ธีร์นั่งนิ่งราวกับถูกสาป ดวงตาเหม่อลอยไปยังจุดที่ว่างเปล่า สมุดบันทึกของมารดาที่เขาเพิ่งอ่านจบได้กระแทกเขาเข้ากับความจริงอันโหดร้าย ที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ความคิดที่ว่าบิดาผู้เป็นที่รัก อาจเป็นฆาตกรที่พรากชีวิตมารดาไปนั้น มันหนักหนาเกินกว่าที่จิตใจของเขาจะรับไหว "คุณธีร์คะ..." นาราเอ่ยขึ้นอีกครั้ง พยายามดึงสติของเขาให้กลับมา "เรายังเหลืออะไรอีกบ้าง" ธีร์ส่ายหน้าช้าๆ "ผม... ผมไม่รู้" "เอกสารในห้องทำงานพ่อของคุณค่ะ" นาราเตือน "เรายังไม่ได้ตรวจสอบอย่างละเอียด" "เอกสารพวกนั้น... มันอาจจะ... มันอาจจะยืนยันเรื่องนี้ก็ได้" ธีร์พูดเสียงแผ่วเบา เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบิดาของตนจะเป็นคนเช่นนั้น "เราต้องหาความจริงให้เจอค่ะ" นารากล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "ไม่ว่าความจริงนั้นจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม" ธีร์เงยหน้ามองนารา ใบหน้าของเขาฉายแววของความมุ่งมั่นที่เริ่มกลับคืนมา "ใช่... เราต้องหาความจริง" ทั้งสองลุกขึ้นยืนจากโซฟา เดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของธีร์ เขาหยิบกล่องเอกสารที่ได้มาจากห้องทำงานของบิดาขึ้นมาอีกครั้ง และค่อยๆ เปิดมันออกอย่างระมัดระวัง "เอกสารพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นเกี่ยวกับธุรกิจ" ธีร์บอกพลางพลิกดูเอกสารทีละแผ่น "แต่มีบางอย่างที่ดูแปลกๆ" เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา เป็นซองจดหมายสีขาวที่ดูเก่าแก่ มีตราประทับของบริษัทแห่งหนึ่งซึ่งธีร์ไม่คุ้นเคย "นี่มันอะไรกัน" เขาพึมพำ นาราเข้ามาดูใกล้ๆ "เป็นจดหมายรักหรือเปล่าคะ" ธีร์เปิดซองจดหมายอย่างช้าๆ ข้างในมีกระดาษพับอยู่หลายทบ เมื่อคลี่ออก ตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ ก็ปรากฏขึ้น " 'ถึง... มาร์คที่รัก' " ธีร์อ่านเสียงดัง "นี่มัน..." "จดหมายของคุณแม่" นาราอุทาน "เป็นจดหมายที่ส่งถึงคุณมาร์ค" "แต่...ทำไมถึงมาอยู่ในเอกสารของพ่อ" ธีร์ถามด้วยความสับสน "บางที...พ่อของคุณอาจจะเจอจดหมายฉบับนี้" นาราคาดเดา "และเขาอาจจะเก็บมันไว้เพื่อใช้ข่มขู่แม่ของคุณ" ธีร์อ่านจดหมายต่อไปอย่างตั้งใจ " 'มาร์คที่รักของฉัน วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่มีความสุขเลย ฉันคิดถึงคุณเหลือเกิน ฉันเสียใจมากที่ต้องตัดสินใจแบบนี้ ฉันรู้ว่าคุณเสียใจ แต่คุณต้องเข้าใจ ฉันต้องทำเพื่อครอบครัวของฉัน ฉันได้รับความช่วยเหลือจาก 'เขา' เพื่อช่วยคุณ เรื่องทั้งหมดมันซับซ้อนเหลือเกิน ฉันไม่รู้จะอธิบายให้คุณฟังอย่างไรดี แต่ฉันต้องยอมทำตามข้อตกลงของ 'เขา' เพื่อปกป้องทุกอย่าง ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจ และฉันหวังว่าคุณจะมีความสุขในชีวิตของคุณ ฉันจะไม่มีวันลืมคุณ 'มาร์ค' ชายผู้เป็นที่รักของฉันตลอดไป ด้วยรักเสมอ [ชื่อมารดาของธีร์]' " เมื่อธีร์อ่านจบ เขาก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความปวดร้าว "แม่...แม่รักผมมากจริงๆ" "ใช่ค่ะ" นาราตอบ "และแม่ก็รักคุณมาร์คมากเช่นกัน" "แล้ว...เอกสารอื่นๆ ล่ะ" ธีร์ถาม "มีอะไรที่เกี่ยวกับเรื่องนี้อีกไหม" ธีร์และนาราช่วยกันค้นหาเอกสารที่เหลืออย่างละเอียด ในกองเอกสารจำนวนมาก พวกเขาพบเอกสารอีกสองสามฉบับที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้อง ฉบับแรกเป็นบันทึกทางการเงินของบริษัทที่ดูเหมือนจะถูกปิดตัวไปแล้วชื่อ 'Phoenix Holdings' ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับตราประทับบนซองจดหมาย "Phoenix Holdings..." ธีร์ทวนชื่อนั้น "ผมไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทนี้มาก่อนเลย" "อาจจะเป็นบริษัทที่เกี่ยวข้องกับคุณมาร์ค" นาราเสนอ "หรืออาจจะเป็นบริษัทที่พ่อของคุณใช้เพื่อจัดการเรื่องต่างๆ" เอกสารอีกฉบับเป็นเอกสารเกี่ยวกับสัญญาการกู้ยืมเงินจำนวนมหาศาล โดยมีชื่อของ 'มาร์ค' ปรากฏอยู่เป็นผู้กู้ และมีชื่อของ 'เขา' ซึ่งก็คือพ่อของธีร์ เป็นผู้ค้ำประกัน "นี่มันหมายความว่ายังไง" ธีร์ถาม "พ่อของผมเป็นคนค้ำประกันเงินกู้ให้คุณมาร์ค" "เป็นไปได้ว่า พ่อของคุณอาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เราคิดก็ได้" นาราบอก "บางที...การที่พ่อของคุณช่วยคุณมาร์ค อาจจะมีเหตุผลที่ลึกซึ้งกว่านั้น" "แต่ถ้าพ่อช่วยคุณมาร์ค แล้วทำไมถึงต้องข่มขู่แม่ของผมด้วย" ธีร์ยังคงสงสัย "อาจจะมีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง" นาราคาดเดา "บางที...พ่อของคุณอาจจะต้องการควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด" ธีร์หยิบเอกสารฉบับสุดท้ายขึ้นมา มันเป็นใบแจ้งความที่เคยถูกแจ้งไว้เมื่อหลายปีก่อน แต่ถูกยกเลิกไปแล้ว "นี่มัน...ใบแจ้งความหายตัว" ธีร์อ่านอย่างตกใจ "ผู้แจ้งคือ... 'ธีร์' " "คุณธีร์...เป็นคนแจ้งความเรื่องคุณแม่หายไปอย่างนั้นหรือ" นาราถามด้วยความประหลาดใจ "ผม...ผมจำอะไรไม่ได้เลย" ธีร์กล่าว "ผมยังเด็กมากตอนนั้น" "แต่...ทำไมใบแจ้งความนี้ถึงถูกยกเลิกไป" นาราถาม "และใครเป็นคนยกเลิก" เมื่อพลิกดูด้านหลังเอกสาร ธีร์ก็ต้องตกตะลึง "ผู้ยกเลิก...คือพ่อของผม" "นั่นมันแปลกมาก" นาราพึมพำ "ถ้าคุณแม่ของคุณหายตัวไปจริงๆ ทำไมพ่อของคุณถึงต้องยกเลิกใบแจ้งความ" "อาจจะเพราะ...พ่อของคุณเป็นคนทำให้แม่หายตัวไปจริงๆ" ธีร์พูดเสียงเครือ "แล้วเขาก็เลยต้องยกเลิกใบแจ้งความ เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องราว" "แต่...ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง แล้วทำไมแม่ถึงกลับมา" นาราถาม "และทำไมถึงไม่มีบันทึกอะไรอีกเลยหลังจากนั้น" "ผมไม่รู้" ธีร์ตอบ "ทุกอย่างมันดูเหมือนจะวนลูปอยู่แค่นี้" ทันใดนั้น ธีร์ก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างได้ "รอเดี๋ยวนะ" เขากล่าว "ในห้องทำงานของพ่อ... ผมเห็นรูปถ่ายใบหนึ่ง" "รูปถ่ายอะไรคะ" นาราถาม "รูปของพ่อกับแม่... แล้วก็มีผู้ชายอีกคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ" ธีร์อธิบาย "ผมคิดว่า...ผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นคุณมาร์ค" "จริงด้วยค่ะ" นาราตาวาว "เราต้องกลับไปดูรูปนั้นอีกครั้ง" เมื่อทั้งสองกลับไปที่คฤหาสน์ของธีร์อีกครั้ง พวกเขาก็ตรงไปยังห้องทำงานที่เพิ่งค้นพบอีกครั้ง ธีร์หยิบรูปถ่ายใบนั้นออกมาจากกรอบไม้ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ "นี่ไง" ธีร์ชี้ไปที่รูปถ่าย "ผู้ชายคนนี้...ใช่เขาแน่ๆ" ในรูปถ่ายนั้น เห็นภาพของบิดาของธีร์ในวัยหนุ่ม ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ มารดาของธีร์ที่ดูอ่อนหวานและงดงาม แต่ที่สะดุดตาที่สุดคือชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ตรงกลาง เขามีใบหน้าหล่อเหลา แต่แฝงไว้ด้วยแววตาที่เศร้าสร้อย "เขาคือมาร์คจริงๆ ด้วย" นาราอุทาน "ดูสิคะ...รอยยิ้มของคุณแม่... มันดูมีความสุขมากเวลาอยู่ข้างๆ คุณมาร์ค" ธีร์มองรูปถ่ายนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความเสียใจ ความสงสาร และความโกรธ "แล้วทำไม...ทำไมถึงต้องจบลงแบบนี้" "บางที...เราอาจจะต้องตามหาคุณมาร์ค" นาราเสนอ "ถ้าเราเจอเขา... เขาอาจจะบอกความจริงทั้งหมดกับเราได้" ธีร์พยักหน้าเห็นด้วย "ใช่...เราต้องตามหาเขา" ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากห้องทำงาน ธีร์ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่มุมหนึ่งของโต๊ะทำงาน เขาหยิบกล่องไม้เล็กๆ ใบหนึ่งขึ้นมา ซึ่งซ่อนตัวอยู่ใต้กองเอกสาร "นี่มันอะไร" ธีร์พึมพำ เขาเปิดกล่องออก ข้างในมีจดหมายรักอีกฉบับหนึ่ง ซองจดหมายถูกปิดผนึกอย่างดี และมีตราประทับของ 'Phoenix Holdings' อีกครั้ง "อีกฉบับหนึ่ง" นาราพูดอย่างตื่นเต้น ธีร์เปิดจดหมายออก และค่อยๆ อ่าน " 'มาร์คที่รัก ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย ฉันกำลังจะตาย ฉันรู้ดี 'เขา' ได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว 'เขา' รู้ว่าฉันพยายามจะเปิดโปง 'เขา' 'เขา' ไม่ยอมให้ฉันทำลายทุกอย่างที่ 'เขา' สร้างมา 'เขา' ขู่ฉันว่าถ้าฉันไม่หยุด 'เขา' จะทำร้าย 'ธีร์' ฉันไม่สามารถยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ ฉันรัก 'ธีร์' มากเกินไป ฉันจึงต้องยอม 'เขา' แต่ฉันก็ไม่อยากยอมแพ้ ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้อง 'ธีร์' และเปิดโปงความจริงของ 'เขา' ฉันได้ซ่อนหลักฐานบางอย่างไว้แล้ว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน... ฉันหวังว่า 'ธีร์' จะเจอสิ่งนี้ และตามหาความจริงด้วยตัวเอง ฉันรักคุณ... มาร์ค และฉันรัก 'ธีร์' มากที่สุดในโลก' " จดหมายฉบับนั้นสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ธีร์และนารามองหน้ากัน ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย "แม่...แม่ของผม" ธีร์พูดเสียงสั่นเครือ "แม่กำลังจะตายจริงๆ" "และแม่ก็พยายามจะเปิดโปงความจริงของพ่อของคุณ" นาราเสริม "แต่พ่อของคุณ... พ่อของคุณคงไม่ยอม" "แล้ว...หลักฐานที่แม่ซ่อนไว้ล่ะ" ธีร์ถาม "มันอยู่ที่ไหน" ทั้งสองกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจาย ราวกับจะหาเบาะแสสุดท้ายที่จะไขปริศนาทั้งหมดนี้ให้คลี่คลาย