เจ็ดวันอันเป็นช่วงเวลาแห่งการรอคอยผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความตึงเครียดในวัดป่าสักทองไม่เคยจางหายไปเลย ยิ่งใกล้วันที่บริษัทอินทรีทองจะกลับมาเจรจา ความวิตกกังวลก็ยิ่งทวีคูณขึ้น ญาติโยมจำนวนมากยังคงมาคอยให้กำลังใจพระสงฆ์ และแสดงเจตจำนงค์ที่จะปกป้องวัดอย่างเต็มที่ เช้าวันกำหนดนัด คณะของวิทยาได้เดินทางมาถึงวัดอีกครั้ง แต่คราวนี้มาพร้อมกับบุคคลที่ไม่คาดคิด ชายสูงวัยในชุดนักธุรกิจที่ดูภูมิฐาน นั่งอยู่เบาะหลังของรถยนต์คันหรู สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมและเฉยเมย ดวงตาที่ทอประกายแห่งความฉลาดแกมโกง เมื่อมาถึงศาลา พระอาจารย์ใหญ่ พระอัคคี และตัวแทนญาติโยมได้รออยู่แล้ว วิทยาก้าวลงจากรถก่อน เขายิ้มอย่างสุภาพ แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยเลศนัย "สวัสดีครับท่านเจ้าอาวาส... และ... ทุกท่าน..." วิทยากล่าว "วันนี้... ผม... ได้นำ... ผู้หลัก... ผู้ใหญ่... ที่... มี... อำนาจ... ใน... การ... ตัดสินใจ... มา... ด้วย... ครับ... เชิญ... ท่าน... ประธาน... ครับ..." ชายสูงวัยเดินลงจากรถอย่างช้าๆ ทุกสายตาจับจ้องไปยังเขา "ผม... คือ... ธนินท์... ประธาน... บริษัท... อินทรีทอง... ครับ..." เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ผม... ได้รับ... รายงาน... เกี่ยวกับ... เรื่อง... ที่ดิน... ของ... ท่าน... แล้ว..." "ท่าน... ประธาน... ธนินท์... ครับ..." พระอาจารย์ใหญ่กล่าวอย่างนอบน้อม "ที่ดิน... ผืนนี้... คือ... มรดก... ของ... พระศาสนา... ซึ่ง... บรรพชน... ของ... เรา... ได้... มอบไว้... เพื่อ... ประโยชน์... ของ... สาธุชน... ทั้งปวง... เรา... ไม่สามารถ... ที่จะ... ขาย... หรือ... เปลี่ยน... เป็น... สิ่งอื่น... ใด... ได้..." ธนินท์หัวเราะเบาๆ "ท่าน... เจ้าอาวาส... ครับ... โลก... ปัจจุบัน... นี้... สิ่ง... ใด... เล่า... ที่... ประเสริฐ... ยิ่งกว่า... เงิน... เงิน... สามารถ... สร้าง... สรรค์... สิ่ง... ต่างๆ... ได้... มากมาย... แม้... แต่... การ... สร้าง... วัด... ขึ้นมา... ใหม่... ก็... ยัง... ทำได้... เลย... ครับ..." "เงิน... เป็น... เพียง... วัตถุ... ที่... ไม่... จีรัง..." พระอัคคีกล่าวแทรกขึ้นมาอย่างสงบ "แต่... ธรรมะ... คือ... สิ่ง... ที่... ยั่งยืน... และ... นำพา... สรรพสัตว์... สู่... การ... หลุดพ้น... จาก... กองทุกข์..." ธนินท์หันมามองพระอัคคีอย่างพิจารณา "ท่าน... พระหนุ่ม... ช่าง... มี... ปณิธาน... ที่... น่า... ชื่นชม... จริงๆ... แต่... ใน... โลก... แห่ง... ความจริง... นี้... ท่าน... คิดว่า... ธรรมะ... เพียงอย่างเดียว... จะ... เอา... ชนะ... ความ... ต้องการ... ทาง... วัตถุ... ได้... อย่าง... นั้น... หรือ..." "ธรรมะ... ย่อม... ชนะ... อธรรม... เสมอ... ครับ... ท่าน... ประธาน..." พระอัคคีตอบอย่างมั่นคง "เพียงแต่... เรา... ต้อง... มี... สติ... และ... ปัญญา... ใน... การ... น้อมนำ... มา... ปฏิบัติ..." ธนินท์เงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับจะประเมินสถานการณ์ "เอา... ละ... ผม... ไม่... ต้องการ... ที่จะ... มี... ปัญหา... กับ... วัด... ของ... ท่าน... แต่... แผนงาน... ของ... บริษัท... ก็... จำเป็น... ต้อง... ดำเนิน... การ... ต่อไป... ผม... มี... ข้อเสนอ... พิเศษ... ให้... กับ... ท่าน... เจ้าอาวาส..." ธนินท์หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "ใน... ซอง... นี้... คือ... แผนผัง... โครงการ... พัฒนา... พื้นที่... รอบ... วัด... ของ... เรา... เรา... ต้องการ... ที่จะ... สร้าง... ห้างสรรพสินค้า... ที่... ใหญ่... ที่สุด... ใน... ภูมิภาค... นี้... และ... เพื่อ... เป็น... การ... ตอบแทน... ความ... เสียสละ... ของ... วัด... เรา... จะ... จัดสรร... งบประมาณ... ส่วนหนึ่ง... เพื่อ... บูรณะ... วัด... ของ... ท่าน... ให้... งดงาม... ยิ่งกว่า... เดิม... และ... ยัง... จะ... สร้าง... โรงเรียน... สอน... ภาษา... อังกฤษ... ให้... กับ... เด็กๆ... ใน... ชุมชน... ด้วย... ไม่เพียง... เท่านั้น... เรา... ยัง... จะ... มอบ... ตำแหน่ง... ที่ปรึกษา... โครงการ... ให้... กับ... ท่าน... เจ้าอาวาส... พร้อม... ด้วย... ค่าตอบแทน... อย่าง... งาม... เป็น... ราย... เดือน..." พระอาจารย์ใหญ่รับซองเอกสารมาเปิดดู ภาพร่างโครงการอันโอ่อ่าตระการตาปรากฏขึ้นในสายตาของท่าน แต่ในขณะเดียวกัน ท่านก็รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลของแผนการนี้ "ท่าน... ประธาน... ธนินท์... ครับ..." พระอาจารย์ใหญ่กล่าวเสียงเรียบ "อาตมา... ขอ... ขอบพระคุณ... ใน... ความ... ปรารถนา... ดี... ของ... ท่าน... ที่... มี... ให้... กับ... วัด... และ... ชุมชน... แต่... อาตมา... เชื่อว่า... การ... พัฒนา... ที่แท้จริง... ไม่ใช่... การ... สร้าง... สิ่ง... ที่... บดบัง... ความ... ร่มเย็น... ของ... วัด... แต่... คือ... การ... ส่งเสริม... คุณธรรม... และ... จริยธรรม... ให้... กับ... ผู้คน... ต่างหาก..." "ท่าน... ยัง... มั่นใจ... ใน... การตัดสินใจ... ของ... ท่าน... เช่นนั้น... หรือ..." ธนินท์ถาม ใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความไม่พอใจออกมาเล็กน้อย "ท่าน... ไม่... กลัว... หรือ... ว่า... โครงการ... ของ... เรา... จะ... ทำให้... การ... ปฏิบัติธรรม... ของ... ท่าน... ต้อง... หยุดชะงัก... ลง... เพราะ... เสียง... รบกวน... จาก... การก่อสร้าง... และ... ผู้คน... ที่... จะ... หลั่งไหล... เข้ามา..." "อาตมา... เชื่อว่า... หาก... ใจ... ของ... เรา... ตั้งมั่น... อยู่... ใน... ธรรม... แล้ว... เสียง... รบกวน... ภายนอก... ย่อม... ไม่... อาจ... ทำลาย... ความ... สงบ... ได้..." พระอาจารย์ใหญ่ตอบอย่างไม่หวั่นไหว ในขณะนั้นเอง ชายคนหนึ่งซึ่งนั่งเงียบมาตลอด ตั้งแต่มาถึง ก็ลุกขึ้นยืน เขาคือสมชาย ชายที่เคยเป็นลูกน้องของกลุ่มที่พยายามฮุบที่ดินวัด สมชายเดินตรงมาที่หน้าธนินท์ "ท่าน... ประธาน... ธนินท์..." สมชายเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว "ผม... คือ... สมชาย... ครับ... ผม... เคย... เป็น... ลูกน้อง... ของ... พวก... ที่... หลอกลวง... และ... ปล้น... เอา... ที่ดิน... ของ... วัด... แห่งนี้... ไป... เมื่อ... หลาย... ปี... ก่อน..." ธนินท์มองสมชายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนไม่พอใจ "แก... มา... ทำ... อะไร... ที่นี่... สมชาย... แก... มัน... แค่... ขี้ข้า..." "ผม... อาจจะ... เป็น... แค่... ขี้ข้า... ของ... ท่าน... ครับ... ท่าน... ประธาน... แต่... ผม... ก็... ไม่... ใช่... คน... ที่... จะ... ยอม... ให้... ท่าน... มา... เหยียบย่ำ... ข่มเหง... ผู้บริสุทธิ์... ได้... อีก... ต่อไป..." สมชายกล่าว "ผม... รู้... ความลับ... ของ... ท่าน... ดี... ท่าน... ไม่ได้... ต้องการ... แค่... ที่ดิน... บางส่วน... ของ... วัด... เท่านั้น... ท่าน... ต้องการ... ที่ดิน... ทั้งหมด... และ... แผนการ... ของ... ท่าน... คือ... การ... สร้าง... เขื่อน... ขนาดใหญ่... เพื่อ... กัก... เก็บ... น้ำ... และ... ขาย... เป็น... สินค้า... ซึ่ง... จะ... ทำให้... พื้นที่... รอบข้าง... รวม... ถึง... หมู่บ้าน... ที่... อยู่... ใกล้เคียง... ต้อง... จมอยู่... ใต้... น้ำ..." คำพูดของสมชายทำให้ทุกคนที่อยู่ในศาลาตกตะลึง โดยเฉพาะธนินท์ ใบหน้าของเขาซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด "แก... มัน... พูด... จา... เหลวไหล... อะไร... กัน..." ธนินท์พยายามจะแก้ตัว "ผม... ไม่ได้... พูด... เหลวไหล... ครับ... ท่าน... ประธาน..." สมชายกล่าว "ผม... มี... หลักฐาน... ที่จะ... ยืนยัน... คำพูด... ของ... ผม... ทั้งหมด... ภาพถ่าย... เอกสาร... สัญญา... ที่... ท่าน... ทำ... ไว้... กับ... นักการเมือง... บางคน... เพื่อ... ให้... พวกเขา... ปิด... หูปิดตา... เรื่อง... นี้..." พระอัคคีและพระอาจารย์ใหญ่ต่างมองสมชายด้วยความประหลาดใจและยินดี ปาฏิหาริย์แห่งธรรมะได้นำพาความจริงมาปรากฏในเวลาที่เหมาะสมที่สุด