ภาคินมองมินตราด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยคิดเลยว่าหญิงสาวที่เขารักจะมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนและอันตรายถึงเพียงนี้ ความบริสุทธิ์ที่เขาเห็นในแววตาของเธอมาตลอด บัดนี้กลับถูกตีความใหม่ กลายเป็นความกล้าหาญและความเข้มแข็งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้การปกป้องอย่างดีเยี่ยม "ผม... ผมไม่เคยรู้เลย" เขาเอ่ยเสียงเบา "คุณ... คุณแม่ของคุณเสียชีวิตไปแล้วใช่ไหมครับ" "ค่ะ" มินตราตอบเสียงสั่น ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงไปอีกจากการรับรู้ความจริงอันน่าตกใจ "คุณแม่ของฉันเสียชีวิตไปตอนที่ฉันยังเด็กมากค่ะ ฉันจำท่านได้เพียงเลือนราง ท่านเคยบอกว่าท่านรักฉันมาก และอยากให้ฉันมีความสุข" ท่านปรีชาพยักหน้า "นั่นคือเหตุผลว่าทำไมคุณถึงถูกพาตัวมาอยู่ที่นี่ คุณคือสมบัติล้ำค่าที่สุดของนายพลสมชาย เขาต้องการให้แน่ใจว่าคุณจะปลอดภัย และเติบโตขึ้นมาอย่างสงบสุข โดยไม่ต้องเผชิญกับอันตรายที่อาจตามมาจากการทำงานของเขา" "แล้วคุณปรีชา... เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังไงคะ" มินตราถาม มองท่านผู้สูงวัยด้วยความสงสัยใคร่รู้ "ผมเป็นเพื่อนสนิทของนายพลสมชายครับ" ท่านปรีชาตอบ "เราเคยร่วมงานกันมานาน และผมก็เป็นคนที่ช่วยดูแลคุณมาตลอดเมื่อนายพลไม่อยู่ ผมคอยสังเกตการณ์ความเป็นไปของคุณอยู่ห่างๆ เพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะปลอดภัยจากศัตรูที่อาจยังตามล่าคุณอยู่" "แล้วทำไม... ทำไมเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้คะ" น้ำตาของมินตราเริ่มไหลริน เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอได้พลิกกลับด้าน "ฉันกำลังจะแต่งงานแล้วนะคะ" "ผมรู้ครับ" ท่านปรีชาตอบเสียงนุ่ม "แต่ผมคิดว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับตัวตนของคุณ ก่อนที่คุณจะก้าวเข้าสู่ชีวิตใหม่ และผมก็เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของคุณ หากคุณไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร และใครอาจกำลังจับตามองคุณอยู่" ภาคินมองมินตรา เขาเห็นความสับสน ความเสียใจ และความกลัวในแววตาของเธอ เขาเอื้อมมือไปกุมมือของเธอไว้เบาๆ "ไม่เป็นไรนะครับมินตรา" เขาพูดปลอบ "ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร มาจากไหน ผมก็จะอยู่ข้างๆ คุณเสมอ" มินตรายกมืออีกข้างขึ้นมาจับมือของภาคินไว้แน่น เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอประสานกัน "คุณภาคิน... คุณจะไม่รังเกียจฉันใช่ไหมคะ" "ไม่มีวัน" ภาคินตอบหนักแน่น "ผมรักคุณ มินตรา ผมรักคุณในแบบที่คุณเป็น ไม่ว่าเบื้องหลังของคุณจะเป็นอย่างไร" ท่านปรีชาเฝ้ามองทั้งสองด้วยรอยยิ้ม "ผมดีใจที่ได้เห็นเช่นนี้" เขากล่าว "ความรักของคุณทั้งสองคนอาจเป็นสิ่งเดียวที่สามารถเอาชนะอดีตที่ซับซ้อนนี้ได้" "แล้วเรื่องที่เกิดขึ้นที่งานเลี้ยงวันนั้นล่ะคะ" มินตราถาม นึกถึงเหตุการณ์อันตรายที่เกือบจะพรากชีวิตของภาคินไป "ใครเป็นคนสั่งการคะ" "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ" ท่านปรีชากล่าว น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้น "ศัตรูของนายพลสมชาย ยังคงมีอยู่ และพวกเขาก็รู้ว่าคุณคือลูกสาวของเขา และอาจใช้คุณเป็นเครื่องมือในการแก้แค้น หรือต่อรองกับอำนาจที่สืบทอดมาจากบิดาของคุณ" "พวกนั้นต้องการอะไรกันแน่คะ" ภาคินถาม มือของเขากำแน่น "ผมไม่แน่ใจในเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขา" ท่านปรีชาตอบ "แต่ผมแน่ใจว่าพวกเขาต้องการกำจัดคุณ และกำจัดผม รวมถึงใครก็ตามที่พยายามปกป้องคุณ การโจมตีที่เกิดขึ้นเป็นเพียงการส่งสัญญาณว่าพวกเขาพร้อมที่จะลงมือ" "แล้วคุณภาคิน..." มินตราหันไปมองภาคิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล "คุณภาคินก็ตกอยู่ในอันตรายด้วยเหมือนกัน" "ผมรู้" ภาคินตอบ "แต่ผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน" เขาหันไปมองท่านปรีชา "ผมจะปกป้องมินตราสุดชีวิตของผม" "ผมเชื่อคุณ" ท่านปรีชากล่าว "แต่เรื่องนี้อาจซับซ้อนกว่าที่คุณคิด คุณภาคิน คุณเป็นมาเฟีย เป็นที่ต้องการตัวของทางการอยู่แล้ว การที่คุณเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ อาจยิ่งทำให้คุณตกเป็นเป้าหมายมากขึ้น" "ผมไม่สน" ภาคินตอบอย่างเด็ดเดี่ยว "ผมรักมินตรา และผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอ" "คุณภาคินคะ" มินตราพยายามพูด "ฉันไม่อยากให้คุณต้องลำบากเลยนะคะ ฉัน... ฉันอาจจะไปอยู่ที่อื่นก็ได้" "ไม่มีทาง" ภาคินส่ายหน้า "คุณจะอยู่ที่นี่กับผม ผมจะดูแลคุณเอง" เขาหันไปมองท่านปรีชา "เราต้องการข้อมูลเพิ่มเติมครับ ท่านปรีชา คุณพอจะทราบไหมว่าใครคือศัตรูตัวฉกาจของนายพลสมชาย" ท่านปรีชาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "มีอยู่คนหนึ่งที่น่าสงสัยที่สุด" เขาเอ่ย "ชื่อว่า 'เฉิน' เป็นหัวหน้าแก๊งค้าอาวุธรายใหญ่ในแถบเอเชีย เขาเคยมีเรื่องขัดแย้งกับนายพลสมชายเมื่อหลายปีก่อน เพราะนายพลได้ขัดขวางการส่งมอบอาวุธที่ผิดกฎหมายของเขา" "เฉิน..." ภาคินทวนชื่อนั้น เขาเคยได้ยินชื่อนี้ผ่านหูมาบ้างในวงการใต้ดิน เป็นชื่อที่น่าเกรงขามและเต็มไปด้วยอันตราย "ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะอยู่เบื้องหลังการโจมตีครั้งนี้หรือไม่" ท่านปรีชากล่าว "แต่เขามีเหตุผลที่จะแก้แค้นนายพลสมชาย และการกำจัดลูกสาวของนายพล ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะสร้างความเจ็บปวดให้กับนายพล และทำลายสิ่งที่นายพลหวงแหน" "แล้วเราจะหาข้อมูลของเฉินได้อย่างไร" ภาคินถาม "ผมมีเครือข่ายบางส่วนที่สามารถช่วยสืบเรื่องนี้ได้" ท่านปรีชาตอบ "แต่ต้องใช้เวลา และต้องทำอย่างระมัดระวัง ผมจะให้ข้อมูลทั้งหมดที่ผมมีกับคุณ" มินตรามองภาคิน เธอรู้สึกขอบคุณในความกล้าหาญและความรักที่เขามีให้เธอ แม้ว่าความจริงที่เพิ่งค้นพบจะทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย เธอก็ไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป เพราะมีภาคินยืนอยู่เคียงข้างเธอ "คุณภาคิน" มินตราเอ่ย "ฉัน... ฉันอาจจะช่วยอะไรคุณภาคินไม่ได้มากนัก แต่ฉันจะพยายามทำทุกอย่างที่ฉันทำได้" ภาคินยิ้มให้เธอ "แค่คุณอยู่ตรงนี้ ผมก็รู้สึกดีที่สุดแล้ว" เขาบอก "ส่วนเรื่องอื่น ปล่อยให้ผมจัดการเอง" ทั้งสามคนนั่งพูดคุยกันอีกพักใหญ่ เพื่อวางแผนรับมือกับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ภาคินรู้สึกถึงภาระที่หนักอึ้งขึ้นบนบ่าของเขา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงพลังและความตั้งใจที่แข็งแกร่งขึ้นมาในใจ ความรักที่มีต่อมินตรา กลายเป็นแรงผลักดันอันยิ่งใหญ่ ที่จะปกป้องเธอจากทุกอันตราย