ธาราพิมพ์ชื่อบัญชีและรหัสผ่านลงในช่องว่างบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เขาดึงออกมาจากกล่องไม้เก่าใบนั้น หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก อัลเบิร์ตยืนมองอยู่ข้างๆ สีหน้าเคร่งเครียด มือประสานไว้ด้านหลัง ดวงตาจับจ้องไปที่หน้าจออย่างไม่กระพริบ "ถ้าผมคิดถูก... นี่คือ... บัญชีลับของพ่อครับ" ธาราพึมพำเสียงสั่น "ที่เขาใช้... ซ่อนเงิน... ที่ท่านประธานใหญ่... ขโมยไป..." หน้าจอคอมพิวเตอร์แสดงผลการโหลดที่ช้ากว่าปกติเล็กน้อย ราวกับจะยืดเวลาแห่งความตึงเครียดออกไปอีก ธารากลั้นหายใจ นึกถึงภาพใบหน้าของพ่อที่เขายังจำได้รางๆ ความทรงจำที่เลือนลางแต่กลับชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเขากำลังจะค้นพบความจริงบางอย่างที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้ "พ่อของผม... เขาคงไม่อยากให้ผมรู้เรื่องพวกนี้เลยจริงๆ" ธาราพูดต่อ "เขาคงอยากให้ผมใช้ชีวิตอย่างมีความสุข... โดยไม่ต้องแบกรับภาระอะไร..." "แต่... โชคชะตามันเล่นตลก" อัลเบิร์ตเสริม "และพ่อของเจ้า... เขาก็ได้เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว... เพื่อให้เจ้า... สามารถรับมือกับมันได้" ในที่สุด หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็แสดงผลลัพธ์ ธาราเบิกตากว้างเมื่อเห็นยอดตัวเลขจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นต่อหน้า เขาอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าพ่อของเขาจะสามารถซ่อนทรัพย์สินจำนวนมากขนาดนี้ไว้ได้ "นี่มัน... มากเกินไป..." ธาราพูดไม่ออก "เป็นไปได้อย่างไร..." "นี่คือ... พลังของพ่อของเจ้า" อัลเบิร์ตกล่าว "เขาไม่ได้เป็นเพียงนักการเมือง... แต่เขายังเป็น... นักธุรกิจที่ชาญฉลาด... และมีความสามารถ... เขาได้สร้างบริษัทเหล่านี้ขึ้นมา... ไม่ใช่แค่เพื่อเป็นเครื่องมือ... แต่เพื่อเก็บงำ... ความหวัง... และการต่อสู้ครั้งสุดท้าย... ของเขา" ธาราค่อยๆ ไล่สายตาไปตามรายการธุรกรรมที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ เขาเห็นการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีต่างๆ ที่ถูกซ่อนไว้ บัญชีเหล่านี้เชื่อมโยงกับองค์กรการกุศล และมูลนิธิหลายแห่งที่เขาเคยได้ยินชื่อ "ดูนี่สิครับ... ลุงอัลเบิร์ต" ธาราชี้ไปที่รายการหนึ่ง "นี่คือ... เงินบริจาค... ให้กับโรงพยาบาลเด็ก... ที่พ่อเคยสนับสนุน... และนี่... คือเงินทุน... ให้กับโครงการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม... ที่พ่อรัก..." "นั่นคือ... เจตนารมณ์ของพ่อของเจ้า" อัลเบิร์ตกล่าว "เขาต้องการใช้... สิ่งที่ท่านประธานใหญ่... บังคับให้เขาทำ... ให้กลายเป็น... สิ่งที่ดี... เพื่อตอบแทนสังคม" ธารามองไปยังเอกสารที่อยู่บนโต๊ะ เขารู้สึกได้ถึงความหนักอึ้งที่ถาโถมเข้ามาในจิตใจ เขาต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ เขาจะใช้เงินจำนวนมหาศาลนี้อย่างไร? จะปกป้องมันจากเงื้อมมือของท่านประธานใหญ่ได้อย่างไร? และที่สำคัญที่สุด... เขาจะสานต่อเจตนารมณ์ของพ่อได้อย่างไร? "ผม... ผมต้องทำอะไรสักอย่าง" ธาราพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "ผมจะปล่อยให้เรื่องนี้... จบลงแค่นี้ไม่ได้... ผมจะต้องเปิดโปงท่านประธานใหญ่... และนำความยุติธรรมกลับคืนมา..." "แต่... การเผชิญหน้ากับท่านประธานใหญ่... ไม่ใช่เรื่องง่าย" อัลเบิร์ตเตือน "เขามีอำนาจ... และอิทธิพล... มากมาย... เจ้าต้องระวังตัว..." "ผมรู้ครับ" ธราตอบ "แต่ผมไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว... ผมมี... สิ่งที่พ่อทิ้งไว้ให้... และผมมี... ลุงอัลเบิร์ต... คอยช่วยเหลือ..." ธาราปิดคอมพิวเตอร์ลง เขาหยิบกล่องไม้เก่าใบนั้นขึ้นมา แนบไว้กับอก เขาเห็นภาพใบหน้าของพ่อของเขาปรากฏขึ้นมาในความคิด ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวังและความภาคภูมิใจ "ผมจะทำให้พ่อภูมิใจ... ครับ... ผมสัญญา..." ธรากล่าว อัลเบิร์ตวางมือลงบนบ่าของธารา "ข้าเชื่อในตัวเจ้า... ธารา... เจ้ามีเลือดเนื้อของพ่อ... และเจ้ามีความกล้าหาญ... ที่จะยืนหยัด... เพื่อความถูกต้อง..." ทั้งสองมองตากัน ความเข้าใจและความเชื่อมั่นถูกส่งผ่านระหว่างกัน ค่ำคืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหม่ การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยอนาคตของอาณาจักรใต้ดิน และการเปิดโปงความจริงอันดำมืดที่ซ่อนเร้นมานาน "เราจะเริ่มอย่างไรดีครับ... ลุงอัลเบิร์ต?" ธารถาม "เราจะใช้... สิ่งที่เจ้าเจอ... เป็นอาวุธ" อัลเบิร์ตตอบ "เราจะค่อยๆ... ทำลายเครือข่ายของท่านประธานใหญ่... ทีละจุด... ทีละจุด... จนกว่า... เขาจะไม่มีที่ยืน..." แผนการเริ่มต้นขึ้นแล้ว ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามายังบ้านหลังเล็กๆ แห่งนี้ ธาราและอัลเบิร์ตได้ผนึกกำลังกัน เพื่อก้าวข้ามอุปสรรคที่รออยู่เบื้องหน้า ด้วยความหวังในหัวใจ และความมุ่งมั่นที่จะนำความยุติธรรมกลับคืนมา