"ลลิล… นี่พิมพ์ชนก ภรรยาของผม" ธีร์แนะนำอย่างเรียบเฉย สายตาของเขากวาดมองไปที่ลลิลอย่างประเมิน แต่ก็แฝงไปด้วยความเหนื่อยหน่ายที่ยากจะปกปิด ลลิลเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงไปอีกเมื่อได้ยินคำว่า 'ภรรยา' "ภรรยา… อย่างนั้นเหรอ" ลลิลพึมพำ เสียงของเธอแหบพร่าจนแทบจับใจความไม่ได้ เธอจ้องมองพิมพ์ชนกอย่างพิจารณา ดวงตาของเธอฉายแววของความไม่เชื่อ ความโกรธที่ถูกกดทับเอาไว้เริ่มปะทุขึ้นมาอย่างช้าๆ พิมพ์ชนกยืนนิ่ง สงบนิ่ง แม้ภายในใจจะรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล เธอก้าวเท้าไปข้างหน้าเล็กน้อย ยืนเคียงข้างธีร์ แววตาของเธอฉายชัดถึงความมั่นคง "สวัสดีค่ะ คุณลลิล" พิมพ์ชนกเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แต่ก็แฝงไปด้วยความสุภาพ "หนูคือพิมพ์ชนกค่ะ" ลลิลหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่แหบแห้งและเต็มไปด้วยความขมขื่น "ไม่คิดเลย… ว่าจะเป็นแบบนี้" เธอหันกลับไปมองธีร์อีกครั้ง "นาย… นายหลอกฉันมาตลอดเลยใช่ไหมธีร์" "ผมไม่ได้หลอกเธอ" ธีร์ตอบเสียงเย็นชา "ผมแค่อยู่ในสถานะที่ต้องทำ" "สถานะที่ต้องทำ… ฟังดูดีจังเลยนะ" ลลิลเย้ยหยัน "แล้ว… ผู้หญิงคนนี้… เธอรู้เรื่องของเรามากแค่ไหน" "ลลิล… พอได้แล้ว" ธีร์เริ่มแสดงความหงุดหงิด "ทำไม… ฉันจะถามไม่ได้" ลลิลตะคอกกลับ "นายกับฉัน… เราผ่านอะไรมาด้วยกันบ้าง จำไม่ได้แล้วเหรอธีร์" พิมพ์ชนกสัมผัสได้ถึงความร้อนที่ผุดขึ้นในอก เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเอง "คุณลลิลคะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น "หนูรู้ค่ะว่าคุณกับคุณธีร์มีความสัมพันธ์กัน" ลลิลหันมามองพิมพ์ชนก ดวงตาของเธอแดงก่ำ "แล้ว… แล้วไง" "หนู… หนูอยากให้คุณลลิลเข้าใจ" พิมพ์ชนกพูดต่อ "สถานการณ์ตอนนี้มัน… มันซับซ้อนเกินกว่าที่คุณจะเข้าใจได้ทั้งหมด" "ซับซ้อน… หรือว่าแกต้องการจะบอกว่า… ฉันมันเป็นแค่คนนอก" ลลิลเสียงดังขึ้น "เปล่าค่ะ" พิมพ์ชนกส่ายหน้า "แต่… หนูไม่อยากให้คุณลลิลต้องมาเสียใจไปมากกว่านี้" "เสียใจเหรอ" ลลิลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฉันน่ะ… ตอนนี้น่ะ… ฉันไม่เหลืออะไรแล้วรู้ไหม" เธอหันไปมองธีร์อีกครั้ง "ทั้งหมด… ทั้งหมดเป็นเพราะนาย… เพราะนายเลือกผู้หญิงคนนี้" "ลลิล… เธอไม่เข้าใจอะไรเลย" ธีร์พยายามอธิบาย "ผม… ผมจำเป็นต้องทำแบบนี้" "จำเป็น… จำเป็นเพื่ออะไร" ลลิลถามเสียงสั่นเครือ "เพื่อธุรกิจ… เพื่อชื่อเสียง… หรือเพื่อผู้หญิงคนนี้" "เพื่อทุกอย่าง" ธีร์ตอบสั้นๆ "โอ้… เข้าใจแล้ว" ลลิลพยักหน้าช้าๆ น้ำตาเริ่มคลอหน่วย "ฉันคงเป็นแค่คนที่ขวางทาง… เป็นแค่ตัวปัญหาใช่ไหม" "ผม… ผมขอโทษ" ธีร์พูดออกมาอย่างอึดอัด "ขอโทษ… แค่นี้เองเหรอ" ลลิลพูดทั้งน้ำตา "หลังจากที่เรา… หลังจากที่ฉันทุ่มเททุกอย่าง… นายก็ทิ้งฉันไป… แล้วก็แต่งงานกับคนอื่น" พิมพ์ชนกยืนฟังอย่างเงียบๆ เธอรู้สึกสงสารลลิลจับใจ แม้จะรู้ดีว่าลลิลคืออดีตคนรักของสามี แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธความเจ็บปวดที่ลลิลกำลังเผชิญอยู่ "คุณธีร์คะ" พิมพ์ชนกหันไปกระซิบข้างหูธีร์ "เรา… เรากลับกันเถอะค่ะ" ธีร์พยักหน้า เขาหันไปมองลลิลเป็นครั้งสุดท้าย "ผม… ผมไปก่อนนะลลิล" "จะไปแล้วเหรอ" ลลิลถามเสียงขาดๆ หายๆ "ไม่คิดจะอธิบายอะไรให้ฉันฟังอีกหน่อยเลยเหรอ" "ไม่มีอะไรจะอธิบายแล้ว" ธีร์ตอบ "ทุกอย่าง… มันจบไปแล้ว" ธีร์จับมือพิมพ์ชนกเบาๆ ก่อนจะพาเธอเดินออกจากร้านกาแฟไป ทิ้งให้ลลิลยืนร้องไห้อยู่เพียงลำพัง ขณะที่รถของธีร์กำลังเคลื่อนตัวออกไป พิมพ์ชนกก็หันไปมองลลิลที่ยืนอยู่ตรงหน้าร้านกาแฟ ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนน้ำตา "คุณลลิล… ดูเหมือนจะเสียใจมากนะคะ" พิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ธีร์หันมามองพิมพ์ชนก "เธอ… เธอคงโทษผมมาก" "หนู… หนูเข้าใจค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ "แต่… คุณธีร์ก็ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว" "ถูกต้อง… หรือ" ธีร์ทวนคำ "ผม… ผมไม่แน่ใจ" "อย่างน้อย… คุณธีร์ก็ได้บอกความจริงกับเธอแล้ว" พิมพ์ชนกพูด "ถึงแม้ว่า… มันอาจจะทำให้เธอเจ็บปวด" ธีร์ถอนหายใจยาว "ผม… ผมแค่อยากให้เรื่องทุกอย่างมันจบลงเสียที" "แล้ว… คุณธีร์จะทำอย่างไรต่อไปคะ" พิมพ์ชนกถาม "ผม… ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" ธีร์ตอบ "ตอนนี้… ผมอยากจะกลับไปจัดการเรื่องธุรกิจให้เสร็จ" "แล้ว… เราจะกลับเมืองไทยเมื่อไหร่คะ" พิมพ์ชนกถาม "อีกไม่นาน" ธีร์ตอบ "ผม… ผมอยากจะสะสางเรื่องทุกอย่างให้เสร็จก่อน" พิมพ์ชนกพยักหน้า เธอเข้าใจดีว่าธีร์กำลังแบกรับภาระมากมาย "คุณธีร์คะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น "หนู… หนูอยากจะบอกคุณธีร์ว่า…" "อะไรเหรอ" ธีร์ถาม "หนู… หนูรักคุณธีร์นะคะ" พิมพ์ชนกพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา ธีร์นิ่งไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะหันมามองพิมพ์ชนกด้วยสายตาที่ซับซ้อน "ขอบคุณนะ… พิมพ์" เขาตอบ คำตอบของธีร์ไม่ได้ทำให้พิมพ์ชนกผิดหวัง เธอรู้ดีว่าความรักของธีร์นั้นยังคงอยู่ที่ใครอีกคน แต่เธอก็เชื่อว่าสักวันหนึ่ง… ความรักของเธอจะสามารถชนะใจเขาได้ เมื่อกลับมาถึงโรงแรม ธีร์ก็เริ่มจัดการเอกสารเกี่ยวกับธุรกิจอย่างจริงจัง พิมพ์ชนกก็เข้าไปช่วยเขาเท่าที่จะทำได้ เธอเป็นกำลังใจให้เขาเสมอ "เอกสารพวกนี้… มันเยอะจริงๆ ค่ะ" พิมพ์ชนกพูดขณะที่กำลังจัดเรียงเอกสาร "ใช่" ธีร์ตอบ "พ่อเธอ… รวบรวมข้อมูลไว้เยอะมาก" "คุณธีร์คะ" พิมพ์ชนกถาม "คุณพ่อเคยเล่าเรื่องธุรกิจให้คุณธีร์ฟังบ่อยไหมคะ" "ไม่บ่อยนัก" ธีร์ตอบ "แต่… เขาก็เคยบอกว่า… การทำธุรกิจมันไม่ง่าย" "หนู… หนูเข้าใจแล้วค่ะ" พิมพ์ชนกพยักหน้า ธีร์เงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ชนก "เธอ… เธอเหนื่อยหรือยัง" "ยังค่ะ" พิมพ์ชนกยิ้ม "หนูอยากจะช่วยคุณธีร์ให้มากที่สุด" "ขอบคุณนะ… พิมพ์" ธีร์พูดเสียงแผ่วเบา "เธอ… เธอเป็นภรรยาที่ดีจริงๆ" คำพูดของธีร์ทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกอบอุ่นหัวใจ แม้ว่าคำว่า 'ภรรยา' นั้นจะยังคงมีความหมายที่แฝงเร้นอยู่ แต่เธอก็เลือกที่จะมองข้ามมันไป "หนู… หนูแค่ทำในสิ่งที่ควรทำค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ "และ… หนูอยากจะช่วยให้ธุรกิจของคุณพ่อ… กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง" ธีร์มองพิมพ์ชนกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย เขาเห็นความมุ่งมั่น ความตั้งใจ และความรักที่พิมพ์ชนกมีให้เขา "เรา… เราจะทำมันไปด้วยกัน" ธีร์พูด "ผม… ผมสัญญา" พิมพ์ชนกยิ้ม เธอเชื่อในคำสัญญาของธีร์ และเธอก็พร้อมที่จะสู้ไปกับเขาจนถึงที่สุด