หลังจากที่ภาคินสามารถหาแหล่งเงินทุนใหม่มาแก้ไขปัญหาหนี้สินได้สำเร็จ เขาก็รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่เขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ อรปรียาและศรันย์คงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่นอน "คุณภาคินคะ" เมษาเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน "คืนนี้จะไปร่วมงานเลี้ยงที่สมาคมผู้ประกอบการใช่ไหมคะ" "ใช่ครับ" ภาคินตอบ "คุณป้าอรุณีโทรมาบอกผมแล้ว" "ฉันรู้สึกตื่นเต้นจังเลยค่ะ" เมษากล่าว "นี่เป็นโอกาสดีที่เราจะได้พบปะกับคนสำคัญๆ ในวงการ" "ผมรู้" ภาคินยิ้ม "คุณเตรียมตัวให้พร้อมนะครับ" ในวันงานเลี้ยง ภาคินและเมษาเดินทางไปถึงงานด้วยกัน บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความหรูหราและคึกคัก ผู้คนมากมายต่างมาร่วมงาน แขกเหรื่อที่พบปะกันในงานเลี้ยงครั้งก่อน ต่างก็เข้ามาทักทายและแสดงความยินดีกับภาคินที่สามารถผ่านพ้นวิกฤตการณ์ทางการเงินไปได้ "ยินดีด้วยนะครับคุณภาคิน" นักธุรกิจคนหนึ่งกล่าว "ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังจะเซ็นสัญญากับบริษัทใหญ่" "ขอบคุณครับ" ภาคินตอบ "เรากำลังดำเนินการอยู่ครับ" ภาคินมองไปรอบๆ เพื่อหามองหาอรปรียา แต่ก็ไม่พบ เธอคงจะไม่ได้มางานนี้ ขณะที่ภาคินกำลังสนทนากับนักธุรกิจอยู่ เมษาก็สังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทีที่คุ้นเคย "คุณเมษา" ชายคนนั้นเอ่ยทักทาย "ผมศรันย์ครับ" เมษารู้สึกตกใจเล็กน้อย แต่ก็พยายามเก็บอาการ "สวัสดีค่ะคุณศรันย์" "ผมดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง" ศรันย์ยิ้ม "ผมได้ยินข่าวดีเรื่องธุรกิจของคุณภาคินมาเหมือนกัน ยินดีด้วยนะครับ" "ขอบคุณค่ะ" เมษาตอบ "คุณภาคินดูสบายใจขึ้นมากเลยนะครับ" ศรันย์กล่าว "ผมคิดว่า… ปัญหาบางอย่างของคุณภาคิน… อาจจะเกี่ยวข้องกับ… เรื่องส่วนตัวของใครบางคนก็ได้นะครับ" เมษาชะงัก "คุณหมายความว่ายังไงคะ" ศรันย์เดินเข้ามาใกล้เมษามากขึ้น "ผมรู้ว่าคุณกำลังพยายามช่วยคุณภาคินอยู่" เขาพูดเสียงเบา "และผมก็ชื่นชมในความภักดีของคุณ" "ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ" เมษาพยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ "ผมรู้ว่าคุณอยากรู้เรื่องคดีของคุณปู่ของคุณ" ศรันย์กล่าว "และผมก็รู้ว่าคุณภาคินกำลังพยายามสืบหาความจริงอยู่" เมษาใจเต้นแรง "คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไงคะ" "ผมรู้หลายอย่างครับ" ศรันย์ยิ้ม "และผมก็มีข้อมูลบางอย่างที่จะช่วยให้คุณได้ในสิ่งที่ต้องการ" "ข้อมูลอะไรคะ" เมษาถามด้วยความหวัง "ผมจะบอกคุณก็ต่อเมื่อ… คุณยอมทำตามข้อตกลงของผม" ศรันย์กล่าว "ผมอยากให้คุณ… นำข้อมูลบางอย่างมาให้ผม" "ข้อมูลอะไรคะ" เมษาถาม "ข้อมูลเกี่ยวกับ… สัญญาใหม่ที่คุณภาคินกำลังจะเซ็น" ศรันย์ตอบ "ผมอยากให้คุณ… ช่วยผม… เข้าถึงข้อมูลนั้น" เมษาตกใจกับคำขอของศรันย์ "ไม่ได้ค่ะ" เธอปฏิเสธทันที "ฉันทำแบบนั้นไม่ได้" "คุณแน่ใจเหรอครับ" ศรันย์ยิ้มเยาะ "คุณอยากจะช่วยคุณภาคินจริงๆ หรือเปล่า" "แน่นอนค่ะ" เมษาตอบเสียงหนักแน่น "ถ้าอย่างนั้น…" ศรันย์ยื่นนามบัตรให้เมษา "คุณลองคิดดูดีๆ นะครับ ถ้าคุณเปลี่ยนใจ หรือถ้าคุณอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ของคุณจริงๆ… โทรหาผมได้ตลอดเวลา" ว่าแล้ว ศรันย์ก็เดินจากไป ทิ้งให้เมษายืนนิ่งด้วยความรู้สึกสับสนและกังวล เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อคำพูดของศรันย์ดีหรือไม่ แต่เขาก็พูดถูก… เธออยากรู้ความจริงเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ของเธอจริงๆ เมื่อภาคินเดินกลับมาหาเมษา เขาสังเกตเห็นสีหน้าของเธอ "คุณเป็นอะไรครับ" "เปล่าค่ะ" เมษาตอบ "แค่… รู้สึกเหนื่อยๆ นิดหน่อย" "เรากลับกันเลยไหมครับ" ภาคินถาม "ค่ะ" เมษาตอบ ระหว่างทางกลับคฤหาสน์ เมษาก็นั่งเงียบ เธอครุ่นคิดถึงคำพูดของศรันย์ตลอดเวลา เธอรู้ว่าเธออยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เธอต้องเลือกระหว่างความภักดีต่อภาคิน กับความต้องการที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ ภาคินสังเกตเห็นความผิดปกติของเมษา "คุณแน่ใจนะครับว่าไม่เป็นอะไร" เมษาสูดหายใจลึก "ฉัน… กำลังคิดเรื่องบางอย่างอยู่ค่ะ" "เรื่องอะไรครับ" ภาคินถาม "เรื่อง… ศรันย์ค่ะ" เมษาตอบ "เขา… เขาเข้ามาคุยกับฉัน" ภาคินขมวดคิ้ว "เขาคุยอะไรกับคุณ" เมษาเล่าเรื่องที่ศรันย์เข้ามาทักทายและเสนอข้อมูลเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ให้เธอ โดยมีเงื่อนไขว่าเธอต้องนำข้อมูลเกี่ยวกับสัญญาใหม่ของภาคินมาให้เขา ภาคินกำหมัดแน่น "ไอ้คนสารเลว!" เขาคำราม "มันกำลังจะเล่นงานเราแล้ว!" "ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีค่ะ" เมษาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ฉัน… อยากรู้ความจริงเกี่ยวกับคดีของคุณปู่ แต่ฉันก็ไม่อยากทรยศคุณภาคิน" ภาคินหันมามองเมษา เขารู้ว่าเธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก "ผมเข้าใจครับ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง "คุณไม่ต้องกังวลนะเมษา ผมจะจัดการเอง" "แต่…" "ไม่มีแต่ครับ" ภาคินขัดขึ้น "ผมจะหาทางเอง" เขาจอดรถข้างทางและหันมาเผชิญหน้าเมษา "ผมจะไม่มีวันให้ใครมาทำร้ายคุณ หรือใช้คุณเป็นเครื่องมือได้" เมษาซาบซึ้งในคำพูดของภาคิน น้ำตาคลอเบ้า "ขอบคุณค่ะ" ภาคินยิ้มบางๆ "เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะเมษา" แต่ถึงแม้ภาคินจะให้คำมั่นสัญญา แต่ในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความกังวล ศรันย์เป็นคนเจ้าเล่ห์ และการวางแผนของเขาก็ดูเหมือนจะซับซ้อนกว่าที่คิด ภาคินรู้ดีว่านี่เป็นกับดัก และเขาจะต้องหาทางหลุดพ้นจากมันไปให้ได้ โดยไม่ยอมเสียเมษาไป