คุณสมชายใช้เวลาหลายชั่วโมงในการพิจารณาเอกสารเหล่านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน เขาซักถามวิปในประเด็นที่เขาไม่แน่ใจ และอธิบายหลักการทางธุรกิจบางอย่างที่วิปไม่เคยรู้มาก่อน วิปนั่งฟังอย่างตั้งใจ พยายามจดจำทุกรายละเอียด เธอรู้สึกขอบคุณคุณสมชายอย่างมากที่สละเวลาและความรู้มาช่วยเหลือเธอในยามที่เธอรู้สึกเคว้งคว้าง "เท่าที่ดูจากเอกสารเหล่านี้" คุณสมชายกล่าวพลางวางเอกสารลง "ธุรกิจของคุณชัยวัฒน์ค่อนข้างแข็งแกร่งนะวิป มีฐานลูกค้าที่ดี และมีศักยภาพในการเติบโตอีกมาก" "จริงหรือคะ" วิปถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "วิปกลัวว่าวิปจะจัดการอะไรไม่ได้เลย" "อย่าเพิ่งคิดอย่างนั้น" คุณสมชายยิ้มให้ "การเริ่มต้นอาจจะยากหน่อย แต่ถ้าคุณตั้งใจจริงๆ ผมเชื่อว่าคุณทำได้" "แต่ยังมีบางเรื่องที่วิปยังไม่เข้าใจค่ะ" วิปเอ่ยขึ้น "เรื่องการลงทุนบางอย่างของคุณชัยวัฒน์ ที่ดูเหมือนจะเป็นความลับ" คุณสมชายเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ความลับอย่างไรครับ" "คือ... ในเอกสารบางฉบับ มีการกล่าวถึงการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีที่ไม่คุ้นเคยค่ะ" วิปอธิบาย "และมีบันทึกย่อสั้นๆ ที่ดูเหมือนจะเป็นรหัส หรือชื่อเล่นอะไรบางอย่าง" เธอหยิบกระดาษโน้ตเล็กๆ ออกมาจากกองเอกสาร "เช่น อันนี้ค่ะ 'โครงการสีรุ้ง' และ 'แสงดาว'" คุณสมชายหยิบกระดาษโน้ตนั้นมาดูอย่างพิจารณา เขาใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น "ผมไม่เคยได้ยินชื่อโครงการพวกนี้มาก่อนเลยครับ" "วิปก็เหมือนกันค่ะ" วิปกล่าว "วิปเลยไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร อาจจะเป็นการลงทุนส่วนตัว หรืออาจจะเป็นอะไรที่เกี่ยวกับธุรกิจก็ได้" "ถ้าอย่างนั้น เราอาจจะต้องค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม" คุณสมชายเสนอ "ผมจะลองสอบถามคนรู้จักในวงการบัญชีและการเงินดูว่าพอจะทราบเบาะแสอะไรบ้างไหม" "ขอบคุณมากค่ะคุณสมชาย" วิปกล่าวด้วยความซาบซึ้ง "ถ้าไม่มีคุณสมชาย วิปคงไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร" "เราเป็นเพื่อนกันนี่นา" คุณสมชายกล่าว "แล้วคุณชัยวัฒน์ก็เป็นเพื่อนที่ผมเคารพ การช่วยเหลือคุณเท่ากับผมได้ช่วยเหลือเขาด้วย" หลังจากคุณสมชายกลับไป วิปก็นั่งคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกว่าการจัดการธุรกิจของชัยวัฒน์นั้นซับซ้อนกว่าที่เธอคิดไว้มากนัก มีทั้งเรื่องที่ต้องเรียนรู้ และเรื่องที่ยังเป็นปริศนา เธอตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเผชิญหน้ากับอดีตของชัยวัฒน์อย่างจริงจัง เธอเดินไปที่ห้องทำงานเก่าของเขาที่ไม่ได้เข้าไปนานนัก เธอค่อยๆ เปิดลิ้นชักเก่าๆ บางอันที่เธอไม่เคยคิดจะเปิดมาก่อน ลิ้นชักแรกเต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรนัก ส่วนใหญ่เป็นบิลค่าใช้จ่าย ใบเสร็จต่างๆ แต่เมื่อเธอเปิดลิ้นชักที่สาม ความรู้สึกบางอย่างก็แล่นผ่านเข้ามา เธอพบกล่องไม้เล็กๆ เก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้กองเอกสาร กล่องนั้นดูเรียบง่าย แต่มีน้ำหนักพอสมควร เมื่อเธอเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้เธอใจหายวาบ ภายในกล่องนั้นเต็มไปด้วยจดหมายรักที่เขียนด้วยลายมือของชัยวัฒน์ ถึงผู้หญิงอีกคนหนึ่ง แต่ละฉบับล้วนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งและอ่อนโยน จดหมายเหล่านั้นถูกเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่เขากับวิปยังรักกันดีอยู่ "ถึงดวงใจของฉัน" จดหมายฉบับหนึ่งขึ้นต้น "เมื่อใดที่เราจะได้พบกันอีก ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน..." น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ วิปรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา เธอไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าชัยวัฒน์จะมีอีกด้านหนึ่งในชีวิตที่เธอไม่เคยรับรู้ "ทำไม... ทำไมเขาถึงทำแบบนี้" เธอพึมพำกับตัวเอง "เขารักฉัน หรือเขาแค่หลอกฉันมาตลอด" เธอเปิดอ่านจดหมายอีกฉบับหนึ่งอย่างสั่นเทา "ปีนี้เราคงไม่ได้ฉลองวันเกิดด้วยกันอีกแล้วสินะ ที่รัก... แต่ไม่ต้องห่วง ข้าจะหาทางกลับไปหาเจ้าให้เร็วที่สุด" หัวใจของวิปบีบคั้น เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลังอย่างรุนแรง ความเชื่อใจที่เธอมีให้ชัยวัฒน์พังทลายลงในพริบตา เธอหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกล่อง เป็นรูปของผู้หญิงคนหนึ่งที่วิปไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน เธอยิ้มอย่างสดใสในรูปถ่ายนั้น ใบหน้าของเธอสวยงามและอ่อนหวาน "เธอเป็นใครกันแน่" วิปถามอย่างสิ้นหวัง เธอพยายามตั้งสติ นึกถึงคำสอนของพระอาจารย์เรื่อง "อนิจจัง" หรือความไม่เที่ยง ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา แต่นี่มันเกินกว่าจะรับไหว "นี่อาจจะเป็น 'โครงการสีรุ้ง' หรือ 'แสงดาว' ที่เราพูดถึงก็ได้" เธอคิดขึ้นมาอย่างเจ็บปวด เธอตัดสินใจที่จะไม่เสียสติไปมากกว่านี้ เธอค่อยๆ เก็บจดหมายและรูปถ่ายเหล่านั้นกลับเข้าไปในกล่อง และวางมันไว้ที่เดิม เธอยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่เจ็บปวดนี้ แต่นาทีนี้ เธอรู้แล้วว่ามีบางสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าการจัดการธุรกิจของชัยวัฒน์ นั่นคือการค้นหาความจริงเกี่ยวกับชีวิตอีกด้านหนึ่งของเขา เธอเดินออกจากห้องทำงานของชัยวัฒน์อย่างเชื่องช้า หัวใจที่เคยเริ่มกลับมาเข้มแข็ง บัดนี้กลับบอบช้ำยิ่งกว่าเดิม