เสียงเรียกชื่อของเธอดังขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ทำให้พิมพ์ต้องหันกลับไปมอง และทันทีที่สายตาของเธอประสานเข้ากับดวงตาของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจของเธอก็ราวกับจะหยุดเต้น ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป “เต้?” พิมพ์เอ่ยชื่อเขาออกมาอย่างแผ่วเบา ราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง “คุณ… มาทำอะไรที่นี่” เต้ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและผิดหวัง เขากำลังถือแผ่นซีดีบางอย่างอยู่ในมือ ซึ่งเมื่อพิมพ์เห็น มันก็ราวกับมีบางอย่างกระชากความทรงจำที่เธอพยายามลืมเลือนกลับมา “ฉัน… ฉันมาเอาของ” เต้พูดเสียงสั่นเครือ “ของที่ฉัน… ที่เราเคยมีด้วยกัน” พิมพ์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอหันไปมองมาร์คที่ยืนรออยู่ไม่ไกล มาร์คเองก็ดูประหลาดใจไม่แพ้กัน เขาเดินเข้ามาใกล้พิมพ์ ยืนบังเธอเล็กน้อย “คุณเต้ครับ” มาร์คกล่าวอย่างสุภาพ แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ “พิมพ์กับผมมีเรื่องต้องคุยกันต่อ” “ฉันรู้” เต้ตอบ “แต่ฉันมีเรื่องสำคัญต้องให้พิมพ์รู้ก่อน” เขาเงยหน้ามองพิมพ์ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่น่ากลัว “พิมพ์… เธอเคยบอกว่าฉันทำร้ายเธอใช่ไหม” “ค่ะ” พิมพ์ตอบ น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ “คุณทำร้ายหนูมากเกินไป” “แล้วถ้าสิ่งที่ฉันกำลังจะเปิดเผยนี้… มันจะยิ่งทำร้ายเธอมากกว่าเดิมล่ะ” เต้ถาม หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “เธอจะทำอย่างไร” พิมพ์ไม่เข้าใจว่าเต้กำลังจะสื่ออะไรกันแน่ แต่เธอสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามา “คุณหมายความว่ายังไงคะ” “แผ่นซีดีนี่” เต้ชูแผ่นซีดีขึ้น “มันคือหลักฐาน… หลักฐานที่ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนทำลายความสัมพันธ์ของเรา” พิมพ์มองแผ่นซีดีในมือเต้ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ภาพที่เคยถูกลบเลือนไปกำลังปรากฏขึ้นมาอีกครั้งอย่างชัดเจน “เต้… พอได้แล้ว” พิมพ์พยายามพูดให้เสียงมั่นคง “เราตกลงกันแล้วนะ” “ตกลงกัน?” เต้หัวเราะอย่างขมขื่น “เธอจะให้ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่ความผิดของฉันคนเดียวอย่างนั้นเหรอ” “คุณกำลังพูดเรื่องอะไร” พิมพ์ถาม “ฉันกำลังพูดถึง… เรื่องที่เธอเองก็มีส่วน” เต้ตอบ “เรื่องที่เธอเองก็เคยนอกใจฉัน… ในขณะที่เรายังคบกัน” คำพูดของเต้เหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจของพิมพ์ เธอรู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ ไม่สามารถขยับตัวหรือพูดอะไรได้เลย มาร์คเองก็ดูตกใจไม่แพ้กัน เขาหันมามองพิมพ์ด้วยความสงสัย “พิมพ์… เธอรู้จักเขามาก่อนเหรอ” มาร์คถาม พิมพ์ส่ายหน้าอย่างแรง “เปล่าค่ะ” เธอตอบทันที “หนู… หนูไม่เคยรู้จักเขามาก่อน” “โกหก!” เต้ตะโกนเสียงดัง “เธอโกหก!” “พอแล้วเต้!” พิมพ์ตะโกนกลับ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม “คุณมันบ้าไปแล้ว!” “ฉันบ้า?” เต้หัวเราะ “ฉันบ้าเพราะฉันเห็นคนรักของฉัน… กำลังนอกใจฉัน! กำลังไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น!” “คุณ… คุณมันก็แค่หาข้ออ้าง” พิมพ์กล่าว “คุณเองก็ผิด คุณเองก็ทำร้ายหนู” “แล้วเธอคิดว่าการที่เธอไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น… มันไม่ผิดอย่างนั้นเหรอ” เต้ถาม “แล้วไอ้ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอตอนนี้… เขาคือใคร? แล้วความสัมพันธ์ของเธอกับเขา… มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่!” พิมพ์ตัวสั่นสะท้าน เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี เธอรู้ว่าเธอผิด เธอรู้ว่าเธอทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง “พิมพ์… เกิดอะไรขึ้น” มาร์คถามเสียงเบา เขารู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “หนู… หนูขอโทษค่ะมาร์ค” พิมพ์กล่าว น้ำตาไหลพราก “หนู… หนูเคย… เคยคบกับเขามาก่อน” มาร์คมองพิมพ์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ถึงขนาดนี้ “แล้ว… แล้วเรื่องที่เขาพูด… มันจริงเหรอพิมพ์” มาร์คถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง พิมพ์พยักหน้าช้าๆ “จริงค่ะ” เธอตอบ “หนู… หนูเคยนอกใจคุณเต้… ในขณะที่เรายังคบกัน” “ใครคือผู้ชายคนนั้นพิมพ์” มาร์คถามต่อ “ใครคือคนที่เธอไปมีความสัมพันธ์ด้วย… ในตอนที่เธอยังคบกับเต้” พิมพ์เงียบไป เธอมองหน้ามาร์คด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง เธอไม่กล้าที่จะเอ่ยชื่อออกมา “พิมพ์” มาร์คเรียกชื่อเธออีกครั้ง “บอกฉันมาเถอะ” “คือ… คือ…” พิมพ์เริ่มพูด แต่เสียงของเธอก็ขาดหายไป เต้หัวเราะออกมา “ทำไมพิมพ์? ทำไมเธอถึงไม่กล้าพูด? เพราะผู้ชายคนนั้น… ก็คือมาร์คใช่ไหม!” คำพูดของเต้ทำให้มาร์คถึงกับผงะ เขาหันมองพิมพ์ด้วยความตกตะลึง “นี่… นี่มันเรื่องจริงเหรอพิมพ์” พิมพ์หลับตาลง ปล่อยให้น้ำตาไหลไปตามแรงอารมณ์ “ใช่ค่ะมาร์ค” เธอตอบเสียงแผ่วเบา “หนู… หนูขอโทษ” มาร์คมองพิมพ์ด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ราวกับโลกทั้งใบของเขากำลังพังทลายลง เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนที่เขารักสุดหัวใจ กลับมีความลับที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ซ่อนอยู่ “ฉัน… ฉันไม่เข้าใจ” มาร์คพูด “ทำไม… ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน” “หนูกลัวค่ะมาร์ค” พิมพ์กล่าว “หนูกลัวว่าถ้าคุณรู้… คุณจะเกลียดหนู” “แต่ฉัน… ฉันไม่เคยคิดเลยว่า… ว่าเธอจะ…” มาร์คพูดไม่ออก เขารู้สึกเหมือนถูกหักหลังอย่างรุนแรง เต้เดินเข้ามาใกล้พิมพ์มากขึ้น “เห็นไหมพิมพ์” เขาพูด “ฉันบอกแล้วว่าความรักของเธอ… มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ” “คุณ… คุณไม่ควรเข้ามาแทรกแซงเรื่องของเรา!” มาร์คตะคอกใส่เต้ “ฉันไม่ได้แทรกแซง” เต้ตอบ “ฉันแค่มาทวงความจริง… ความจริงที่พิมพ์พยายามปิดบังเอาไว้” พิมพ์มองดูมาร์คด้วยความรู้สึกผิด เธอรู้ว่าเธอได้ทำลายความเชื่อใจของเขาไปแล้ว “มาร์ค… ได้โปรดฟังหนูก่อน” “ฉันจะฟังอะไรพิมพ์” มาร์คถาม “ในเมื่อทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว” “หนูขอโทษจริงๆ ค่ะ” พิมพ์ร้องไห้ “หนูรู้ว่าหนูผิดพลาดมาก” “เมื่อไหร่ที่เธอรู้ตัวว่าเธอทำผิด” เต้ถาม “ตอนที่เธออยู่กับฉัน… หรือตอนที่เธอมาอยู่กับมาร์ค” “พอแล้วเต้!” มาร์คตะคอก “อย่าพูดอะไรมากไปกว่านี้!” “ทำไม? กลัวความจริงจะทำให้ความสุขที่กำลังจะสมบูรณ์ของเธอมันพังทลายลงเหรอ” เต้หัวเราะเยาะ พิมพ์รู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนแทบขาดอากาศหายใจ เธอไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป เธอได้ทำลายทุกอย่างลงไปแล้ว “ฉัน… ฉันขอตัวก่อน” มาร์คพูด น้ำเสียงของเขาเย็นชา “ฉันต้องการเวลา… อยู่คนเดียว” พูดจบ มาร์คก็เดินจากไป ทิ้งให้พิมพ์ยืนอยู่กับเต้เพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบที่น่าสะพรึงกลัว