ภายในห้องทำงานอันเงียบสงัด ภาคินจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาพบข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจเกี่ยวกับคุณศรันย์ คู่แข่งทางธุรกิจที่เขาสงสัยว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด "คุณศรันย์... คุณซ่อนอะไรไว้กันแน่" ภาคินพึมพำกับตัวเอง เขาพบว่าคุณศรันย์มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มธุรกิจสีเทาหลายแห่ง และมีประวัติการฟอกเงินที่ซับซ้อน "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะใช้อรปรียาเป็นเครื่องมือ" ภาคินกล่าว "เธอเป็นคนที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง" ขณะที่กำลังค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม ภาคินก็ได้รับข้อความจากลูกน้องคนสนิท "ท่านประธานครับ เราพบความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างอรปรียากับคุณศรันย์แล้วครับ" ภาคินรีบตอบกลับ "เป็นความเชื่อมโยงแบบไหน" "อรปรียาได้รับเงินจำนวนมากจากบริษัทที่คุณศรันย์เป็นเจ้าของครับ" ลูกน้องตอบ "และเงินก้อนนั้นถูกโอนเข้าบัญชีลับของเธอ" "บัญชีลับ..." ภาคินขมวดคิ้ว "หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบัญชีนั้นให้ผม" "ครับท่านประธาน" ภาคินวางโทรศัพท์ลง เขารู้สึกได้ว่ากำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็อดกังวลไม่ได้ว่า แผนการของศัตรูอาจจะซับซ้อนกว่าที่คิด ในขณะเดียวกัน เมษาก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง เธอสังเกตเห็นว่าภาคินมีท่าทีเคร่งเครียดกว่าปกติ "คุณภาคินเป็นอะไรไปคะ" เมษาถามขณะที่เธอเดินเข้ามาในห้องทำงาน ภาคินหันมามองเธอ "ไม่มีอะไรมากหรอกเมษา" เขาตอบ "แค่กำลังจัดการเรื่องงานนิดหน่อย" "แต่คุณดูไม่สบายใจเลยนะคะ" เมษาเอ่ยด้วยความเป็นห่วง ภาคินตัดสินใจเล่าเรื่องที่เขาค้นพบให้เมษาฟัง "ผมพบว่าอรปรียาได้รับเงินจากคุณศรันย์" เขาอธิบาย "และผมสงสัยว่าคุณศรันย์คือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" เมษารู้สึกตกใจ "จริงเหรอคะ" "ใช่" ภาคินตอบ "แต่ผมยังไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงต้องการทำลายผม" "บางที... เขาอาจจะแค่ต้องการกำจัดคู่แข่ง" เมษาเสนอความคิดเห็น "อาจจะใช่" ภาคินกล่าว "แต่ผมรู้สึกว่ามีอะไรมากกว่านั้น" ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น "ใครมา" ภาคินถาม "เป็นอรปรียาค่ะ" เมษาตอบหลังจากมองผ่านตาแมว ภาคินหน้าตึงขึ้นทันที "ให้เธอเข้ามา" เขาบอก เมื่อประตูเปิดออก อรปรียาก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "ไงคะ... คุณภาคิน คุณหนูเมษา" "มาทำไม" ภาคินถามเสียงเย็น "ก็มาทวงสัญญาไงคะ" อรปรียากล่าว "คุณบอกว่าจะทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม" "ผมกำลังทำอยู่" ภาคินตอบ "แต่ดูเหมือนว่า คุณจะยังไม่ทำมันให้เสร็จนะคะ" อรปรียากล่าว "ฉันได้รับข่าวมาว่า คุณกำลังสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับฉันกับคุณศรันย์อยู่" ภาคินเงียบไป เขาไม่คิดว่าอรปรียาจะรู้เรื่องนี้เร็วขนาดนี้ "คุณรู้ได้อย่างไร" ภาคินถาม "แน่นอนค่ะ" อรปรียาหัวเราะ "ฉันมีคนของฉันอยู่รอบๆ ตัวคุณ" เมษารู้สึกขนลุกเมื่อได้ยินเช่นนั้น "คุณหมายความว่ายังไง" "ก็หมายความว่า..." อรปรียาเดินเข้ามาใกล้ภาคินมากขึ้น "คุณไม่สามารถซ่อนอะไรจากฉันได้หรอกค่ะ" "คุณต้องการอะไรกันแน่" ภาคินถาม "ง่ายมาก" อรปรียากล่าว "คุณต้องพาผู้หญิงคนนี้กลับไปที่บ้านของคุณ และทำให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น" "ผมบอกคุณแล้วว่าผมกำลังทำอยู่" ภาคินกล่าว "แต่ฉันอยากให้คุณทำมันเดี๋ยวนี้" อรปรียากล่าว "และถ้าคุณไม่ทำ... ฉันจะเปิดเผยเรื่องทั้งหมดให้สาธารณชนรับรู้" ภาคินกัดฟันแน่น เขาอยู่ในสถานการณ์ที่บีบคั้น "คุณจะทำอะไร" เมษาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมจะพาคุณกลับไป" ภาคินตอบ "แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรอีก" "แน่นอนค่ะ" อรปรียายิ้ม "ฉันรอฟังข่าวดีอยู่นะคะ" เมื่ออรปรียาเดินจากไป เมษาก็หันไปมองภาคินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "นี่เราจะทำยังไงกันคะ" "ผมจะพาคุณกลับไป" ภาคินตอบ "แต่ผมมีแผนสำรอง" "แผนสำรองอะไรคะ" "ผมจะใช้โอกาสนี้ในการเผชิญหน้ากับคุณศรันย์" ภาคินกล่าว "ผมจะทำให้เขารู้ว่า เขาไม่สามารถทำอะไรผมได้" เมษารู้สึกใจหาย เธอไม่แน่ใจว่าแผนของภาคินจะปลอดภัยหรือไม่ "คุณภาคินคะ... ฉันกลัว" เมษาเอ่ย ภาคินเข้ามาสวมกอดเธอ "ไม่ต้องกลัวนะเมษา" เขาปลอบ "ผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ" คืนนั้น ภาคินให้คนเตรียมรถไว้ เขาบอกเมษาว่าพวกเขาจะเดินทางกลับคฤหาสน์ทันที "เตรียมตัวให้พร้อมนะเมษา" ภาคินกล่าว "การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว" เมษารู้ดีว่า เธอกำลังจะก้าวเข้าสู่สถานการณ์ที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวภาคิน และหวังว่าพวกเขาจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตินี้ไปได้ด้วยกัน.