อรุณรัศมีนั่งอยู่ในห้องสวีทของโรงแรมหรู มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงไฟระยิบระยับของเมืองยามค่ำคืน เธอเพิ่งเสร็จสิ้นการพูดคุยกับสมชาย คนสนิทของพ่อ สมชายได้เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เธอฟังมากมาย แต่สิ่งที่เธอได้ยินกลับยิ่งทำให้เธอสับสนมากขึ้น "ท่านประธานธนโชติเป็นห่วงคุณมากครับ" สมชายกล่าวขณะรินชาให้เธอ "ท่านรู้ว่าคุณกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน ท่านเลยอยากจะ... ให้ความช่วยเหลือ" "ช่วยเหลือ? ด้วยการให้ภาคย์เข้ามาขโมยเอกสารในบ้านของท่านเองอย่างนั้นเหรอคะ?" อรุณรัศมีถามอย่างไม่เข้าใจ "เรื่องนั้น... มันเป็นแผนการที่ซับซ้อนครับคุณอรุณรัศมี" สมชายอธิบาย "ท่านประธานธนโชติมีปัญหาบางอย่างที่ต้องการปกปิดไว้ จึงจำเป็นต้องสร้างสถานการณ์ขึ้นมา" "สถานการณ์อะไรคะ? แล้วภาคย์... เกี่ยวข้องยังไง?" "ภาคย์... เขาเป็นลูกชายของคู่แข่งทางธุรกิจที่สำคัญของท่านประธานธนโชติครับ" สมชายเปิดเผย "ท่านประธานธนโชติต้องการให้ภาคย์เข้ามาช่วยแก้ปัญหาบางอย่าง โดยใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง" อรุณรัศมีแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง "คุณกำลังจะบอกว่า... พ่อฉันจ้างวานให้ภาคย์มาขโมยเอกสารในบ้านตัวเอง เพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการ... อะไรนะคะ?" "เพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการเจรจาธุรกิจกับทางคุณวิชัย ศิริวัฒนา ครับ" สมชายตอบ "ท่านประธานธนโชติกำลังจะขายกิจการบางส่วนให้กับคุณวิชัย แต่แกต้องการให้ภาคย์เข้ามามีบทบาท เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือให้กับข้อตกลง" "แล้ว... แล้วภาคย์รู้เรื่องนี้ทั้งหมดเหรอคะ?" อรุณรัศมีถามเสียงสั่น "ภาคย์... เขาถูกหลอกครับ" สมชายถอนหายใจ "เขาเชื่อว่ากำลังทำตามคำสั่งของพ่อเขา แต่จริงๆ แล้ว เขาถูกใช้เป็นเครื่องมือ" "ถูกใช้เป็นเครื่องมือ?" อรุณรัศมีพึมพำ "แล้ว... พ่อของภาคย์ล่ะคะ? เขารู้เรื่องนี้ไหม?" "พ่อของภาคย์... เขาเป็นคนวางแผนทั้งหมดครับ" สมชายกล่าว "เขาต้องการให้ภาคย์เข้ามามีส่วนร่วมในธุรกิจของเขา และใช้เรื่องนี้เป็นสะพานเชื่อม" อรุณรัศมีรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี เรื่องราวทั้งหมดมันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะรับไหว "แล้ว... แล้วเอกสารที่ภาคย์พยายามจะเอาไป... มันคืออะไรคะ?" "มันคือสัญญาบางอย่างที่เกี่ยวกับการถ่ายโอนกิจการครับ" สมชายตอบ "ถ้ามันถูกเปิดเผยออกมา... มันจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจของทั้งสองฝ่ายอย่างรุนแรง" "แล้วทำไมพ่อฉันถึงยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นคะ?" "ท่านประธานธนโชติ... ท่านมีหนี้สินก้อนโตครับ" สมชายกล่าวอย่างลำบากใจ "ท่านกำลังต้องการเงินด่วนเพื่อประคองบริษัท ไม่เช่นนั้น... ทุกอย่างก็จะล้มละลาย" อรุณรัศมีหลับตาลง เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด ความรักของเธอที่มีต่อภาคย์ ความขัดแย้งกับพ่อ เรื่องราวเบื้องหลังอันซับซ้อน "คุณสมชายคะ... แล้วภาคย์... เขาจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดไหมคะ?" "ผมไม่แน่ใจครับคุณอรุณรัศมี" สมชายกล่าว "แต่ผมหวังว่าคุณจะช่วยบอกเขา" "ฉัน... ฉันจะพยายามค่ะ" เธอตอบอย่างหนักแน่น ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงเรียกชื่อเธอ "อรุณรัศมี! เธออยู่ในห้องนี้ใช่ไหม?" เป็นเสียงของภาคย์! อรุณรัศมีมองไปที่ประตูด้วยความประหลาดใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะตามเธอมาถึงที่นี่ได้เร็วขนาดนี้ "ฉัน... ฉันขอตัวก่อนนะคะคุณสมชาย" เธอรีบกล่าว สมชายพยักหน้า "ครับคุณอรุณรัศมี" อรุณรัศมีเดินไปเปิดประตู และพบกับภาคย์ที่ยืนรออยู่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "อรุณรัศมี! ฉันเป็นห่วงเธอมาก" ภาคย์กล่าว "ภาคย์... คุณมาที่นี่ได้ยังไง?" "ฉันตามรอยรถแท็กซี่มา" ภาคย์ตอบ "ฉันเป็นห่วงเธอ ไม่อยากให้เธอต้องเผชิญหน้ากับเรื่องพวกนี้คนเดียว" "ฉัน... ฉันเพิ่งคุยกับคนจากพ่อฉันมา" อรุณรัศมีบอก "เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฉันฟัง" "เรื่องอะไร?" ภาคย์ถามด้วยความสงสัย "เรื่องที่คุณถูกพ่อของคุณหลอก" อรุณรัศมีมองเข้าไปในดวงตาของเขา "เรื่องที่คุณถูกใช้เป็นเครื่องมือ" ภาคย์นิ่งอึ้งไป สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด "คุณ... คุณหมายความว่ายังไง?" "พ่อของคุณ... เขาวางแผนทั้งหมด" อรุณรัศมีเล่าเรื่องที่ได้ยินจากสมชายให้เขาฟัง "เขาต้องการใช้คุณเป็นสะพานในการเจรจาธุรกิจกับพ่อฉัน" เมื่อได้ฟังคำอธิบายของอรุณรัศมี ภาคย์ก็ถึงกับทรุดตัวลงนั่งบนพื้น เขารู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า "ไม่... ไม่จริง" เขาพึมพำ "พ่อของฉัน... เขาจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้" "ภาคย์... ฉันรู้ว่ามันยากที่จะยอมรับ" อรุณรัศมีทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เขา "แต่ฉันคิดว่า... เรื่องที่คุณสมชายเล่ามา มันคือความจริง" ภาคย์เงยหน้ามองเธอ น้ำตาคลอเบ้า "แล้ว... แล้วเรื่องที่ฉันทำกับเธอ... มันก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนพ่อฉันอย่างนั้นเหรอ?" "ใช่ค่ะ" อรุณรัศมีพยักหน้า "ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงทำแบบนั้น" ภาคย์กุมมือของเธอไว้แน่น "อรุณรัศมี... ฉันขอโทษนะ ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดยังไง" "ฉันรู้ค่ะ" อรุณรัศมีบีบมือของเขาเบาๆ "ตอนนี้... เราต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ด้วยกัน" เธอรู้ว่าเรื่องราวทั้งหมดมันยังไม่จบสิ้น ยังมีปริศนาอีกมากมายที่ต้องคลี่คลาย แต่เมื่อเธอได้เห็นน้ำตาของภาคย์ เห็นความเจ็บปวดในดวงตาของเขา เธอก็ตัดสินใจแล้วว่า เธอจะอยู่เคียงข้างเขา จะช่วยเขาผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปให้ได้ ทั้งสองนั่งกุมมือกันอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางแสงไฟของเมืองยามค่ำคืน ความรักของพวกเขาได้ถูกทดสอบอย่างแสนสาหัส แต่ในขณะเดียวกัน มันก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงเบื้องหลังคำลวง และหาทางกอบกู้ทุกอย่างกลับคืนมา