หลังจากกลับจากบ้านเก่า ภาคินก็รีบเรียกประชุมทีมกฎหมายของบริษัททันที เขาต้องการวางแผนรับมือกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมษาเข้าร่วมประชุมด้วย แม้จะรู้สึกประหม่า แต่เธอก็รู้ว่าต้องเผชิญหน้ากับความจริงนี้ "เอกสารที่ศรันย์ส่งมานั้น… ดูเหมือนจะเป็นของจริง" ภาคินกล่าวกับทีมกฎหมาย "โดยเฉพาะพินัยกรรมของพลอยไพลิน ที่ระบุว่ายกทรัพย์สินให้เมษา" ทนายความอาวุโสท่านหนึ่งกล่าวขึ้น "คุณภาคินครับ หากพินัยกรรมนี้เป็นของจริงและได้รับการรับรองตามกฎหมาย… คุณเมษาจะมีสิทธิ์ในทรัพย์สินตามที่ระบุไว้จริงๆ ครับ" "แต่… ผมไม่เชื่อใจศรันย์" ภาคินกล่าว "ผมเชื่อว่าเขามีแผนการซ่อนเร้นอยู่ เขาพยายามจะใช้เรื่องนี้มาบีบคั้นเรา หรือสร้างความปั่นป่วนให้กับบริษัท" "เราต้องตรวจสอบเอกสารทุกฉบับอย่างละเอียดครับ" ทนายอีกท่านหนึ่งกล่าวเสริม "รวมถึงการตรวจสอบลายเซ็น วันที่ และพยานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง หากมีข้อผิดพลาดหรือการปลอมแปลงเกิดขึ้น เราจะสามารถใช้เป็นหลักฐานในการต่อสู้ได้" "ผมต้องการให้ตรวจสอบประวัติของพลอยไพลินอย่างละเอียดด้วย" ภาคินสั่ง "หาข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของเธอ ความเป็นมา และความสัมพันธ์กับพ่อของผม" เมษากล่าวขึ้น "ถ้า… ถ้าพินัยกรรมเป็นของจริง… แล้วฉัน… ฉันควรจะทำอย่างไรคะ" "ตอนนี้… เรายังไม่ต้องทำอะไรครับ" ภาคินตอบ "ให้เราจัดการเรื่องเอกสารและกฎหมายให้เรียบร้อยก่อน" "แต่… ถ้าศรันย์มาเรียกร้องสิทธิ์จริงๆ ล่ะคะ" เมษากล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล "เราจะรับมือกับเขาเอง" ภาคินกล่าวหนักแน่น "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณเด็ดขาด" ขณะที่ภาคินกำลังวางแผนรับมือกับศรันย์ ศรันย์เองก็กำลังยิ้มอย่างพอใจในความสำเร็จของแผนการเบื้องต้นของเขา เขาได้ส่งมอบข้อมูลที่จำเป็นให้กับภาคินไปแล้ว และเขามั่นใจว่าภาคินจะต้องปั่นป่วนไม่น้อย "ถึงเวลาที่ต้องเดินหมากต่อไปแล้ว" ศรันย์พูดกับตัวเอง เขากดโทรศัพท์หาบุคคลนิรนามคนหนึ่ง "ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ใช่ไหม" ศรันย์ถาม "อย่าให้ผิดพลาดเด็ดขาด" เสียงปลายสายตอบรับอย่างเย็นชา "ไม่ต้องห่วงครับคุณศรันย์ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น" ภาคินกลับมาที่ห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ผมคิดว่า… ศรันย์กำลังจะเดินเกมต่อไป" เขากล่าวกับเมษา "เขาคงไม่หยุดแค่นี้" "แล้วเราจะทำอย่างไรคะ" เมษาถาม "ผมจะใช้แผนของเขาตอบโต้เขา" ภาคินกล่าว "เราจะแสดงให้เขาเห็นว่า… เราไม่ได้อ่อนแออย่างที่เขาคิด" ในเย็นวันนั้น ภาคินได้จัดงานเลี้ยงเล็กๆ ขึ้นที่คฤหาสน์ของเขา เชิญบุคคลสำคัญในวงการธุรกิจมาร่วมงาน รวมถึงคู่แข่งคนสำคัญของศรันย์ด้วย "คุณภาคินคะ ทำไมจู่ๆ ถึงจัดงานเลี้ยงคะ" เมษาถามด้วยความสงสัย "เป็นการแสดงพลังครับ" ภาคินตอบ "ผมต้องการให้ศรันย์รู้ว่า… ผมยังแข็งแกร่ง และผมมีพันธมิตรที่แข็งแกร่ง" เมื่อแขกเหรื่อเริ่มทยอยกันมา บรรยากาศก็เริ่มคึกคัก ภาคินเดินทักทายแขกเหรื่ออย่างเป็นมิตร แต่สายตาของเขาก็จ้องมองไปที่ประตูทางเข้าตลอดเวลา ทันใดนั้นเอง ศรันย์ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู พร้อมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มที่ดูไม่น่าไว้วางใจ "สวัสดีครับคุณภาคิน" ศรันย์กล่าว "ขอโทษที่ผมมาสายนะครับ" "เชิญครับคุณศรันย์" ภาคินตอบรับอย่างสุภาพ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา "ไม่คิดว่าคุณจะมา" "แน่นอนครับ" ศรันย์ยิ้ม "ผมก็อยากจะมาร่วมยินดีกับคุณด้วย" ระหว่างงานเลี้ยง ภาคินใช้โอกาสนี้พูดคุยกับคู่แข่งของศรันย์หลายคน เขาได้แย้มพรายถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างเกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจของศรันย์ โดยไม่กล่าวถึงพินัยกรรมหรือเมษาโดยตรง "ผมได้ยินมาว่า… ช่วงนี้คุณศรันย์กำลังมีปัญหาเรื่องหุ้นส่วนบางส่วนนะครับ" ภาคินกระซิบถามคู่แข่งคนหนึ่ง "อ้อ… ครับ ผมก็พอจะทราบเรื่องอยู่บ้าง" คู่แข่งคนนั้นตอบ "แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะเป็นเรื่องจริงทั้งหมดหรือไม่" ภาคินเพียงยิ้มรับ เขาได้โปรยเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยลงไปแล้ว และเขาหวังว่ามันจะเติบโตขึ้นในเวลาที่เหมาะสม เมษามองดูภาคินที่กำลังพูดคุยกับแขกเหรื่อ เธอรู้สึกอุ่นใจที่ได้เห็นเขาเข้มแข็งและมั่นคง เธอรู้ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มเหล่านั้น คือการต่อสู้ที่หนักหนาสาหัส "คุณภาคินคะ" เมษาเดินเข้าไปหา "คุณ… คุณแน่ใจนะคะว่าทำแบบนี้แล้วจะไม่เป็นอะไร" "ผมแน่ใจครับ" ภาคินหันมายิ้มให้เธอ "ผมจะทำให้ศรันย์รู้ว่า… เขาเลือกผิดคนแล้ว" การเผชิญหน้ากับศรันย์กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง และภาคินก็พร้อมที่จะใช้ทุกวิถีทางเพื่อปกป้องความรักและอนาคตของเขากับเมษา