เมื่อหลวงพ่อพงศธรกลับถึงวัดป่าบ้านไพร เขาไม่รอช้าที่จะรีบโทรศัพท์หาคุณบุญมีทันที “คุณบุญมีครับ อาตมามีข้อมูลสำคัญเพิ่มเติมครับ” หลวงพ่อพงศธรกล่าวขณะเดินเข้าไปในกุฏิ “เรื่องเด็กหนุ่มคนนั้น… และอาจจะรวมถึงเรื่องการปนเปื้อนในผลผลิตของเราด้วย” “หลวงพ่อเจออะไรมาครับ” เสียงของคุณบุญมีฟังดูตื่นเต้นและรีบร้อนไม่แพ้กัน “อาตมากำลังคุยกับคุณยายมาลีอยู่ครับ” หลวงพ่อพงศธรอธิบาย “คุณยายเล่าว่า เคยมีผู้หญิงคนหนึ่ง มาพร้อมกับคุณสมศักดิ์ ขอซื้อที่ดินรกร้างที่อยู่ติดกับแปลงสมุนไพรของคุณยาย” “คุณสมศักดิ์! คุณสมศักดิ์ที่เคยเป็นคู่แข่งของเราเหรอครับ” คุณบุญมีทวนคำอย่างตกใจ “ใช่ครับคุณบุญมี” หลวงพ่อพงศธรยืนยัน “คุณยายบอกว่า ผู้หญิงคนนั้นมีท่าทางภูมิฐาน อายุประมาณหนึ่ง ไม่ใช่สาวๆ จ๋า แต่ก็ไม่ถึงกับคนแก่มากนัก” “เป็นไปได้สูงเลยครับหลวงพ่อ” คุณบุญมีกล่าว “ว่าผู้หญิงคนนั้นอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณสมศักดิ์ หรืออาจจะเป็นคนที่คุณสมศักดิ์ส่งมา” “และที่ดินรกร้างที่ว่า… มันอาจจะเป็นจุดที่เขาใช้ในการ… ดำเนินการบางอย่าง” “คุณยายบอกว่าเขาเข้ามาพร้อมคุณสมศักดิ์… แต่คุณสมศักดิ์ไม่ได้แสดงความจำนงในการซื้อที่ดินเอง” หลวงพ่อพงศธรพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว “คุณยายปฏิเสธที่จะขายไปแล้ว” “นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเขาต้องใช้วิธีอื่น” คุณบุญมีวิเคราะห์ “ใช้วิธีการใส่สารเคมี หรือสารเร่งลงไปในแปลงของเราโดยตรง” “หรืออาจจะเป็นการพยายาม… ทำให้ผลผลิตของเราด้อยคุณภาพ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ” “ผมกำลังคิดอยู่ครับหลวงพ่อ” คุณบุญมีกล่าวต่อ “ถ้าซองผงสีขาวที่เจอ เป็นสารเร่งรากจริง… และมันไม่ได้มาตรฐาน หรือเป็นสารอันตราย… มันก็อาจจะเป็นการทดลองของเด็กหนุ่มคนนั้นจริง” “แต่ถ้าเจตนาของเขาคือการทำลาย… แล้วทำไมผลผลิตกลับมีคุณภาพดีขึ้น” “หรือว่า… เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นแค่หมากตัวหนึ่ง” “ส่วนคนที่บงการอยู่เบื้องหลัง… คือคุณสมศักดิ์ หรือคนที่เกี่ยวข้องกับเขา” “คุณบุญมีครับ” หลวงพ่อพงศธรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อาตมาว่า เราต้องตรวจสอบคุณสมศักดิ์อย่างละเอียดแล้วครับ” “โดยเฉพาะเรื่องความเคลื่อนไหวในช่วงที่ผ่านมาของเขา” “และผู้หญิงคนนั้น… เราต้องพยายามหาข้อมูลของเธอให้ได้” “ผมจะให้ทีมงานตรวจสอบประวัติคุณสมศักดิ์อย่างละเอียดครับหลวงพ่อ” คุณบุญมีกล่าว “รวมถึงบุคคลใกล้ชิดของเขาด้วย” “และผมจะลองสอบถามไปยังคนรู้จักของคุณยายอีกครั้ง ว่าพอจะทราบหรือไม่ว่า ผู้หญิงคนนั้นคือใคร” “ผมจะพยายามเร่งรัดให้ห้องปฏิบัติการตรวจสอบสารในซองให้เร็วที่สุดด้วยครับ” “เพื่อที่เราจะได้รู้แน่ชัดว่า มันคือสารอะไร และมีผลกระทบอย่างไร” “ถ้าเป็นไปได้… เราอาจจะต้องขอตัวอย่างผลผลิตจากแปลงของคุณยายไปตรวจสอบเพิ่มเติมด้วย” “เพื่อดูว่ามีสารตกค้างจากสิ่งที่เด็กหนุ่มคนนั้นทำหรือไม่” “ดีครับคุณบุญมี” หลวงพ่อพงศธรกล่าว “ทุกอย่างต้องทำอย่างรวดเร็วที่สุด” “เวลานี้ เราไม่สามารถปล่อยให้ความคลางแคลงใจ หรือความสงสัยใดๆ มาบั่นทอนความเชื่อมั่นของโครงการเราได้” “เราต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า ผลผลิตของเรานั้น ปลอดภัย และมีคุณภาพอย่างแท้จริง” “และที่สำคัญ… ต้องสาวให้ถึงตัวการที่พยายามจะทำลายเราให้ได้” “ผมจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุดครับหลวงพ่อ” คุณบุญมีรับคำ หลังจากวางสายจากหลวงพ่อพงศธร คุณบุญมีก็เรียกประชุมทีมงานทันที เขาอธิบายสถานการณ์ที่ได้รับจากหลวงพ่อพงศธร และมอบหมายงานให้ทีมงานทุกคนอย่างเร่งด่วน “เราต้องหาความเชื่อมโยงระหว่างเด็กหนุ่มคนนั้น คุณสมศักดิ์ และผู้หญิงที่มาพร้อมกับเขาให้ได้” คุณบุญมีกล่าวเน้นย้ำ “ทุกรายละเอียดมีความสำคัญ” “คุณสมศักดิ์เคยเป็นคู่แข่งของเรามาก่อน และเราก็รู้ดีว่าเขาพร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ” “การที่เขาพยายามจะทำลายโครงการของเรา หรือทำให้เราเสียชื่อเสียง… เป็นสิ่งที่คาดเดาได้” “แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือ… ทำไมการกระทำของพวกเขา กลับส่งผลให้ผลผลิตของเราดีขึ้น” “นี่คือปริศนาที่เราต้องไขให้ได้” “ผมต้องการข้อมูลเกี่ยวกับคุณสมศักดิ์… ความเคลื่อนไหวของเขาในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา” “รวมถึงผู้หญิงคนนั้น… พยายามหาข้อมูลให้ได้มากที่สุด ว่าเธอเป็นใคร มาจากไหน เกี่ยวข้องกับคุณสมศักดิ์อย่างไร” “และที่สำคัญ… ตรวจสอบให้แน่ใจว่า ซองผงสีขาวนั้นคืออะไรกันแน่” “ถ้ามันเป็นสารเร่งรากจริง… และมันไม่ได้มาตรฐาน… เราจะใช้เป็นหลักฐานมัดตัวพวกเขาได้” “แต่ถ้ามันเป็นสารอย่างอื่น… เราก็ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม” “ผมเชื่อว่า ความลับทั้งหมดนี้… มันเชื่อมโยงกันอยู่” “และเราจะสามารถเปิดโปงมันได้ในไม่ช้า” ขณะที่คุณบุญมีกำลังเร่งดำเนินการอย่างเต็มที่ หลวงพ่อพงศธรก็เดินทางไปยังบ้านของคุณสมศักดิ์ เขาตัดสินใจที่จะไปพบคุณสมศักดิ์ด้วยตนเอง เพื่อที่จะได้สังเกตการณ์ และอาจจะได้ข้อมูลบางอย่างจากการพูดคุยโดยตรง เมื่อไปถึงบ้านของคุณสมศักดิ์ หลวงพ่อพงศธรก็พบว่าคุณสมศักดิ์ไม่อยู่บ้าน “คุณสมศักดิ์ไปไหนครับ” หลวงพ่อพงศธรถามคนสวนที่กำลังดูแลสวนอยู่หน้าบ้าน “นายท่านไปต่างจังหวัดครับหลวงพ่อ” คนสวนตอบด้วยความเคารพ “ไปเมื่อวานนี้เองครับ จะกลับมาอีกทีก็อีกหลายวันเลยครับ” “ไปต่างจังหวัด… ไปที่ไหนครับ” หลวงพ่อพงศธรถามต่อ “ไม่ทราบเลยครับหลวงพ่อ นายท่านไม่เคยบอกรายละเอียดครับ” คนสวนกล่าว “มีแต่แม่บ้านของคุณนายที่อาจจะทราบครับ” หลวงพ่อพงศธรรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังคงมีความหวังที่จะได้ข้อมูลเพิ่มเติม “แล้วแม่บ้านของคุณสมศักดิ์อยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ” “อยู่ที่นี่ครับหลวงพ่อ แต่ตอนนี้กำลังทำธุระอยู่ข้างในครับ” “ถ้าอย่างนั้น… อาตมาขอรอสักครู่ได้ไหมครับ” “ได้เลยครับหลวงพ่อ เชิญนั่งก่อนครับ” หลวงพ่อพงศธรนั่งรออยู่บริเวณสวนหน้าบ้าน เขาใช้เวลาสังเกตการณ์สิ่งรอบตัว พยายามเก็บรายละเอียดทุกอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์ เขาเห็นรถยนต์หลายคันจอดอยู่ในโรงรถ มีรถคันหนึ่งที่ดูใหม่และหรูหราเป็นพิเศษ ซึ่งเขาจำได้ว่าเป็นรถที่คุณสมศักดิ์เคยใช้ปรากฏตัวในงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัทคู่แข่งเมื่อหลายปีก่อน ความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่า การเดินทางไปต่างจังหวัดของคุณสมศักดิ์ในครั้งนี้ อาจจะไม่ใช่เรื่องธรรมดา