เช้าวันรุ่งขึ้น นาราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ยังคงค้างคาจากคืนก่อน เธอรีบจัดการธุระส่วนตัว ก่อนจะตรงไปยังห้องของคุณธามเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางกลับ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านประธาน" นาราเอ่ยทักทายเมื่อเปิดประตูเข้าไป "วันนี้เราจะเดินทางกลับช่วงบ่ายค่ะ" คุณธามกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน "อรุณสวัสดิ์" เขาตอบ "คุณนอนหลับดีไหม" "หลับดีค่ะ" นาราตอบ "แล้วท่านประธานล่ะคะ" "ก็ดี" คุณธามวางเอกสารลง "มีเรื่องที่อยากจะคุยกับคุณ" นาราเดินเข้าไปใกล้ "เรื่องอะไรเหรอคะ" "เรื่องเมื่อคืน" คุณธามกล่าว "ที่ร้านอาหาร" นารารู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที "หนู... หนูขอโทษค่ะ ถ้าหากว่าหนูทำให้ท่านประธานรู้สึกไม่สบายใจ" "ไม่" คุณธามส่ายหน้า "ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความคิด "ผมแค่อยากจะบอกว่า... คุณเป็นคนสำคัญสำหรับผมนะ นารา" คำพูดนั้นทำให้นาราอึ้งไป เธอไม่คิดว่าคุณธามจะพูดแบบนี้กับเธอตรงๆ "ท่านประธานคะ..." "ผมรู้ว่าคุณอาจจะสับสน" คุณธามพูดต่อ "และผมก็รู้ว่าสถานการณ์ของเรามันซับซ้อน" เขามองตรงมาที่นารา "แต่ผมก็อยากให้คุณรู้ว่า... ความรู้สึกที่คุณมีต่อผม... ผมก็มีให้คุณเช่นกัน" น้ำตาเอ่อขึ้นมาที่ขอบตาของนารา เธอไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้ยินคำพูดแบบนี้จากคุณธาม "ท่านประธาน... หนู..." "ผมรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป" คุณธามพูด "แต่ผมก็ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด" เขาเอื้อมมือมาวางบนมือของนาราที่วางอยู่บนโต๊ะ "อรุณรัศมี... เธอเป็นอดีตคนรักของผม" นารารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน อดีตคนรัก? "ท่านประธานหมายความว่ายังไงคะ" "เราเคยคบกัน" คุณธามอธิบาย "แต่เราเข้ากันไม่ได้ เธอต้องการสิ่งที่ผมให้ไม่ได้ และผมก็ต้องการสิ่งที่เธอให้ไม่ได้" "แล้วทำไมเธอถึง..." "เธอเป็นคนดื้อรั้น" คุณธามพูด "และเธอไม่เคยยอมรับความพ่ายแพ้" เขาบีบมือของนาราเบาๆ "ผมไม่อยากให้คุณกังวลเรื่องของเธอ" "แต่..." "คุณคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วยนะ นารา" คุณธามกล่าว "ผมอาจจะแสดงออกไม่เก่ง แต่ผมรู้สึกดีกับคุณจริงๆ" คำพูดของคุณธามเปรียบเสมือนสายน้ำเย็นที่ไหลเข้ามาดับความร้อนรุ่มในใจของนารา เธอไม่เคยคาดหวังอะไรมากไปกว่าการเป็นผู้ช่วยที่ดี แต่ตอนนี้... ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไป "หนู... หนูไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่ะ" นาราเอ่ยเสียงสั่น "ไม่ต้องพูดอะไร" คุณธามยิ้ม "แค่รู้ไว้ก็พอ" ทั้งสองคนนั่งเงียบๆ ไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้ความรู้สึกใหม่ๆ ก่อตัวขึ้นในระหว่างพวกเขา "แล้ว... เรื่องการปรับปรุงสาขา" นาราพยายามเปลี่ยนเรื่อง "หนูคิดว่าเราควรจะเริ่มดำเนินการทันทีที่กลับไปนะคะ" "ดี" คุณธามตอบ "ผมจะมอบหมายให้ทีมงานของคุณดูแลเรื่องนี้" "ขอบคุณค่ะ" นาราพยักหน้า หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็เตรียมตัวเดินทางกลับ เมื่อมาถึงสนามบิน คุณธามก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง "ครับ" คุณธามรับสาย "อะไรนะ... อรุณรัศมี... มาที่นี่ได้ยังไง" นาราเห็นสีหน้าของคุณธามเปลี่ยนไป เธอจึงถาม "มีอะไรเหรอคะ" "อรุณรัศมีอยู่ที่นี่" คุณธามบอก "เธอต้องการจะคุยกับผม" "แล้วท่านประธานจะทำยังไงคะ" นาราถาม "ผมต้องไปคุยกับเธอ" คุณธามตอบ "เรื่องนี้อาจจะยืดเยื้อ" "หนูไปด้วยนะคะ" นาราเสนอ คุณธามมองหน้านารา "ไม่เป็นไร" เขาปฏิเสธ "นี่เป็นเรื่องของผม" "แต่..." "ผมไม่อยากให้คุณต้องมาเกี่ยวข้อง" คุณธามกล่าว "คุณรออยู่ที่นี่ก็ได้" ก่อนที่นาราจะได้โต้แย้ง คุณธามก็รีบเดินออกไป ทิ้งให้นารายืนอยู่กับความกังวล เธอไม่สบายใจเลยที่ต้องปล่อยให้คุณธามไปเผชิญหน้ากับอรุณรัศมีเพียงลำพัง เธอรู้ดีว่าอรุณรัศมีเป็นคนอย่างไร และเธออาจจะทำอะไรก็ได้เพื่อครอบครองในสิ่งที่เธอต้องการ ไม่นานนัก คุณธามก็กลับมาพร้อมกับสีหน้าที่เคร่งเครียด "เธอจะเปิดเผยข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับบริษัทของเรา" เขาบอก "อะไรนะคะ!" นารารู้สึกตกใจ "ข้อมูลอะไรคะ" "ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการใหม่ของเรา" คุณธามตอบ "เธอได้มันมาจากการแอบฟังการประชุม" "เป็นไปได้ยังไงคะ!" นาราอุทาน "ใครเป็นคนปล่อยข้อมูล" "เธอบอกว่าเธอได้ยินมา" คุณธามกล่าว "แต่ผมไม่เชื่อ" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "ผมคิดว่าเธอมีคนช่วย" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" นาราถาม "เราต้องหาตัวคนทรยศ" คุณธามตอบเสียงเข้ม "และเราต้องหยุดเธอให้ได้ก่อนที่เธอจะทำอะไรมากกว่านี้" บรรยากาศรอบตัวคุณธามดูมืดมนลงไปอีก นารารู้สึกได้ถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น เธอไม่แน่ใจว่าเขาจะสามารถจัดการกับสถานการณ์นี้ได้หรือไม่ "ท่านประธานคะ" นาราเอ่ยขึ้น "หนูอยากจะช่วยค่ะ" คุณธามหันมามองเธอ "คุณจะช่วยได้ยังไง" "หนูจะช่วยท่านประธานสืบหาคนทรยศค่ะ" นาราตอบอย่างแน่วแน่ "หนูรู้จักพนักงานหลายคนในบริษัท และหนูอาจจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่คนอื่นมองข้ามไปค่ะ" คุณธามมองหน้านาราอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประเมินความเป็นไปได้ "คุณแน่ใจนะ" "หนูแน่ใจค่ะ" นาราตอบ "หนูเชื่อใจท่านประธาน และหนูไม่อยากเห็นใครมาทำร้ายท่านประธานค่ะ" คุณธามถอนหายใจ "ก็ได้" เขาตอบ "แต่คุณต้องระวังตัวนะ นารา" "ค่ะ" นาราพยักหน้า เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้มีโอกาสช่วยเหลือคุณธามในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ การเดินทางกลับครั้งนี้ไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด ความขัดแย้งที่คาดไม่ถึงได้ปรากฏขึ้นมาทำลายความสงบของพวกเขา