พิมพ์ดายังคงใช้ชีวิตประจำวันของเธอตามปกติ แม้ว่าภายในใจจะยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับข้อตกลงกับท่านประธานอยู่ก็ตาม เธอพยายามไม่คิดถึงมันมากนัก และหันมาให้ความสนใจกับงานอดิเรกของเธอมากขึ้น "คุณผู้หญิงคะ" สมศรีก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่น "คุณธาราฝากข้อความมาค่ะ" "ว่าไงคะ" พิมพ์ดาถาม "ท่านบอกว่า... วันนี้ท่านอาจจะกลับดึกหน่อยนะคะ" สมศรีบอก "มีนัดสำคัญ" "นัดสำคัญ... กับใครคะ" พิมพ์ดาถามด้วยความสงสัย "สมศรีไม่ทราบรายละเอียดค่ะ" สมศรีกล่าว "แต่ท่านกำชับว่า... ให้คุณผู้หญิงดูแลตัวเองให้ดี" พิมพ์ดารับรู้ถึงสัญญาณอันตรายที่คอยวนเวียนอยู่เสมอ เธอพยักหน้ารับ "ค่ะสมศรี ขอบคุณค่ะ" เมื่อถึงช่วงบ่าย พิมพ์ดาก็ตัดสินใจที่จะออกไปเดินเล่นในสวนหลังบ้าน เธอต้องการสูดอากาศบริสุทธิ์ และคลายความกังวล ขณะที่เธอกำลังเดินเพลินๆ เธอก็เห็นใครบางคนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่สุดปลายสวน "ใครนั่นคะ" พิมพ์ดาตะโกนถาม ชายคนนั้นค่อยๆ เดินออกมา เขาคือ "กวิน" ผู้ช่วยคนสนิทของธารา "คุณผู้หญิงครับ" กวินโค้งคำนับเล็กน้อย "ผมขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ" "กวิน! มาทำอะไรที่นี่คะ" พิมพ์ดาถามอย่างประหลาดใจ "ผม... มีเรื่องจะมาแจ้งให้คุณผู้หญิงทราบครับ" กวินกล่าว "เป็นเรื่องที่คุณผู้หญิงควรรู้" พิมพ์ดาขมวดคิ้ว "เรื่องอะไรคะ" "เรื่องที่เกี่ยวกับข้อตกลงของคุณธาลา กับท่านประธานครับ" กวินตอบ พิมพ์ดาสูดหายใจลึกๆ "มีอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นคะ" "ผม... ผมได้ยินมาว่าคุณธาลา กำลังจะมีการพบปะกับท่านประธาน ในคืนนี้ครับ" กวินบอก "และ... การพบปะครั้งนี้... อาจจะไม่ใช่แค่การพูดคุยธรรมดา" "หมายความว่ายังไงคะ" พิมพ์ดาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ผมได้ยินมาว่า... ท่านประธาน อาจจะเตรียมการบางอย่างไว้ครับ" กวินกล่าว "เพื่อ... ทดสอบคุณธาลา" "ทดสอบ... ทดสอบอะไรคะ" พิมพ์ดาถาม "ทดสอบว่าคุณธาลาจะทำตามข้อตกลงได้ดีแค่ไหนครับ" กวินอธิบาย "และ... หากคุณธาลาทำผิดพลาด... ท่านประธานก็จะใช้เป็นข้ออ้างในการ... ยึดทุกอย่างไป" พิมพ์ดาตัวสั่น "ไม่จริง... นี่มันไม่ยุติธรรมเลย" "ผมเข้าใจครับ" กวินกล่าว "แต่ผมคิดว่าคุณผู้หญิงควรจะทราบเรื่องนี้ไว้" "แล้ว... แล้วคุณธาราทราบเรื่องนี้ไหมคะ" พิมพ์ดาถาม "ผมคิดว่า... คุณธาลาอาจจะพอทราบอยู่บ้างครับ" กวินตอบ "แต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาทราบรายละเอียดทั้งหมดหรือเปล่า" พิมพ์ดารู้สึกเหมือนหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอไม่เคยคิดว่าสถานการณ์จะอันตรายขนาดนี้ "ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง" "ผมเห็นด้วยครับ" กวินกล่าว "แต่เราต้องระมัดระวังให้มากที่สุด" "ฉันจะไปหาธาลา" พิมพ์ดาตัดสินใจ "ฉันต้องบอกเขา" "แต่คุณผู้หญิงครับ... " กวินพยายามทักท้วง "ฉันรู้ค่ะว่ามันเสี่ยง" พิมพ์ดาพูด "แต่ฉันไม่สามารถนั่งรอเฉยๆ ได้" พิมพ์ดาเดินกลับเข้าไปในบ้าน เธอตรงไปที่ห้องทำงานของธาลา เธอเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ลังเล "ธารา!" พิมพ์ดาเรียกเสียงดัง ธาราที่กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารอยู่ เงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกใจ "พิมพ์ดา! มาทำอะไรที่นี่" "ฉันรู้ทุกอย่างแล้วค่ะ" พิมพ์ดาพูด "ฉันรู้ว่าคืนนี้คุณต้องเจอกับอะไร" ธาราชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าเดิม "คุณรู้เรื่องนี้จากใคร" "กวินค่ะ" พิมพ์ดาตอบ "เขาบอกฉันว่าท่านประธานจะทดสอบคุณ" ธาราถอนหายใจเบาๆ "ผมก็คิดอยู่แล้วว่าท่านต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล" "แล้วคุณจะทำยังไงคะ" พิมพ์ดาถามด้วยความร้อนรน "ผมจะเผชิญหน้ากับมันครับ" ธาราตอบ "ผมจะไม่มีวันยอมให้ท่านประธานมาทำอะไรกับเราได้" "แต่... ถ้าคุณพลาดล่ะคะ" พิมพ์ดาเอ่ยถาม "ถ้าคุณทำผิดพลาด... ทุกอย่างก็จะหายไปหมด" "ผมจะไม่พลาดครับ พิมพ์ดา" ธาราเดินเข้ามาหาเธอ "ผมจะทำให้ดีที่สุด" "แต่..." "ผมมีแผนครับ" ธาราขัดขึ้น "ผมจะไม่ยอมให้ท่านประธานมาควบคุมผมได้ง่ายๆ" "แผนอะไรคะ" พิมพ์ดาถาม "ผมจะบอกคุณหลังจากที่ผมจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว" ธาราตอบ "ตอนนี้... คุณกลับไปพักผ่อนเถอะครับ ผมเป็นห่วงคุณ" "แต่ฉันอยากอยู่กับคุณนะคะ" พิมพ์ดาอ้อนวอน "ผมรู้ครับ" ธาราเอ่ย "แต่ตอนนี้ ผมต้องการสมาธิ" เขาจับมือเธอไว้แน่น "ผมจะทำให้ทุกอย่างเรียบร้อย แล้วผมจะกลับมาหาคุณ" พิมพ์ดามองเข้าไปในดวงตาของธาลา เธอเห็นความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยวในแววตาของเขา เธอรู้ว่าเขาจะทำได้ "ดูแลตัวเองให้ดีนะคะ" พิมพ์ดาบอก "อย่าให้ฉันต้องเป็นห่วง" "แน่นอนครับ" ธาราตอบ "ผมจะกลับมาหาคุณ" พิมพ์ดาเดินออกจากห้องทำงานของธาลาไปอย่างช้าๆ หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวล แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ เธอเชื่อมั่นในตัวธาลา และเชื่อว่าเขาจะหาทางออกที่ดีที่สุดให้กับสถานการณ์นี้ได้ ขณะที่เธอกำลังเดินกลับไปยังห้องของเธอ เธอก็หันกลับไปมองประตูห้องทำงานของธาลาอีกครั้ง เธอภาวนาขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี