สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว วาริสาเริ่มปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ในเมืองกรุงได้ดีขึ้น เธอได้งานใหม่ในบริษัทที่ปรึกษาแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นงานที่ท้าทายและต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์อย่างมาก เพื่อนร่วมงานของเธอก็ดูเป็นมิตรและคอยช่วยเหลือเธอเป็นอย่างดี แม้ว่าชีวิตประจำวันของเธอจะเต็มไปด้วยความวุ่นวายจากการทำงานและการปรับตัว แต่ในบางครั้ง ความคิดถึงอดีตก็ยังคงแวบเข้ามาในความคิดของเธอ โดยเฉพาะความคิดถึงชาญวิทย์ เธอพยายามปฏิเสธตัวเองอยู่เสมอว่า เธอไม่ควรคิดถึงเขาอีกต่อไปแล้ว เพราะความสัมพันธ์ของพวกเขาจบลงแล้วจริงๆ แต่ภาพความทรงจำเก่าๆ ภาพรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และช่วงเวลาที่เคยมีความสุขร่วมกัน ก็ยังคงปรากฏขึ้นมาเป็นครั้งคราว เย็นวันหนึ่ง หลังจากเลิกงาน วาริสาก็เดินเข้าไปในร้านหนังสือแห่งหนึ่งที่เธอชอบไปเป็นประจำ เธอชอบบรรยากาศที่เงียบสงบของผู้คนที่กำลังดื่มด่ำกับโลกของหนังสือ ขณะที่เธอกำลังเลือกหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน เขาดูคุ้นตามาก เธอเพ่งมองอย่างละเอียด หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง "ชาญวิทย์" เธอพึมพำชื่อเขาออกมาเบาๆ เขาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เขามาทำอะไรที่ร้านหนังสือแถวนี้? คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเธอ วาริสาลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเดินเข้าไปทักทายเขาดีหรือไม่ แต่แล้วเธอก็นึกถึงคำพูดของเขาในวันนั้น ที่บอกว่าหากเธอต้องการอะไร หรือมีปัญหาอะไร ก็สามารถติดต่อเขาได้เสมอ "เขาคงไม่คิดอะไรมาก ถ้าเราแค่ทักทาย" เธอตัดสินใจ เธอเดินเข้าไปหาเขาอย่างช้าๆ "คุณชาญวิทย์คะ" เธอเอ่ยเรียก ชายหนุ่มที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของเขาสะท้อนความตกใจเล็กน้อย เมื่อเห็นวาริสา "วาริสา" เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "เธอ… มาทำอะไรที่นี่" "ฉันก็มาเลือกหนังสือค่ะ" วาริสาตอบ "แล้วคุณล่ะคะ มาทำอะไรที่นี่" "ผมก็มาหาหนังสืออ่านเหมือนกัน" ชาญวิทย์ตอบ "ไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่เลย" ทั้งสองยืนมองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงกระดาษพลิกเบาๆ จากคนที่กำลังอ่านหนังสืออยู่รอบๆ "คุณ… สบายดีไหม" ชาญวิทย์ถามเป็นคนแรก "ค่ะ ฉันสบายดี" วาริสาตอบ "แล้วคุณล่ะคะ" "ผมก็… เรื่อยๆ" เขาตอบ "ได้ข่าวว่าคุณจัดการเรื่องเอกสารหย่าให้เรียบร้อยแล้ว" วาริสาพูดขึ้น "ขอบคุณมากนะคะ" "เป็นหน้าที่ของผม" ชาญวิทย์ตอบ "เธอ… ย้ายเข้าคอนโดใหม่แล้วใช่ไหม" "ค่ะ ฉันย้ายเข้าอยู่แล้ว" วาริสาตอบ "แล้วก็… ได้งานใหม่แล้วด้วย" "ดีแล้ว" ชาญวิทย์กล่าว "ฉันดีใจที่เห็นเธอเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ดี" คำพูดของเขาทำให้วาริสารู้สึกแปลกๆ เธอไม่แน่ใจว่าเขาพูดด้วยความจริงใจ หรือเพียงแค่พูดไปตามมารยาท "คุณ… มาทำธุระแถวนี้บ่อยไหมคะ" วาริสาถาม เพื่อเปลี่ยนเรื่อง "ไม่บ่อยนัก" ชาญวิทย์ตอบ "แต่ผมชอบมานั่งอ่านหนังสือที่นี่ เวลาอยากได้ความสงบ" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" วาริสาเห็นด้วย "ที่นี่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายดี" พวกเขาพูดคุยกันอีกเล็กน้อยเกี่ยวกับหนังสือที่แต่ละคนกำลังสนใจ แต่บรรยากาศก็ยังคงมีความอึดอัดแฝงอยู่ "ผมว่า… ผมควรไปแล้ว" ชาญวิทย์พูดขึ้น "เธอคงอยากเลือกหนังสือต่อ" "ค่ะ" วาริสาตอบ "ไว้… ไว้เราคงได้เจอกันอีกนะคะ" "หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" ชาญวิทย์กล่าว ก่อนจะเดินจากไป วาริสารู้สึกโล่งใจที่ได้เจอเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกใจหาย เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น หลังจากชาญวิทย์จากไป วาริสาก็หยิบหนังสือเล่มที่เธอสนใจ แล้วเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ขณะเดินออกจากร้านหนังสือ เธอก็เห็นชาญวิทย์ยืนรอเธออยู่ที่รถยนต์คันหรูคันหนึ่ง "ให้ผมไปส่งไหม" เขาถาม วาริสาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับเองได้" "ผมเป็นห่วง" ชาญวิทย์ยืนยัน "มันค่ำแล้วนะ" สุดท้าย วาริสาก็ยอมขึ้นรถไปกับเขา ตลอดทางกลับคอนโด ทั้งสองคนเงียบไป มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ จากวิทยุ เมื่อรถจอดที่หน้าคอนโดของวาริสา เธอก็หันไปพูดกับชาญวิทย์ "ขอบคุณมากนะคะ ที่มาส่ง" "ไม่เป็นไร" ชาญวิทย์ตอบ "แล้ว… เราได้เจอกันอีกไหม" คำถามของเขากลับทำให้วาริสารู้สึกสับสนอีกครั้ง เธอไม่แน่ใจว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ "ฉัน… ฉันไม่รู้ค่ะ" วาริสาตอบตามตรง "ตอนนี้ ฉันอยากจะโฟกัสกับงานและชีวิตของฉันก่อน" ชาญวิทย์พยักหน้าช้าๆ "เข้าใจแล้ว" เขาพูด "ถ้าเธอเปลี่ยนใจ… หรืออยากคุยอะไรกับฉัน… เธอรู้เบอร์ของฉัน" วาริสาพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะลงจากรถ เมื่อเดินเข้ามาในห้องคอนโด เธอทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน "ทำไมถึงยังรู้สึกแบบนี้นะ" เธอถามตัวเอง "ทำไมถึงยังปล่อยให้เขาเข้ามาในความคิดได้" เธอรู้ดีว่า เธอต้องเข้มแข็งกว่านี้ เธอต้องตัดใจจากอดีตให้ได้ เพื่อที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง เธอหยิบหนังสือเล่มใหม่ขึ้นมาเปิดอ่าน แต่ตัวอักษรต่างๆ กลับเบลอไปหมด ภาพของชาญวิทย์ที่ยืนรอเธออยู่ที่รถ ยังคงติดตาเธออยู่ "ฉันต้องไม่เป็นแบบนี้" เธอสบถกับตัวเอง "ฉันต้องลืมเขาให้ได้" แต่ในใจลึกๆ เธอก็รู้ดีว่า การลืมใครสักคนที่เคยมีความผูกพันด้วย ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชาญวิทย์ ผู้ชายที่เคยเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเธอ