แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องครัว ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้น นารากับธีร์นั่งดื่มกาแฟด้วยกันอย่างเงียบๆ แต่ก็ไม่รู้สึกอึดอัดเหมือนเคย นาราเริ่มสังเกตเห็นแววตาของธีร์ที่ดูอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย เมื่อเขาหันมามองเธอ "วันนี้คุณมีนัดกับใครหรือเปล่า" ธีร์ถาม "ยังค่ะ ยังไม่มี" นาราตอบ "ทำไมเหรอคะ" "ผมอยากจะพาคุณไปทำความรู้จักกับที่นี่" ธีร์กล่าว "ผมคิดว่าคุณควรจะรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน และสภาพแวดล้อมของเราเป็นอย่างไร" "ดีเลยค่ะ ฉันก็อยากจะรู้จักบ้านของเราเหมือนกัน" นารายิ้มตอบ ธีร์ยิ้มตอบรับเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่นาราไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็นรอยยิ้มที่ดูจริงใจและอบอุ่น หลังจากการดื่มกาแฟเสร็จ ธีร์ก็พา นาราทัวร์ไปทั่วคฤหาสน์ พวกเขาเดินผ่านสวนสวยที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิด ผ่านห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือเก่าแก่ และผ่านห้องทำงานที่ดูหรูหรา "ที่นี่เป็นเหมือนเมืองเล็กๆ ของตัวเองเลยนะคะ" นาราเอ่ยชม "ครับ ผมชอบความสงบตรงนี้" ธีร์ตอบ "และผมก็หวังว่าคุณจะชอบมันเหมือนกัน" "ฉันชอบค่ะ มันสวยงามมาก" นารากล่าว "แต่... มันก็ดูเงียบเหงาไปหน่อยนะคะ" "คุณสามารถตกแต่งเพิ่มเติมได้ตามใจชอบนะครับ" ธีร์กล่าว "ผมอยากให้คุณรู้สึกเหมือนอยู่บ้านจริงๆ" คำพูดของธีร์ทำให้นารารู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด เธอไม่คิดว่าเขาจะใส่ใจความรู้สึกของเธอขนาดนี้ "ขอบคุณค่ะ" นาราเอ่ย "ฉันจะลองดูนะคะ" ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินสำรวจสวนหลังบ้าน จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ธีร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ "ผมขอโทษนะนารา ผมต้องขอตัวไปคุยโทรศัพท์ก่อน" ธีร์กล่าว "เป็นเรื่องงานด่วน" "ไม่เป็นไรค่ะ เชิญเลยค่ะ" นาราตอบ ธีร์เดินออกไปจากสวน ทิ้งให้นารายืนอยู่เพียงลำพัง เธอยืนมองดอกกุหลาบสีแดงสดที่กำลังเบ่งบานอย่างสวยงาม "เจ้าสาวของคนไร้หัวใจ... ฉันจะเป็นเจ้าสาวของเขาได้นานแค่ไหนกันนะ" นาราพึมพำกับตัวเอง ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรเพลินๆ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "ฮัลโหลค่ะ" นาราเอ่ย "สวัสดีค่ะ คุณนารา ใช่ไหมคะ" เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น "ค่ะ ดิฉันเองค่ะ" "ดิฉันชื่อ แก้ม ค่ะ เป็นเพื่อนสนิทของคุณธีร์ค่ะ" นาราประหลาดใจ "คุณแก้ม... ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" "เช่นกันค่ะ" แก้มกล่าว "ฉันได้ยินข่าวเรื่องงานแต่งงานของคุณแล้วนะคะ ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ" "ขอบคุณค่ะ" นาราตอบ "จริงๆ แล้ว ฉันอยากจะชวนคุณไปทานอาหารเที่ยงกันค่ะ" แก้มกล่าว "ฉันอยากจะทำความรู้จักกับคุณให้มากขึ้น" นาราอึ้งไปเล็กน้อย เธอลังเลใจที่จะตอบรับ "แต่... ฉันไม่แน่ใจว่าคุณธีร์จะ..." "ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณธีร์ยุ่งอยู่กับงานอยู่แล้ว" แก้มรีบตัดบท "ฉันจะนัดวันเวลาแล้วจะบอกคุณอีกทีนะคะ" "ก็ได้ค่ะ" นาราตอบรับ หลังจากการสนทนาสิ้นสุดลง นาราก็รู้สึกสับสนในอารมณ์ เธอไม่รู้ว่าการพบปะกับเพื่อนสนิทของธีร์จะเป็นเรื่องดีหรือไม่ เมื่อธีร์กลับมา เขาเห็นนารากำลังยืนมองดอกกุหลาบอย่างเหม่อลอย "มีอะไรรึเปล่า" ธีร์ถาม "เปล่าค่ะ" นาราตอบ "แค่... กำลังคิดถึงเรื่องการแต่งสวนค่ะ" "ดีเลย" ธีร์กล่าว "ถ้าคุณอยากจะทำอะไรเกี่ยวกับสวน ผมจะจัดหาคนมาช่วยให้" "ขอบคุณค่ะ" นารากล่าว "คุณธีร์คะ... เมื่อกี้มีเพื่อนของคุณโทรมาหาฉันค่ะ ชื่อคุณแก้ม" ธีร์หันมามองหน้านารา "คุณแก้มเหรอ" "ค่ะ เธอชวนฉันไปทานอาหารเที่ยงค่ะ" นาราอธิบาย "อ๋อ... เธอคงอยากจะทำความรู้จักกับคุณ" ธีร์กล่าว "คุณไปเถอะ ผมไม่ว่าอะไร" "แล้วคุณธีร์ล่ะคะ" นาราถาม "คุณจะไปกับฉันหรือเปล่า" ธีร์ส่ายหน้า "ผมคงไปไม่ได้ ผมมีประชุมสำคัญ" เขาตอบ "แต่ถ้าคุณไม่สะดวกใจที่จะไปคนเดียว ผมอาจจะขอให้คุณแก้มพาคุณไปก็ได้" นารารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามเก็บอาการ "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปคนเดียวได้" "ดีมาก" ธีร์กล่าว "ถ้ามีปัญหาอะไร ก็โทรหาผมได้ตลอดเวลา" "ค่ะ" นาราตอบรับ ขณะที่ธีร์กำลังจะเดินจากไป นาราก็เรียกเขาไว้ "คุณธีร์คะ" ธีร์หันกลับมามอง "ครับ" "คืนนี้... คุณจะยังนอนที่ห้องของคุณอยู่หรือเปล่าคะ" นารากล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ธีร์มองหน้านารา เขาเห็นแววตาที่สับสนและคาดหวังของเธอ "คืนนี้... ผมจะนอนกับคุณ" เขาตอบ "ถ้าคุณต้องการ" คำตอบของธีร์ทำให้นารารู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด เธอไม่รู้ว่าการยอมรับความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างในชีวิตของเธอหรือไม่ แต่ในตอนนี้ เธอรู้สึกได้ถึงความหวังเล็กๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจที่เคยเต็มไปด้วยความว่างเปล่า