รินดาใช้เวลาหลายวันหลังจากนั้นไปกับการครุ่นคิด เธอพยายามทำความเข้าใจท่าทีของพ่อแม่ และในขณะเดียวกันก็พยายามรักษาความสัมพันธ์อันดีกับธามไว้ให้ได้ เธอได้คุยกับธามหลายครั้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ ธามเองก็พยายามให้กำลังใจเธอเสมอ “เธอไม่ต้องกังวลนะ” เขาพูด “ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง ผมก็จะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ” “แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีธาม” รินดาตอบอย่างอ่อนล้า “ฉันไม่อยากเสียพ่อแม่ไป… แต่ฉันก็รักเธอมากเหมือนกัน” “ผมเข้าใจ” ธามลูบแขนเธอเบาๆ “มันเป็นทางเลือกที่ยากลำบาก” “ถ้าเธออยากจะลองคุยกับพ่อแม่อีกครั้ง… ผมก็จะไปด้วย” “แต่ถ้าเธออยากจะให้เวลาพวกเขา… ผมก็รอได้” “ฉัน… ฉันอยากจะลองคุยกับพวกเขาอีกครั้ง” รินดาตัดสินใจ “ฉันอยากให้พวกเขาเข้าใจเราจริงๆ” “ดี” ธามยิ้ม “ผมจะไปกับเธอ” ในวันรุ่งขึ้น รินดาและธามได้นัดพบคุณพ่อคุณแม่ของรินดาอีกครั้ง คราวนี้เป็นการนัดพบที่บ้านของพ่อแม่รินดา บรรยากาศก็ยังคงดูตึงเครียดเล็กน้อย แต่ก็มีความคาดหวังแฝงอยู่ “มาแล้วเหรอ” คุณพ่อกล่าว “นั่งสิ” รินดาและธามนั่งลงข้างๆ กัน “วันนี้… เราอยากจะคุยกันให้เคลียร์” คุณแม่เริ่มพูด “เรื่องของเธอสองคน” “เรารู้ว่าเธอรักกัน” “แต่เราก็ยังเป็นห่วงอนาคตของเธออยู่ดี” “พ่อกับแม่… อยากให้เธอคิดถึงผลกระทบที่จะตามมาให้ดีที่สุด” คุณพ่อกล่าว “เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ มันส่งผลต่อชีวิตของเธอ ต่อชื่อเสียงของครอบครัวเรา” “หนูเข้าใจค่ะ” รินดาตอบ “แต่หนูก็รักธามจริงๆ นะคะ” “เรารู้” คุณแม่ตอบ “แต่ความรักอย่างเดียวมันไม่สามารถทำให้ชีวิตอยู่รอดได้นะลูก” “พ่อกับแม่… อยากให้เธอทบทวนให้ดีๆ” คุณพ่อพูดต่อ “ถ้าเธอเลือกที่จะอยู่กับคุณธามจริงๆ… เธอจะต้องยอมรับผลที่จะตามมาให้ได้” “ผลที่จะตามมา… หมายความว่ายังไงคะ?” รินดาถาม “หมายความว่า… เราอาจจะไม่ได้สนับสนุนเธอเต็มที่เหมือนที่เคย” คุณแม่ตอบ “เราอาจจะต้อง… เว้นระยะห่างจากเธอไปก่อน” “ผมเข้าใจความกังวลของคุณพ่อคุณแม่ดีครับ” ธามกล่าวอย่างหนักแน่น “ผมทราบดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้มันสำคัญมาก และผมก็พร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง” “ผมขอพูดจากใจจริงนะครับ” เขาหันไปมองคุณพ่อคุณแม่ของรินดา “ผมรักรินดามาก และผมอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอ ผมพร้อมที่จะทำงานหนักเพื่อสร้างอนาคตที่ดีให้กับเธอ ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอนครับ” “ผมขอเพียงแค่โอกาสเล็กๆ น้อยๆ ให้ผมได้พิสูจน์ตัวเอง” “ถ้าท่านยังไม่สบายใจ… ผมก็พร้อมที่จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆ” “ผมอยากให้ท่านมองผมไม่ใช่ในฐานะคนรักของรินดาเพียงอย่างเดียว แต่ในฐานะคนที่พร้อมจะดูแลและปกป้องเธอ” “ผมจะทำให้ท่านเห็นว่าการตัดสินใจของรินดาไม่ใช่เรื่องผิดพลาด” คุณพ่อคุณแม่ของรินดามองหน้ากัน พวกเขาเห็นความจริงใจในแววตาของธาม แต่ก็ยังมีความลังเลอยู่ “แล้ว… ถ้าเธอเลือกที่จะไม่เลือกเขา… เธอจะทำอย่างไร?” คุณแม่ถามรินดา “ถ้าหนูต้องเลือกระหว่างครอบครัวกับธาม… หนูจะทำยังไง?” “หนู… หนูไม่รู้ค่ะแม่” รินดาตอบอย่างอ่อนแรง “หนูรักทั้งพ่อทั้งแม่… แล้วหนูก็รักธามด้วย” “มันเป็นไปไม่ได้เลยเหรอคะ… ที่ทุกคนจะยอมรับกันได้?” “การยอมรับมันต้องใช้เวลา” คุณพ่อกล่าว “และบางครั้ง… ก็ต้องมีการเสียสละ” “ถ้าเธอเลือกเขา… เธออาจจะเสียบางอย่างไป” “แต่ถ้าเธอเลือกเรา… เธอก็อาจจะเสียเขาไป” รินดาเงียบไป เธอไม่รู้จะพูดอะไร เธอรู้สึกเหมือนถูกบีบให้อยู่ในทางสองแพร่งที่ยากจะตัดสินใจ “ฉัน… ฉันต้องการเวลาคิดค่ะ” รินดาพูดในที่สุด “ขอให้หนูได้คิดทบทวนอีกครั้งนะคะ” คุณพ่อพยักหน้า “เอาสิ” “แต่… ขอให้เธอคิดให้ดีๆ นะ” “เพราะการตัดสินใจครั้งนี้… จะส่งผลต่อชีวิตของเธอไปตลอด” “เรา… เราจะรอฟังคำตอบของเธอ” หลังจากกลับออกมาจากบ้านของพ่อแม่ รินดาก็รู้สึกหนักใจยิ่งกว่าเดิม เธอเดินกอดอก มองไปยังท้องฟ้าสีคราม “ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีธาม” เธอพูดกับธาม “ฉันกลัว… กลัวว่าจะทำให้ใครเสียใจ” “ผมรู้ว่ามันยาก” ธามจับมือเธอไว้ “แต่ไม่ว่าเธอจะเลือกทางไหน… ผมก็จะอยู่ข้างๆ เธอ” “ผมจะไม่ปล่อยมือเธอไปไหนเด็ดขาด” “ถ้าเธอเลือกครอบครัว… ผมก็จะเข้าใจ” “แต่ถ้าเธอเลือกผม… ผมจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด” รินดามองเข้าไปในดวงตาของธาม เธอเห็นความรักและความเข้าใจในแววตาของเขา เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถเสียเขาไปได้ “ฉัน… ฉันเลือกเธอธาม” รินดาตัดสินใจ “ฉันรักเธอ… ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่กับเธอ” ธามกอดเธอแน่น “ขอบคุณนะ” เขาพึมพำ “ผมจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง” “แต่… พ่อกับแม่ล่ะ?” รินดาถามเสียงสั่น “เราจะพยายามพูดคุยกับพวกเขาอีกครั้ง” ธามตอบ “เราจะทำให้พวกเขาเห็นว่าเรารักกันมากแค่ไหน” “เราจะพิสูจน์ให้พวกเขาเห็นว่าเราเหมาะสมกัน” รินดารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงอีกยาวไกล และอาจจะเต็มไปด้วยอุปสรรคอีกมากมาย แต่การตัดสินใจครั้งนี้ทำให้เธอรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อความรักที่เธอมีให้กับธาม