ความมืดมิดภายในเหมืองโอบล้อมธีร์ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป แสงไฟฉายฉายลำแสงสีขาวสาดส่องไปตามผนังหินที่ชื้นแฉะ และพื้นดินที่เต็มไปด้วยเศษหินและกรวด เสียงน้ำหยดลงมาจากเพดานดังเป็นจังหวะ สร้างบรรยากาศที่วังเวงและน่าขนลุก ธีร์ค่อยๆ เดินลึกเข้าไปในอุโมงค์หลัก กวาดแสงไฟฉายไปทั่วบริเวณ เขาพยายามมองหาสิ่งผิดปกติ หรือร่องรอยที่อาจเป็นแผนที่ตามที่ชายชราบอก “จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง” คำพูดนี้วนเวียนอยู่ในหัวของเขา “จุดเริ่มต้น... มันจะหมายถึงอะไรกันแน่” ธีร์พึมพำกับตัวเอง “ปากทางเข้าเหมือง? หรือจุดที่พ่อผมเริ่มขุด?” เขาเดินไปตามทางเดินหลักที่คดเคี้ยว บางช่วงทางเดินก็แคบจนแทบจะเดินเบียดเข้าไปได้ ผนังเหมืองดูเหมือนจะบีบคั้นเขาเข้ามาเรื่อยๆ ธีร์พยายามตั้งสติ ไม่ให้ความกลัวเข้าครอบงำ หลังจากเดินสำรวจไปได้สักพัก ธีร์ก็มาถึงบริเวณที่เป็นเหมือนศูนย์กลางของเหมือง มีทางแยกหลายทางแยกออกไปจากจุดนี้ เขากวาดแสงไฟฉายไปรอบๆ สังเกตเห็นร่องรอยการขุดเจาะที่ดูเก่าแก่กว่าบริเวณอื่น “ตรงนี้... ดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นจริงๆ” ธีร์คิด เขาเดินไปยังบริเวณที่ดูเหมือนจะเป็นจุดที่ถูกขุดเจาะมากที่สุด เขาก้มลงสำรวจพื้นดินอย่างละเอียด สังเกตเห็นรอยแกะสลักจางๆ บนผนังหินที่ดูเหมือนจะไม่ใช่ร่องรอยธรรมชาติ ธีร์ใช้ปลายนิ้วลูบไปตามรอยนั้น มันเป็นรูปทรงที่ดูเหมือนจะเป็นเครื่องหมายบางอย่าง “นี่มัน... รหัสลับรึเปล่า” ธีร์พูดออกมาเบาๆ เขาจำได้ว่าพ่อของเขาเคยสอนเรื่องรหัสลับง่ายๆ ให้เขาตอนเด็กๆ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แม้ว่าสัญญาณจะไม่มีเลยก็ตาม แต่เขาก็พยายามถ่ายรูปสัญลักษณ์เหล่านั้นไว้ เขาใช้เวลาสักพักในการสังเกตและเปรียบเทียบกับสัญลักษณ์อื่นๆ ที่เขาเคยเห็น “ถ้าตรงนี้คือจุดเริ่มต้น... แล้ว ‘จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง’ คืออะไร” ธีร์คิดอีกครั้ง เขาเดินกลับไปที่ปากทางเข้าหลักของเหมืองที่เขาเพิ่งเดินผ่านมา ทันใดนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้กองหินเล็กๆ ใกล้กับปากทางเข้า เขาเดินเข้าไปใกล้ ใช้มือปัดเศษหินออก เผยให้เห็นแผ่นโลหะบางๆ ที่ถูกซ่อนไว้ “นี่มัน...!” ธีร์อุทาน เขาค่อยๆ ดึงแผ่นโลหะออกมา มันมีขนาดประมาณฝ่ามือ ด้านหนึ่งถูกแกะสลักเป็นสัญลักษณ์คล้ายกับที่เขาเห็นในเหมือง แต่มีรายละเอียดมากกว่า “นี่แหละ! แผนที่!” ธีร์พูดอย่างตื่นเต้น เขารู้สึกเหมือนกำลังจะค้นพบความจริงทั้งหมด เขาพลิกดูอีกด้านหนึ่งของแผ่นโลหะ ปรากฏว่ามันมีลักษณะคล้ายเข็มทิศเก่าแก่ แต่แทนที่จะเป็นทิศเหนือ ใต้ ออก ตก กลับมีสัญลักษณ์แปลกๆ กำกับอยู่ “นี่มัน... ไม่ใช่เข็มทิศธรรมดา” ธีร์พิจารณาอย่างละเอียด “มันต้องเชื่อมโยงกับสัญลักษณ์ที่ผมเห็นในเหมืองแน่ๆ” ขณะที่ธีร์กำลังพิจารณาแผ่นโลหะนั้นอยู่ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “เจ้าเจอแล้วสินะ” ธีร์สะดุ้งตกใจ หันขวับไปตามเสียง เขาเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาดูคุ้นตา... เขาคือหนึ่งในคนงานที่ทำงานให้กับนายอำเภอในเมือง “คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่” ธีร์ถามด้วยความระแวง ชายคนนั้นยิ้มมุมปาก “ข้ามาทวงสิ่งที่พ่อของเจ้าขโมยไป” “พ่อของผมไม่ได้ขโมยอะไรทั้งนั้น!” ธีร์ตะโกนกลับ “เขาเป็นเหยื่อ!” “เหยื่อ?” ชายคนนั้นหัวเราะ “เขาแค่โชคร้ายที่ไปเจอของที่ไม่ใช่ของเขา” “คุณคือคนร้าย! คุณคือคนที่ฆ่าพ่อผม!” ธีร์ตะโกนเสียงดัง มือที่กำแผ่นโลหะแน่นสั่นเทา “เจ้าฉลาดกว่าที่คิดนะเด็กน้อย” ชายคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้ “แต่เจ้ายังเด็กเกินไป... ที่จะสู้กับข้า” ธีร์ถอยหลังไปช้าๆ สายตาจับจ้องไปที่แผ่นโลหะในมือ เขาตัดสินใจว่าเขาจะยอมแพ้ไม่ได้ “ผมจะไม่ให้คุณเอาสิ่งนี้ไป!” ธีร์กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “ผมจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด!” “เจ้าไม่มีทางทำได้” ชายคนนั้นพูดพลางคว้ามือของธีร์ที่ถือแผ่นโลหะไว้ “มอบมันมาซะ!” ทั้งสองคนยื้อแย่งกัน แผ่นโลหะหลุดจากมือของธีร์ และกระเด็นไปตกในช่องเหมืองที่อยู่ไม่ไกล “ไม่!” ธีร์ร้อง เขาพยายามจะวิ่งไปคว้ามัน แต่ชายคนนั้นดึงแขนของเขาไว้ “มันเป็นของข้า!” ชายคนนั้นคำราม “และเจ้า... จะไม่ได้อะไรไป!” ธีร์ใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักชายคนนั้นออกไปอย่างแรง เขารู้ว่าเขาไม่มีทางสู้กับชายคนนี้ได้ตรงๆ แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ “คุณมันก็แค่คนขี้ขลาด!” ธีร์ตะโกน “คนที่ต้องอาศัยการฆ่าคนเพื่อได้ในสิ่งที่ต้องการ!” คำพูดนั้นทำให้ชายคนนั้นโกรธจัด เขากระโจนเข้าใส่ธีร์อย่างบ้าคลั่ง “เจ้าปากดีนัก!” ธีร์รู้ตัวว่าเขาอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด เขาต้องหาทางเอาชีวิตรอด และต้องหาทางเอาแผนที่นั่นกลับมาให้ได้ เขาเหลือบไปเห็นช่องเหมืองที่แผ่นโลหะตกไปอยู่ เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะทำอะไรบางอย่าง... บางสิ่งที่จะทำให้เขาได้เปรียบ “คุณมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้!” ธีร์ตะโกนซ้ำอีกครั้ง “ที่ต้องมาขโมยของจากศพ!” ชายคนนั้นแทบจะคลั่ง เขาปล่อยมือจากธีร์ และพุ่งตรงไปยังช่องเหมืองที่ธีร์ชี้ไป “เจ้าพูดอะไรนะ!” ธีร์ไม่รอช้า เขาหันหลังวิ่งหนีไปทันที เขาไม่รู้ว่าแผนการของเขาจะได้ผลหรือไม่ แต่เขารู้ว่านี่คือโอกาสเดียวของเขาที่จะหลบหนีไปพร้อมกับความหวังที่จะได้ความจริงกลับคืนมา เขาต้องรีบออกจากเหมืองแห่งนี้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป