วินาทีที่วิชัยยกปืนขึ้นเล็งมาที่คณิน รินดาก็รีบพุ่งเข้าไปขวางระหว่างวิชัยกับคณินทันที "วิชัย! ปล่อยเขาไป!" รินดาร้องเสียงดัง "หลีกไป รินดา!" วิชัยตะคอก "นี่ไม่ใช่เรื่องของแก!" "แต่ฉันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้!" รินดาตอบ "ถ้าแกทำอะไรเขา ฉันก็จะรับผิดชอบทุกอย่าง!" "แกจะรับผิดชอบได้ยังไง!" วิชัยหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "แกมันก็แค่ผู้หญิงโง่ๆ คนหนึ่ง!" คณินเห็นโอกาส เขาพุ่งเข้าไปคว้าแขนของวิชัยที่ถือปืนอยู่ ทำให้วิชัยเสียหลัก ปืนดังลั่น! กระสุนพุ่งเฉียดไหล่ของคณินไปโดนเข้าที่ขาของวิชัยเอง วิชัยร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ปืนหลุดมือกลิ้งไปตามพื้น รินดาเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปประคองคณิน "คุณคณิน! คุณเป็นอะไรมากไหมคะ!" "ผม... ผมไม่เป็นไร" คณินตอบ เขาพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ก็ยังคงมีอาการเจ็บปวดที่ไหล่ วิชัยพยายามจะคลานไปเก็บปืน แต่เขาก็ไปต่อไม่ไหว อาการบาดเจ็บที่ขาทำให้เขาขยับได้ลำบาก "คุณธนาธร... เขา... เขาจะไม่มีวันปล่อยพวกแกไปง่ายๆ" วิชัยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง "เขา... เขาจะตามล่าพวกแก... ตลอดไป..." ทันใดนั้น เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมาใกล้ๆ คณินมองไปนอกหน้าต่าง เขาเห็นรถตำรวจกำลังมุ่งหน้ามาทางบ้านพักของวิชัย "ผมแจ้งตำรวจไว้แล้ว" คณินบอกรินดา "ผมคิดว่าคุณวิชัยคงจะพยายามหนี" ไม่นานนัก ตำรวจก็บุกเข้ามาในบ้าน พวกเขาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว วิชัยถูกจับกุมตัวในที่สุด รินดาเข้าไปหาคณินอีกครั้ง "คุณคณินคะ... ฉัน... ฉันขอโทษ" "เรื่องทั้งหมดมันซับซ้อนเกินไป" คณินตอบ "ผมเข้าใจ" "ฉัน... ฉันถูกหลอกมาตลอด" รินดาเล่า "คุณธนาธรเขาบอกว่าเขาจะช่วยแก้แค้นให้ครอบครัวของฉัน ซึ่งถูกบริษัทของคุณพ่อคุณทำลายไป" "อะไรนะครับ!?" คณินอุทานด้วยความตกใจ "คุณพ่อของผมเนี่ยนะ!?" "ใช่ค่ะ" รินดาพยักหน้า "เขาบอกว่าครอบครัวของฉันสูญเสียทุกอย่างไปเพราะบริษัทของคุณพ่อคุณ" "แต่... มันไม่จริง!" คณินส่ายหน้า "พ่อของผมไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น" "ฉัน... ฉันไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลยค่ะ" รินดาพูด "ฉันแค่คิดว่า... ฉันกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง" "คุณธนาธรคงจะสร้างเรื่องโกหกขึ้นมาเพื่อหลอกใช้คุณ" คณินกล่าว "เขาคงต้องการให้คุณเข้ามาอยู่ใกล้ชิดผม และคอยหาข้อมูลให้เขา" "แล้ว... แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงคะ" รินดาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "เรามีหลักฐานแล้ว" คณินตอบ "วิชัยให้การกับตำรวจแล้ว และเราก็มีหลักฐานอื่นอีกหลายอย่าง" "แล้วคุณธนาธรล่ะคะ" รินดาถาม "ตำรวจกำลังจะไปจับกุมเขา" คณินกล่าว "เขากำลังจะได้รับผลกรรมที่เขาทำไว้" หลังจากนั้นไม่นาน ตำรวจก็สามารถจับกุมตัวคุณธนาธรได้เช่นกัน เขาไม่สามารถหลบหนีการจับกุมได้ คดีต่างๆ ที่วิชัยและคุณธนาธรได้ก่อไว้ ถูกเปิดโปงทั้งหมด เรื่องราวทั้งหมดจบลงด้วยดี แม้ว่าจะมีอุปสรรคและความเจ็บปวดมากมายที่เกิดขึ้น คณินได้รู้ความจริงเกี่ยวกับอดีตของครอบครัวเขา และได้แก้ไขความเข้าใจผิดที่ค้างคามานาน รินดาเองก็เช่นกัน เธอได้รู้ว่าเธอถูกหลอกใช้ และได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง ทั้งสองคนมองหน้ากัน ความรู้สึกหลายอย่างถาโถมเข้ามา "ผม... ผมต้องขอโทษคุณด้วย" คณินกล่าว "ที่ผมไม่เคยรู้เรื่องราวของคุณมาก่อน" "ไม่เป็นไรค่ะ" รินดาตอบ "ฉันเองก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน" "คุณเชื่อผมไหม" คณินถาม "เชื่อค่ะ" รินดาตอบ "ฉันเชื่อคุณ" "ผม... ผมอยากจะเริ่มต้นใหม่กับคุณ" คณินกล่าว "โดยที่เราไม่ต้องมีเรื่องโกหก หรือความลับอีกต่อไป" รินดายิ้มให้คณิน "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" ทั้งสองคนเดินออกจากที่เกิดเหตุไปด้วยกัน ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องเข้ามา เรื่องราวความรักของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้ง ด้วยความเข้าใจและความไว้เนื้อเชื่อใจที่แท้จริง