ข่าวการจับกุมชัชวาลย์ตามข้อกล่าวหาของดารินสร้างความตกตะลึงให้กับวงสังคมอีกครั้ง ความขัดแย้งระหว่างตระกูลของราเมศร์และผู้ที่เกี่ยวข้องกับบริษัทของเขาเริ่มปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ดารินรู้ดีว่านี่เป็นช่วงเวลาที่อันตราย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน “คุณแน่ใจนะว่าอยากจะทำแบบนี้” ธนินทร์ถามขณะที่พวกเขากำลังนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทแห่งใหม่ “มันยังเร็วเกินไปนะ” “ไม่ค่ะ” ดารินตอบ “ฉันรอมานานพอแล้ว ฉันไม่สามารถทนรอได้อีกต่อไป” “แต่ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น…” “ฉันรับความเสี่ยงได้ค่ะ” ดารินขัดขึ้น “ฉันได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว” ธนินทร์มองดารินด้วยความชื่นชม “ผมไม่เคยเจอผู้หญิงที่เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวอย่างคุณมาก่อน” “ฉันต้องเข้มแข็ง” ดารินตอบ “เพื่อตัวเอง เพื่อครอบครัวของฉัน” “แล้วเรื่องของราเมศร์ล่ะ” ธนินทร์ถาม “คุณคิดว่าเขาจะทำอะไร” “เขาคงกำลังพยายามหาทางเอาตัวรอดอยู่” ดารินตอบ “แต่ฉันมั่นใจว่าเขาหนีไปไหนไม่พ้น” “แล้วคุณจะทำยังไงกับเขา” “เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ฉันจะให้โอกาสเขา” ดารินตอบ “แต่ไม่ใช่ตอนนี้” “ให้โอกาส?” ธนินทร์เลิกคิ้ว “คุณจะให้อภัยเขาจริงๆ เหรอ” “การแก้แค้นไม่ใช่ทุกอย่าง” ดารินบอก “ฉันแค่อยากให้เขาได้เรียนรู้ถึงผลของการกระทำของตัวเอง” “ผมเข้าใจ” ธนินทร์พยักหน้า “ผมจะสนับสนุนคุณเต็มที่” “ขอบคุณค่ะ” ดารินยิ้ม “เรามาเริ่มงานของเรากันเถอะค่ะ” พวกเขาเริ่มลงมือทำธุรกิจอย่างเต็มที่ ดารินใช้ความรู้และประสบการณ์ที่เธอสั่งสมมาเพื่อสร้างบริษัทของตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว บริษัทใหม่ของเธอเติบโตอย่างรวดเร็วภายใต้การบริหารของเธอ หลายเดือนต่อมา บริษัทของดารินได้กลายเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง เธอได้พิสูจน์ตัวเองแล้วว่าเธอสามารถยืนหยัดได้ด้วยลำแข้งของตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาใคร วันหนึ่ง ขณะที่ดารินกำลังเดินออกจากออฟฟิศ เธอก็เห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่หน้าตึก เธอมองเข้าไปในรถ และเห็นเงาของใครบางคนนั่งอยู่ “คุณราเมศร์” เธอเอ่ยชื่อเขาแผ่วเบา รถคันนั้นค่อยๆ ขับเข้ามาใกล้ และจอดลงข้างๆ เธอ ราเมศร์ลดกระจกลง ดวงตาของเขาดูอ่อนล้า แต่ก็แฝงไว้ด้วยความหวัง “ดาริน” เขาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป “ผมอยากจะคุยกับคุณ” ดารินยืนนิ่ง มองเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก “เราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วค่ะ” “ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดไปมาก” ราเมศร์พูด “ผมยอมรับผลกรรมทุกอย่างแล้ว ผมติดคุกไปหลายปี ผมเสียทุกอย่างไป” “แล้วคุณต้องการอะไรจากฉัน” ดารินถาม “ผมแค่อยากจะขอโทษ” ราเมศร์พูด “ผมอยากจะขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำกับคุณ กับครอบครัวของคุณ” ดารินเงียบไปครู่หนึ่ง เธอพิจารณาคำพูดของเขา “ผมรู้ว่าคุณคงไม่ยกโทษให้ผม” ราเมศร์พูดต่อ “แต่ผมก็แค่อยากจะบอกความรู้สึกที่แท้จริงของผม” “ฉันรับคำขอโทษของคุณค่ะ” ดารินตอบ “แต่เราไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว” “ผมรู้” ราเมศร์พยักหน้า “ผมแค่ต้องการให้คุณรู้ว่าผมเสียใจจริงๆ” “ฉันหวังว่าคุณจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิมนะคะ” ดารินบอก “และอย่าได้ทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมอีก” ราเมศร์พยักหน้า เขากลั้นน้ำตาไว้ “ขอบคุณนะ ดาริน” เขาขับรถจากไป ทิ้งให้ดารินยืนมองตามรถของเขาไปอย่างเงียบๆ ธนินทร์เดินเข้ามาหาเธอ “คุณโอเคไหม” “ค่ะ” ดารินตอบ “ฉันไม่เป็นไร” “คุณแข็งแกร่งกว่าที่ผมคิดจริงๆ” ธนินทร์กล่าว “ฉันแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง” ดารินตอบ “และตอนนี้ ฉันก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อไป” เธอมองไปยังท้องฟ้าที่สดใสราวกับเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น หัวใจของเธอที่เคยเต็มไปด้วยความแค้น บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสงบและความหวัง เธอได้ผ่านพ้นบททดสอบที่ยากลำบากมาได้แล้ว และพร้อมที่จะสร้างอนาคตที่ดีกว่าเดิมให้กับตัวเอง.