"ถ้าวิชัยปลอมลายเซ็นของคุณหญิง เพื่อให้ได้หุ้นของพ่อผมไป... แสดงว่าวิชัยรู้เรื่องข้อตกลงนี้มานานแล้ว" คณินกล่าว สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ "แต่ทำไมเขาถึงรอจนถึงตอนนี้ค่อยลงมือ" "บางที... เขาอาจจะกำลังรอจังหวะที่เหมาะสม" รินดาคาดเดา "รอให้บริษัทของเราอ่อนแอที่สุด เพื่อให้การยึดครองสำเร็จได้ง่ายขึ้น" "แล้วใครคือ นักลงทุนนิรนามคนนั้น" คุณหญิงศศิธรถามเสียงสั่น "พ่อของคณิน... เขาเคยพูดถึงใครที่น่าสงสัยไหม" "พ่อไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลยครับ" คณินตอบ "แต่ถ้าเป็นข้อตกลงที่สำคัญขนาดนี้ พ่อต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ต้องเก็บเป็นความลับ" รินดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูปเอกสารสัญญาซื้อขายหุ้นที่เธอเพิ่งเจอ "คุณหญิงคะ ท่านพอจะจำได้ไหมคะว่าในช่วงเวลาที่เซ็นเอกสารนี้ ท่านได้ติดต่อกับใครเป็นพิเศษ หรือมีใครที่เข้ามามีบทบาทในเรื่องการเงินของครอบครัวในช่วงนั้นบ้าง" คุณหญิงศศิธรหลับตาลง นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ฉัน... ฉันจำได้ว่าช่วงนั้น พ่อของคณินค่อนข้างเครียดมาก" "เครียดเรื่องอะไรครับ" คณินถาม "เรื่องธุรกิจ... เขาบอกว่ากำลังมีปัญหาใหญ่" คุณหญิงตอบ "แล้วก็มีนักลงทุนคนหนึ่ง... ที่เข้ามาเสนอตัวช่วยเหลือ" "นักลงทุนคนนั้นชื่ออะไรครับ" คณินถามอย่างเร่งรีบ "ฉัน... ฉันจำชื่อไม่ได้แล้ว" คุณหญิงส่ายหน้า "มันนานมากแล้วจริงๆ" "แต่ถ้ามีนักลงทุนเข้ามาช่วย... ทำไมพ่อถึงต้องขายหุ้นในราคาที่ต่ำกว่าตลาด" คณินยังคงสงสัย "มันไม่สมเหตุสมผลเลย" "บางที... ข้อเสนอนั้นอาจจะไม่ใช่แค่การช่วยเหลือ" รินดาเสนอ "อาจจะเป็นข้อต่อรองที่แลกมาด้วยอะไรบางอย่าง" "อะไรบางอย่าง?" คณินถาม "แลกกับอะไร" "อาจจะเป็น... การปกปิดความผิดบางอย่าง" รินดาคาดเดา "หรือการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์บางอย่าง" "แต่ถ้าเป็นแบบนั้น... นักลงทุนคนนั้นก็ต้องรู้จักพ่อของผมเป็นอย่างดี" คณินกล่าว "และมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นพอที่จะสามารถขออะไรบางอย่างจากพ่อผมได้" "แล้วใครล่ะคะ ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคุณพ่อของคุณคณิน และอาจจะเกี่ยวข้องกับการเงิน" รินดาหันไปถามคุณหญิงศศิธร คุณหญิงศศิธรมองไปที่คณิน "ตอนนั้น... วิชัยเข้ามามีบทบาทในครอบครัวเราค่อนข้างมาก" "วิชัย!" คณินอุทาน "คุณแม่เคยบอกว่าวิชัยเป็นเพื่อนสนิทของพ่อ" "ใช่" คุณหญิงพยักหน้า "เขาเป็นคนที่พ่อไว้ใจมากที่สุดคนหนึ่ง" "แล้ววิชัย... เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเงินของบริษัทในช่วงนั้นไหมครับ" คณินถาม "ฉัน... ฉันไม่แน่ใจ" คุณหญิงตอบ "แต่เขาชอบเข้ามาปรึกษาเรื่องธุรกิจกับพ่ออยู่บ่อยๆ" "ผมว่า... เรากำลังเข้าใกล้ความจริงแล้ว" คณินพูด "วิชัยอาจจะรู้เรื่องข้อตกลงนี้มาตลอด และอาจจะเป็นคนชักนำให้พ่อของผมยอมขายหุ้น" "แต่ถ้าวิชัยเป็นคนชักนำ... ทำไมเขาถึงไม่เข้ามาเป็นเจ้าของหุ้นโดยตรง" รินดาถาม "ทำไมถึงต้องใช้นักลงทุนนิรนาม" "บางที... เขาอาจจะกำลังวางแผนระยะยาว" คณินคิด "หรืออาจจะมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังวิชัยอีกที" "แล้วใครล่ะคะ" รินดาถาม "ผมคิดว่า... เราต้องลองกลับไปดูที่บริษัทอีกครั้ง" คณินตัดสินใจ "เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักลงทุนนิรนามคนนั้น" ทั้งสามคนกลับมาที่บริษัท คณินและรินดาใช้เวลาช่วงค่ำในการค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลเก่าๆ ของบริษัท พวกเขารื้อค้นเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายหุ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา "เจอแล้วค่ะ!" รินดาตะโกนขึ้นมา "ฉันเจอรายชื่อนักลงทุนที่เคยติดต่อกับบริษัทในช่วงนั้น" คณินรีบเข้ามาดู "มีชื่อใครบ้าง" "มีอยู่หลายชื่อค่ะ" รินดาอ่านรายชื่อ "แต่มีชื่อหนึ่งที่น่าสนใจ... 'บริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด'" "บริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด..." คณินทวนชื่อ "ผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน" "ฉันลองค้นหาข้อมูลของบริษัทนี้ดูแล้วค่ะ" รินดาอธิบาย "แต่ข้อมูลค่อนข้างน้อยมาก เหมือนเป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นมาเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่างเท่านั้น" "แล้วใครเป็นเจ้าของบริษัทนี้ล่ะ" คณินถาม "ตรงนั้นแหละค่ะที่ฉันยังหาไม่เจอ" รินดาถอนหายใจ "ข้อมูลถูกปกปิดไว้ดีมาก" "แต่ถ้าเป็นไปได้... บริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด อาจจะเป็นบริษัทที่วิชัยใช้เป็นเครื่องมือในการเข้าซื้อหุ้นของพ่อผม" คณินคาดเดา "และคนที่อยู่เบื้องหลังวิชัย อาจจะเป็นเจ้าของบริษัทนี้" "แล้วเราจะหาข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าของบริษัทนี้ได้ยังไงคะ" รินดาถาม "ผมว่า... เราต้องลองเจาะลึกเข้าไปในระบบการเงินของบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด" คณินกล่าว "แต่เราอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญ" "ใครล่ะคะ" รินดาถาม "ผมรู้จักนักสืบข้อมูลคนหนึ่ง" คณินบอก "เขาเคยช่วยผมเรื่องคดีที่ซับซ้อนมาก่อน" วันต่อมา คณินได้ติดต่อกับนักสืบข้อมูลที่เขาไว้ใจ เขาอธิบายสถานการณ์ทั้งหมด และขอให้เขาช่วยสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด นักสืบคนนั้นรับปาก และเริ่มทำงานทันทีผ่านช่องทางลับที่เขามี ในขณะเดียวกัน ความตึงเครียดในบริษัทก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น ข่าวลือเกี่ยวกับปัญหาทางการเงิน และการที่คณินและรินดาทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด ทำให้เกิดความสงสัยในหมู่พนักงาน "ได้ยินว่าคุณคณินกับคุณรินดาเขาทำงานกันดึกๆ ดื่นๆ ทุกวันเลยนะ" พนักงานคนหนึ่งกระซิบกระซาบ "สงสัยว่ากำลังจะขุดคุ้ยอะไรบางอย่าง" "หรือว่ากำลังจะหาทางแก้ตัวให้ตัวเอง" อีกคนสวนกลับ "เพราะแผนการทั้งหมดมันกำลังจะพังไม่เป็นท่า" รินดาได้ยินบทสนทนาเหล่านั้น เธอรู้สึกเหนื่อยล้ากับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ แต่เธอก็ยังคงเชื่อมั่นในสิ่งที่เธอกำลังทำ "เราใกล้จะได้ความจริงแล้ว" คณินกล่าวขณะที่เขากำลังคุยโทรศัพท์กับนักสืบ "ผมรู้สึกได้" "แต่เราก็ยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนพอที่จะเอาผิดวิชัย หรือใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลัง" รินดาเตือนสติ "ผมรู้" คณินตอบ "แต่เรากำลังจะได้มันมา" ไม่กี่วันต่อมา นักสืบคนนั้นก็ติดต่อกลับมาพร้อมกับข่าวที่น่าตกใจ "ผมเจอแล้วครับ" นักสืบกล่าวผ่านทางโทรศัพท์ "เจ้าของบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด คือ... คุณหญิงศศิธร" คณินถึงกับอึ้งไป "คุณแม่! เป็นไปได้ยังไง" "ผมไม่แน่ใจว่าท่านรู้เรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน" นักสืบกล่าว "แต่เอกสารการจดทะเบียนบริษัท ระบุชื่อท่านเป็นเจ้าของ" คณินวางสายโทรศัพท์ด้วยความสับสน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ของเขาถึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีก "คุณแม่... ท่านรู้เรื่องบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด ด้วยเหรอคะ" รินดาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ผมก็ไม่รู้" คณินตอบ "มันดูเหมือนว่า... เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เราคิดไว้มาก" "หรือว่า... คุณหญิงอาจจะถูกหลอกใช้ในอีกรูปแบบหนึ่ง" รินดาคาดเดา "หรือว่าท่านอาจจะมีส่วนรู้เห็นจริงๆ" "ผมว่า... เราต้องกลับไปคุยกับคุณแม่ให้เคลียร์อีกครั้ง" คณินกล่าว "เราต้องรู้ความจริงให้ได้" คณินและรินดาตัดสินใจกลับไปที่บ้านพักของคุณหญิงศศิธรอีกครั้ง บรรยากาศภายในบ้านยิ่งดูหดหู่กว่าเดิมเมื่อคณินต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่น่าตกใจ "คุณแม่ครับ" คณินเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมอยากจะถามเรื่องบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด" คุณหญิงศศิธรถึงกับสะดุ้ง "บริษัท... ทรัพย์เจริญ?" "ใช่ครับ" คณินยืนยัน "บริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด... เป็นของคุณแม่ใช่ไหมครับ" ใบหน้าของคุณหญิงศศิธรซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เธอค่อยๆ พยักหน้าอย่างช้าๆ "ใช่... มันเป็นของแม่" "แล้ว... แล้วทำไมคุณแม่ถึงไม่เคยบอกผมเลย" คณินถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง "แม่... แม่ไม่รู้จะบอกยังไง" คุณหญิงตอบด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า "มันเป็นเรื่องที่... พ่อของคณินฝากให้แม่ดูแล" "พ่อฝากให้ดูแล?" คณินทวนคำ "แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับวิชัย" คุณหญิงศศิธรหลับตาลงแน่น ราวกับกำลังพยายามรวบรวมสติ "วิชัย... เขาเป็นคนที่พ่อของคณินไว้วางใจมากที่สุด" "แล้ววิชัย... เขามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับบริษัท ทรัพย์เจริญ จำกัด ของคุณแม่" คณินถาม "วิชัย... เขาเป็นคนที่เข้ามาช่วยแม่บริหารบริษัทนี้" คุณหญิงตอบเสียงอ่อย "หลังจากที่พ่อของคณินเสียไป" "ท่านบอกว่า... ท่านจะช่วยแม่ดูแลผลประโยชน์ของครอบครัว" คุณหญิงกล่าวต่อ "และจะคอยจับตาดูวิชัยแทนพ่อ" "แต่... แต่คุณแม่ก็ยังไม่เห็นความผิดปกติของวิชัยเลยเหรอครับ" คณินถามด้วยความไม่เข้าใจ "วิชัย... เขาเก่งมาก" คุณหญิงกล่าว "เขาทำให้แม่เชื่อว่าเขากำลังทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวของเรา" "แต่จริงๆ แล้ว..." คณินพูด "เขากำลังหลอกใช้คุณแม่" "แม่... แม่ไม่รู้" คุณหญิงร้องไห้ออกมา "แม่คิดว่าแม่กำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง" "แล้วเรื่องการโอนเงินจำนวนมาก... ไปยังบัญชีของวิชัยล่ะครับ" รินดาถาม "มันคืออะไร" คุณหญิงศศิธรมองหน้ารินดาด้วยความตกใจ "เงิน... เงินจำนวนมาก?" "ใช่ค่ะ" รินดาตอบ "จากบริษัทนอกอาณาเขต... ที่ดูเหมือนจะตั้งขึ้นมาเพื่อฟอกเงิน" ใบหน้าของคุณหญิงศศิธรเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "แม่... แม่ไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย" "แล้วเอกสารสัญญาซื้อขายหุ้น... ที่มีลายเซ็นของคุณแม่" คณินถาม "คุณแม่จำได้ไหม" คุณหญิงศศิธรนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ "ไม่... แม่จำไม่ได้เลย" "ผมว่า... วิชัยกำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่าที่เราคิด" คณินกล่าว "เขาใช้ความไว้เนื้อเชื่อใจของคุณแม่... เพื่อทำลายทุกอย่าง" "แต่ทำไมเขาถึงต้องทำลายบริษัทของเรา" รินดาถาม "แล้วทำไมต้องทำลายครอบครัวของเราด้วย" "ผมคิดว่า... มันอาจจะเกี่ยวกับการแข่งขันทางธุรกิจ" คณินกล่าว "และอาจจะมีใครบางคนที่อยู่เบื้องหลังวิชัย" "ใครล่ะคะ" รินดาถาม "ผมยังไม่รู้" คณินตอบ "แต่เราจะหาความจริงให้ได้" คณินกอดแม่ของเขาแน่น เขารู้ว่าแม่ของเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่เขาก็จะไม่ยอมแพ้ เขาจะสืบหาความจริงให้ได้