เมลิสาเดินเข้าไปในร้านกาแฟบรรยากาศอบอุ่นแห่งหนึ่ง แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ สร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลาย แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด เธอนัดภวินท์มาที่นี่เพื่อพูดคุยถึงข้อตกลงที่พวกเขาจะต้องทำร่วมกัน ไม่นานนัก ภวินท์ก็ปรากฏตัวขึ้น เขาดูดีในชุดลำลองสบายๆ แต่แววตาของเขายังคงฉายแววของความกังวล "สวัสดีครับเมลิสา" ภวินท์กล่าวเมื่อเขานั่งลงตรงข้ามเธอ "สวัสดีค่ะ ภวินท์" เมลิสาตอบรับ "ขอบคุณที่มานะคะ" "ผม... เป็นหนี้บุญคุณคุณ... ที่ให้โอกาสผม... ได้อธิบาย" ภวินท์กล่าว "เรา... ต้องคุยกันเรื่องข้อตกลง" เมลิสาเริ่มต้นทันที เธอรู้สึกว่าการยืดเยื้อจะยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง "หนู... จะให้โอกาสคุณ... ในการแก้ไข... แต่... มันต้องมีเงื่อนไขที่ชัดเจน" ภวินท์พยักหน้า "ผม... พร้อมที่จะ... ทำตามทุกอย่างที่คุณต้องการ" "ข้อแรก" เมลิสาพูดเสียงหนักแน่น "หนู... ต้องการให้คุณ... ทำข้อตกลง... เป็นลายลักษณ์อักษร... ว่าคุณจะคืนที่ดินแปลงนั้น... ให้กับหนู... ภายในระยะเวลา... ที่เราจะตกลงกัน" "ได้ครับ" ภวินท์ตอบรับทันที "ผม... จะให้ทนาย... ร่างข้อตกลง... ที่ชัดเจน... และ... จะใส่เงื่อนไข... เรื่องระยะเวลา... ที่คุณต้องการ" "ข้อที่สอง" เมลิสาพูดต่อ "หนู... ต้องการมีสิทธิ์... ในการตรวจสอบ... การดำเนินงาน... ของธุรกิจ... ของหนู... อย่างสม่ำเสมอ... และ... ต้องการรับทราบ... ผลประกอบการ... อย่างละเอียด" "แน่นอนครับ" ภวินท์กล่าว "ผม... จะให้รายงาน... แก่คุณ... ทุกเดือน... และ... ถ้าคุณต้องการ... คุณสามารถ... เข้ามาดู... ที่บริษัท... ได้ตลอดเวลา" "ข้อที่สาม" เมลิสาเงยหน้ามองภวินท์ตรงๆ "หนู... ไม่ต้องการให้คุณ... ทำงาน... กับคุณนลินี... อีกต่อไป... หนู... ต้องการให้คุณ... ตัดขาด... ความสัมพันธ์... ทางธุรกิจ... กับท่าน... โดยเด็ดขาด" ภวินท์ลังเลไปเล็กน้อย "แต่... คุณนลินี... อาจจะ... ไม่พอใจ" เขากล่าว "นั่น... เป็นปัญหาของคุณ" เมลิสาตอบ "หนู... ไม่สามารถ... ไว้ใจคุณได้... ถ้าคุณยังคง... ทำงาน... กับคุณป้า... หนู... กลัวว่า... หนู... จะถูกหลอก... อีกครั้ง" ภวินท์มองเมลิสาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ "ผม... เข้าใจครับ" เขากล่าว "ผม... จะเจรจากับคุณนลินี... เพื่อ... ยุติ... ความสัมพันธ์... ทางธุรกิจ... อย่างเป็นทางการ" "ดีมาก" เมลิสาพูด "และ... ข้อสุดท้าย... ถ้าคุณ... ทำผิดสัญญา... หรือ... พยายาม... หลอกลวงหนู... อีกครั้ง... ข้อตกลงนี้... จะไม่มีผล... และ... หนู... จะดำเนินการ... ทางกฎหมาย... กับคุณ... อย่างถึงที่สุด" ภวินท์พยักหน้ารับ "ผม... เข้าใจ... และ... ยอมรับ... เงื่อนไขทั้งหมดครับ" เขากล่าว "ผม... ขอสาบาน... ต่อหน้าคุณ... ว่าผม... จะทำตาม... สัญญา... ทุกประการ" เมลิสานั่งฟังภวินท์สาบาน เธอยังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง แต่การได้ยินคำมั่นสัญญาของเขา ก็ทำให้เธอรู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง "หนู... จะให้ธนินท์... ช่วยดู... ข้อตกลง... ก่อน" เมลิสาบอก "เขา... เป็นคนที่... รอบคอบ... และ... ซื่อสัตย์" "ได้ครับ" ภวินท์ตอบ "ผม... เชื่อใจ... การตัดสินใจของคุณ" ขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน จู่ๆ โทรศัพท์ของเมลิสาก็มีสายเข้า เธอเห็นว่าเป็นเบอร์ของคุณนลินี "คุณนลินี... โทรมาค่ะ" เมลิสาบอกภวินท์ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ภวินท์หน้าซีดลงเล็กน้อย "คุณ... รับสายเถอะครับ" เขากล่าว "ผม... พร้อมแล้ว... ที่จะเผชิญหน้า" เมลิสากดรับสาย "สวัสดีค่ะ คุณป้า" เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามสงบ "เมลิสา... ป้า... อยากจะคุยกับหนู... เรื่องสำคัญ" เสียงของคุณนลินีดังขึ้นมาทางโทรศัพท์ "ป้า... รู้... ว่าหนูกำลังจะ... ทำอะไร... กับภวินท์" เมลิสาใจหายวาบ เธอไม่รู้ว่าคุณนลินีรู้เรื่องทั้งหมดได้อย่างไร "คุณป้า... ทราบ... ได้ยังไงคะ?" "ป้า... มีสายข่าว... ของป้าเอง" คุณนลินีพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "และ... ป้า... ไม่เห็นด้วย... กับสิ่งที่หนู... กำลังจะทำ" "แต่... หนู... กำลังพยายาม... แก้ไข... สถานการณ์" เมลิสาพยายามอธิบาย "แก้ไข... หรือ... ทำลาย?" คุณนลินีถามกลับ "ภวินท์... ไม่ใช่คนที่จะ... ไว้ใจได้... ป้า... เป็นห่วงหนู... ป้า... ไม่อยากให้หนู... ถูกหลอก... อีกครั้ง" เมลิสารู้สึกถึงความไม่จริงใจในคำพูดของคุณนลินี "คุณป้า... กำลังพูด... เรื่องอะไรคะ?" เธอถาม "ป้า... รู้... ว่าภวินท์... พยายาม... จะเอาที่ดิน... ไปจากหนู" คุณนลินีกล่าว "และ... ป้า... จะไม่ยอมให้เรื่องนี้... เกิดขึ้น" ภวินท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เมลิสา สบตาเธอด้วยความกังวล เขาคงไม่คิดว่าคุณนลินีจะรู้เรื่องเร็วขนาดนี้ "คุณป้า... กำลังเข้าใจผิดแล้วค่ะ" เมลิสาพยายามอธิบาย "หนู... กับภวินท์... เรากำลังจะ... ทำข้อตกลง... เพื่อ... ช่วยเหลือธุรกิจของหนู" "ข้อตกลง... ที่จะทำให้หนู... เสียทุกอย่าง... ไปใช่ไหม?" คุณนลินีถามกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการเย้ยหยัน เมลิสารู้สึกว่าเธอไม่สามารถพูดคุยกับคุณนลินีต่อไปได้อีกแล้ว "หนู... ขอโทษค่ะ คุณป้า... ตอนนี้... หนู... ติดธุระ... แล้วก็... ต้องไปแล้วค่ะ" เมลิสากดวางสายทันที เธอหันไปมองภวินท์ "คุณป้า... รู้แล้ว" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนก ภวินท์ถอนหายใจยาว "ผม... คิดว่า... จะต้อง... เร่งมือ... มากกว่านี้" เขากล่าว "คุณนลินี... ไม่ยอมปล่อย... เราแน่"