รุ่งเช้าวันต่อมา เมลิสาและธนินท์เดินทางไปยังบ้านพักตากอากาศของ คุณนลินี ที่แอลพาร์ค รีสอร์ทหรูหราท่ามกลางธรรมชาติอันเงียบสงบ พวกเขานั่งรถมาด้วยกันตลอดทาง มีเพียงความเงียบที่ปกคลุมระหว่างทั้งสองคน แต่ครั้งนี้ ความเงียบนั้นไม่ได้อึดอัดเท่าเมื่อคืนก่อน เมื่อมาถึง คุณนลินี ซึ่งเป็นหญิงสูงวัยรูปร่างสง่างาม แต่แฝงไว้ด้วยความเฉลียวฉลาด กำลังนั่งรอพวกเขาอยู่ที่ระเบียงของคฤหาสน์ริมทะเลสาบ "มาแล้วเหรอจ๊ะ หลานรัก" คุณนลินีทักทายเมลิสาด้วยรอยยิ้ม "และคุณธนินท์ด้วย ยินดีต้อนรับนะจ๊ะ" "สวัสดีค่ะ คุณป้า" เมลิสาทักทายพร้อมกับค้อมตัวลงอย่างนอบน้อม "สวัสดีครับ คุณนลินี" ธนินท์กล่าวทักทาย หลังจากทักทายกันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามก็นั่งลงบนโซฟาที่จัดเตรียมไว้ริมระเบียง เมลิสาส่งสายตาให้ธนินท์เป็นสัญญาณว่าเขาควรเป็นคนเริ่มพูด ธนินท์สูดหายใจเข้าลึกๆ เขามองหน้าคุณนลินีอย่างตรงไปตรงมา "คุณนลินีครับ" ธนินท์เริ่มต้น "ผมกับเมลิสา... เรามีเรื่องอยากจะคุยกับคุณครับ" คุณนลินีเลิกคิ้วเล็กน้อย "เรื่องอะไรกันจ๊ะ" "คือ... เรื่องข้อตกลงของเราครับ" ธนินท์พูด "ผม... ผมคิดว่าเราคงจะแต่งงานกันไม่ได้ครับ" ใบหน้าของคุณนลินีฉายแววตกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง "แต่งงานกันไม่ได้? ทำไมล่ะจ๊ะ" คุณนลินีถาม เมลิสารู้สึกถึงความกดดัน แต่เธอก็ยังคงยืนยันที่จะพูดความจริง "ค่ะ คุณป้า" เมลิสาพูดต่อ "หนู... หนูไม่สามารถทำตามข้อตกลงนี้ได้ค่ะ" "ทำไมล่ะจ๊ะ" คุณนลินีย้ำถาม "เรื่องธุรกิจของครอบครัวหนู... หรือว่ามีเหตุผลอื่น" "หนู... หนูคิดว่าหนูไม่สามารถใช้การแต่งงานเป็นเครื่องมือเพื่อแก้ปัญหาได้ค่ะ" เมลิสาตอบ "หนูเชื่อว่า... น่าจะมีทางออกอื่นที่ดีกว่านี้" คุณนลินีมองเมลิสาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการประเมิน เธอเห็นความมุ่งมั่นและความจริงใจในแววตาของหลานสาว "แล้วคุณธนินท์ล่ะจ๊ะ" คุณนลินีหันไปถามธนินท์ "คุณคิดว่าอย่างไร" "ผมเห็นด้วยกับเมลิสาครับ คุณนลินี" ธนินท์กล่าว "ผมคิดว่า... การแต่งงานของเราอาจจะไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกฝ่าย" คุณนลินีนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอพิจารณาสิ่งที่ทั้งสองคนพูด "เข้าใจแล้วจ้ะ" คุณนลินีกล่าวเสียงเรียบ "ฉันเข้าใจเหตุผลของพวกเธอ" เมลิสาและธนินท์มองหน้ากันด้วยความโล่งอก แต่ยังคงรอคอยว่าคุณนลินีจะพูดอะไรต่อไป "แต่... พวกเธอก็ต้องเข้าใจฉันด้วยนะจ๊ะ" คุณนลินีพูดต่อ "ฉันเสนอเงื่อนไขนี้ เพราะฉันอยากให้ครอบครัวของเมลิสาผ่านพ้นวิกฤตไปได้" "หนูเข้าใจค่ะ คุณป้า" เมลิสาตอบ "และหนูก็ซาบซึ้งในน้ำใจของคุณป้ามากจริงๆ" "ถ้าอย่างนั้น..." คุณนลินีหยิบกระเป๋าถือขึ้นมา เปิดออก แล้วหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมา "ฉันมีข้อเสนออีกอย่างหนึ่ง" คุณนลินียื่นซองเอกสารนั้นให้กับเมลิสา "นี่คือ... แผนการลงทุนใหม่ของบริษัทฉัน" เมลิสากับธนินท์รับซองเอกสารมาด้วยความสงสัย "ในนี้... จะมีรายละเอียดเกี่ยวกับโครงการใหม่ ที่ฉันกำลังจะลงทุน" คุณนลินีอธิบาย "เป็นโครงการที่จะช่วยสร้างรายได้มหาศาลให้กับบริษัทของฉันในอนาคต" "แล้ว... เกี่ยวกับครอบครัวของหนูยังไงคะ" เมลิสาถาม "ฉันอยากจะเสนอให้ครอบครัวของเมลิสา... เข้ามาร่วมลงทุนในโครงการนี้ด้วย" คุณนลินีกล่าว "ถ้าพวกเธอสามารถหาเงินทุนส่วนหนึ่งมาได้ ฉันจะลงทุนส่วนที่เหลือให้ทั้งหมด" เมลิสากับธนินท์มองหน้ากันอย่างมีความหวัง "เงินทุนส่วนหนึ่ง?" ธนินท์ถาม "ใช่จ้ะ" คุณนลินีพยักหน้า "เป็นเงินจำนวนที่ไม่มากจนเกินไป... แต่ก็ต้องมากพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจจริงของพวกเธอ" "หนู... หนูคิดว่าเราทำได้ค่ะ" เมลิสาพูดด้วยความมั่นใจ "ดีมาก" คุณนลินียิ้ม "ถ้าพวกเธอทำได้ ฉันจะถือว่า... ข้อตกลงแต่งงานของเราเป็นอันยกเลิก และฉันจะสนับสนุนครอบครัวของเมลิสาอย่างเต็มที่" เมลิสาและธนินท์มองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มีทั้งความโล่งใจ ความตื่นเต้น และความหวัง "ขอบคุณมากค่ะ คุณป้า" เมลิสาพูด เสียงของเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณครับ คุณนลินี" ธนินท์กล่าวเสริม "เอาล่ะ" คุณนลินีกล่าว "ทีนี้... ก็ขึ้นอยู่กับพวกเธอแล้วนะจ๊ะ" ในขณะที่เมลิสาและธนินท์กำลังจะเดินทางกลับ พวกเขาก็ได้รับโทรศัพท์แจ้งข่าวที่ไม่คาดฝัน "สวัสดีค่ะ" เมลิสาทักทายปลายสาย "เมลิสา... นี่ฉันเอง ภวินท์นะ" เสียงของภวินท์ดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนื่อยล้า "ภวินท์! คุณโทรมาทำไม" เมลิสาถามด้วยความประหลาดใจ "ผม... ผมอยากจะขอโทษคุณ" ภวินท์พูด "ผมพูดจาไม่ดีกับคุณเมื่อวานนี้ ผมเข้าใจผิดไปหมด" เมลิสาสูดหายใจเข้าลึกๆ "ไม่เป็นไรค่ะ ภวินท์" "ผม... ผมอยากจะเจอคุณ" ภวินท์กล่าวต่อ "ผมอยากจะขอโอกาสอธิบายทุกอย่างให้คุณฟัง" เมลิสาก้มหน้าลง เธอมองธนินท์ที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ "ฉัน... ฉันไม่แน่ใจค่ะ" เมลิสาตอบ "ได้โปรดนะเมลิสา" ภวินท์อ้อนวอน "ขอแค่ครั้งเดียว ผมอยากจะขอโทษคุณจริงๆ" เมลิสาสูดหายใจอีกครั้ง "ก็ได้ค่ะ... คุณอยากจะเจอฉันที่ไหนคะ" "ที่แอลพาร์คค่ะ" ภวินท์พูด "ฉันกำลังจะไปที่นั่นพอดี" เมลิสากับธนินท์มองหน้ากัน คุณนลินีที่ได้ยินบทสนทนาก็เดินเข้ามาใกล้ "มีอะไรกันจ๊ะ" คุณนลินีถาม "ภวินท์ค่ะ คุณป้า" เมลิสาตอบ "เขาจะมาเจอหนูที่นี่" คุณนลินียิ้ม "ถ้าอย่างนั้น... ก็คุยกันให้เคลียร์นะจ๊ะ" เมลิสารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในชีวิตของเธอ การเผชิญหน้ากับภวินท์อีกครั้ง อาจจะเป็นบทสรุปของเรื่องราวในอดีต และเป็นจุดเริ่มต้นของอนาคตใหม่ที่เธอจะต้องเลือกเดินต่อไป