เจ้าหน้าที่วัดดูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ "คือ... คือเรื่องรายงานการเงินของวัดนี่ มันละเอียดอ่อนมากเลยครับคุณภัทร ทางวัดมีระเบียบการตรวจสอบที่เข้มงวด คุณภัทรเป็นสามเณร ยังไม่ถึงขั้นที่จะเข้าถึงข้อมูลระดับนี้ได้ครับ" ภัทรนิ่งไป เขารู้สึกถึงคลื่นแห่งความผิดหวังที่ถาโถมเข้ามา แต่เขาก็พยายามควบคุมอารมณ์ "กระผมเข้าใจครับ แต่กระผมได้เห็นเอกสารบางส่วนแล้ว และมีความกังวลอย่างยิ่งเกี่ยวกับความถูกต้อง กระผมคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ และควรได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจัง" เจ้าหน้าที่วัดถอนหายใจอีกครั้ง "ผมเข้าใจความตั้งใจของคุณภัทรนะครับ แต่ผมไม่สามารถให้คุณเข้าถึงเอกสารได้โดยตรง หากคุณมีข้อสงสัยจริงๆ ผมแนะนำให้คุณไปปรึกษาเจ้าอาวาสโดยตรงจะดีกว่า ท่านเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในการตัดสินใจเรื่องเหล่านี้" ภัทรพยักหน้าช้าๆ "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ" เขาตัดสินใจแล้วว่า การเผชิญหน้ากับเจ้าอาวาสโดยตรง คือทางออกที่ดีที่สุดในสถานการณ์นี้ เขาเดินออกจากสำนักงานบัญชีด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ความรู้สึกผิดหวังผสมปนเปกับความมุ่งมั่นที่จะนำความจริงมาสู่แสงสว่าง เขาไม่รู้ว่าเจ้าอาวาสจะรับฟังเขาหรือไม่ หรือจะมองว่าเขาเป็นเพียงสามเณรน้อยที่มาก่อปัญหา "เราต้องทำใจให้สงบ" ภัทรพึมพำกับตัวเอง "พระพุทธองค์ทรงสอนให้เราใช้ปัญญา หากเราทำดี พูดจริง และมีเจตนาบริสุทธิ์ สักวันหนึ่งความจริงก็จะปรากฏ" เขาเดินตรงไปยังกุฏิของเจ้าอาวาส ซึ่งตั้งอยู่ค่อนไปทางด้านหลังของวัด มีความสงบเงียบมากกว่าส่วนอื่นๆ เมื่อไปถึงหน้ากุฏิ ภัทรก็เห็นเจ้าอาวาสนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ กำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ ภัทรสูดลมหายใจลึกๆ แล้วจึงก้าวเข้าไปอย่างนอบน้อม "กราบเรียน เจ้าอาวาสครับ" เจ้าอาวาสเงยหน้าขึ้น มองภัทรด้วยสายตาที่ดูอ่อนโยน "อ้าว ภัทร มีอะไรหรือลูก" "กระผมมีเรื่องสำคัญที่อยากจะกราบเรียนปรึกษาครับ" ภัทรกล่าว "เป็นเรื่องเกี่ยวกับรายงานการเงินของวัดครับ" สีหน้าของเจ้าอาวาสเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงสงบนิ่ง "รายงานการเงิน... มีอะไรผิดปกติหรือ" "กระผม... กระผมได้พบเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างครับ" ภัทรพยายามเรียบเรียงคำพูด "กระผมได้ยินบทสนทนาเมื่อคืนนี้ และเห็นเอกสารบางส่วน ผมจึงมีความกังวลว่าอาจจะมีการนำเงินของวัดไปใช้ในทางที่ไม่ถูกต้องครับ" เจ้าอาวาสวางหนังสือลง วางมือทั้งสองข้างบนตัก "เล่าให้ฟังหน่อยซิ" ภัทรจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เขาได้พบเจอ ตั้งแต่การได้ยินบทสนทนาที่กุฏิของพระอาจารย์รูปนั้น ไปจนถึงการไปสอบถามที่สำนักงานบัญชี ซึ่งได้รับคำตอบที่บ่ายเบี่ยง "กระผมเชื่อว่า มีการนำเงินของวัดไปหมุนเวียนในบัญชีอื่น และอาจจะมีการยักยอกเกิดขึ้นครับ" ภัทรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย "กระผมไม่แน่ใจในรายละเอียดทั้งหมด แต่กระผมรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง และไม่สามารถนิ่งเฉยได้ครับ" เจ้าอาวาสฟังอย่างตั้งใจ สีหน้าของท่านยังคงสงบนิ่ง แต่แววตาฉายแววที่สะท้อนถึงความหนักใจ "เจ้าแน่ใจนะ ภัทร ว่าสิ่งที่เจ้าเห็น และได้ยินนั้นเป็นความจริง" "กระผมแน่ใจในสิ่งที่กระผมเห็น และได้ยินครับ" ภัทรตอบอย่างหนักแน่น "กระผมไม่เคยคิดจะใส่ร้ายใคร และกระผมก็เคารพทุกท่านในวัดนี้ แต่หากมีสิ่งผิดเกิดขึ้น กระผมคิดว่าเราควรจะแก้ไข" เจ้าอาวาสพยักหน้าช้าๆ "ขอบใจเจ้ามาก ภัทร ที่กล้าหาญที่จะนำเรื่องนี้มาบอก" ท่านถอนหายใจยาว "เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เจ้าคิดนัก" "ซับซ้อนอย่างไรหรือครับ" ภัทรเอ่ยถาม "ในวัดของเรา มีการบริหารจัดการเงินบริจาค และเงินรายได้ต่างๆ" เจ้าอาวาสเริ่มอธิบาย "เงินเหล่านี้มีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันไป บางส่วนเป็นเงินที่ญาติโยมถวายเพื่อการก่อสร้าง บางส่วนเพื่อการศึกษา บางส่วนเพื่อการสาธารณกุศล และบางส่วนก็เป็นเงินที่ต้องใช้ในการดำเนินงานประจำวันของวัด" "แต่... ที่กระผมได้ยินมา มันเกี่ยวกับการกันเงินส่วนหนึ่งออกไป..." ภัทรเอ่ยขึ้น "ใช่" เจ้าอาวาสกล่าว "บางครั้ง การบริหารจัดการเงินในวัดนั้น ก็มีความจำเป็นที่จะต้องมีความยืดหยุ่น เพื่อให้สามารถดำเนินการต่างๆ ได้อย่างราบรื่น และทันต่อสถานการณ์" "แต่... ถ้าเป็นเงินที่นำไปฝากไว้ในบัญชีอื่น โดยไม่ผ่านการตรวจสอบที่ชัดเจน..." ภัทรยังคงไม่คลายความสงสัย เจ้าอาวาสมองไปที่ภัทรด้วยสายตาที่อ่อนโยน "ภัทร สิ่งที่เจ้าเห็น อาจจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภาพทั้งหมด" ท่านหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดอะไรต่อไป "ในความเป็นจริง การบริหารเงินของวัดนั้น บางครั้งก็มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินทุนหมุนเวียน ที่อาจจะไม่ได้มาจากเงินบริจาคโดยตรง และต้องเก็บเป็นความลับ เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นได้" "แต่... มันก็ยังเป็นเงินของวัดอยู่ดี ใช่ไหมครับ" ภัทรยังคงกังวล "และหากไม่มีการตรวจสอบที่โปร่งใส ก็อาจจะเกิดการทุจริตได้" "ถูกต้อง" เจ้าอาวาสตอบ "และนั่นคือเหตุผลที่เจ้าอาวาสจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดในการดูแลเรื่องนี้" ท่านเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มลึก "สิ่งที่เจ้าเห็นเมื่อคืนนี้ อาจจะเกี่ยวข้องกับการดำเนินการบางอย่างที่เจ้าอาวาสกำลังดำเนินการอยู่ เพื่อรักษาเสถียรภาพทางการเงินของวัด" ภัทรยืนฟังด้วยความรู้สึกที่ยิ่งสับสนกว่าเดิม คำอธิบายของเจ้าอาวาสดูเหมือนจะพยายามปกป้องการกระทำของพระอาจารย์รูปนั้น แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยอมรับว่ามีความซับซ้อนในเรื่องการเงินของวัด "กระผม... กระผมยังคงไม่เข้าใจทั้งหมดครับ" ภัทรเอ่ย "แต่กระผมเชื่อว่า ความโปร่งใสเป็นสิ่งสำคัญที่สุดครับ" เจ้าอาวาสพยักหน้า "เจ้าพูดถูก ภัทร ความโปร่งใสเป็นสิ่งสำคัญ" ท่านมองภัทรด้วยสายตาที่ประเมิน "และข้าก็ชื่นชมในความกล้าหาญ และความซื่อสัตย์ของเจ้า" "ข้าจะตรวจสอบเรื่องนี้ให้ดีที่สุด" เจ้าอาวาสกล่าว "และข้าจะให้คำตอบแก่เจ้า" ภัทรรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง ที่เจ้าอาวาสรับปากว่าจะตรวจสอบ แต่เขาก็ยังคงมีความกังวลอยู่ลึกๆ เขารู้สึกว่ายังมีอะไรบางอย่างที่เจ้าอาวาสยังไม่ได้บอกเขา "ขอบคุณครับ เจ้าอาวาส" ภัทรกล่าว "กระผมเชื่อมั่นในความยุติธรรมของท่านครับ"