ราย... มีอะไรกับคุณคะ” พิมพ์ชนกถามด้วยความสงสัย ราเชนถอนหายใจเบาๆ “เธอเป็นเพื่อนเก่าของผม” “เพื่อนเก่า… ที่ดูเหมือนจะสนิทสนมกันมากนะคะ” พิมพ์ชนกอดใจ เธอรู้สึกถึงความไม่สบายใจที่ก่อตัวขึ้นภายใน “เราเคยรู้จักกันดี” ราเชนตอบเสียงเรียบ “แต่นั่นก็เป็นเรื่องในอดีต” “แล้วทำไมเธอถึงอยากจะช่วยฉันจัดงานคะ” พิมพ์ชนกถามต่อ “เธอมักจะชอบเข้ามาวุ่นวาย” ราเชนตอบ “แต่คุณไม่ต้องกังวล ผมจะดูแลเรื่องนี้เอง” “ฉันจะจัดการเองค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวอย่างหนักแน่น “ฉันอยากจะพิสูจน์ตัวเองให้คุณเห็น” ราเชนเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ชนก ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน “ดี” เขาตอบสั้นๆ “ถ้าคุณทำได้ ผมจะยอมรับในตัวคุณมากขึ้น” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของพิมพ์ชนกเต้นแรง เธอรู้สึกถึงความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า แต่ในขณะเดียวกันก็มีความหวังเล็กๆ ที่เริ่มผลิบานในใจ วันต่อมา พิมพ์ชนกเริ่มลงมือวางแผนงานเลี้ยงการกุศลอย่างจริงจัง เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในห้องสมุดของคฤหาสน์เพื่อค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับงานสังคมต่างๆ เธอร่างรายการแขก กำหนดธีมงาน และวางแผนการตกแต่ง เธอรู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง เป็นพิมพ์ชนกคนเดิมที่เคยมีความฝันและความมุ่งมั่น “คุณพิมพ์ชนกคะ” เสียงของเมขลา เลขาฯ ส่วนตัวของราเชน ดังขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องสมุด “คุณราเชนให้ดิฉันนำเอกสารสรุปผลการดำเนินงานของบริษัทมาให้คุณพิจารณาค่ะ” พิมพ์ชนกรับเอกสารมาด้วยความประหลาดใจ “ทำไมคะ” “คุณราเชนต้องการให้คุณช่วยพิจารณาและให้ความเห็นเกี่ยวกับแผนการตลาดใหม่ค่ะ” เมขลากล่าว “เขาบอกว่าเขาต้องการมุมมองที่แตกต่างออกไป” พิมพ์ชนกมองเอกสารในมือ เธอไม่เคยคิดว่าราเชนจะไว้ใจให้เธอเข้ามามีส่วนร่วมในเรื่องงานของเขาขนาดนี้ “คุณแน่ใจนะคะว่าคุณราเชนต้องการแบบนั้น” “แน่ใจค่ะ” เมขลากล่าว “คุณราเชนเชื่อว่าคุณมีความสามารถ” พิมพ์ชนกสูดลมหายใจลึก เธอรู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างหล่อเลี้ยงจิตใจ เธอเริ่มอ่านเอกสารอย่างตั้งใจ แม้ว่าบางส่วนจะเป็นเรื่องที่เธอไม่คุ้นเคย แต่เธอก็พยายามทำความเข้าใจ “ฉันคิดว่า… แผนนี้ค่อนข้างดีนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าวหลังจากพิจารณาเอกสารไปพักใหญ่ “แต่ฉันมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมเกี่ยวกับกลุ่มเป้าหมายค่ะ” เมขลาจดบันทึกอย่างตั้งใจ “คุณราเชนจะยินดีมากค่ะถ้าคุณจะให้ข้อเสนอแนะ” “ฉันคิดว่าเราควรจะเน้นไปที่กลุ่มคนรุ่นใหม่มากขึ้น” พิมพ์ชนกอธิบาย “พวกเขาเป็นกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูงและเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ได้ง่าย” “เป็นแนวคิดที่น่าสนใจมากค่ะ” เมขลากล่าว “ดิฉันจะนำไปเรียนคุณราเชนนะคะ” เมื่อเมขลาออกไป พิมพ์ชนกก็หันกลับมามองสวนกุหลาบที่อยู่เบื้องนอกหน้าต่าง เธอรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด การได้ใช้ชีวิตในคฤหาสน์แห่งนี้ แม้จะเต็มไปด้วยข้อจำกัด แต่ก็ทำให้เธอได้ค้นพบศักยภาพบางอย่างในตัวเอง เย็นวันนั้น ราเชนกลับมาที่คฤหาสน์ เขาเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่พิมพ์ชนกกำลังนั่งอ่านหนังสือรออยู่ “งานเลี้ยงการกุศลเป็นอย่างไรบ้าง” ราเชนถาม “กำลังดำเนินการอยู่ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “ฉันได้วางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว” “ดี” ราเชนกล่าว “ผมจะรอชม” “แล้ว… เรื่องแผนการตลาดที่คุณให้ฉันพิจารณา” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมค่ะ” ราเชนเลิกคิ้วเล็กน้อย “คุณสนใจเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ” “ฉันพยายามที่จะเรียนรู้ค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันอยากจะเข้าใจโลกของคุณให้มากขึ้น” ราเชนเอนหลังพิงโซฟา “คุณเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ” เขาพูดเสียงแผ่วเบา พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมองเขา รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ “ขอบคุณค่ะ” “คุณอยากจะทานอะไร” ราเชนถาม “ผมจะให้พ่อครัวเตรียมให้” “อะไรก็ได้ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “ฉันหิว” ทั้งสองนั่งทานอาหารเย็นด้วยกัน ราเชนเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับธุรกิจของเขาให้พิมพ์ชนกฟัง เธอตั้งใจฟังและซักถามในสิ่งที่เธอสงสัย ราเชนรู้สึกประหลาดใจกับความเฉลียวฉลาดและความสนใจของเธอ “คุณรู้ไหม” ราเชนกล่าวขณะที่เขากำลังทานสเต็ก “ถ้าคุณไม่ติดว่าต้องทำตามสัญญานี้ ผมอาจจะเลือกคุณเป็นคู่ชีวิตจริงๆ ก็ได้” คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ชนกชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า… คุณมีคุณสมบัติที่ผมต้องการ” ราเชนตอบ “คุณฉลาด มีความมุ่งมั่น และมีหัวใจที่เข้มแข็ง” พิมพ์ชนกรู้สึกใจเต้นแรง ความหวังเล็กๆ ที่เธอเคยรู้สึกเมื่อตอนกลางวันยิ่งทวีคูณขึ้น “แต่… เรามีข้อตกลงกันอยู่” “ผมรู้” ราเชนกล่าว “และผมก็ต้องทำตามข้อตกลงนั้น” “แล้ว… คุณจะรู้สึกยังไงถ้าฉันทำตามหน้าที่ของฉันได้ดี” พิมพ์ชนกถามเสียงแผ่ว ราเชนเงียบไปครู่หนึ่ง “ผมจะ… ภูมิใจในตัวคุณ” เขาตอบ “และผมจะ… รู้สึกผิด” “รู้สึกผิด?” พิมพ์ชนกถาม “ใช่” ราเชนกล่าว “เพราะผมรู้ว่าคุณไม่ได้ทำทุกอย่างนี้ด้วยความเต็มใจ” พิมพ์ชนกมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ายามค่ำคืนเต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ เธอนึกถึงสัญญาที่เธอทำไว้กับราเชน สัญญาที่ผูกมัดเธอไว้กับเขา สัญญาที่ทำให้เธอต้องทิ้งความฝันและความสุขของตัวเองไป “ฉันเข้าใจค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันจะทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุด” ราเชนพยักหน้ารับ “ดี” เขาพูด “และผมก็สัญญาว่า… ผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุด” แม้คำพูดของราเชนจะทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกดีขึ้น แต่เธอก็ยังคงรู้สึกถึงความไม่แน่นอนในอนาคต เธอยังคงสงสัยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะดำเนินต่อไปอย่างไร เธอจะสามารถหาความสุขที่แท้จริงในชีวิตแต่งงานที่ถูกสร้างขึ้นจากข้อตกลงนี้ได้หรือไม่ วันเวลาต่อมา พิมพ์ชนกทุ่มเทให้กับการเตรียมงานเลี้ยงการกุศลอย่างเต็มที่ เธอจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ตั้งแต่การเลือกสถานที่ การตกแต่ง การจัดหาอาหาร และการเชิญแขก เธอพิสูจน์ให้ราเชนเห็นว่าเธอมีความสามารถและมีความเป็นผู้นำ “งานของคุณพิมพ์ชนกยอดเยี่ยมมาก” ราเชนกล่าวชมในวันงาน “ผมประทับใจจริงๆ” “ขอบคุณค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ฉันดีใจที่คุณพอใจ” ในระหว่างงานเลี้ยง ราเชนได้พบกับแขกคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียน “ราเชน! ไม่เจอกันนานเลยนะ” ชายคนนั้นกล่าว “ยินดีด้วยกับชีวิตแต่งงาน” “ขอบคุณ” ราเชนตอบ “นี่ภรรยาผม พิมพ์ชนก” “ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ชายคนนั้นกล่าว “คุณพิมพ์ชนกสวยมากนะครับ เหมาะสมกับคุณราเชนจริงๆ” พิมพ์ชนกยิ้มให้เขาอย่างสุภาพ แต่ภายในใจกลับรู้สึกแปลกๆ เธอสัมผัสได้ถึงสายตาของราเชนที่มองมาที่เธอ ราวกับจะประเมินปฏิกิริยาของเธอ หลังจากแขกคนนั้นเดินจากไป ราเชนก็กระซิบข้างหูพิมพ์ชนก “คุณทำได้ดีมาก” “ฉันจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “เพื่อรักษาคำมั่นสัญญาของเรา” แต่ในขณะที่พิมพ์ชนกกำลังจะเดินไปทักทายแขกคนอื่น เธอก็สังเกตเห็นเงาตะคุ่มที่มุมหนึ่งของห้อง ราวกับใครบางคนกำลังจับตามองเธออยู่