แม้ว่าอรุณีจะสัมผัสได้ถึงพลังแห่งเจตนาที่บริสุทธิ์ และเห็นผลลัพธ์ของการส่งพลังงานเชิงบวกออกไป แต่ในบางครั้ง เธอก็ยังพบว่ามีบางสิ่งบางอย่างภายในจิตใจของเธอที่ขัดขวางการพัฒนาของเธออยู่เสมอ เมื่อเธอพยายามจะตั้งเจตนาดีๆ หรือเมื่อเธอต้องการจะเข้าสู่สภาวะจิตที่สงบเป็นพิเศษ มักจะมีเสียงเล็กๆ ดังขึ้นในหัวของเธอ คอยบั่นทอนความมั่นใจและฉุดรั้งเธอไว้ “แน่ใจเหรอว่าจะทำได้” เสียงนั้นกระซิบ “ครั้งก่อนก็ทำพลาดไปแล้วนะ” “คนอื่นเขาทำได้ดีกว่านี้เยอะ” อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น “เธอเทียบไม่ได้หรอก” อรุณีเริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับเสียงเหล่านั้น มันเหมือนเงาที่คอยติดตามเธออยู่ตลอดเวลา แม้ว่าเธอจะพยายามหลีกเลี่ยง หรือเพิกเฉย แต่มันก็ยังคงปรากฏขึ้นมาเสมอ “แม่ชีคะ หนู amine รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างในใจที่คอยขัดขวางหนู amine ตลอดเวลาเลยค่ะ” อรุณีปรารภกับแม่ชีดาอย่างกลัดกลุ้ม “อะไรคือสิ่งนั้นคะ” แม่ชีดาถามอย่างอ่อนโยน “เหมือนมีเสียงในหัวคอยบอกว่าหนู amine ทำไม่ได้ ไม่ดีพอ หรือจะล้มเหลวอีก” อรุณีอธิบาย “มันทำให้หนู amine รู้สึกท้อแท้และไม่มั่นใจ” แม่ชีดาพยักหน้าอย่างเข้าใจ “นั่นคือ ‘เงาในใจ’ ค่ะอรุณี ทุกคนล้วนมีมัน” “เงาในใจ… ค่ะ” อรุณีทวนคำ “มันคืออะไรคะ” “มันคือความเชื่อในอดีตที่ฝังลึก ความกลัวที่ถูกเก็บกด หรือแม้กระทั่งภาพลวงตาของตัวตนที่เราสร้างขึ้นมา” แม่ชีดาอธิบาย “มันเป็นเหมือนโปรแกรมเก่าๆ ที่คอยสั่งการเรา โดยที่เราอาจจะไม่รู้ตัว” “แล้วหนู amine จะปลดปล่อยมันได้อย่างไรคะ” อรุณีถามอย่างสิ้นหวัง “เราไม่สามารถ ‘ปลดปล่อย’ มันได้โดยตรง เหมือนการดีดนิ้วแล้วมันจะหายไป” แม่ชีดาตอบ “แต่เราสามารถ ‘เปลี่ยนแปลง’ ความสัมพันธ์ของเรากับมันได้” “เปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์… หมายความว่าอย่างไรคะ” “หมายความว่า แทนที่จะต่อสู้ หรือหลีกเลี่ยงมัน ลองหันมา ‘ยอมรับ’ มันค่ะ” แม่ชีดาแนะนำ “เมื่อเสียงเหล่านั้นดังขึ้น แทนที่จะหงุดหงิด หรือพยายามจะเงียบมัน ลองรับรู้ว่า ‘อ้อ นี่คือเสียงของความกลัว’ หรือ ‘นี่คือความเชื่อเก่าๆ กำลังปรากฏ’ สังเกตมันโดยไม่ตัดสิน” อรุณีฟังอย่างตั้งใจ “สังเกตโดยไม่ตัดสิน… ค่ะ” “ใช่ค่ะ” แม่ชีดากล่าว “เมื่อเราสังเกตมันอย่างเป็นกลาง เราจะเห็นว่ามันเป็นเพียง ‘ปรากฏการณ์’ อย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจ ไม่ใช่ ‘ตัวตน’ ที่แท้จริงของเรา” “แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ” “หลังจากนั้น ให้ลองตั้งเจตนาใหม่” แม่ชีดาแนะนำ “ตั้งเจตนาว่า ‘ขอให้ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในศักยภาพของตนเอง’ หรือ ‘ขอให้ข้าพเจ้าเห็นคุณค่าในตนเอง’ และเมื่อใดก็ตามที่เสียงเหล่านั้นพยายามจะบั่นทอนคุณ ให้คุณตอบโต้ด้วยเจตนาใหม่ที่แข็งแกร่งกว่า” อรุณีลองนำคำแนะนำของแม่ชีดาไปปฏิบัติ ในครั้งต่อไปที่เสียงแห่งความสงสัยดังขึ้นในใจขณะที่เธอกำลังจะตั้งเจตนาดีๆ เธอกลับไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดอีกต่อไป แต่เธอเลือกที่จะรับรู้มัน “อ้อ เสียงนี้กำลังบอกว่าฉันไม่ดีพอ” เธอคิดในใจ “น่าสนใจดีนะ” จากนั้น เธอค่อยๆ ดึงสติกลับมาที่ลมหายใจ และตั้งเจตนาอย่างชัดเจนว่า “ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในความปรารถนาดีของตนเอง และเชื่อมั่นว่าพลังงานแห่งความรักที่ข้าพเจ้าส่งออกไปนั้น มีคุณค่า” ทันทีที่เธอตั้งเจตนาเช่นนั้น เสียงเหล่านั้นก็ดูเบาบางลง ราวกับว่ามันสูญเสียพลังไปเมื่อไม่ได้รับการต่อต้าน “มัน… มันได้ผลจริงๆ ค่ะแม่ชี” อรุณีเล่าให้แม่ชีดาฟังในวันรุ่งขึ้น “เมื่อหนู amine ไม่ต่อสู้กับมัน มันก็ดูเหมือนจะอ่อนแรงลงไปเอง” “แน่นอนค่ะ” แม่ชีดากล่าว “การต่อสู้กับเงาในใจ ก็เหมือนการต่อสู้กับภาพสะท้อนในกระจก ยิ่งเราต่อสู้ มันก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้น แต่เมื่อเรายอมรับและเข้าใจ มันก็จะค่อยๆ เลือนหายไปเอง” อย่างไรก็ตาม อรุณีก็ยังพบว่าบางครั้ง เธอก็ยังคงมีช่วงเวลาที่รู้สึกอ่อนแอ และเสียงแห่งความไม่มั่นคงก็กลับมาอีกครั้ง “บางทีหนู amine ก็ยังสับสนอยู่ค่ะแม่ชี” อรุณีสารภาพ “บางครั้งหนู amine ก็ไม่แน่ใจว่า เสียงไหนคือเสียงแห่งปัญญา และเสียงไหนคือเสียงของเงาในใจ” แม่ชีดายิ้ม “นั่นเป็นเรื่องปกติค่ะอรุณี การแยกแยะต้องอาศัยการฝึกฝนและประสบการณ์” “แล้วจะรู้ได้อย่างไรคะ” “ลองสังเกตที่ ‘ผลลัพธ์’ ค่ะ” แม่ชีดาแนะนำ “เสียงที่มาจากปัญญา จะนำพาไปสู่ความสงบ ความเมตตา และการเติบโต ในขณะที่เสียงจากเงาในใจ มักจะนำไปสู่ความวิตกกังวล ความไม่มั่นคง และการตัดสิน” “แล้วถ้าเสียงนั้นมาจากความกลัวที่สมเหตุสมผลล่ะคะ” อรุณีถาม “เช่น ความกลัวว่าจะเกิดอันตรายจริงๆ” “นั่นเป็นเรื่องที่แตกต่างออกไปค่ะ” แม่ชีดาอธิบาย “ความกลัวที่มาจากการรับรู้ภัยอันตราย เป็นกลไกป้องกันตัวตามธรรมชาติ ซึ่งมีประโยชน์ในบางสถานการณ์ แต่เงาในใจมักจะสร้างความกลัวที่เกินจริง หรือไม่สมเหตุสมผล” “แล้วหนู amine จะแยกแยะได้อย่างไรคะ” “ให้ลองถามตัวเองว่า ‘ความกลัวนี้มีพื้นฐานมาจากความเป็นจริงมากน้อยแค่ไหน?’ ‘มันเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน?’ และ ‘มันทำให้คุณอยากจะถอยหนี หรือเผชิญหน้า?’ ” แม่ชีดาอธิบาย “ถ้าความกลัวนั้นทำให้คุณอยากจะหลีกเลี่ยง และมันไม่ได้ช่วยให้คุณเติบโตขึ้น นั่นอาจเป็นสัญญาณของเงาในใจ” อรุณีเริ่มเข้าใจมากขึ้น การฝึกสมาธิไม่ได้ทำให้ปัญหาหายไป แต่ทำให้เธอมีเครื่องมือในการจัดการกับปัญหาเหล่านั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น เงาในใจของเธอไม่ได้หายไปไหน แต่มันไม่ได้มีอำนาจเหนือเธออีกต่อไป “หนู amine รู้สึกเหมือนกำลังเรียนรู้วิธีที่จะอยู่ร่วมกับเงาของตัวเองค่ะ” อรุณีกล่าว “เรียนรู้วิธีที่จะไม่ถูกมันครอบงำ” “นั่นคือหนทางสู่การเป็นอิสระที่แท้จริงค่ะอรุณี” แม่ชีดากล่าว “การยอมรับทุกส่วนของตนเอง ทั้งส่วนที่สว่างไสว และส่วนที่มืดมิด แล้วเลือกที่จะดำเนินชีวิตด้วยแสงสว่างแห่งปัญญาและความเมตตา” อรุณียิ้มอย่างอ่อนโยน เธอรู้สึกถึงความเบาใจอย่างประหลาด แม้ว่าเงาในใจจะยังคงอยู่ แต่มันก็ไม่ได้น่ากลัวอีกต่อไป มันกลายเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเธอ ที่เธอสามารถเรียนรู้และเข้าใจได้