ตอนที่ 13 — ความจริงที่ถูกเปิดเผย
เมขลาเดินออกจากห้องทำงานของคุณชาญด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง คำพูดของคุณชาญยังคงดังก้องอยู่ในหู ความจริงที่ถูกเปิดเผยนั้นซับซ้อนและคาดไม่ถึง เธอพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ นักธุรกิจชาวสเปนต้องการแก้แค้นครอบครัวของธาม และคุณชาญก็ถูกบีบบังคับให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการนั้น โดยมีเป้าหมายคือการทำลายธุรกิจของธามและชื่อเสียงของเขา
"คุณชาญบอกว่าเขาถูกขู่" เมขลาพึมพำกับตัวเองขณะเดินไปตามโถงทางเดินที่เงียบสงัด "เขาบอกว่าถ้าความลับของเขาถูกเปิดเผย มันจะส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อครอบครัว"
เธอหยุดยืนอยู่หน้ากระจกเงา บังคับตัวเองให้สบตาตัวเอง เมขลาเห็นภาพสะท้อนของหญิงสาวที่สับสนและหวาดหวั่น น้ำตาที่เคยไหลอาบแก้มเริ่มแห้งไป แต่ความรู้สึกเจ็บปวดและความไม่แน่นอนยังคงเกาะกุมในหัวใจ
"แล้วธามรู้เรื่องนี้ไหม" เธอถามตัวเองอีกครั้ง "ธามรู้ไหมว่าคุณชาญกำลังถูกใครบางคนควบคุมอยู่"
คำตอบนั้นยังคงเป็นปริศนา ธามเคยบอกเมขลาว่าเขาจะจัดการเรื่องคุณชาญเอง แต่คำพูดของคุณชาญที่ว่า "ผมก็ไม่มั่นใจในเจตนาของเขาจริงๆ" ทำให้เมขลาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล
เธอตัดสินใจว่าจะต้องคุยกับธามให้รู้เรื่อง เธอเดินตรงไปยังลิฟต์ กดปุ่มขึ้นไปยังชั้นที่ธามทำงานอยู่
ระหว่างที่ลิฟต์ค่อยๆ เลื่อนขึ้น เมขลาก็ทบทวนบทสนทนากับคุณชาญอีกครั้ง ภาพของคุณชาญที่ดูอึดอัดและสิ้นหวังยังคงติดตา เธอรู้สึกเห็นใจเขาอยู่ลึกๆ แม้ว่าการกระทำของเขาที่ผ่านมาจะทำให้เธอเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม
"แต่ธาม... ธามจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเขาได้แน่" เมขลาปลอบใจตัวเอง "เขาจะหาทางรับมือกับเรื่องนี้ได้"
เมื่อลิฟต์เปิดออก เมขลาก็เดินออกจากลิฟต์ไปยังโต๊ะทำงานของธาม เธอเห็นรดา เพื่อนสนิทของเธอนั่งอยู่ที่นั่น
"เมขลา! มาหาธามเหรอ" รดาเอ่ยทักทายอย่างร่าเริง "เพิ่งคุยกับเขาไปเมื่อกี้เอง กำลังจะไปหาเธอเลย"
"ฉันก็กำลังจะไปหาเขาเหมือนกัน" เมขลาตอบ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ "เขาว่างอยู่ไหม"
"ว่างสิ กำลังหาเธออยู่เหมือนกัน" รดาบอก "เข้าไปเลย"
เมขลาเดินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของธาม เธอเห็นเขากำลังยืนอยู่ที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของเมือง
"ธาม" เธอเอ่ยเรียก
ธามหันกลับมา เขามีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าปกติ ดวงตาของเขาดูเหนื่อยล้า
"เมขลา มาแล้วเหรอ" เขาเดินเข้ามาหาเธอ "ผมกำลังจะโทรหาคุณพอดี"
"ฉันเพิ่งคุยกับคุณชาญมา" เมขลาตัดสินใจที่จะไม่รอช้า "เขามาหาฉันที่บริษัท แล้วก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง"
ใบหน้าของธามฉายแววประหลาดใจระคนกังวล "เขาบอกคุณว่าอะไรบ้าง"
"เขาบอกว่าเขาถูกบังคับ" เมขลาเล่าอย่างตรงไปตรงมา "ถูกนักธุรกิจชาวสเปนคนนั้นข่มขู่ เพราะครอบครัวของนักธุรกิจมีอิทธิพลมาก และเคยมีเรื่องบาดหมางกับครอบครัวของคุณชาญมาก่อน"
ธามเงียบไป เขาเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ทำงานของเขา ดวงตาของเขามองไปยังเมขลาอย่างครุ่นคิด
"แล้วเขาก็อ้างว่านักธุรกิจคนนั้นต้องการแก้แค้นครอบครัวของธาม โดยการทำลายธุรกิจและชื่อเสียงของธาม" เมขลาพูดต่อ "แล้วก็... เขาบอกว่าถ้าความลับของเขาถูกเปิดเผย มันจะส่งผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อชีวิตของเขาและครอบครัว"
"ผม... ผมรู้เรื่องนี้มาสักพักแล้วครับ" ธามยอมรับในที่สุด เสียงของเขาแผ่วเบา "ผมสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับนักธุรกิจคนนั้นอยู่ และก็เริ่มสงสัยว่าทำไมคุณชาญถึงทำตัวแปลกๆ"
"แล้ว... แล้วธามรู้ได้ยังไงว่าคุณชาญถูกบีบ" เมขลาถาม
"ผมมีแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้" ธามตอบ "เขาบอกผมว่าคุณชาญกำลังตกอยู่ในอันตราย และกำลังถูกควบคุมโดยนักธุรกิจคนนั้น"
"แล้วทำไมธามไม่บอกฉัน" เมขลาถามอย่างตัดพ้อ "ทำไมถึงปล่อยให้ฉันเข้าใจผิดธามมาตลอด"
"ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมจะเชื่อใจใครได้บ้าง" ธามถอนหายใจ "และผมก็ไม่อยากให้คุณต้องกังวล"
"แต่ฉันก็กังวลอยู่ดี" เมขลาพูดเสียงสั่น "ฉันเกือบจะเชื่อคำพูดของคุณชาญไปแล้วว่าธามกำลังหลอกลวงฉัน"
"ผมขอโทษ" ธามเอ่ยขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดไป ผมควรจะสื่อสารกับคุณให้มากกว่านี้"
"แล้ว... แล้วธามจะทำยังไงต่อไป" เมขลาถาม
"ผมกำลังวางแผนอยู่" ธามตอบ "ผมจะต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม เพื่อที่จะจัดการกับนักธุรกิจคนนั้น และช่วยคุณชาญให้ได้"
"ฉันจะช่วยธามได้ไหม" เมขลาเสนอ
ธามมองมาที่เธอ ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย "ผมไม่อยากให้คุณต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องอันตรายแบบนี้"
"แต่ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้เหมือนกัน" เมขลาแย้ง "ฉันอยากจะช่วยธาม"
ธามเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเดินมาหาเมขลา แล้วจับมือเธอไว้แน่น "ถ้าคุณพร้อม ผมก็ยินดีที่จะให้คุณช่วย"
เมขลาบีบมือเขาตอบ ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคงแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจ แม้ว่าสถานการณ์จะยังคงสับสนและเต็มไปด้วยอันตราย แต่การได้รู้ความจริง และการได้จับมือธามไว้แน่น ทำให้เธอรู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง
"เราจะต้องผ่านมันไปด้วยกันนะ" เมขลาพูด
"ครับ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" ธามตอบ ดวงตาของเขามีประกายแห่งความมุ่งมั่น
ทั้งสองคนยืนจับมือกันอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางความหวังและความไม่แน่นอนที่ยังคงคุกรุ่นอยู่รอบตัว.
3,979 ตัวอักษร