ธีร์นั่งนิ่งอยู่เป็นเวลานาน ผู้เฒ่าเฝ้ามองเขาด้วยความสงสาร “เจ้าได้รู้ความจริงแล้วนะเด็กน้อย” นางกล่าวเสียงเบา ธีร์ค่อยๆ ปรับอารมณ์ตัวเอง เขาเงยหน้าขึ้นมองผู้เฒ่า “ขอบคุณครับ คุณตา ที่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟัง” เขาพูดเสียงสั่นเครือ “ผมไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องมันจะซับซ้อนและเจ็บปวดขนาดนี้” “ความจริงมักจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดเสมอ” ผู้เฒ่าตอบ “แต่เมื่อเจ้าได้รู้ความจริงแล้ว เจ้าจะสามารถก้าวต่อไปได้” ธีร์พยักหน้า เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “ผมต้องรีบกลับไปบอกนารา” เขาบอก “เธอคงจะกังวลมาก” “รีบกลับไปเถอะ” ผู้เฒ่ากล่าว “และถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือใดๆ อีก จงกลับมาหาข้าได้เสมอ” ธีร์ลุกขึ้น เขาโค้งคำนับผู้เฒ่าอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากกระท่อมกลับไปยังรถของเขา ขณะขับรถออกจากหมู่บ้าน ธีร์มองย้อนกลับไปที่กระท่อมหลังนั้น เขารู้สึกขอบคุณผู้เฒ่าคนนี้อย่างสุดซึ้ง ที่ได้ช่วยเปิดเผยความจริงที่พ่อของเขาได้พยายามซ่อนเร้นมาตลอดชีวิต เมื่อกลับถึงบ้าน นารารีบวิ่งออกมาต้อนรับเธอเต็มไปด้วยความกังวล “คุณธีร์! คุณไปไหนมาคะ ฉันเป็นห่วงแทบแย่” ธีร์โผเข้ากอดนาราแน่น “ผมกลับมาแล้วครับ ผมปลอดภัยดี” เขาพูดเสียงแหบพร่า นารารับรู้ได้ถึงความสั่นสะเทือนในตัวสามี “เกิดอะไรขึ้นคะ คุณธีร์ เล่าให้ฉันฟังได้ไหม” ธีร์จูงมือนาราเข้าไปในบ้าน แล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่ได้ยินจากผู้เฒ่า รวมถึงจดหมายที่เขาได้รับ นารานั่งฟังอย่างเงียบๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและเสียใจ “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องมันจะเลวร้ายขนาดนี้” นารากล่าวเมื่อธีร์เล่าจบ “คุณธีร์ต้องเสียใจมากแน่ๆ” “ผมเสียใจ” ธีร์ยอมรับ “แต่ผมก็โล่งใจที่ได้รู้ความจริง” เขาเงยหน้าขึ้นมองนารา “ขอบคุณนะที่อยู่เคียงข้างผมเสมอ” “ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ” นาราตอบพร้อมกับยิ้มให้ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ” หลังจากวันนั้น ธีร์ก็เริ่มลงมือสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนายพล อัศวิน เขาพบว่านายพล อัศวิน เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน แต่เขาก็ยังคงพยายามตามหาเบาะแสเกี่ยวกับธุรกิจของนายพล รวมถึงทรัพย์สินที่เขาทิ้งไว้ วันหนึ่ง ขณะที่ธีร์กำลังค้นหาเอกสารเก่าๆ ในห้องทำงานของพ่อ เขาก็พบกับกล่องไม้ใบเล็กๆ ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นชัก เขาเปิดกล่องออก พบกับรูปถ่ายเก่าๆ หลายรูป และสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง รูปถ่ายเหล่านั้นเป็นรูปของพ่อของเขา สมัยยังหนุ่ม พร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่แม่ของเขา ธีร์จำได้ว่าเคยเห็นรูปผู้หญิงคนนี้ในห้องเก็บของ แต่ไม่เคยรู้ว่าเธอเป็นใคร เมื่อเปิดสมุดบันทึกออก ธีร์ก็พบว่ามันคือบันทึกประจำวันของพ่อเขาในช่วงก่อนเกิดอุบัติเหตุ เขาอ่านบันทึกเหล่านั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย “วันนี้ข้าได้พบกับผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง” บันทึกหนึ่งกล่าว “นางทำให้ข้ามีความสุขเหลือเกิน ข้าไม่อยากสูญเสียนางไป” “ข้าได้ตกลงกับนายพล อัศวิน แล้ว” บันทึกต่อมากล่าว “เพื่อจะได้ครอบครองเหมืองทั้งหมด ข้าจะทำทุกอย่างเพื่องานนี้” “ข้าได้ทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต” บันทึกสุดท้ายกล่าว “ข้าได้พรากชีวิตผู้บริสุทธิ์ไป ข้าไม่สมควรที่จะอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป” ธีร์ปิดสมุดบันทึก เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่ยังขาดหายไป เขาหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ขึ้นมาดูอีกครั้ง แล้วก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ ในรูปหนึ่ง มีหญิงสาวคนนั้นยืนอยู่ข้างๆ พ่อของเขา แต่ดูเหมือนว่าจะมีเงาของผู้ชายอีกคนยืนอยู่ด้านหลัง พวกเขาดูเหมือนกำลังทะเลาะกัน “นี่มันอะไรกัน” ธีร์พึมพำกับตัวเอง เขาหยิบรูปถ่ายรูปอื่นมาดูอีก แล้วก็พบร่องรอยบางอย่างที่คล้ายกัน ธีร์รู้สึกว่าเรื่องนี้ยังมีปริศนาที่ซ่อนเร้นอยู่อีก เขาตัดสินใจที่จะกลับไปหาผู้เฒ่าที่หมู่บ้านริมน้ำอีกครั้ง เพื่อไขปริศนาที่เขายังคงค้างคาใจอยู่ เขาต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในวันนั้น และทำไมพ่อของเขาถึงได้ทำเช่นนั้น