ตอนที่ 1 — ชายหนุ่มผู้ต้องรับบทภรรยาจำเป็น
"ฉันไม่ยอม!" เสียงหวานแฝงความเด็ดขาดตะโกนลั่นห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความหรูหราและอำนาจ "พ่อจะให้หนูแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักได้ยังไงกันคะ"
คุณหญิงนภาที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้สักโอ๊คบานใหญ่ มองลูกสาวคนเดียวด้วยแววตาอ่อนโยนแต่แฝงความหนักแน่น "พรรณรวี พ่อกับแม่ก็บอกแล้วไงว่าคุณภาคภูมิเป็นคนที่เหมาะสมกับพรรณรวีที่สุด"
"เหมาะสมยังไงคะ! หนูไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยสักครั้ง! พ่อคะ แม่คะ นี่มันยุคไหนแล้ว ทำไมยังมีการคลุมถุงชนกันอีก" พรรณรวีแทบจะปาข้าวของในห้องทิ้งเสียให้ได้ เธอเดินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย แววตาฉายชัดถึงความไม่พอใจ
"พ่อกับแม่ทำไปก็เพื่ออนาคตของพรรณรวีทั้งนั้น" คุณชายพงษ์ศักดิ์ ผู้เป็นบิดา พูดเสียงเรียบ แต่แฝงความเด็ดขาด "บริษัทเรากำลังมีปัญหาส่วนหนึ่ง และการแต่งงานครั้งนี้จะช่วยให้ธุรกิจของเรามั่นคงขึ้น"
"แล้วหนูเป็นเครื่องมือของพ่อกับแม่เหรอคะ!" พรรณรวีชี้หน้าบิดา "หนูมีความรู้สึก หนูมีชีวิตของหนูนะ! หนูไม่ต้องการให้ใครมาบังคับชีวิตหนูแบบนี้"
"ถ้าพรรณรวีไม่ยอมแต่งงานกับคุณภาคภูมิ พ่อก็จะยกเลิกโครงการใหญ่ที่เรากำลังจะเซ็นสัญญากับบริษัทของเขา" คุณชายพงษ์ศักดิ์ยื่นคำขาด แววตาแข็งกร้าว "นั่นหมายถึงเราจะสูญเสียโอกาสทางธุรกิจครั้งใหญ่ และอาจจะล้มละลายได้"
พรรณรวีหน้าซีดเผือด เธอรู้ดีว่าบิดาของเธอพูดจริง การล้มละลายไม่ใช่เรื่องที่ครอบครัวของเธอจะยอมรับได้ แต่การต้องแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก เธอเองก็ทนไม่ได้เช่นกัน
"แต่หนู..." เธออึกอัก พยายามหาเหตุผลมาโต้แย้ง
"ไม่มีแต่แล้วพรรณรวี" คุณหญิงนภาเดินเข้ามาโอบไหล่ลูกสาว "พ่อกับแม่รู้ว่ามันอาจจะยาก แต่เราเชื่อว่าพรรณรวีจะปรับตัวได้ คุณภาคภูมิเป็นคนดี และเขาจะดูแลพรรณรวีได้เป็นอย่างดี"
"แล้วถ้าหนูไม่รักเขา แล้วหนูจะอยู่กับเขายังไงคะ!" พรรณรวีถามเสียงสั่นเครือ น้ำตาเริ่มคลอหน่วย
"ความรักมันสร้างกันได้นะลูก" คุณชายพงษ์ศักดิ์พูด พลางมองภรรยา "พ่อกับแม่ก็หวังว่าทั้งคู่จะมีความสุข"
พรรณรวีได้แต่นิ่งเงียบ เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา เธอไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหนดี การแต่งงานครั้งนี้มันเหมือนฝันร้ายที่ไม่มีวันจบ
เวลาผ่านไปหลายวัน พรรณรวีเก็บตัวอยู่ในห้อง เธอปฏิเสธที่จะพบปะใครๆ โดยเฉพาะคุณภาคภูมิที่ทางผู้ใหญ่พยายามจะนัดให้มาทำความรู้จัก
"หนูจะทำยังไงดีคะแม่" พรรณรวีเดินเข้ามาหาคุณหญิงนภาในห้องนั่งเล่น "หนูคิดไม่ออกจริงๆ"
คุณหญิงนภามองลูกสาวด้วยความสงสาร "แม่เข้าใจนะว่ามันเป็นเรื่องยาก แต่เราไม่มีทางเลือกจริงๆ"
"ถ้าหนูแต่งงานไปแล้ว หนูไม่มีความสุข จะทำยังไงคะ" พรรณรวีถามเสียงแผ่วเบา
"ลองเปิดใจดูก่อนนะลูก" คุณหญิงนภาลูบแขนลูกสาวเบาๆ "บางทีสิ่งที่เรากลัว อาจจะไม่แย่อย่างที่เราคิดก็ได้"
"แล้วถ้าเขาไม่ดีล่ะคะ"
"ถ้าเขาไม่ดีจริงๆ พ่อกับแม่จะหาทางออกให้" คุณชายพงษ์ศักดิ์เดินเข้ามาสมทบ "แต่ตอนนี้ เราต้องผ่านวิกฤตินี้ไปให้ได้ก่อน"
พรรณรวีถอนหายใจยาว เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ การแต่งงานครั้งนี้คือหนทางเดียวที่จะรักษาครอบครัวของเธอไว้ได้
"หนูจะแต่งงานค่ะ" เธอพูดเสียงเบา แต่แฝงความเด็ดเดี่ยว "แต่หนูขอเงื่อนไข"
คุณชายพงษ์ศักดิ์เลิกคิ้ว "เงื่อนไขอะไร"
"หนูขอเวลาทำใจสักหน่อยค่ะ และหนูขอไม่เจอกับเขาจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน"
คุณชายพงษ์ศักดิ์กับคุณหญิงนภามองหน้ากัน "ตกลง" คุณชายพงษ์ศักดิ์ตอบ
พรรณรวีก้มหน้าลง เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่กับดักที่มองไม่เห็น แต่เธอก็ต้องทำ
ในขณะเดียวกัน ณ อีกมุมหนึ่งของเมือง ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งกำลังนั่งกุมขมับอยู่บนโซฟาหรูในห้องรับแขก
"พ่อครับ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมผมต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ผมไม่เคยรู้จัก" ภาคภูมิเอ่ยกับบิดาของเขาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน
"ภาคภูมิ ลูกก็รู้ว่าบริษัทของเรากำลังต้องการความช่วยเหลือ" คุณวิวัฒน์ ผู้เป็นบิดา ตอบเสียงเรียบ "การแต่งงานครั้งนี้จะช่วยให้เราควบรวมกิจการกับบริษัทของคุณชายพงษ์ศักดิ์ได้สำเร็จ"
"แต่ผมก็หาทางอื่นได้นี่ครับ" ภาคภูมิแย้ง "ผมไม่ต้องการให้ใครมาบังคับชีวิตผม"
"พ่อก็ไม่อยากบังคับ" คุณวิวัฒน์ถอนหายใจ "แต่สถานการณ์มันบีบบังคับจริงๆ พ่อเชื่อว่าพรรณรวีเป็นผู้หญิงที่ดี และเธอจะทำให้บริษัทของเรามั่นคงขึ้น"
"แล้วถ้าผมไม่รักเธอ จะทำยังไงครับ" ภาคภูมิถามเสียงเครียด
"ความรักมันสร้างกันได้ ภาคภูมิ" คุณวิวัฒน์มองหน้าบุตรชาย "ลองเปิดใจดูก่อน พ่อเชื่อว่าลูกจะหาทางออกที่ดีที่สุดได้"
ภาคภูมิได้แต่ก้มหน้าลง เขาเองก็กำลังเผชิญกับปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน เขาต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก เพื่อรักษาธุรกิจของครอบครัว
"ผมจะแต่งงานครับ" ภาคภูมิพูดเสียงเบา "แต่ผมขอเงื่อนไข"
คุณวิวัฒน์เลิกคิ้ว "เงื่อนไขอะไร"
"ผมขอไม่เจอเธอจนกว่าจะถึงวันแต่งงานครับ"
คุณวิวัฒน์พยักหน้า "ตกลง"
ทั้งพรรณรวีและภาคภูมิต่างก็กำลังเดินเข้าสู่เส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำใจนี้ จะนำพาพวกเขาไปสู่เรื่องราวที่ซับซ้อนและคาดไม่ถึง
3,969 ตัวอักษร