ธีร์ตัดสินใจที่จะเดินทางไปยังหมู่บ้านริมน้ำตามที่มารดาของเขาระบุไว้ในพินัยกรรม เขาเชื่อว่า "ผู้เฒ่า" ที่นั่นจะต้องรู้ความจริงบางอย่างเกี่ยวกับอดีตอันดำมืดของครอบครัวเขา นาราพยายามทัดทาน แต่ธีร์ยืนกรานที่จะไปเพียงลำพัง เขาไม่อยากให้นาราต้องมาพัวพันกับเรื่องอันตรายนี้ "คุณธีร์คะ ให้ฉันไปด้วยนะคะ" นาราอ้อนวอน "อย่างน้อยก็ให้ฉันได้ดูแลคุณค่ะ" "ไม่ นารา" ธีร์ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล "เรื่องนี้อันตรายเกินไป ผมไม่อยากให้คุณต้องตกอยู่ในอันตรายไปด้วย ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง" "แต่ว่า..." นาราพยายามจะพูดต่อ แต่ธีร์ก็ตัดบท "ผมจะติดต่อคุณเป็นระยะนะ" ธีร์กล่าว "ดูแลตัวเองด้วย" เขาไม่รอให้นาราตอบ เขาหันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้นารายืนมองแผ่นหลังกว้างของเขาด้วยความเป็นห่วง ธีร์ขับรถออกจากเมืองหลวงในยามเช้ามืด เขาตั้งใจจะไปให้ถึงหมู่บ้านริมน้ำก่อนตะวันตกดิน เส้นทางคดเคี้ยวผ่านป่าเขาที่เขียวชอุ่ม อากาศยามเช้าบริสุทธิ์และเย็นสบาย แต่ในใจของธีร์กลับมีแต่ความสับสนและความกังวล เขาหยิบสมุดบันทึกของมารดาขึ้นมาอ่านอีกครั้ง พยายามทำความเข้าใจทุกถ้อยคำที่เธอเขียนเอาไว้ "ถ้าลูกได้อ่านสิ่งนี้ จงอย่าเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น จงเชื่อในสิ่งที่หัวใจของลูกสัมผัสได้" ประโยคนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา "แม่กำลังจะบอกอะไร? ว่าสิ่งที่พ่อแสดงออกมา มันไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขาอย่างนั้นหรือ?" ธีร์เริ่มรู้สึกสับสน เขาเคยเชื่อมั่นมาตลอดว่าพ่อของเขาเป็นคนโหดร้าย อำมหิต และเป็นฆาตกร แต่คำพูดของมารดา และลักษณะนิสัยที่เขาเคยสัมผัสได้ลึกๆ มันกลับขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีข่าวลือเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างพ่อของเขากับนักธุรกิจคู่แข่ง ซึ่งถูกลอบทำร้ายอย่างโหดเหี้ยม แต่ข่าวลือก็เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว "เป็นไปได้ไหมว่า...พ่อไม่ได้เป็นคนลงมือเอง?" ธีร์ครุ่นคิด "บางทีอาจจะมีใครบางคนอยู่เบื้องหลัง?" เขาตัดสินใจแวะเติมน้ำมันระหว่างทาง เขาลงจากรถเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ จังหวะนั้นเองที่เขาเห็นหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งวางอยู่บนแผง เขาหยิบมันขึ้นมาเปิดดูอย่างไม่ตั้งใจ สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นพาดหัวข่าวใหญ่ที่เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมปริศนาที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน ซึ่งคดีนี้ไม่เคยมีใครคลี่คลายได้ "คดีลอบสังหารนักธุรกิจคู่แข่ง..." ธีร์อ่านข่าวด้วยความสนใจ เขาจำได้ว่าพ่อของเขาเคยตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีนี้ แต่หลักฐานไม่เพียงพอที่จะเอาผิดได้ "นักธุรกิจคู่แข่ง..." ธีร์นึกถึงชื่อที่ปรากฏในข่าว "เขาชื่อ 'วิรัช ชัยโยธิน' เป็นคู่แข่งคนสำคัญของพ่อมาโดยตลอด" ธีร์รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะเชื่อมโยงเข้าหากัน เขารีบกลับไปที่รถ และเปิดโทรศัพท์มือถือเพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับวิรัช ชัยโยธิน เพิ่มเติม เขาพบว่าวิรัช ชัยโยธิน มีประวัติที่น่าสงสัยมากมาย ทั้งเรื่องการฟอกเงิน การหลีกเลี่ยงภาษี และการใช้ความรุนแรงเพื่อธุรกิจ "พ่ออาจจะไม่ได้เป็นฆาตกร..." ธีร์กล่าวกับตัวเอง "แต่อาจจะมีใครบางคนต้องการกำจัดพ่อ เพราะพ่อรู้ความลับบางอย่างของพวกเขา?" ความคิดนี้ทำให้เขาเริ่มมองพ่อของเขาในมุมที่ต่างออกไป เขาเริ่มสงสัยว่าแท้จริงแล้ว มารดาของเขาอาจจะไม่ได้ถูกพ่อทำร้าย แต่อาจจะมีเหตุผลอื่นที่ซับซ้อนกว่านั้น หลังจากเดินทางอีกหลายชั่วโมง ในที่สุดธีร์ก็มาถึงหมู่บ้านริมน้ำ หมู่บ้านเล็กๆ ที่เงียบสงบ ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม บ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้เก่าแก่ริมแม่น้ำ บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความสงบและเรียบง่าย ธีร์จอดรถไว้ริมทาง และลงเดินสำรวจหมู่บ้าน เขาถามชาวบ้านที่พบเจอเกี่ยวกับ "ผู้เฒ่า" ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน ทุกคนต่างชี้ไปยังกระท่อมหลังเล็กที่ตั้งอยู่สุดหมู่บ้าน ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ เมื่อธีร์เดินไปถึงกระท่อมหลังนั้น เขาก็เห็นชายชรานั่งอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน ดวงตาของท่านเป็นประกายฉายแววแห่งปัญญาและประสบการณ์ ธีร์ยกมือขึ้นไหว้ "สวัสดีครับ ท่านผู้เฒ่า" ธีร์กล่าวด้วยความนอบน้อม "ผมชื่อธีร์ครับ ผมมาตามคำแนะนำในพินัยกรรมของมารดาครับ" ชายชรามองธีร์ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "เจ้าคือหลานของนางสินะ" ท่านกล่าวเสียงแหบพร่า "ข้ารอเจ้าอยู่นานแล้ว" ธีร์รู้สึกประหลาดใจ "ท่านรู้จักมารดาของผมด้วยหรือครับ?" "แน่นอน" ชายชราตอบ "นางเคยมาหาข้าที่นี่ เมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่เรื่องร้ายๆ จะเกิดขึ้น" ท่านผายมือเชิญธีร์ให้นั่งลง "เจ้าอยากรู้ความจริงใช่หรือไม่?" ธีร์พยักหน้าอย่างตั้งใจ "ครับท่าน ผมอยากรู้ทุกอย่าง" "ความจริงนั้นซับซ้อนกว่าที่เจ้าคิดนัก" ชายชรากล่าว "มันไม่ใช่เรื่องของความรักหรือความเกลียดชังเพียงอย่างเดียว แต่มันคือเรื่องของการปกป้อง การต่อสู้ และความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้" ท่านเล่าเรื่องราวในอดีตให้ธีร์ฟัง เรื่องราวที่แตกต่างจากที่ธีร์เคยรับรู้มาโดยสิ้นเชิง ท่านเล่าถึงเบื้องหลังการสร้างโรงงานเหมืองเก่า การเข้ามาของนักธุรกิจชั่วร้ายอย่างวิรัช ชัยโยธิน การที่พ่อของธีร์พยายามต่อสู้เพื่อปกป้องธุรกิจและครอบครัว แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับอำนาจมืดที่เหนือกว่า "พ่อของเจ้าไม่ได้เป็นฆาตกร" ชายชรากล่าว "เขาเพียงแต่พยายามปกป้องสิ่งที่เขารัก ด้วยวิธีที่เขาคิดว่าดีที่สุด แต่บางครั้ง...การปกป้องก็อาจจะนำไปสู่โศกนาฏกรรมได้" ธีร์นั่งฟังอย่างตั้งใจ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ทำไมมารดาของเขาถึงทิ้งปริศนาไว้ และทำไมเธอถึงต้องการให้เขาไปหา "ผู้เฒ่า" ชายชราเล่าถึงเหตุการณ์ที่โรงงานเหมืองเก่า การต่อสู้ระหว่างพ่อของธีร์กับวิรัช ชัยโยธิน และความพยายามของมารดาที่จะเปิดโปงความจริง แต่สุดท้ายเธอก็ต้องตกเป็นเหยื่อของอำนาจมืด "แล้ว...แล้วแม่ของผมล่ะครับ?" ธีร์ถามเสียงสั่น "ท่านเสียชีวิตได้อย่างไร?" "นางถูกกำจัด" ชายชราตอบอย่างตรงไปตรงมา "เพราะนางรู้ความลับที่สำคัญเกินไป" ความจริงที่ถูกเปิดเผย ทำให้ธีร์รู้สึกชาไปทั้งตัว เขาไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรดี ความรู้สึกผิดต่อพ่อที่เคยเข้าใจผิด ความเสียใจต่อแม่ที่ต้องจากไปอย่างน่าเศร้า และความโกรธแค้นต่อผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด "แล้วสมชาย สุวรรณ ล่ะครับ?" ธีร์ถามต่อ "เขาหายไปไหน?" "สมชาย...เขาคือคนที่พ่อของเจ้าไว้ใจที่สุด" ชายชรากล่าว "เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และเขาก็ถูกกำจัดไปพร้อมกับนาง" ธีร์หลับตาลง ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมา เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเขาจะเต็มไปด้วยความซับซ้อนและอันตรายถึงเพียงนี้ เขาได้รู้ความจริงที่โหดร้าย แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้เข้าใจถึงความรักและความเสียสละของพ่อแม่ของเขา "ขอบคุณครับท่านผู้เฒ่า" ธีร์กล่าวอย่างซาบซึ้ง "ผมจะไม่ลืมคำสอนของท่าน" "เจ้าต้องเข้มแข็งนะธีร์" ชายชรากล่าว "ความจริงนั้นเจ็บปวด แต่ก็จะทำให้เจ้าเป็นอิสระ" ธีร์ลุกขึ้นยืน เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ยอมให้ความอยุติธรรมดำเนินต่อไป เขาจะต่อสู้เพื่อเปิดโปงความจริง และนำผู้กระทำผิดมารับโทษให้ได้