เช้าวันต่อมา ขณะที่แสงอาทิตย์แรกของวันกำลังสาดส่องลงมายังวัดป่าบ้านไพร โทรศัพท์ในกุฏิของหลวงพ่อพงศธรก็ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ "หลวงพ่อครับ! โทรศัพท์จากคุณบุญมีครับ" เสียงเด็กวัดดังขึ้น หลวงพ่อพงศธรรับโทรศัพท์ด้วยความตื่นตัว "ว่ามาเลยคุณบุญมี" "หลวงพ่อครับ! ได้ผลครับ! เจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบโรงงาน 'อรุณทุ่งทอง' ของคุณอรทัยเมื่อคืนนี้แล้ว" เสียงของคุณบุญมีฟังดูตื่นเต้นระคนโล่งใจ "และพบหลักฐานสำคัญครับ" "หลักฐานอะไรหรือครับ" หลวงพ่อถามด้วยใจที่เต้นระรัว "พบว่าคุณอรทัยกำลังผลิตสารสกัดจากพืชชนิดหนึ่งจริงๆ ครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีกล่าว "ซึ่งมีสารเคมีบางชนิดที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ และมีฤทธิ์เร่งการเจริญเติบโตของพืชอย่างผิดธรรมชาติ" "นั่นคือสารที่พวกเราสงสัย" หลวงพ่อพงศธรพึมพำ "ใช่ครับหลวงพ่อ และที่สำคัญ… เจ้าหน้าที่พบซองผงสีขาวที่ใช้เป็นส่วนผสมในสารสกัดตัวนั้นจำนวนมากครับ" คุณบุญมีกล่าวต่อ "ซึ่งตรงกับลักษณะของซองที่เราพบในแปลงสมุนไพรของเราพอดี" "แล้วคุณอรทัยล่ะครับ" หลวงพ่อถาม "เธออยู่ที่นั่นหรือไม่" "คุณอรทัยถูกควบคุมตัวอยู่ที่โรงงานครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีตอบ "เธอพยายามจะหลบหนี แต่ก็ไม่สำเร็จ" "ดีแล้วครับ" หลวงพ่อพงศธรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความโล่งใจ "เธอจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำ" "และยังมีอีกเรื่องครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีกล่าว "เราเจอตัวเด็กหนุ่มคนนั้นแล้วครับ" "จริงหรือครับ! อยู่ที่ไหน" หลวงพ่อถามด้วยความประหลาดใจ "เขาอยู่ที่โรงงานของคุณอรทัยครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีอธิบาย "เขาเป็นหนึ่งในพนักงานที่โรงงาน และถูกสั่งให้เอาซองผงสีขาวนั้นไปใส่ในแปลงสมุนไพรของเรา" "เขาถูกหลอกใช้จริงๆ ด้วย" หลวงพ่อกล่าว "แล้วเขาให้การอย่างไรบ้าง" "เขาสารภาพครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีกล่าว "เขาบอกว่าคุณอรทัยสั่งให้เขาทำ เขาไม่รู้ว่าข้างในคืออะไร รู้แค่ว่าเป็นปุ๋ยเร่งรากพิเศษ" "แล้วคุณสมศักดิ์ล่ะครับ" หลวงพ่อถามถึงเงื่อนงำที่ยังค้างคา "จากคำให้การของเด็กหนุ่มและพยานแวดล้อมอื่นๆ" คุณบุญมีกล่าว "พบว่าคุณสมศักดิ์มีส่วนรู้เห็นกับแผนการนี้ครับ เขาเป็นผู้ที่ชี้เป้าให้คุณอรทัยมายังแปลงสมุนไพรของเรา" "เพื่ออะไรครับ" "เพื่อทำลายชื่อเสียงและผลผลิตของเราครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีอธิบาย "คุณสมศักดิ์ต้องการให้ผลผลิตของเรามีปัญหา เพื่อที่เขาจะได้มีข้ออ้างในการเข้ามาแทรกแซง หรือซื้อที่ดินในราคาถูก" "เห็นแก่ลาภสักการะ บดบังคุณธรรม" หลวงพ่อพงศธรกล่าวอย่างเศร้าสร้อย "มนุษย์เราช่างซับซ้อนจริงๆ" "ครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีกล่าว "ตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังรวบรวมหลักฐานทั้งหมด เพื่อดำเนินคดีกับทั้งคุณอรทัยและคุณสมศักดิ์" "ขอบคุณมากครับคุณบุญมี" หลวงพ่อพงศธรกล่าว "ข้อมูลที่คุณได้รับมานั้น มีค่าอย่างยิ่งยวด" "ผมก็ต้องขอบคุณหลวงพ่อเช่นกันครับ" คุณบุญมีกล่าว "หากไม่มีหลวงพ่อ ความจริงอาจจะไม่มีวันถูกเปิดเผย" "นี่คือชัยชนะของความถูกต้องครับคุณบุญมี" หลวงพ่อพงศธรกล่าว "แต่เรายังต้องช่วยกันดูแลชาวบ้าน และเยียวยาผลกระทบที่เกิดขึ้น" "ผมจะดำเนินการให้ดีที่สุดครับหลวงพ่อ" คุณบุญมีรับปาก หลังจากวางสายจากคุณบุญมี หลวงพ่อพงศธรก็เดินออกมาจากกุฏิ ใบหน้าของท่านฉายแววแห่งความโล่งใจและความสุขเล็กๆ ที่ความจริงกำลังจะปรากฏ และผู้ที่กระทำผิดจะได้รับผลกรรม "โยมทั้งหลาย!" หลวงพ่อตะโกนเรียกชาวบ้านที่กำลังช่วยกันทำความสะอาดแปลงสมุนไพร "อาตมามีข่าวดีจะมาบอก!" ชาวบ้านต่างหยุดมือและหันมามองหลวงพ่อด้วยความหวัง "คนร้ายที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ถูกเปิดโปงแล้ว!" หลวงพ่อประกาศ "คุณอรทัยและคุณสมศักดิ์ กำลังจะถูกดำเนินคดี!" เสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ชาวบ้านต่างโผเข้ากอดกันด้วยความดีใจ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลอาบแก้ม "ขอบคุณหลวงพ่อครับ!" ชาวบ้านคนหนึ่งกล่าว "พวกเราจะไม่มีวันลืมบุญคุณของหลวงพ่อเลย" "อาตมาไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่า การนำทางพวกโยมไปสู่ความจริง" หลวงพ่อพงศธรกล่าวถ่อมตน "ความดีงามและความสามัคคีของพวกโยมต่างหาก คือสิ่งที่ทำให้เราชนะ" "จากนี้ไป" หลวงพ่อกล่าว "เราจะร่วมมือกันฟื้นฟูแปลงสมุนไพรของเราให้กลับมาอุดมสมบูรณ์ดังเดิม" "เราจะใช้น้ำหมักชีวภาพที่พวกเราทำขึ้นมา" หลวงพ่อกล่าว "เพื่อปรับปรุงดิน และทำให้ผลผลิตของเราปลอดภัยและมีคุณภาพ" "และเราจะร่วมมือกันต่อไป เพื่อสร้างความมั่นคงและยั่งยืนให้กับชุมชนของเรา" ชาวบ้านพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแข็งขัน ความหวังและความเชื่อมั่นในอนาคตได้กลับคืนมาอีกครั้ง เรื่องราวของมงคลธรรมที่ส่องสว่างในใจผู้คน ได้นำพาชุมชนแห่งนี้ให้ผ่านพ้นวิกฤตการณ์อันเลวร้ายไปได้ ด้วยสติ ปัญญา และความสามัคคี.