คุณชาญเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แต่ก็ชัดเจน เขาเล่าถึงความกังวลที่เขามีต่อบริษัท และการตัดสินใจที่จะรวบรวมหลักฐานเพื่อปกป้องชื่อเสียงของตนเอง เขาเล่าถึงการเข้ามาของนักธุรกิจชาวสเปนที่ชื่อ "ลีโอ" ซึ่งพยายามจะข่มขู่เขาให้ปิดปากเรื่องการทุจริตที่เกิดขึ้น "ลีโอเข้ามาในห้องทำงานผมเมื่อสองวันก่อนครับ" คุณชาญเล่าต่อ "เขาบอกว่าผมไม่ควรรู้เรื่องอะไรมากไปกว่านี้ และข่มขู่ว่าจะเล่นงานผมถ้าผมไม่ทำตามที่เขาต้องการ" "คุณชาญครับ" ธามเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "แล้วเอกสารเหล่านั้น... เกี่ยวข้องกับอะไรกันแน่" "มันคือหลักฐานทั้งหมดครับ" คุณชาญตอบ "หลักฐานการทุจริตที่เกิดขึ้นในบริษัทของเรามานานหลายปี มันแสดงให้เห็นถึงการยักยอกเงินจำนวนมหาศาล และใครบ้างที่มีส่วนเกี่ยวข้อง" เมขลาหันไปมองหน้าธาม สีหน้าของเขามีทั้งความตกใจและเข้าใจ "ผมพอจะเดาได้แล้วครับ" ธามพูด "แต่ผมไม่คิดว่ามันจะใหญ่โตขนาดนี้" "ผมพยายามจะเก็บหลักฐานเหล่านี้ให้ปลอดภัยที่สุด" คุณชาญกล่าวต่อ "ผมกลัวว่าถ้าพวกมันรู้ว่าผมมีหลักฐาน พวกมันจะเข้ามาทำร้ายผม หรือแย่งมันไป ผมเลยซ่อนมันไว้ในที่ที่คิดว่าปลอดภัยที่สุด" "แล้วทำไม รปภ. พวกนั้นถึงเข้ามาในห้องทำงานคุณได้" นักธุรกิจชาวสเปนถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "ดูเหมือนว่าการรักษาความปลอดภัยของคุณจะไม่ค่อยดีเท่าที่ควรนะครับ" "ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเขาเข้ามาได้อย่างไร" คุณชาญตอบ "แต่ผมเชื่อว่ามีใครบางคนในบริษัทนี้ที่รู้เรื่องแผนการของผม และเป็นคนแจ้งข่าวให้พวกเขา" "เป็นไปได้ไหมว่าคนคนนั้นอาจจะเป็น..." เมขลาเริ่มพูด แต่ก็หยุดไปเมื่อมองไปที่นักธุรกิจชาวสเปน "แน่นอนว่าเป็นผม" ลีโอหัวเราะ "ผมคือคนที่เห็นแก่ตัวที่สุด และผมก็จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องตัวเอง" "คุณนี่มัน..." ธามกำหมัดแน่น เขากำลังจะพุ่งเข้าไปหานักธุรกิจชาวสเปน แต่เมขลาจับแขนเขาไว้ "ใจเย็นก่อนนะธาม" เมขลาพูด "ตอนนี้เราต้องหาทางจัดการกับเรื่องนี้ให้ดีที่สุด" "แล้วคุณล่ะ" นักธุรกิจชาวสเปนหันไปถามเมขลา "คุณรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหน" "ฉันเพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ" เมขลาตอบ "แต่ฉันก็พร้อมที่จะช่วยเปิดโปงความจริง" "ความจริงที่ว่าผมคือคนฉลาดที่สุด และคุณคือคนที่โง่ที่สุด" ลีโอพูดอย่างเย่อหยิ่ง "คุณไม่มีทางเอาชนะผมได้หรอก" "เราอาจจะไม่มีปืน ไม่มีอำนาจ แต่เรามีความจริงอยู่ข้างเรา" ธามสวนกลับ "และความจริงนั้นจะทำให้คุณแพ้" "ผมจะรอดู" ลีโอพูดพลางหัวเราะ "เอาล่ะ... ตอนนี้ผมขอตัวก่อนนะ" เขาหันไปมอง รปภ. ทั้งสองคน "พาพวกมันไปที่ที่ควรจะอยู่ซะ" รปภ. ทั้งสองคนก้าวเข้ามาหาเมขลา ธาม และรดา "พวกคุณต้องมากับเรา" "เดี๋ยวก่อน!" เสียงของ "ท่านประธาน" ดังขึ้น "ผมคือประธานของบริษัทนี้ และผมจะไม่อนุญาตให้ใครก็ตามมาทำร้ายพนักงานของผม" "แต่ท่านประธานครับ..." รปภ. คนหนึ่งพยายามจะโต้แย้ง "ผมบอกว่าไม่!" ท่านประธานตะคอกเสียงดัง "คุณทั้งสองคนจะถูกจับกุมในข้อหาบุกรุกและทำร้ายร่างกาย" รปภ. สองคนหน้าซีดเผือด พวกเขาไม่เคยคิดว่าท่านประธานจะเข้ามาแทรกแซง และจะแข็งกร้าวขนาดนี้ "ส่วนพวกคุณ" ท่านประธานหันไปทางลีโอ "ผมจะให้ทนายความของผมจัดการเรื่องนี้เอง คุณคิดว่าคุณจะหนีพ้นไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ" ลีโอหน้าเสียไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าท่านประธานจะเด็ดขาดขนาดนี้ "ผมไม่กลัวคุณหรอก" เขาพูดเสียงเบาลง "ผมมีคนของผมมากกว่าที่คุณคิด" "ผมก็จะรอดู" ท่านประธานตอบ "ตอนนี้... ผมขอให้คุณชาญพาคุณเมขลา คุณธาม และคุณรดา ออกไปจากที่นี่ก่อน" คุณชาญรีบพยักหน้า เขาพาเมขลา ธาม และรดา ออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้ท่านประธานเผชิญหน้ากับลีโอเพียงลำพัง เมื่อออกมาจากห้องทำงานแล้ว เมขลาถอนหายใจยาว "เกือบไปแล้วจริงๆ" "ใช่" ธามเห็นด้วย "ฉันไม่คิดว่าเรื่องมันจะซับซ้อนขนาดนี้" "แต่เราก็รอดมาได้" รดาพูดเสียงเบา "เพราะคุณชาญ และเพราะท่านประธาน" "เราต้องขอบคุณพวกเขาจริงๆ" เมขลาเสริม "แต่ตอนนี้เราต้องหาทางจัดการกับลีโอให้ได้" "ผมจะจัดการเอง" ธามพูดเสียงเด็ดเดี่ยว "ผมจะเปิดโปงความจริงทั้งหมดให้ทุกคนรู้" "แล้วเราจะช่วยกัน" เมขลาตอบ "เราจะสู้จนถึงที่สุด" คุณชาญมองทั้งสามคนด้วยความหวัง "ผมเชื่อว่าเราจะทำได้"