พิมพ์ลดาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องพักของเธอ เธอพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และมองหาช่องทางที่จะช่วยเหลือธาราได้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกอึดอัดใจจากการถูกควบคุม "นี่มันไม่ยุติธรรมเลย" เธอพึมพำ ขณะเดินไปมาในห้อง "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วทำไมฉันถึงต้องมาอยู่ที่นี่" ในบ่ายวันนั้น ชายชุดดำคนเดิมก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาเข้ามาในห้องโดยไม่รอการอนุญาตจากเธอ "คุณผู้หญิง" เขาเอ่ยขึ้น "ท่านประธานต้องการพบคุณ" พิมพ์ลดามองเขาด้วยความประหลาดใจ "ท่านประธาน? ท่านประธานของคุณหมายถึงใคร" "ท่านประธานหมายถึงบุคคลผู้มีอำนาจสูงสุด ที่เป็นผู้นำกลุ่มของเราครับ" ชายคนนั้นตอบ "ท่านต้องการพูดคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว" "แล้วเขาอยู่ที่ไหน" พิมพ์ดาถาม "อยู่ที่ห้องทำงานของท่านครับ" ชายคนนั้นตอบ "เชิญทางนี้ครับ" พิมพ์ลดาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตามเขาไป ชายชุดดำพาเธอเดินผ่านโถงทางเดินที่ตกแต่งอย่างหรูหราไปยังห้องทำงานบานใหญ่ที่อยู่สุดทางเดิน เขาเปิดประตูให้เธอ และผายมือเชื้อเชิญให้เธอเข้าไป ห้องทำงานนั้นกว้างขวางโอ่อ่า เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สักราคาแพง และมีภาพวาดประดับอยู่บนผนังหลายภาพ ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดสูทสีเข้ม กำลังยืนหันหลังให้ประตู หันหน้าออกไปมองวิวเมืองจากหน้าต่างบานใหญ่ "เชิญนั่งครับ คุณพิมพ์ลดา" ชายคนนั้นพูด โดยที่ยังไม่หันกลับมา พิมพ์ลดารู้สึกถึงความกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา เธอค่อยๆ เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน "คุณคงสงสัยว่า ทำไมผมถึงพาคุณมาอยู่ที่นี่" ชายคนนั้นกล่าว พลางหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาของเขามีประกายที่อ่านยาก "ผมเชื่อว่าคุณคงได้รับข้อมูลบางส่วนจากลูกน้องของผมมาบ้างแล้ว" "ฉันได้ยินมาว่า คุณต้องการยุติความขัดแย้ง" พิมพ์ดาตอบเสียงเรียบ "และคุณคิดว่าฉันสามารถช่วยคุณได้" "ถูกต้องครับ" ชายคนนั้นยิ้มบางๆ "คุณคือภรรยาของคุณธารา และนั่นทำให้คุณมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในสถานการณ์นี้" "ฉันเป็นแค่ภรรยาของเขา" พิมพ์ดากล่าว "ฉันจะไปมีอิทธิพลอะไรได้" "อิทธิพลของคุณไม่ใช่เรื่องของอำนาจทางการเมือง หรืออำนาจทางธุรกิจ" ชายคนนั้นอธิบาย "แต่อิทธิพลของคุณอยู่ที่หัวใจของคุณธารา" พิมพ์ลดามองเขาอย่างไม่เข้าใจ "คุณหมายความว่ายังไง" "คุณธาราเป็นคนที่มีจุดยืนที่แข็งแกร่ง" ชายคนนั้นกล่าว "แต่เขาก็มีมุมอ่อนไหว ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณ" "ฉันไม่เข้าใจ" พิมพ์ดาบอก "ผมต้องการให้คุณช่วยผม" ชายคนนั้นกล่าวตรงๆ "ผมต้องการให้คุณโน้มน้าวคุณธารา ให้ยอมรับข้อเสนอของผม" "ข้อเสนอของคุณคืออะไร" พิมพ์ดาถาม "คือการยุติสงครามใต้ดินนี้อย่างถาวร" ชายคนนั้นตอบ "ผมเบื่อหน่ายกับการนองเลือดและความสูญเสียเหล่านี้เต็มทีแล้ว" "แล้วคุณจะมั่นใจได้อย่างไรว่า คุณธาราจะยอมรับข้อเสนอของคุณ" พิมพ์ดาถาม "และทำไมคุณถึงมาขอร้องฉัน" "ผมเชื่อในพลังของความรักครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ผมเชื่อว่าคุณมีความผูกพันกับคุณธาราอย่างลึกซึ้ง และคุณสามารถทำให้เขาเห็นถึงความสำคัญของการยุติความขัดแย้งนี้ได้" "แต่ถ้าเขาไม่ยอมล่ะคะ" พิมพ์ดาถาม "คุณจะทำอย่างไร" "ผมคงต้องใช้วิธีการอื่น" ชายคนนั้นตอบ "แต่ผมหวังว่าเราจะไม่ต้องไปถึงจุดนั้น" "แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะคะ" พิมพ์ดากล้าถาม ชายคนนั้นมองเธอด้วยสายตาที่เย็นชาขึ้น "คุณพิมพ์ลดาครับ คุณอยู่ที่นี่ในฐานะแขก แต่ก็เป็นแขกที่ไม่สามารถจากไปได้ง่ายๆ จนกว่าภารกิจนี้จะสำเร็จ" คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ลดารู้สึกหนาวสะท้าน เธอเข้าใจแล้วว่า เธอไม่ได้ถูก "ช่วยเหลือ" แต่อย่างใด แต่เธอกำลังถูกใช้เป็นเครื่องมือ "คุณกำลังข่มขู่ฉันเหรอคะ" พิมพ์ดาถามเสียงสั่น "ผมเพียงแค่บอกความจริงครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ผมต้องการให้คุณเข้าใจสถานการณ์อย่างชัดเจน" "แล้วถ้าฉันช่วยคุณ" พิมพ์ดาถาม "ฉันจะได้อะไรตอบแทน" "คุณจะได้อิสรภาพของคุณกลับคืนมา" ชายคนนั้นตอบ "คุณจะได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างที่คุณต้องการ" "และคุณธารา?" พิมพ์ดาถาม "คุณธาราก็จะปลอดภัย" ชายคนนั้นกล่าว "และสงครามนี้ก็จะจบลง" พิมพ์ลดามองไปที่ชายตรงหน้า เธอเห็นความมุ่งมั่นและความเด็ดขาดในดวงตาของเขา เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกมากนัก การอยู่ที่นี่ต่อไปโดยไม่ทำอะไรเลย ก็ไม่ต่างอะไรกับการยอมจำนนให้กับชะตากรรม "ฉันขอเวลาคิด" พิมพ์ดาบอก "ได้ครับ" ชายคนนั้นตอบ "แต่ผมหวังว่าคุณจะตัดสินใจอย่างชาญฉลาด" พิมพ์ลดาเดินออกจากห้องทำงานด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเธอและธาราอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอต้องหาทางใช้เงื่อนไขนี้ให้เป็นประโยชน์ เพื่อปลดปล่อยตัวเองและคนที่เธอรักให้เป็นอิสระ