อัลเบิร์ตฟังธาราเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาพยักหน้าเป็นระยะๆ ขณะที่ธาราเล่าถึงการพบกล่องไม้ ช่องลับ สมุดบันทึก และจดหมายของพ่อ รวมถึงเหตุการณ์ที่เขาถูกตามล่าและต้องหนีออกมาจากคฤหาสน์ "เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก" อัลเบิร์ตกล่าวเมื่อธาราเล่าจบ "ท่านประธาน... เขามีแผนการที่แยบยลยิ่งกว่าที่ข้าคาดเดาไว้เสียอีก" "ท่านประธาน? หมายถึง... ท่านประธานใหญ่?" ธาราถาม "ท่านประธานใหญ่รู้เรื่องพวกนี้เหรอครับ?" "แน่นอน" อัลเบิร์ตตอบ "แต่เขาไม่ได้รู้ทั้งหมด... อย่างน้อยก็ไม่เกี่ยวกับบันทึกของท่านประธาน" อัลเบิร์ตหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเปิดอย่างเบามือ "นี่คือสิ่งที่ท่านประธาน... พ่อของเจ้า... ฝากไว้ก่อนที่เขาจะจากไป" "พ่อของผม... ฝากไว้?" ธาราถามด้วยความฉงน "แต่... พ่อของผมเสียชีวิตในอุบัติเหตุ..." "อุบัติเหตุที่จัดฉากขึ้น" อัลเบิร์ตพูดเสียงเฉียบขาด "ข้ารู้ดี... ว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง" ธาราตะลึง "ใครครับ?" "ก็คือ... คนที่เรากำลังจะเผชิญหน้าด้วยนั่นแหละ" อัลเบิร์ตกล่าว "คนเดียวกับที่กำลังจะก่อสงครามใต้ดิน... และเป็นคนเดียวกับที่ครอบงำธุรกิจของท่านประธานใหญ่มาโดยตลอด" "คุณ... คุณหมายถึง... ท่านประธาน?" ธาราเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ถูกต้อง" อัลเบิร์ตตอบ "ท่านประธานใหญ่... คือคนที่บงการทุกอย่าง" อัลเบิร์ตชี้ไปที่เอกสารในกล่องไม้ "เอกสารพวกนี้... คือหลักฐานการฟอกเงินและการยักยอกทรัพย์สินของท่านประธานใหญ่... ผ่านบริษัทที่ท่านประธาน... พ่อของเจ้า... สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องมือ" "แต่... ทำไมพ่อของผมต้องทำแบบนั้นด้วยครับ?" ธาราถามอย่างไม่เข้าใจ "พ่อของผมเป็นคนดี..." "ท่านประธาน... พ่อของเจ้า... ไม่ใช่คนดีโดยสมบูรณ์" อัลเบิร์ตพูด "เขาเป็นคนที่มีอุดมการณ์... แต่เขาถูกบีบบังคับ" อัลเบิร์ตเปิดสมุดบันทึกไปที่หน้าหนึ่ง "ท่านประธานใหญ่... ขู่กรรโชกพ่อของเจ้า... โดยใช้ความปลอดภัยของครอบครัวเป็นเดิมพัน" ธาราหน้าซีดเผือด "ไม่จริง... เป็นไปไม่ได้" "เป็นไปได้... และมันคือความจริง" อัลเบิร์ตยืนยัน "ท่านประธานใหญ่... รู้ว่าพ่อของเจ้ามีวิธีในการเข้าถึงแหล่งเงินทุนมหาศาล... และเขาก็ต้องการใช้มันเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง... เขาต้องการให้พ่อของเจ้า... เป็นเครื่องมือในการฟอกเงิน... และเขาสร้างบริษัทเหล่านี้ขึ้นมา... เพื่อปกปิดร่องรอย" "แล้ว... เอกสารที่ผมเจอ... มันคืออะไรครับ?" ธาราถาม "แล้วทำไม... ท่านประธานใหญ่ถึงเอามาให้ผม?" "ท่านประธานใหญ่... ไม่ได้เอามาให้เจ้า" อัลเบิร์ตอธิบาย "แต่เป็นท่านประธาน... พ่อของเจ้า... ที่ทิ้งมันไว้ให้เป็นหลักฐาน... เผื่อวันหนึ่ง... เจ้าจะค้นพบความจริง" อัลเบิร์ตปิดสมุดบันทึก "และที่ท่านประธานใหญ่... ส่งคนมาที่คฤหาสน์... ก็เพื่อจะเก็บกวาดหลักฐานทั้งหมด... รวมถึงตัวเจ้าด้วย" "แต่... กวินบอกว่า... คนที่มา... เป็นคนนอก" ธาราพูดอย่างสับสน "กวิน... เขาเห็นเพียงผิวเผิน" อัลเบิร์ตว่า "คนของท่านประธานใหญ่... มักจะทำงานผ่านตัวแทน... และบางครั้ง... ก็ใช้คนนอก... เพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริง" อัลเบิร์ตถอนหายใจ "แต่กวินก็ฉลาด... ที่สังเกตเห็นความผิดปกติ... และช่วยให้เจ้าหนีออกมาได้" "แล้ว... จดหมายของพ่อผม... ที่อยู่ในช่องลับ... คืออะไรครับ?" ธาราถาม อัลเบิร์ตยื่นมือออกไปรับจดหมายที่ปิดผนึกอย่างแน่นหนา "นี่... คือสิ่งที่พ่อของเจ้า... ตั้งใจจะฝากไว้ให้เจ้า... เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม" อัลเบิร์ตค่อยๆ แกะซองจดหมายออกอย่างระมัดระวัง เขาอ่านข้อความข้างในด้วยสีหน้าจริงจัง "พ่อของเจ้า... เขารู้ว่าวันหนึ่ง... ความจริงจะถูกเปิดเผย... และเขาเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว" "พ่อของผม... เตรียมอะไรไว้ครับ?" ธาราถามอย่างร้อนรน "เขาเตรียม... 'แผนสำรอง' ไว้" อัลเบิร์ตตอบ "แผนที่จะสามารถเปิดโปงท่านประธานใหญ่... และหยุดยั้งสงครามใต้ดินนี้ได้" อัลเบิร์ตมองธาราด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "และ... แผนนั้น... ขึ้นอยู่กับเจ้า... ธารา" "ผม... ผมจะทำอะไรได้ครับ?" ธาราถามด้วยความไม่แน่ใจ "ผม... ไม่ใช่นักฆ่า... ไม่ใช่นักวางแผน..." "เจ้าเป็นลูกของพ่อ" อัลเบิร์ตพูด "และเจ้ามีความกล้าหาญ... ที่พ่อของเจ้าภาคภูมิใจ" อัลเบิร์ตยื่นจดหมายให้ธารา "นี่คือคำสั่งสุดท้ายของพ่อเจ้า... เขาต้องการให้เจ้า... นำความยุติธรรมกลับคืนมา" ธารารับจดหมายมาเปิดอ่าน ลายมือของพ่อเขาที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนกระดาษ เขาเริ่มอ่านข้อความที่พ่อเขียนอย่างตั้งใจ "ลูกรัก... หากเจ้ากำลังอ่านจดหมายฉบับนี้... แสดงว่าข้าได้จากไปแล้ว... และความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย" "ข้ารู้ว่าชีวิตของพ่อ... เต็มไปด้วยเงื่อนงำ... และบางครั้ง... พ่อก็ต้องตัดสินใจที่ยากลำบาก... เพื่อปกป้องครอบครัว... และเพื่อรักษาอุดมการณ์ที่พ่อเชื่อมั่น" "ท่านประธานใหญ่... คือผู้ที่อยู่เบื้องหลังความมืดมิดทั้งปวง... เขาใช้พ่อ... เป็นเครื่องมือ... เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง... เขาบังคับให้พ่อ... สร้างบริษัทเหล่านี้ขึ้นมา... เพื่อฟอกเงิน... และยักยอกทรัพย์สิน... แต่พ่อ... ได้เตรียมทุกอย่างไว้แล้ว... เพื่อให้ความจริงปรากฏ" "ในกล่องไม้... ที่พ่อทิ้งไว้ให้... มีหลักฐานทั้งหมด... ที่จะสาวไปถึงตัวท่านประธานใหญ่... และสิ่งที่สำคัญที่สุด... คือ 'จี้นกฟีนิกซ์'... ที่ซ่อนอยู่ในช่องลับ... มันคือสัญลักษณ์... ของการเริ่มต้นใหม่... และเป็นกุญแจ... ที่จะไขความลับทั้งหมด" "ลูกรัก... พ่อรู้ว่าเจ้า... อาจจะยังเด็กเกินไป... ที่จะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด... แต่พ่อเชื่อมั่นในตัวเจ้า... เจ้ามีความกล้าหาญ... และความซื่อสัตย์... ที่จะนำความยุติธรรมกลับคืนมา" "พ่อได้มอบ 'แผนสำรอง' ไว้ให้ลุงอัลเบิร์ต... แผนที่จะสามารถเปิดโปงท่านประธานใหญ่... และหยุดยั้งสงครามใต้ดินนี้ได้... ลุงอัลเบิร์ต... คือคนที่พ่อไว้ใจที่สุด... จงเชื่อฟังเขา... และทำตามคำแนะนำของเขา" "พ่อขอให้เจ้า... อย่าได้ยอมแพ้... จงสู้เพื่อความถูกต้อง... และเพื่ออนาคตของพวกเราทุกคน... พ่อรักเจ้า... ลูกรัก" ธาราอ่านจดหมายจบ... น้ำตาไหลอาบแก้ม เขาไม่เคยคิดว่าพ่อของเขาจะต้องแบกรับภาระหนักอึ้งเช่นนี้ "พ่อครับ..." เขาพึมพำ "พ่อของเจ้า... เป็นวีรบุรุษ... ในแบบของเขา" อัลเบิร์ตกล่าวอย่างอ่อนโยน "เขาเสียสละ... ทุกอย่าง... เพื่อปกป้องเจ้า... และเพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรม" "แล้ว... แผนสำรอง... คืออะไรครับ?" ธาราถาม "แล้ว... จี้นกฟีนิกซ์... มันมีความหมายว่าอย่างไร?" อัลเบิร์ตหยิบจี้นกฟีนิกซ์ออกมาจากกล่องไม้ "นี่... คือสิ่งสำคัญที่สุด... ที่พ่อของเจ้า... ฝากไว้" อัลเบิร์ตส่องไฟฉายไปที่จี้นกฟีนิกซ์ "สังเกตดูให้ดี... มันมีสัญลักษณ์บางอย่าง... ที่ซ่อนอยู่" ธาราหยิบจี้นกฟีนิกซ์ขึ้นมาดู เขาเห็นลวดลายที่สลับซับซ้อน... และสัญลักษณ์เล็กๆ ที่ดูเหมือนจะซ่อนอยู่ในลวดลายเหล่านั้น "มันคืออะไรครับ?" "นี่คือ... รหัสลับ" อัลเบิร์ตอธิบาย "รหัสที่พ่อของเจ้า... สร้างขึ้น... เพื่อเข้าถึง... บัญชีลับ... ที่ซ่อนเงินทุนจำนวนมหาศาล... ซึ่งเป็นเงินที่ท่านประธานใหญ่... ยักยอกไป... และเป็นเงิน... ที่สามารถใช้... เพื่อยุติสงคราม... และเปิดโปงท่านประธานใหญ่ได้" "บัญชีลับ?" ธาราตาโต "เงินจำนวนมหาศาล?" "ใช่" อัลเบิร์ตพยักหน้า "เงินที่เพียงพอ... ที่จะทำให้ท่านประธานใหญ่... สิ้นอำนาจ... และสามารถนำไปช่วยเหลือ... ผู้คนที่ได้รับผลกระทบ... จากสงครามใต้ดินนี้... ได้" "แล้ว... เราจะใช้มันได้อย่างไรครับ?" ธาราถาม "เราต้อง... ถอดรหัส... สัญลักษณ์พวกนี้ก่อน" อัลเบิร์ตชี้ไปที่จี้นกฟีนิกซ์ "และพ่อของเจ้า... ได้ทิ้งเบาะแส... ไว้ในบันทึก... และจดหมาย... ของเขา" ธาราก้มลงมองบันทึกและจดหมายของพ่ออีกครั้ง เขารู้สึกถึงภาระอันใหญ่หลวงที่กำลังตกอยู่บนบ่าของเขา แต่ในขณะเดียวกัน... เขาก็รู้สึกถึงความหวัง... ความหวังที่จะได้เปิดโปงความจริง... และยุติสงครามที่กำลังจะคร่าชีวิตผู้คนอีกมากมาย "ผม... ผมจะทำมันครับ" ธราเอ่ยเสียงหนักแน่น "ผมจะทำตามที่พ่อต้องการ" อัลเบิร์ตยิ้มให้เขา "ข้า... เชื่อมั่นในตัวเจ้า... ธารา"