เช้าวันต่อมา อากาศสดชื่น แต่ในใจของธารากลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด เขาได้รับข่าวจากอัลเบิร์ตว่า บริษัทขนส่งเป้าหมายได้เริ่มมีปัญหาแล้วจริง ๆ ข่าวการทุจริตและการลักลอบขนสินค้าเริ่มแพร่สะพัดในวงแคบ ๆ และมีแนวโน้มจะเข้าสู่สื่อหลักในเร็ว ๆ นี้ "เยี่ยมมากครับ... ลุงอัลเบิร์ต" ธราพูดผ่านโทรศัพท์ "แผนของเรากำลังได้ผล" "อย่าเพิ่งดีใจไป... ธารา" อัลเบิร์ตตอบเสียงเข้ม "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น... ท่านประธานใหญ่... เขาจะไม่ยอมให้เรื่องนี้... ผ่านไปง่ายๆ... เจ้าต้องระมัดระวังตัว..." "ผมเข้าใจครับ" ธราตอบ "ผมจะไม่ออกไปไหน... จนกว่าจะได้รับสัญญาณจากลุง" หลังจากวางสาย ธราก็นั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์ที่เขาอาศัยอยู่ เขาพยายามสงบสติอารมณ์ แต่ภาพของใบหน้าอันทรงอำนาจของท่านประธานใหญ่ ภาพของพ่อที่จากไป และภาพของเมืองที่อาจจะตกอยู่ในอันตราย ก็วนเวียนอยู่ในความคิด ทันใดนั้น ประตูห้องนั่งเล่นก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ธราผงะเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของ ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมกริบของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา "แก... มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" ธราถามด้วยความตกใจปนสงสัย ชายหนุ่มไม่ตอบ เขาเดินตรงเข้ามาหาธาราช้าๆ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย "แก... คือ... คนของอัลเบิร์ต... ใช่ไหม?" ธราถามอีกครั้ง พยายามตั้งสติ "ข้ามา... เพื่อมาเตือนแก... และ... เพื่อมาทวง... สิ่งที่... เป็นของข้า..." ชายหนุ่มพูดเสียงทุ้มต่ำ ธารารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาไม่เข้าใจว่าชายคนนี้ต้องการอะไร และมาเตือนเขาด้วยเรื่องอะไร "สิ่งที่... เป็นของแก... มันคืออะไร?" ธราถาม พลางค่อยๆ ลุกขึ้นยืน "สมบัติ... ที่พ่อแก... ทิ้งไว้ให้..." ชายหนุ่มตอบ "และ... ตำแหน่ง... ที่แก... ไม่ควร... จะมายุ่งเกี่ยว..." คำพูดของชายหนุ่มทำให้ธาราฉุกคิดขึ้นมาทันที เขาเพิ่งค้นพบความลับของบัญชีลับของพ่อ และตอนนี้ก็มีคนมาทวงถามถึงมัน "แก... รู้เรื่อง... บัญชีลับ... ของพ่อผม... ได้อย่างไร?" ธราถาม พลางเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ "ข้า... รู้ดี... กว่าแก... เสียอีก..." ชายหนุ่มกล่าว "พ่อแก... เป็นเพียง... หมากตัวหนึ่ง... ที่ถูก... ชักใย... โดย... คนที่... ทรงอำนาจ... กว่า... ข้า..." "หมายถึง... ท่านประธานใหญ่?" ธราถาม ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ "ท่านประธานใหญ่... เขาเป็นเพียง... นอมินี... ของข้า... ต่างหาก..." คำพูดนั้นทำให้ธาราตกตะลึง เขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีใครที่ทรงอำนาจยิ่งกว่าท่านประธานใหญ่ไปอีก "แก... โกหก..." ธรากล่าว "ข้า... ไม่เคย... โกหก... และ... ข้า... มาเตือนแก... เป็นครั้งสุดท้าย..." ชายหนุ่มกล่าว "เลิกยุ่ง... กับเรื่องนี้... เสีย... ก่อนที่... แก... จะพบ... จุดจบ... แบบเดียวกับ... พ่อแก..." เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มก็หันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ธารายืนนิ่งงันอยู่กับที่ ความหวาดกลัวและความสับสนถาโถมเข้ามาในจิตใจ "จุดจบแบบเดียวกับพ่อ...?" ธราพึมพำกับตัวเอง "เขาหมายความว่าอย่างไร?" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาอัลเบิร์ตทันที "ลุงอัลเบิร์ตครับ! เกิดเรื่องแล้ว! มีคนบุกเข้ามาในคฤหาสน์... เขาบอกว่า... เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังท่านประธานใหญ่!" ธราพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน "อะไรนะ!?" เสียงของอัลเบิร์ตดังขึ้นอย่างตกใจ "เขา... หน้าตาเป็นอย่างไร? ชื่ออะไร?" "ผมไม่รู้ครับ... เขาใส่ชุดสูทสีดำ... ผมยาว... ตัวสูง... เขาบอกว่า... เขาเป็นคนคุมท่านประธานใหญ่..." ธราพยายามอธิบายเท่าที่จำได้ "ข้าเข้าใจแล้ว..." อัลเบิร์ตกล่าวเสียงเครียด "นี่เป็น... การเคลื่อนไหว... ที่เรา... ไม่ได้คาดการณ์ไว้... ข้าจะรีบ... ไปหาเจ้า... ทันที..." ธาราวางสายโทรศัพท์ เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นรถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังขับเข้ามาจอดบริเวณหน้าคฤหาสน์ เขาเดาว่าน่าจะเป็นอัลเบิร์ต การเผชิญหน้าครั้งแรกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และมันไม่ใช่การเผชิญหน้ากับท่านประธานใหญ่ตามที่เขาคาดไว้ แต่เป็นการเผชิญหน้ากับศัตรูที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง ผู้ซึ่งทรงอำนาจและอันตรายยิ่งกว่าที่เขาเคยจินตนาการ ธาราตัดสินใจว่าจะไม่รอให้อัลเบิร์ตมาถึง เขาหยิบปืนพกที่ซ่อนไว้ใต้เบาะโซฟาขึ้นมา เขาต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น