หลังจากวันนั้น รินรดาก็เริ่มแผนการเข้าใกล้ชิดคณินอย่างจริงจัง เธออาศัยช่องทางที่ได้พูดคุยกับเขาในวันแรก เพื่อสานสัมพันธ์ต่อไป เธอติดต่อเขาอยู่เรื่อยๆ โดยอ้างว่ามีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการของศัตรูที่กำลังจะเปิดโปงบริษัทของเขา “คุณคณินคะ ฉันเพิ่งได้ข้อมูลชิ้นใหม่มาค่ะ ดูเหมือนว่าแผนการของเขาจะซับซ้อนกว่าที่เราคิดนะคะ” รินรดากล่าวผ่านโทรศัพท์ น้ำเสียงแสดงความกังวล “ข้อมูลอะไร?” เสียงของคณินดังมาจากปลายสาย “เขา... เขากำลังจะปล่อยข่าวลือทำลายภาพลักษณ์ของบริษัทเราค่ะ” รินรดาแกล้งทำเสียงสั่น “เขาจะใช้สื่อออนไลน์เป็นช่องทางหลัก” “ข่าวลือเรื่องอะไร?” คณินถาม น้ำเสียงเริ่มจริงจัง “เกี่ยวกับ... เกี่ยวกับการทุจริตภายในค่ะ” รินรดาบอก “เขาจะสร้างเรื่องขึ้นมาว่า... บริษัทของเรามีการรับสินบนจากนักการเมืองบางคน” “เรื่องไร้สาระ!” คณินแทบจะตะคอก “ใครเป็นคนปล่อยข่าวพวกนี้?” “ดิฉันยังไม่แน่ใจค่ะ แต่... ดิฉันกำลังพยายามสืบอยู่” รินรดาโกหก “คุณคณินคะ ดิฉันอยากจะขอพบคุณอีกครั้งค่ะ เพื่อให้ข้อมูลทั้งหมด” “ตอนนี้ผมยุ่งมาก” คณินตอบ “พรุ่งนี้เช้า ค่อยมาเจอผมที่ออฟฟิศ” “ค่ะ... ขอบคุณค่ะ” รินรดาตอบรับ พลางยิ้มมุมปากอย่างพอใจ วันรุ่งขึ้น รินรดาแต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำสนิทที่ดูทะมัดทะแมงแต่ยังคงความสง่างาม เธอบรรจงแต่งหน้าอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะขับรถไปยังบริษัทเวสท์แลนด์ กรุ๊ป ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระคนกังวล เมื่อมาถึงตึกระฟ้าของเวสท์แลนด์ กรุ๊ป เธอก็ถูกพาขึ้นไปยังชั้นบนสุด ซึ่งเป็นห้องทำงานของคณิน “สวัสดีค่ะคุณคณิน” รินรดาเอ่ยทักทาย เมื่อก้าวเข้าไปในห้องทำงานที่กว้างขวางและโอ่อ่า “มาแล้วเหรอ” คณินเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร “เชิญนั่ง” รินรดาเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของเขา “ดิฉันนำข้อมูลที่ได้มาค่ะ” เธอบอก พลางยื่นแฟ้มเอกสารให้ คณินรับแฟ้มมาเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ “เรื่องนี้... มันอันตรายกว่าที่คิด” “ดิฉันบอกแล้วค่ะ” รินรดาแกล้งทำเสียงเศร้า “ดิฉันกลัวมากจริงๆ ค่ะ” “ไม่ต้องกลัว” คณินเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธอ “ผมจะปกป้องคุณเอง” คำพูดนั้นทำให้รินรดารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าคณินจะตอบสนองแบบนี้ “คุณ... คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า... ผมจะดูแลคุณ” คณินตอบ “คุณได้ช่วยเหลือผมมามากแล้ว ผมไม่ปล่อยให้คุณต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้เพียงลำพัง” รินรดาอึ้งไป เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี “ขอบคุณค่ะคุณคณิน” “ผมจะจ้างคุณมาเป็นที่ปรึกษาของผม” คณินกล่าวต่อ “คุณจะได้ทำงานใกล้ชิดกับผม ทำให้ผมสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ดียิ่งขึ้น” “แต่... ดิฉัน...” รินรดาพยายามปฏิเสธ “ดิฉันไม่อยากทำให้คุณลำบาก” “คุณไม่ได้ทำให้ผมลำบาก” คณินส่ายหน้า “ผมอยากให้คุณทำ” “ถ้าอย่างนั้น... ตามที่คุณคณินต้องการค่ะ” รินรดาตอบรับในที่สุด นับตั้งแต่วันนั้น รินรดาก็ได้เข้ามาทำงานที่บริษัทเวสท์แลนด์ กรุ๊ป ในตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษของคณิน ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้สัมผัสกับโลกอีกใบที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน โลกของธุรกิจที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและการวางแผนที่ซับซ้อน เธอใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับคณิน ทำงานวิจัยข้อมูล แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และวางแผนรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น “คุณคณินคะ จากข้อมูลที่ได้มา ดูเหมือนว่าแผนการของฝ่ายตรงข้ามจะเน้นไปที่การสร้างความปั่นป่วนในตลาดหุ้นค่ะ” รินรดาอธิบายขณะที่พวกเขากำลังประชุมกันในห้องทำงาน “ตลาดหุ้น?” คณินเลิกคิ้ว “ทำไมต้องเป็นตลาดหุ้น?” “เพราะนั่นคือจุดอ่อนที่สุดของบริษัทเราค่ะ” รินรดาตอบ “ถ้าหุ้นของเราตกต่ำมากๆ ก็จะส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุน และอาจจะทำให้บริษัทประสบปัญหาทางการเงินได้” “เราต้องหาทางป้องกัน” คณินกล่าวอย่างเด็ดขาด “คุณคิดว่าเราควรทำอย่างไร?” “ดิฉันคิดว่า... เราควรจะเพิ่มการลงทุนในธุรกิจใหม่ๆ ที่มีความมั่นคงค่ะ” รินรดาเสนอ “และ... เราควรจะหาพันธมิตรทางธุรกิจที่แข็งแกร่ง เพื่อเสริมความมั่นคงของบริษัท” “พันธมิตร?” คณินทวนคำ “คุณมีใครในใจหรือเปล่า?” “มีค่ะ” รินรดาพยักหน้า “ดิฉันรู้จักนักธุรกิจชาวต่างชาติคนหนึ่ง ที่เขามีความสนใจในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย” “ดีมาก” คณินกล่าว “ช่วยติดต่อเขาให้หน่อย” “ค่ะ” รินรดาตอบรับ ยิ่งได้ทำงานใกล้ชิดกับคณินมากเท่าไหร่ รินรดาก็ยิ่งรู้สึกสับสนในความรู้สึกของตัวเอง เธอเริ่มมองเห็นอีกด้านหนึ่งของเขา ด้านที่อ่อนโยน เห็นความใส่ใจที่เขามีให้กับลูกน้อง เห็นความรับผิดชอบที่เขามีต่อธุรกิจและสังคม วันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังทำงานกันจนดึก คณินก็สังเกตเห็นว่ารินรดาดูเหนื่อยอ่อน “คุณดูเหนื่อยนะ” เขาพูดขึ้น “กลับไปพักผ่อนเถอะ” “อีกนิดเดียวค่ะ” รินรดาตอบ “ใกล้จะเสร็จแล้ว” “ไม่เป็นไร” คณินลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินมาหยุดยืนข้างๆ เธอ “ผมจะสั่งอาหารมาให้” “ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ” รินรดาปฏิเสธ “ผมไม่ได้รบกวน” คณินยืนยัน “คุณมาช่วยผมทำงานขนาดนี้ ผมก็ต้องดูแลคุณ” เขาเดินออกจากห้องไปสักพัก แล้วกลับมาพร้อมกับถุงอาหาร “ทานนี่ก่อนนะ” เขาบอก พลางยื่นถุงอาหารให้ “จะได้มีแรงทำงานต่อ” รินรดาเปิดถุงออก เป็นอาหารโปรดของเธอที่เธอเคยพูดถึงอย่างบังเอิญเมื่อสัปดาห์ก่อน “คุณ... คุณจำได้ยังไงคะ” “ผมจำได้ทุกอย่างที่คุณพูด” คณินตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ “ผมใส่ใจในรายละเอียดเสมอ” รินรดาเงยหน้ามองเขา หัวใจเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง สายตาของเขาสบประสานกับเธอ ราวกับจะสื่อถึงความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าคำพูด “คุณคณินคะ...” รินรดาเอ่ยเสียงแผ่ว “มีอะไร?” เขาถาม “คือ... ฉัน...” รินรดาไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะตกหลุมพรางของความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้น “ไม่ต้องพูดอะไร” คณินกล่าว “ทานอาหารให้อร่อยนะ” เขาเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน ปล่อยให้รินรดานั่งนิ่งอยู่กับความรู้สึกสับสนในใจ เธอรู้ดีว่าเธอกำลังเล่นกับไฟ และไฟดวงนี้ก็กำลังลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ รินรดาเริ่มไม่แน่ใจในเป้าหมายของเธออีกต่อไป เธอมาที่นี่เพื่อทำลายคณิน แต่ทำไมหัวใจของเธอกลับเต้นแรงทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา? เธอมาที่นี่เพื่อหลอกเขา แต่ทำไมความรู้สึกผิดกลับถาโถมเข้ามาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน? เธอเริ่มสงสัยในตัวเอง... เธอเป็นใครกันแน่? นักต้มตุ๋นผู้เย็นชา หรือผู้หญิงธรรมดาที่กำลังตกหลุมรัก? ความใกล้ชิดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับคณิน กำลังกลายเป็นความอันตรายที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้