วงดิ่งลงอย่างน่าใจหาย แพรวาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อแก้ไขสถานการณ์ เธอทำงานหนักขึ้น ประชุมกับทีมทนายความ และพยายามชี้แจงข้อเท็จจริงกับนักลงทุน แต่ทุกอย่างดูเหมือนจะยากลำบากกว่าที่คิด หลักฐานที่ถูกนำมากล่าวหาก็ดูน่าเชื่อถือเกินไป ราวกับว่ามีคนวางแผนมาอย่างดีเพื่อทำลายเธอ อนาวินคอยเป็นกำลังใจให้แพรวาอยู่เสมอ เขาเชื่อมั่นในตัวเธอ และไม่เคยสงสัยในความบริสุทธิ์ของเธอเลยแม้แต่น้อย "ผมเชื่อว่าคุณไม่ได้ทำผิดอะไร แพรวา" เขากล่าวกับเธอในตอนเย็นวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งทานอาหารเย็นด้วยกันที่บ้าน "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะครับ" "ขอบคุณนะคะคุณอนาวิน" แพรวาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว" "คุณไม่ต้องห่วง ผมจะช่วยคุณเต็มที่" อนาวินยืนยัน "ผมจะใช้ทุกวิถีทางที่มีเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณ" คำพูดของอนาวินทำให้แพรวารู้สึกดีขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ความสงสัยที่เคยมีก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง เธอจำได้ว่าตอนที่รู้เรื่องสร้อย อนาวินก็เคยพยายามปกปิดเธอ การที่เขาพยายามเข้ามาช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่ในครั้งนี้ จะเป็นเพราะความรักที่เขามีให้เธอจริงๆ หรือมีเหตุผลอื่นแฝงอยู่ "คุณอนาวินคะ" แพรวาเอ่ยขึ้นอย่างลังเล "คุณแน่ใจนะคะว่าคุณไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับคดีนี้เลย" อนาวินมองเธอด้วยความประหลาดใจ "คุณถามแบบนี้หมายความว่าอย่างไรครับ" "ก็...คุณเคยปิดบังเรื่องสร้อยกับฉันมาก่อน" แพรวาอธิบาย "ฉันเลยอดคิดไม่ได้ว่า...คุณอาจจะรู้เรื่องคดีนี้มาก่อน หรืออาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องโดยไม่รู้ตัว" อนาวินถอนหายใจยาว สีหน้าของเขาดูผิดหวัง "คุณยังไม่ไว้ใจผมอีกหรือครับ แพรวา" "ฉัน...ฉันก็พยายามจะเชื่อคุณนะคะ" แพรวาตอบ "แต่พอเจอเรื่องแบบนี้ ฉันก็อดคิดมากไม่ได้" "ผมเข้าใจ" อนาวินพูดด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความเหนื่อยล้า "ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาดไป แต่ผมได้บอกคุณแล้วว่าผมรักคุณ และผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น" "ฉันรู้ค่ะ" แพรวากล่าว "แต่ในสถานการณ์แบบนี้ มันยากที่จะไม่คิดอะไร" ทั้งสองคนเงียบไปอีกครั้ง ความตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้นในบรรยากาศ คำพูดที่เคยปลอบประโลมกลับกลายเป็นเครื่องมือที่สร้างความไม่มั่นคง ในขณะเดียวกัน นลินก็กำลังเดินหน้าตามแผนการของเธอ เธอได้ส่งข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแพรวาให้กับนักข่าวบางคน ข้อมูลที่ทำให้เรื่องราวดูเหมือนจะร้ายแรงยิ่งขึ้นไปอีก เธอรู้ดีว่าการสร้างความไม่ไว้ใจระหว่างแพรวากับอนาวิน คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้แผนการของเธอสำเร็จ "ใกล้แล้วล่ะ" นลินคิดอย่างพอใจ "อีกไม่นานแพรวาจะต้องเสียทุกอย่างไป" วันต่อมา แพรวาได้รับโทรศัพท์จากทนายความของเธอ แจ้งข่าวร้ายว่ามีพยานใหม่ปรากฏตัวขึ้น และพยานคนนั้นได้ให้การที่เป็นผลเสียต่อรูปคดีของเธออย่างมาก พยานคนนั้นอ้างว่าเคยเห็นแพรวาพูดคุยกับคู่แข่งทางธุรกิจของเธออย่างลับๆ ก่อนที่จะเกิดคดีขึ้น "เป็นไปไม่ได้!" แพรวาอุทานด้วยความตกใจ "ฉันไม่เคยทำแบบนั้น" "ผมเข้าใจครับคุณแพรวา" ทนายความกล่าว "แต่คำให้การของพยานคนนี้มีน้ำหนักมาก และอาจจะส่งผลต่อรูปคดีของเราอย่างรุนแรง" แพรวารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา เธอไม่รู้ว่าใครคือพยานคนนั้น และทำไมถึงต้องใส่ร้ายเธอแบบนี้ เมื่ออนาวินทราบเรื่อง เขาก็รู้สึกเป็นห่วงแพรวาอย่างมาก เขาเข้ามาหาเธอที่ออฟฟิศทันที "แพรวา คุณเป็นอะไรหรือเปล่า" แพรวาส่ายหน้า เธอเล่าเรื่องพยานคนใหม่ให้อนามินฟังด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวนี้ หรือใครคือพยานคนนั้นค่ะ คุณอนาวิน" อนาวินมองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "คุณแน่ใจนะครับว่าคุณไม่ได้ไปพบใครอย่างลับๆ" คำถามของอนาวินทำให้แพรวารู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก ราวกับว่าเขาไม่เชื่อในตัวเธอ "คุณ...ก็ไม่เชื่อฉันอย่างนั้นหรือคะ" "ผมไม่ได้บอกว่าผมไม่เชื่อคุณ" อนาวินรีบแก้ต่าง "แต่ผมแค่เป็นห่วง ไม่อยากให้คุณตกเป็นเหยื่อของใคร" "แต่คำถามของคุณมันเหมือนกับว่าคุณสงสัยฉันจริงๆ" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง "คุณก็คิดว่าฉันอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เหมือนกันใช่ไหมคะ" อนาวินนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะถอนหายใจยาว "ผม...ผมไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว" บรรยากาศรอบตัวของทั้งสองคนเต็มไปด้วยความอึดอัดและความไม่ไว้วางใจ แพรวารู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังแตกสลาย ความสัมพันธ์ที่เธอพยายามประคับประคองมาตลอด กำลังถูกสั่นคลอนด้วยความสงสัยและการไม่เชื่อใจ เธอไม่แน่ใจอีกต่อไปว่าเธอจะสามารถเชื่อใจอนาวินได้จริงๆ หรือไม่ หรือว่านี่จะเป็นเพียงอีกหนึ่งบทพิสูจน์ที่เธอจะต้องผ่านไปให้ได้ แต่ในตอนนี้ ความเจ็บปวดและความสับสนได้เข้ามาครอบงำจิตใจของเธอ จนแทบจะมองไม่เห็นหนทางข้างหน้า

3,928 ตัวอักษร