ธาราปิดประตูห้องพักลงอย่างแผ่วเบา เขาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง ก่อนจะวางกล่องไม้ขัดเงาใบนั้นลงอย่างระมัดระวัง เขามองไปรอบๆ ห้องพักที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างหรูหรา แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนถูกจับตามองตลอดเวลา เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเกินจริง ราวกับไม่มีใครเคยเข้ามาใช้งานมาก่อน แสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมไฟตั้งพื้นส่องสะท้อนบนพื้นไม้ขัดเงา สร้างเงาประหลาดที่ทอดยาวไปตามผนัง ธารารู้สึกได้ถึงความอึดอัดภายในห้องนี้ มันไม่ใช่บ้าน แต่เป็นเหมือนกรงทองที่ถูกออกแบบมาอย่างปราณีต เขาเปิดกล่องไม้ขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ด้วยความตั้งใจที่จะสำรวจทุกรายละเอียด เขานำเอกสารทั้งหมดออกมาวางเรียงบนโต๊ะอย่างเป็นระบบ เขาไม่ใช่นักธุรกิจหรือผู้เชี่ยวชาญด้านการเงิน แต่เขาก็พอจะมองเห็นความเชื่อมโยงที่น่าสงสัยระหว่างเอกสารเหล่านี้กับ "โครงการฟีนิกซ์" มันไม่ใช่แค่การลงทุนธรรมดา แต่เป็นการเคลื่อนย้ายเงินทุนจำนวนมหาศาลอย่างลับๆ ผ่านบริษัทที่ตั้งอยู่ในต่างประเทศหลายแห่ง โดยมีบางบริษัทที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเพียงหน้าฉากเท่านั้น "นี่มันคือการฟอกเงิน... หรือมากกว่านั้น" ธาราครุ่นคิด เขาหยิบเอกสารชุดหนึ่งขึ้นมา ซึ่งเป็นรายการเดินบัญชีของบริษัทแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ มานานหลายปี แต่กลับมีธุรกรรมเงินสดจำนวนมากโอนเข้าออกในช่วงเวลาเดียวกันกับที่สงครามใต้ดินระหว่างกลุ่มของเขาและกลุ่มของท่านประธานเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น "ทำไมท่านประธานถึงให้เอกสารพวกนี้กับฉัน?" ธาราถามตัวเอง เขาไม่เชื่อว่าท่านประธานจะใจดีมอบหลักฐานบางอย่างที่จะสาวถึงตัวเขาได้ "มันต้องมีอะไรบางอย่างที่เขาต้องการจากฉัน" เขาเริ่มค้นหาในกล่องอย่างละเอียดอีกครั้ง จนกระทั่งมือของเขาไปสัมผัสกับช่องลับเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นวางเอกสาร เขาสัมผัสถึงรอยต่อที่ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นมาอย่างจงใจ เขาค่อยๆ ใช้นิ้วกดลงไป พลันมีเสียงคลิกเบาๆ ดังขึ้น และแผ่นไม้ด้านล่างก็เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นช่องว่างเล็กๆ ด้านใน ภายในช่องลับนั้น มีเพียงสิ่งเดียวที่บรรจุอยู่ มันคือสมุดบันทึกปกหนังสีดำเก่าแก่ และซองจดหมายสีขาวที่ปิดผนึกอย่างแน่นหนา ธาราหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเปิดดู หน้าแรกเป็นลายมือที่เขาจำได้ทันที มันคือลายมือของพ่อของเขา "บันทึกของพ่อ..." เขาพึมพำด้วยความประหลาดใจ พ่อของเขาเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนในอุบัติเหตุที่เขาไม่เคยเชื่อว่าเป็นอุบัติเหตุจริงๆ ในสมุดบันทึกเล่มนี้ มีการบันทึกเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่พ่อของเขายังมีชีวิตอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข้อมูลเกี่ยวกับความขัดแย้งที่พ่อของเขามีกับกลุ่มอิทธิพลบางกลุ่มในอดีต "ข้าได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ 'โครงการฟีนิกซ์'... มันไม่ใช่โครงการที่ดี... มันคือแผนการที่จะควบคุมทุกอย่าง... ข้าต้องหยุดยั้งมัน..." หนึ่งในข้อความที่เขียนด้วยลายมือของพ่อเขาทำให้ธาราตัวแข็งทื่อ "โครงการฟีนิกซ์... พ่อก็เคยรู้เรื่องนี้เหมือนกันหรือ?" เขาพลิกหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว ข้อมูลที่พ่อของเขาบันทึกไว้เกี่ยวพันกับบุคคลสำคัญหลายคนในวงการธุรกิจและการเมือง รวมถึงชื่อของท่านประธานในปัจจุบันด้วย มีการกล่าวถึงการทุจริต การติดสินบน และการใช้อำนาจในทางที่ผิด พ่อของเขาพยายามที่จะเปิดโปงความจริงเหล่านี้ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะถูกปิดปากไปก่อน "พ่อ... พ่อกำลังพยายามจะบอกอะไรกับฉันผ่านทางนี้" ธาราคิด เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งระหว่างอดีตกับปัจจุบัน จากนั้น เขาหยิบซองจดหมายสีขาวขึ้นมา มือของเขาสั่นเล็กน้อยเมื่อจะฉีกซองออก ภายในซองเป็นแผ่นกระดาษแผ่นเดียว ที่มีข้อความเขียนด้วยลายมือที่ดูคุ้นเคยอีกครั้ง "ลูกรัก ธารา" เป็นคำขึ้นต้นในจดหมาย "หากเจ้าได้อ่านจดหมายฉบับนี้... แสดงว่าพ่อได้จากไปแล้ว... แต่ก่อนจากไป... พ่อได้ทิ้งความลับบางอย่างไว้ให้เจ้า... ความลับที่เกี่ยวพันกับ 'โครงการฟีนิกซ์'... จงระวัง... ผู้ชายที่ชื่อ 'ท่านประธาน'... เขาไม่ใช่คนที่เจ้าคิด... จงใช้สติปัญญาของเจ้า... และความรักที่มีต่อพิมพ์ดา... เป็นเครื่องนำทาง... กุญแจสำคัญ... คือสิ่งที่ท่านประธานมอบให้เจ้า... มันมีความหมายมากกว่าที่เจ้าคิด... จงใช้มันเพื่อเปิดเผยความจริง... และปกป้องคนที่เจ้าห่วงใย... พ่อเชื่อในตัวเจ้า... ลูกพ่อ" ธาราอ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมา น้ำตาคลอหน่วย เขาไม่เคยคาดคิดว่าพ่อของเขาจะทิ้งปริศนาชิ้นสุดท้ายไว้ให้เขา และที่สำคัญ มันคือปริศนาที่เกี่ยวพันกับสถานการณ์ปัจจุบันอย่างไม่น่าเชื่อ "กุญแจสำคัญ... คือสิ่งที่ท่านประธานมอบให้เจ้า..." เขาหันไปมองกล่องไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะ "จี้นกฟีนิกซ์... นี่คือ 'กุญแจสำคัญ' ของพ่อจริงๆ หรือ?" เขาหยิบจี้นกฟีนิกซ์ออกมาพิจารณาอย่างละเอียด มันดูเหมือนเครื่องประดับธรรมดา แต่เมื่อพิจารณาจากจดหมายของพ่อ และความหมายของ "โครงการฟีนิกซ์" มันอาจจะเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมากกว่านั้น เขาหมุนจี้นกไปมา พยายามมองหาอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ จนกระทั่งเขาเห็นรอยสลักเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ปีกของนกฟีนิกซ์ เมื่อเขาเพ่งมองใกล้ๆ เขาก็พบว่ามันไม่ใช่รอยสลักธรรมดา แต่เป็นอักษรย่อบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ "นี่มัน... 'P.D.'" ธาราพึมพำ "พิมพ์ดา... หรือเปล่า?" ความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวของเขา "หรือว่า... ท่านประธานรู้ว่าฉัน... กับพิมพ์ดามีความสัมพันธ์กัน?" หรือว่าท่านประธานกำลังเล่นเกมที่ซับซ้อนกว่าที่เขาคิด? เขาเงยหน้ามองไปรอบๆ ห้องอีกครั้ง ราวกับจะมองหาใครบางคนที่กำลังแอบดูเขาอยู่ ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเพิ่มสูงขึ้น เขาต้องรีบออกจากที่นี่ และต้องหาทางไขความหมายของจี้นกตัวนี้ให้ได้ "พิมพ์ดา... เธอคือ 'กุญแจสำคัญ' ของฉันจริงๆ สินะ" เขาบอกกับตัวเอง "และฉัน... จะต้องปกป้องเธอให้ได้"