ตอนที่ 12 — มรสุมแห่งอดีตที่ถาโถม
ภาคยืนนิ่งอยู่ที่เดิมราวกับถูกสาป ความเจ็บปวดจากคำพูดของคุณตาเสียดแทงเข้ากลางใจ เขาพยายามประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้น สมองของเขาเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ความสับสนปนเปกับความเสียใจที่คุกรุ่นอยู่ภายใน
“คุณตา… คุณตาหมายถึงอะไรครับ” เขาพึมพำกับตัวเอง
เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคุณตาถึงได้พูดเช่นนั้น ทำไมท่านถึงได้กล่าวหาว่าเขาทำลายทุกอย่าง หรือทำลายความหวังของมารดา การที่เขาเพิ่งจะปรับความเข้าใจกับคุณหญิงอารยาได้ไม่นาน เหตุการณ์นี้กลับเหมือนเป็นมรสุมลูกใหญ่ที่พัดเข้ามาเพื่อทดสอบจิตใจของเขาอีกครั้ง
เขาตัดสินใจที่จะไม่ปล่อยให้ความรู้สึกด้านลบเข้าครอบงำ เขาสูดลมหายใจลึก พยายามระลึกถึงคำสอนของมาลีและสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากการเดินทางครั้งนี้ การเผชิญหน้ากับอดีต การทำความเข้าใจผู้อื่น แม้ว่ามันจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม
ภาคตัดสินใจกลับไปที่โรงแรม เขาต้องการเวลาเพื่อสงบสติอารมณ์ และทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาเปิดประตูห้องพัก และพบว่ามาลีอยู่ที่นั่นแล้ว เธอนั่งรออยู่บนโซฟา ใบหน้าของเธอฉายแววความเป็นห่วง
“คุณภาคิน” มาลีเอ่ยขึ้น “คุณเป็นอะไรไปคะ สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย”
ภาคทรุดตัวลงนั่งบนเตียง เขามองมาลีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทุกข์
“ผม… ผมเพิ่งเจอกับคุณตาของผมครับ” ภาคกล่าวเสียงเบา
มาลีเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ “คุณตาของคุณภาคินอย่างนั้นหรือคะ”
“ครับ” ภาคพยักหน้า “คุณตาที่ผมไม่เคยเจอมานาน และ… ผมเคยมีเรื่องขัดแย้งกับท่านมาก่อน”
“แล้วเกิดอะไรขึ้นคะ” มาลีถามอย่างอ่อนโยน
“ท่านพูดจา… แรงมากครับ” ภาคเล่า “ท่านกล่าวหาว่าผมทำลายทุกอย่าง ทำลายความหวังของคุณแม่ ท่านบอกว่าผมเหมือนท่านในอดีต… ผมไม่เข้าใจเลยครับคุณมาลี”
มาลีลุกขึ้นเดินมานั่งข้างๆ ภาค และค่อยๆ วางมือลงบนแขนของเขา
“บางที… บางทีอดีตของคุณตาคุณอาจจะมีความซับซ้อนมากกว่าที่เราคิดนะคะ” มาลีกล่าว “การที่คุณมีปัญหากับท่านมาก่อน และตอนนี้ท่านมาพูดจาเช่นนี้ อาจจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ท่านอยากจะสื่อ แต่ท่านไม่รู้วิธีที่จะพูดออกมาตรงๆ”
“แต่ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าท่านหมายถึงอะไร” ภาคกล่าว “ผมพยายามจะปรับความเข้าใจกับคุณแม่แล้วนะ”
“ฉันเชื่อค่ะว่าคุณทำ” มาลีตอบ “แต่บางครั้ง การที่เราจะก้าวผ่านอดีตไปได้ เราอาจจะต้องเผชิญหน้ากับมันให้ชัดเจนเสียก่อน”
“หมายความว่าอย่างไรครับ” ภาคถาม
“คุณตาของคุณภาคิน อาจจะกำลังพยายามเตือนคุณบางอย่าง” มาลีอธิบาย “บางที ในอดีต ท่านอาจจะเคยพลาดพลั้งทำอะไรบางอย่างลงไป และท่านไม่อยากให้คุณเดินซ้ำรอยเดิม”
ภาคเงียบไป เขาเริ่มคิดตามสิ่งที่มาลีพูด เขาเคยได้ยินเรื่องราวเล่าลือเกี่ยวกับคุณตาของเขาบ้างในสมัยก่อน ว่าท่านเคยเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ก็มีช่วงเวลาที่ผิดพลาดจนเกือบจะล้มละลาย
“คุณแม่ของคุณภาคิน ไม่ได้เจอคุณตามานานมาก แสดงว่าความสัมพันธ์ระหว่างท่านทั้งสองก็คงมีปัญหาเช่นกัน” มาลีกล่าวต่อ “บางที เรื่องราวในครอบครัวมันอาจจะซับซ้อนกว่าที่เราเห็นเพียงผิวเผิน”
“คุณมาลีครับ แล้วผมควรจะทำอย่างไรดี” ภาคถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสน “ผมไม่อยากให้เรื่องนี้มาทำลายความสัมพันธ์ที่ดีที่ผมเพิ่งจะสร้างกับคุณแม่ได้เลย”
“ลองใช้เวลาทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นดูนะคะ” มาลีแนะนำ “ลองนึกถึงคำพูดของคุณตาอีกครั้ง พิจารณาจากมุมมองของท่าน ว่ามีส่วนไหนที่เป็นไปได้บ้าง”
“และถ้าเป็นไปได้… ลองหาโอกาสพูดคุยกับคุณแม่ของคุณภาคินอีกครั้ง” มาลีกล่าว “แต่ไม่ใช่ในเชิงตำหนิหรือขอโทษในสิ่งที่ยังไม่เข้าใจ เพียงแต่สอบถามด้วยความปรารถนาดี ว่ามีเรื่องราวในอดีตที่ท่านอยากจะเล่าให้คุณฟังหรือไม่”
ภาคพยักหน้าช้าๆ เขารู้สึกว่าคำแนะนำของมาลีเป็นหนทางที่สมเหตุสมผลที่สุดในสถานการณ์นี้
“ขอบคุณมากนะครับคุณมาลี” ภาคกล่าว “คุณช่วยผมได้มากจริงๆ”
“ฉันดีใจที่ได้ช่วยค่ะ” มาลีตอบพร้อมกับรอยยิ้ม “จำไว้นะคะว่าการเผชิญหน้ากับความจริง ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตเสมอ”
ภาคพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ วันนี้เหมือนเป็นอีกหนึ่งบทเรียนสำคัญที่ธรรมชาติได้มอบให้เขา การเผชิญหน้ากับมรสุมแห่งอดีตที่ถาโถมเข้ามา อาจจะเป็นก้าวสำคัญที่จะนำพาไปสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และความสงบที่แท้จริงในท้ายที่สุด เขาจะลองใช้สติและปัญญาที่ได้ฝึกฝนมา เพื่อก้าวผ่านบททดสอบครั้งนี้ไปให้ได้
3,416 ตัวอักษร