เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากทางด้านหน้า เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจคนเดิมที่เคยมาสอบถามเรื่องที่ดินเมื่อครั้งก่อน ใบหน้าของเขามีแววเคร่งขรึมกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด นัทรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น เขามองไปที่คุณทวด ซึ่งคุณทวดเองก็ส่งสายตาที่บ่งบอกถึงความเข้าใจในสถานการณ์ "สวัสดีครับคุณทวด" เจ้าหน้าที่กล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงไว้ด้วยความกดดัน "ผมต้องขอรบกวนเวลาอีกครั้งครับ พอดีมีข้อมูลใหม่เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้" คุณทวดพยักหน้ารับ "เชิญครับคุณตำรวจ มีอะไรให้ผมช่วยเหลือ" "เราได้รับการยืนยันข้อมูลจากทางต่างประเทศครับ" เจ้าหน้าที่กล่าวพลางยื่นเอกสารบางส่วนมาให้คุณทวดดู "เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลในอดีตที่เคยมีอิทธิพลในพื้นที่นี้ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมานานแล้ว" นัทชะโงกหน้าเข้าไปดูเอกสารเหล่านั้น เขาเห็นรูปภาพสัญลักษณ์โบราณที่เขาคุ้นเคย มันคือสัญลักษณ์เดียวกับที่ปรากฏบนฝาครอบกล่องไม้ที่เก็บวัตถุแก้วใสไว้ หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนหวั่นเกรง "สัญลักษณ์นี้... มันเหมือนกับ... ที่อยู่บนกล่อง... ของวัตถุแก้วใส... เลยครับ" นัทเอ่ยขึ้น เสียงสั่นเล็กน้อย เจ้าหน้าที่ตำรวจเงยหน้าขึ้นมองนัทด้วยความสนใจ "คุณรู้จักสัญลักษณ์นี้ด้วยหรือครับ" "ครับ" นัทตอบ "มันเป็นสัญลักษณ์ที่อยู่บนกล่องไม้ที่เราใช้เก็บวัตถุแก้วใสที่คุณตำรวจเคยเห็น" เจ้าหน้าที่พยักหน้าช้าๆ "ข้อมูลที่เราได้รับมา ระบุว่าสัญลักษณ์นี้เป็นของ 'สมาคมเงา' ซึ่งเป็นกลุ่มที่เชื่อในความรู้โบราณและมักจะเกี่ยวข้องกับสิ่งลี้ลับบางอย่าง" คุณทวดวางเอกสารลงบนโต๊ะไม้ แล้วหันมามองเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยสายตาที่สุขุม "ผมพอจะทราบเรื่องราวอยู่บ้างครับ" "ทราบเรื่องราวมากน้อยแค่ไหนครับคุณทวด" เจ้าหน้าที่ถามอย่างเจาะจง "เพราะข้อมูลที่เราได้มาค่อนข้างจำกัด และมีความซับซ้อนมาก" "คุณปู่ของผมเคยเล่าให้ฟังครับ" คุณทวดกล่าว "เกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีความรู้ลึกลับ และการเก็บรักษาบางสิ่งบางอย่างไว้ในพื้นที่แห่งนี้" "บางสิ่งบางอย่างที่คุณทวดหมายถึง... คือวัตถุแก้วใสที่เราเคยเห็นใช่หรือไม่ครับ" เจ้าหน้าที่ถามตรงๆ คุณทวดพยักหน้า "น่าจะเป็นเช่นนั้นครับ" "ข้อมูลจากต่างประเทศระบุว่า วัตถุโบราณที่เกี่ยวข้องกับ 'สมาคมเงา' มักจะถูกซุกซ่อนหรือเก็บรักษาอย่างดี" เจ้าหน้าที่กล่าวต่อ "และหากตกไปอยู่ในมือของผู้ที่ไม่ประสงค์ดี อาจก่อให้เกิดอันตรายได้" นัทรู้สึกใจหายวาบ ภาพความทรงจำที่เขาเห็นจากวัตถุแก้วใสผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ภาพความเจ็บปวด ความสูญเสีย และความโหดร้ายของมนุษย์ "แล้ว... เรา... จะ... ทำอย่างไร... ดี... ครับ" นัทถามด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย "นั่นคือเหตุผลที่ผมมาที่นี่ครับคุณทวด" เจ้าหน้าที่กล่าว "เราจำเป็นต้องตรวจสอบวัตถุแก้วใสชิ้นนั้นอย่างละเอียด และต้องแน่ใจว่ามันจะปลอดภัย" "ผมเข้าใจครับ" คุณทวดตอบ "แต่วัตถุชิ้นนี้... มีความละเอียดอ่อน... และ... มี... พลัง... บางอย่าง... ที่... อาจจะ... ยาก... เกินกว่า... ที่... คนทั่วไป... จะ... เข้าใจ... ได้..." "เราเข้าใจครับคุณทวด" เจ้าหน้าที่กล่าว "แต่เรามีผู้เชี่ยวชาญพร้อมที่จะให้การสนับสนุน และเรามีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด" นัทมองไปที่คุณทวด เขาเห็นความลังเลในแววตาของคุณทวด คุณทวดเองก็คงจะทราบดีว่าวัตถุชิ้นนี้มีความสำคัญเพียงใด และการเปิดเผยออกไปอาจนำมาซึ่งปัญหาที่คาดไม่ถึง "คุณทวดครับ" นัทเอ่ยขึ้น "ผม... เห็น... ภาพ... ในอดีต... จาก... วัตถุ... ชิ้นนี้... ผม... เห็น... ความ... เจ็บปวด... ความ... ทุกข์ทรมาน... ของ... ผู้บริสุทธิ์... ผม... ไม่... อยาก... ให้... เหตุการณ์... เลวร้าย... เหล่านั้น... เกิดขึ้น... อีก..." "การ... ที่... เรา... ได้... เห็น... อดีต... ไม่ใช่... เพื่อ... ให้... เรา... กลัว... หรือ... ยอมจำนน... นัท" คุณทวดกล่าว "แต่... เพื่อ... ให้... เรา... ได้... เรียนรู้... และ... นำ... บทเรียน... นั้น... มา... เป็น... พลัง... ใน... การ... สร้างสรรค์... อนาคต... ที่ดีกว่า... เดิม..." "การ... ที่... เรา... ปล่อยวาง... ความ... กลัว... และ... ความ... ยึดติด... คือ... หนทาง... สู่... การ... หลุดพ้น..." เจ้าหน้าที่ตำรวจฟังบทสนทนาของทั้งสองอย่างตั้งใจ เขาสัมผัสได้ถึงความพิเศษบางอย่างของวัตถุชิ้นนี้ และความเชื่อมโยงกับเรื่องราวในอดีตที่เขาเพิ่งได้รับมา "ถ้าอย่างนั้น... ผมขออนุญาต... นำ... วัตถุ... แก้วใส... ชิ้นนี้... ไป... เพื่อ... ตรวจสอบ... ที่... กรม... ได้ไหมครับคุณทวด" เจ้าหน้าที่กล่าว "เราจะรับรองความปลอดภัยอย่างเต็มที่ และจะแจ้งความคืบหน้าให้คุณทวดทราบตลอด" คุณทวดเงียบไปครู่หนึ่ง เขาหลับตาลง สูดหายใจลึกๆ ราวกับกำลังใคร่ครวญถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น "ตาม... นั้น... ก็... ได้... ครับ... คุณตำรวจ" คุณทวดกล่าวในที่สุด "แต่... ขอ... ให้... ท่าน... ระมัดระวัง... เป็น... พิเศษ... ด้วย... เถิด..." นัทมองดูวัตถุแก้วใสที่ถูกนำออกจากกล่องไม้ สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาอย่างอ่อนโยน เขารู้สึกใจหาย แต่ก็เข้าใจว่านี่อาจเป็นหนทางเดียวที่จะนำพาความจริงที่ซ่อนเร้นมาเปิดเผย และอาจนำไปสู่การเยียวยาบาดแผลในอดีตได้