หลังจากลลิลจากไป บรรยากาศในห้องพักก็เต็มไปด้วยความเงียบที่อึดอัด พิมพ์ชนกมองดูธีร์ที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น เขาดูเหนื่อยล้าและอ่อนแรง ใบหน้าของเขาฉายแววของความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย “คุณธีร์คะ” พิมพ์ชนกเอ่ยเรียกเสียงเบา พลางเดินเข้าไปหาเขา ธีร์สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองเธอ นัยน์ตาของเขายังคงว่างเปล่า “คุณ… คุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ” พิมพ์ชนกถามอย่างเป็นห่วง ธีร์ถอนหายใจแผ่วเบา “ผม… ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” เขาตอบ “ทุกอย่างมัน… มันซับซ้อนเกินไป” “หนู… หนูเข้าใจค่ะ” พิมพ์ชนกพูด “แต่… หนูอยากให้คุณธีร์รู้ว่า… หนูอยู่ตรงนี้เสมอ” คำพูดของพิมพ์ชนกทำให้ธีร์หันมามองเธออย่างพิจารณา เขาเห็นความจริงใจในแววตาของเธอ ความหวังริบหรี่เริ่มปรากฏขึ้นในใจของเขา “ขอบคุณนะ พิมพ์” ธีร์พูดเสียงแหบพร่า “เธอ… เธอเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ” พิมพ์ชนกยิ้มอย่างบางเบา แม้คำชมนั้นจะยังคงตอกย้ำความจริงที่ว่าเขายังไม่รักเธอ แต่เธอก็เลือกที่จะมองข้ามมันไปก่อน “แล้ว… เรื่องธุรกิจของคุณพ่อคะ” พิมพ์ชนกถาม “คุณธีร์จะจัดการอย่างไร” “ผม… ผมคงต้องเริ่มดูเอกสารทั้งหมด” ธีร์ตอบ “และติดต่อกับหุ้นส่วนทางธุรกิจบางคน” “ให้หนูช่วยไหมคะ” พิมพ์ชนกอาสา ธีร์ส่ายหน้า “ไม่เป็นไร” เขาบอก “เรื่องนี้… ผมจัดการเองได้” “แต่…” พิมพ์ชนกพยายามจะอธิบาย “หนูอยากจะช่วยคุณธีร์จริงๆ ค่ะ” “ผมรู้” ธีร์พูด “แต่ผมไม่อยากให้เธอต้องมาเครียดกับเรื่องพวกนี้” “แต่มันก็คือเรื่องของหนูด้วยนะคะ” พิมพ์ชนกพูด “ถ้าพ่อหนูฝากฝังคุณธีร์ไว้… หนู ก็ควรจะต้องมีส่วนร่วม” ธีร์มองหน้าพิมพ์ชนก เขารู้สึกได้ถึงความจริงจังในคำพูดของเธอ “ก็ได้” ธีร์ตอบ “ถ้าเธออยากจะช่วยจริงๆ… ก็มาช่วยผมดูเอกสารก็ได้” พิมพ์ชนกรู้สึกดีใจที่ธีร์ยอมให้เธอมีส่วนร่วม “ขอบคุณค่ะคุณธีร์” วันต่อมา พิมพ์ชนกและธีร์เริ่มลงมือจัดการเรื่องธุรกิจของพ่อเธอ พวกเขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องทำงานของโรงแรม ธีร์อธิบายรายละเอียดต่างๆ ให้พิมพ์ชนกฟังอย่างใจเย็น และพิมพ์ชนกก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างดี “นี่คือรายชื่อหุ้นส่วนหลัก” ธีร์ชี้ไปที่เอกสาร “คนนี้… คือคนที่พ่อเธอไว้ใจมากที่สุด” “เขาดูน่าเชื่อถือนะคะ” พิมพ์ชนกพยักหน้า “เขาเป็นคนดี” ธีร์ยืนยัน “แต่… ก็ต้องระวังตัวด้วย” “ระวังเรื่องอะไรคะ” พิมพ์ชนกถาม “บางที… อาจจะมีคนที่พยายามจะหาผลประโยชน์จากสถานการณ์นี้” ธีร์บอก “เราต้องแน่ใจว่า… ทุกอย่างจะเป็นไปตามเจตนารมณ์ของพ่อเธอ” ตลอดทั้งวัน พวกเขาทำงานร่วมกันอย่างเงียบๆ แต่ก็มีความเข้าใจที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น พิมพ์ชนกสังเกตเห็นว่าธีร์มีความเป็นมืออาชีพสูงมาก เขาจัดการทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ “นี่คือสัญญาก่อสร้าง” ธีร์ชี้ไปที่เอกสารอีกฉบับ “พ่อเธอเซ็นไว้ก่อนจะ… ก่อนที่จะป่วยหนัก” “ดูเหมือนจะเป็นโครงการใหญ่เลยนะคะ” พิมพ์ชนกเอ่ย “ใช่” ธีร์ตอบ “เป็นโครงการที่จะสร้างรายได้ให้บริษัทของเราอย่างมหาศาล” “แล้ว… มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ” พิมพ์ชนกถาม “มี…นิดหน่อย” ธีร์ตอบ “ผู้รับเหมาบางราย… ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจที่พ่อเธอเลือกบริษัทของเรา” “ทำไมคะ” “เพราะ… เราเป็นบริษัทใหม่” ธีร์อธิบาย “แต่… พ่อเธอเชื่อว่าเรามีความสามารถ” พิมพ์ชนกพยักหน้า เธอเริ่มเข้าใจถึงความกดดันที่ธีร์กำลังเผชิญอยู่ “คุณธีร์คะ” พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น “หนู… หนูอยากจะขอบคุณนะคะ” ธีร์เงยหน้าขึ้นมองเธอ “ขอบคุณเรื่องอะไร” “ขอบคุณที่… คุณธีร์ยอมมาช่วยจัดการเรื่องพวกนี้” พิมพ์ชนกพูด “หนูรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย” ธีร์ยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร” เขาบอก “ผม… ผมสัญญาว่าจะดูแลทุกอย่างให้ดีที่สุด” “หนูเชื่อใจคุณธีร์ค่ะ” พิมพ์ชนกพูด คืนนั้น พิมพ์ชนกและธีร์ทานอาหารเย็นด้วยกันที่โรงแรม บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงกว่าเมื่อสองวันก่อน “คุณธีร์คะ” พิมพ์ชนกเริ่มบทสนทนา “หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ” “ได้สิ” ธีร์ตอบ “ทำไม… ตอนที่คุณลลิลมา… คุณธีร์ถึงไม่บอกเธอไปเลยว่า… คุณกำลังพยายามปกป้องหนู” พิมพ์ชนกถาม ธีร์เงียบไปครู่หนึ่ง เขาใช้เวลาในการเลือกคำพูด “ผม… ผมไม่อยากทำให้เธอเข้าใจผิด” เขาตอบ “ผมไม่อยากให้เธอคิดว่า… ผมแต่งงานกับเธอเพราะสงสาร” “แต่… หนูไม่ได้คิดอย่างนั้นนะคะ” พิมพ์ชนกพูด “หนูรู้ว่าคุณธีร์กำลังทำตามคำสัญญา” “ผมรู้” ธีร์ถอนหายใจ “แต่… ผมก็ไม่ต้องการให้เธอเสียใจไปมากกว่านี้” “แล้ว… คุณธีร์จะทำอย่างไรกับคุณลลิลต่อไปคะ” พิมพ์ชนกถาม “ผม… ผมก็ไม่แน่ใจ” ธีร์ตอบ “ผม… ผมต้องให้เวลาเธอ” “แล้ว… คุณธีร์ล่ะคะ” พิมพ์ชนกถาม “คุณธีร์จะทำอย่างไร” ธีร์มองพิมพ์ชนก นัยน์ตาของเขาดูอ่อนลง “ผม… ผมจะทำหน้าที่ของผมให้ดีที่สุด” เขาตอบ “ผม… ผมจะดูแลเธอ… และผมจะพยายาม… ทำให้เธอมีความสุข” คำพูดของธีร์ทำให้หัวใจของพิมพ์ชนกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แม้เขาจะยังไม่รักเธอ แต่การที่เขาพยายามจะดูแลเธอ ก็เป็นสิ่งที่มีค่ามากพอแล้วสำหรับเธอในตอนนี้ “หนู… หนูจะพยายามเป็นภรรยาที่ดีของคุณธีร์นะคะ” พิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ธีร์ยิ้มให้เธอ “ผมเชื่อ” เขาตอบ ในวันต่อมา ธีร์ต้องเดินทางไปพบกับหุ้นส่วนคนสำคัญ ซึ่งเป็นคนที่พ่อของพิมพ์ชนกไว้ใจมากที่สุด พิมพ์ชนกขอตามไปด้วย “เธอแน่ใจนะ” ธีร์ถาม “ที่นั่น… อาจจะมีคนที่ไม่เป็นมิตรกับเรา” “หนูแน่ใจค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “หนูอยากจะไปเป็นกำลังใจให้คุณธีร์” ธีร์มองเธอด้วยสายตาที่ซาบซึ้ง “ขอบคุณนะ” เขาพูด การเดินทางครั้งนี้ทำให้พิมพ์ชนกได้เห็นมุมมองใหม่ๆ ของธีร์ เขาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูง และมุ่งมั่นที่จะทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ การเดินทางครั้งนี้อาจจะไม่ได้มีแต่ความสุข แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจของเธอ