หลังจากเหตุการณ์ที่สวนกับอรปรียาในงานเลี้ยง ภาคินก็พาเมษากลับคฤหาสน์ก่อนกำหนด บรรยากาศภายในรถเงียบผิดปกติ เมษารู้สึกถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวภาคิน "คุณเป็นอะไรคะ" เมษาถามขึ้นเมื่อรถจอดสนิท ภาคินหันมามองเมษา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนเร้น "ผม… อยากจะบอกคุณเรื่องบางอย่าง" เมษารอฟังด้วยใจที่เต้นระรัว "เรื่องอะไรคะ" "เรื่อง… ธุรกิจของผม" ภาคินตอบ "เรื่องที่อรปรียาพยายามจะสื่อถึงคุณ" เมษามองภาคินอย่างตั้งใจ "ฉันฟังอยู่ค่ะ" "ผม… กำลังมีปัญหาใหญ่" ภาคินยอมรับ "ปัญหาทางการเงินที่รุนแรงมาก" เมษารู้สึกตกใจ "จริงเหรอคะ" "จริง" ภาคินพยักหน้า "มีเจ้าหนี้บางคนกำลังกดดันผมอย่างหนัก และผมกำลังหาทางออกที่ดีที่สุดอยู่" "แล้ว… อรปรียา… เธอรู้เรื่องนี้เหรอคะ" เมษาถาม "ผมคิดว่าเธอคงจะรู้" ภาคินถอนหายใจ "เธออาจจะกำลังหาทางใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของผม" "แล้ว… ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อนหน้านี้คะ" เมษาถาม รู้สึกน้อยใจเล็กน้อย "ผม… ไม่อยากให้คุณต้องเป็นห่วง" ภาคินตอบ "ผมคิดว่าผมจะจัดการมันได้เอง" "แต่ตอนนี้คุณบอกฉันแล้ว" เมษาพยายามกลั้นน้ำตา "คุณกำลังเจอปัญหาใหญ่ แล้วฉันก็เป็น… ภรรยาของคุณ ทำไมฉันจะห่วงไม่ได้คะ" ภาคินมองเมษาด้วยสายตาที่อ่อนลง "ผมขอโทษนะเมษา" เขาเอื้อมมือมาจับมือของเธอไว้ "ผมแค่อยากจะปกป้องคุณ" "ปกป้องฉันเหรอคะ" เมษากล่าว "แต่การที่คุณเก็บเรื่องแบบนี้ไว้คนเดียว มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจนะคะ" "ผมรู้" ภาคินกุมมือเมษาไว้แน่น "ผมสัญญาว่าหลังจากนี้ ผมจะบอกคุณทุกเรื่อง" เมษาพยักหน้า "แล้ว… แผนของคุณภาคิน… จะเป็นยังไงต่อไปคะ" "แผนของผม… จะต้องเปลี่ยนไป" ภาคินตอบ "ผมจะต้องเร่งหาทางแก้ไขปัญหานี้ให้เร็วที่สุด" "คุณต้องการให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ" เมษาถามด้วยความเต็มใจ ภาคินมองเมษาด้วยความซาบซึ้ง "คุณแค่… อยู่เคียงข้างผมก็พอแล้ว" เช้าวันต่อมา ภาคินเรียกประชุมทีมงานของเขาอีกครั้ง สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากแผนการเดิม "ผมต้องการให้พวกคุณสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าหนี้ของผม" ภาคินออกคำสั่ง "หาให้ได้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง และพวกเขามีเป้าหมายอะไรที่แท้จริง" ลูกน้องของภาคินพยักหน้ารับคำสั่งอย่างรวดเร็ว พวกเขารู้ดีว่าสถานการณ์ของเจ้านายกำลังคับขัน "ส่วนเรื่องอรปรียา" ภาคินกล่าวต่อ "ผมอยากให้คุณสืบหาว่าเธอมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับธุรกิจของผม และเธอกำลังจะทำอะไรต่อไป" "รับทราบครับท่าน" ลูกน้องคนสนิทตอบ ภาคินมองไปที่เมษาที่ยืนอยู่ข้างๆ เขารู้สึกขอบคุณที่มีเธออยู่เคียงข้างในยามยากลำบากเช่นนี้ "แล้ว… เรื่องคดีของปู่ฉันล่ะคะ" เมษาถามขึ้น ภาคินหันมามองเมษา "ผมยังไม่ละทิ้งเรื่องนั้นนะเมษา" เขาตอบ "ผมจะสืบหาความจริงให้ได้" "ขอบคุณค่ะ" เมษายิ้มให้ภาคิน ตลอดทั้งวัน ภาคินและเมษาทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด ภาคินพยายามหาทางแก้ไขปัญหาหนี้สิน ขณะที่เมษาก็พยายามสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ ในขณะเดียวกัน อรปรียาก็ได้รับรายงานบางอย่างที่ทำให้เธอฉุนเฉียว "อะไรนะ!" อรปรียาตะคอกใส่ลูกน้องที่ยืนรายงานอยู่ "หมายความว่า… คุณภาคินกำลังจะยกเลิกสัญญาทั้งหมด!" "ครับคุณอรปรียา" ลูกน้องคนสนิทตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ "ผมได้ยินมาว่า… คุณภาคินได้หาแหล่งเงินทุนใหม่ได้แล้ว" "ไม่มีทาง!" อรปรียาตะคอก "เขาไม่มีทางหาเงินก้อนนั้นมาได้เร็วขนาดนี้แน่!" "ผมก็ไม่แน่ใจครับ" ลูกน้องตอบ "แต่… สัญญาเหล่านั้น… กำลังจะถูกยกเลิกจริงๆ ครับ" อรปรียากำหมัดแน่น แผนการของเธอที่กำลังจะทำให้ภาคินล้มละลาย กำลังจะพังทลายลง "เรื่องนี้นายต้องไปสืบให้ละเอียดกว่านี้!" อรปรียาสั่ง "ฉันไม่เชื่อว่าคุณภาคินจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้เร็วขนาดนี้!" หลังจากนั้น อรปรียาก็รีบโทรศัพท์หาใครบางคน "นี่คุณศรันย์" อรปรียาพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน "แผนของเรากำลังจะถูกทำลายค่ะ คุณภาคินกำลังจะหาทางออกได้แล้ว" "อะไรนะ!" เสียงของศรันย์ดังขึ้นจากปลายสาย "เป็นไปได้อย่างไร!" "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" อรปรียาตอบ "แต่เราต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่มันจะสายเกินไป" "ผมจะคิดดู" ศรันย์กล่าว "แต่คุณก็ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อขัดขวางเขาเหมือนกัน" "ฉันจะทำค่ะ" อรปรียายืนยัน "ฉันจะไม่ยอมให้คุณภาคินชนะง่ายๆ แน่นอน" เมื่อวางสายจากศรันย์ อรปรียาก็เริ่มวางแผนการใหม่ เธอมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและความมุ่งมั่น เธอจะทำให้ภาคินเสียใจที่มองข้ามเธอไป ในขณะที่ภาคินและเมษากำลังพยายามแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ศัตรูของพวกเขาก็ไม่ได้หยุดนิ่ง การต่อสู้ครั้งนี้กำลังจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ และมีอันตรายซ่อนเร้นอยู่ทุกมุม