เหตุการณ์การบุกรุกและทำลายข้าวของในวัด สร้างความสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงให้กับชุมชนผู้ศรัทธาในบุญมา ข่าวคราวแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ผ่านทั้งสื่อสังคมออนไลน์ และการบอกเล่าปากต่อปาก บางส่วนแสดงความไม่พอใจ และประณามการกระทำดังกล่าวอย่างรุนแรง บางส่วนก็เริ่มตั้งคำถาม และเกิดความสงสัยในตัวบุญมาเช่นกัน "จริงอย่างที่เขาว่าหรือเปล่า" "เห็นว่าพระวัดนี้ชอบเรียกร้องเงินบริจาค" "อาจจะเป็นพวกเดียวกันจริงๆ ก็ได้" เสียงกระซิบกระซาบเหล่านี้ ดังเข้ามาในโสตประสาทของบุญมา ราวกับเป็นคมมีดที่กรีดแทงหัวใจ เจ้าอาวาสเรียกบุญมาเข้าพบเป็นการส่วนตัว "โยมบุญมา" เจ้าอาวาสกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลีย "เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ เป็นเรื่องที่น่าเสียใจอย่างยิ่ง" "กระผมทราบดีครับหลวงพ่อ" บุญมาตอบ "แต่กระผมได้พยายามพูดคุยกับพวกเขาแล้ว" "กระผมเข้าใจ" เจ้าอาวาสพยักหน้า "แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ มันส่งผลกระทบต่อศรัทธาของผู้คนอย่างมาก" "พวกที่เข้ามานั้น เป็นใครกันแน่" เจ้าอาวาสถาม "พวกเขามีเหตุผล หรือมีปัญหาอะไรที่แท้จริง" "กระผมได้สอบถามเบื้องต้นแล้วครับหลวงพ่อ" บุญมากล่าว "หัวหน้ากลุ่มอ้างว่า พวกเขาไม่พอใจที่วัดเรียกร้องเงินบริจาค และมองว่าเป็นการหลอกลวง" "แต่กระผมรู้สึกว่า คำพูดของพวกเขามีบางอย่างที่ไม่ตรงไปตรงมา" บุญมาอธิบาย "มันเหมือนมีเบื้องหลังซ่อนอยู่" "เราต้องสืบหาความจริงให้ได้" เจ้าอาวาสกล่าว "มิฉะนั้น ความเข้าใจผิดนี้ จะบานปลายไปมากกว่านี้" บุญมาเห็นด้วยกับเจ้าอาวาส เขาตระหนักว่า การปล่อยให้ความเข้าใจผิดนี้ ดำเนินต่อไป จะส่งผลเสียอย่างใหญ่หลวงต่อการเผยแผ่ธรรมะ "กระผมจะลองไปสอบถามจากญาติโยมที่มาวัดบ่อยๆ ดูครับหลวงพ่อ" บุญมาเสนอ "เผื่อจะมีใครทราบข้อมูลเพิ่มเติม" ในระหว่างนั้น ตำรวจก็ได้เข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ และสอบปากคำพยาน บุญมาให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ เขาพยายามอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง "ผมพยายามจะพูดคุยกับพวกเขาด้วยเหตุผล" บุญมาบอกตำรวจ "แต่ดูเหมือนพวกเขาจะไม่รับฟัง" "พวกเขาบอกว่าไม่พอใจเรื่องเงินบริจาค" บุญมากล่าว "แต่ผมคิดว่า อาจจะมีเรื่องอื่นซ่อนอยู่" การสืบสวนของตำรวจดำเนินไปอย่างละเอียด แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสที่ชัดเจน ที่จะระบุตัวผู้บงการเบื้องหลังได้อย่างแน่ชัด ในขณะเดียวกัน บุญมาก็เริ่มลงพื้นที่พูดคุยกับญาติโยมที่มาทำบุญที่วัดอย่างใกล้ชิด "โยม" บุญมาถามคุณยายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นแม่ค้าตลาดสด ที่มาวัดเป็นประจำ "โยมพอจะทราบไหมว่า ทำไมเมื่อวานมีคนเข้ามาทำลายข้าวของในวัด" คุณยายมองบุญมาด้วยสีหน้ากังวล "ไม่ทราบเลยค่ะหลวงพ่อ" คุณยายตอบ "แต่ก่อนหน้านี้ ไม่กี่วัน ดิฉันเคยได้ยินคนพูดกันในตลาด" "ว่ามีคนพยายามจะหาเรื่องวัดเรา" คุณยายกล่าว "แต่ดิฉันก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า" "เขาพูดว่าอย่างไรบ้างครับคุณยาย" บุญมาถามอย่างตั้งใจ "เขาก็พูดประมาณว่า..." คุณยายเว้นจังหวะ "ประมาณว่า วัดนี้มีชื่อเสียงมากเกินไป" "แล้วก็มีคนที่ไม่พอใจ" คุณยายกล่าวต่อ "อาจจะเป็นเพราะ... อิจฉา" คำว่า "อิจฉา" ทำให้บุญมาฉุกคิดถึงบางอย่าง เขาเริ่มไล่เรียงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในเมืองใหญ่แห่งนี้ มีพระสงฆ์บางรูปที่ไม่พอใจในชื่อเสียงของเขา มีกลุ่มคนที่พยายามต่อต้านการเผยแผ่ธรรมะของเขา "กระผมกำลังถูกจ้องมองอยู่" บุญมารู้สึกได้ เขาเดินกลับมาที่กุฏิของตนเอง และนั่งลงอย่างครุ่นคิด "ความอิจฉา" คำนี้มันสะท้อนความรู้สึกของเขาได้หลายอย่าง เขาจำได้ถึงคำพูดของชายคนหนึ่งที่บุกเข้ามาในวัด "พวกแกมันก็เหมือนกันหมด! เอาแต่ปล้นเงินชาวบ้าน!" คำพูดนั้น มันไม่ได้มาจากความเข้าใจผิดเกี่ยวกับเงินบริจาคเพียงอย่างเดียว แต่มันแฝงไปด้วยความเกลียดชัง และความรู้สึกต่อต้านที่รุนแรง "มันต้องมีใครบางคน ที่ไม่ต้องการให้ธรรมะเจริญรุ่งเรืองในที่แห่งนี้" บุญมาคิด เขาจึงตัดสินใจที่จะกลับไปที่ศาลาการเปรียญอีกครั้ง ที่ซึ่งข้าวของถูกทำลายไปบางส่วน เขาเดินสำรวจรอบๆ บริเวณอย่างละเอียด พยายามมองหาเบาะแสที่อาจจะหลงเหลืออยู่ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นรอยเท้าที่เปื้อนโคลน บนพื้นศาลา ใกล้กับที่รูปปั้นองค์พระพุทธรูปถูกทำลาย รอยเท้านั้นดูแปลกตา ไม่เหมือนกับรอยเท้าของคนทั่วไป "นี่มัน..." บุญมาพึมพำ "มันไม่ใช่รอยเท้าของคนปกติ" เขาเพ่งมองดูใกล้ๆ รอยเท้านั้นดูเหมือนจะเป็นรอยของ... รองเท้าบูท แต่ไม่ใช่รองเท้าบูทธรรมดา มันมีลักษณะเฉพาะบางอย่างที่บุญมาคุ้นเคย "กระผมเคยเห็นรองเท้าแบบนี้ ที่ไหนมาก่อนนะ" บุญมาพยายามนึก ทันใดนั้น ภาพในอดีตก็ผุดขึ้นมาในความคิด เขาจำได้ว่า ครั้งหนึ่งที่วัดป่าที่เขาเคยจำพรรษา เคยมีชาวบ้านคนหนึ่ง ที่ชอบใส่รองเท้าบูทลักษณะนี้ ไปทำงานในไร่นา ชายคนนั้น มีความขัดแย้งกับชาวบ้านคนอื่นอยู่บ่อยครั้ง และมักจะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว "แต่เขาจะมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้อย่างไร" บุญมาสงสัย เขาเดินเข้าไปหยิบเอารูปปั้นองค์พระพุทธรูปที่ถูกทำลายขึ้นมาดูอย่างละเอียด สังเกตเห็นรอยบิ่น รอยขูดขีด แล้วเขาก็พบกับสิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้าน ที่ด้านหลังของฐานรูปปั้น มีรอยเขียนด้วยอะไรบางอย่าง ที่ถูกขูดเอาไว้ เป็นอักษรตัวเล็กๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น บุญมาค่อยๆ เพ่งมอง พยายามแกะรอยที่ถูกขีดเขียนนั้น "บ... ส..." "บ... ส..." คำสองคำนี้ มันมีความหมายอะไรกันแน่ บุญมาพยายามคิด เชื่อมโยงกับข้อมูลต่างๆ ที่เขาได้รับมา "บ" อาจจะหมายถึง "บุญ" หรือ "วัด" "ส" อาจจะหมายถึง "สัตว์" หรือ "สงฆ์" หรือ "เสีย" "บ" และ "ส" ... มันเหมือนกับปมบางอย่าง ที่กำลังถูกเปิดเผย บุญมาเริ่มรู้สึกว่า เรื่องนี้อาจจะซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มาก นี่อาจจะไม่ใช่เพียงแค่ความอิจฉา หรือความไม่พอใจธรรมดา แต่เป็นแผนการบางอย่าง ที่มีเบื้องหลังที่มืดดำกว่าที่เขาคาดคิด เขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราว ที่จะนำพาเขาไปสู่ความจริงที่น่าตกใจยิ่งกว่าเดิม