ความรู้สึกขอบคุณและความผูกพันหลั่งไหลจากชาวบ้านที่เข้ามาให้กำลังใจหลวงพ่อบุญ เสียงของพวกเขาเปรียบเสมือนสายน้ำเย็นที่ชโลมจิตใจที่เหนื่อยล้าจากการต่อสู้มายาวนาน "ขอบใจในความรักและความสามัคคีของพวกโยม" หลวงพ่อบุญกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "เป็นกำลังใจอันประเสริฐยิ่งนัก อาตมาเชื่อว่า หากเราทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน ความยุติธรรมย่อมจะบังเกิด" "ท่านหลวงพ่อครับ" ลุงบุญมีเอ่ยขึ้นบ้าง "เมื่อคืนผมแอบไปดูที่ดินผืนนั้นมาครับ พวกคนของนายทุนยังคงเฝ้าดูต้นทางอยู่เงียบๆ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะเข้ามาข่มขู่หรือก่อกวนอะไรเป็นพิเศษ พวกเขากระจายกำลังกันอยู่รอบๆ บ่อน้ำ และคอยสอดส่องการเคลื่อนไหวของพวกเรา" "นั่นเป็นสัญญาณที่ดี" กำนันที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากจังหวัดกล่าวเสริม "ทนายความของเราได้รับรายงานเรื่องการค้นพบแหล่งน้ำแล้ว และท่านได้เตรียมเอกสารต่างๆ เพื่อต่อสู้คดีแล้วเช่นกัน ท่านบอกว่าการมีรายงานการสำรวจปริมาณน้ำที่ชัดเจนจาก ดร.วิชัย เป็นประโยชน์อย่างมาก แต่เราก็ประมาทไม่ได้" "แล้วเรื่องคำสั่งศาลที่นายทุนจะขอมาล่ะครับ" ป้าแดงถามด้วยสีหน้ากังวล "ถ้าศาลอนุมัติ เราจะทำอย่างไร" "ทนายความของเราได้ชี้แจงแล้วว่า การจะขอคำสั่งศาลเพื่อยึดหรือระงับการใช้ทรัพย์สินของผู้อื่นนั้น ต้องมีเหตุอันควรและมีพยานหลักฐานที่น่าเชื่อถือเพียงพอ" หลวงพ่อบุญอธิบาย "การที่นายทุนอ้างเรื่องสาธารณูปโภคนั้น เป็นเพียงข้ออ้างที่เลื่อนลอย เพราะแหล่งน้ำนี้มีอยู่ตามธรรมชาติมานานแล้ว และหมู่บ้านของเราก็ไม่ได้มีปัญหาเรื่องการบริหารจัดการน้ำอย่างที่เขาพยายามบิดเบือน" "ผมได้สั่งให้ทีมงานของผมเฝ้าระวังตลอด 24 ชั่วโมง" กำนันกล่าว "หากมีกลุ่มคนของนายทุนพยายามเข้ามาในเขตที่ดิน หรือพยายามจะทำการใดๆ ที่เป็นการรบกวนการทำงานของ ดร.วิชัย หรือชาวบ้าน พวกเราจะบันทึกภาพและรวบรวมหลักฐานทั้งหมดส่งให้ทนายความทันที" "การเตรียมการของเราต้องละเอียดรอบคอบ" หลวงพ่อบุญกล่าวเน้น "เราต้องแสดงให้ศาลเห็นว่า เรามีความตั้งใจจริงที่จะปกป้องสิทธิ์ของตนเอง และมีแผนการบริหารจัดการแหล่งน้ำนี้อย่างยั่งยืน" "ผมได้คุยกับ ดร.วิชัย แล้วครับ" ลุงบุญมีกล่าว "ท่านพร้อมที่จะให้ข้อมูลเพิ่มเติมหากศาลต้องการ และท่านได้เสนอแนวทางการบริหารจัดการน้ำร่วมกับทางหมู่บ้าน โดยการจัดตั้งคณะกรรมการบริหารจัดการแหล่งน้ำขึ้นมา เพื่อให้การดูแลเป็นไปอย่างมีระบบและโปร่งใส" "นั่นเป็นความคิดที่ดีมาก" หลวงพ่อบุญพยักหน้าเห็นด้วย "การมีคณะกรรมการที่มาจากชาวบ้านและมีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาช่วยดูแล จะทำให้การบริหารจัดการมีประสิทธิภาพ และยังเป็นการแสดงให้เห็นถึงความพร้อมของเราอีกด้วย" "ผมจะแจ้งให้ชาวบ้านทราบเรื่องนี้โดยเร็วที่สุดครับ" กำนันกล่าว "เราต้องจัดให้มีการประชุมใหญ่เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการชุดนี้โดยเร็ว" ช่วงบ่ายวันเดียวกันนั้น กลุ่มชายฉกรรจ์ที่ถูกส่งมาจากนายทุนได้เข้ามาที่ศาลากลางหมู่บ้านอีกครั้ง ครั้งนี้มาพร้อมกับทนายความของฝ่ายนายทุน และได้ยื่นเอกสารขอให้ทางหมู่บ้านชะลอการดำเนินการใดๆ เกี่ยวกับแหล่งน้ำ จนกว่าการเจรจาขั้นสุดท้ายจะสิ้นสุดลง "พวกคุณกำลังทำผิดกฎหมาย" ทนายความของนายทุนกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว "การดำเนินการใดๆ โดยพลการ อาจส่งผลให้ข้อพิพาทบานปลาย และทำให้พวกคุณเสียเปรียบอย่างมาก" "เราได้ยื่นคำร้องต่อศาลแล้ว" กำนันตอบกลับอย่างใจเย็น "และเรากำลังรอคำตัดสินของศาล เราไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องชะลอการดำเนินการตามสิทธิ์ของเรา" "พวกคุณกำลังจะสร้างปัญหาให้กับตัวเอง" ทนายความของนายทุนขู่ "พวกเรามีหลักฐานมากมายที่จะพิสูจน์ว่า ที่ดินผืนนี้ควรจะเป็นของนายทุนของเรา" "หลักฐานของท่านคืออะไร" หลวงพ่อบุญถามอย่างสงบนิ่ง "ท่านเคยเห็นเอกสารสิทธิ์ที่ดินของหมู่บ้านเราหรือไม่" "เอกสารของพวกคุณเป็นเพียงกระดาษแผ่นหนึ่ง" ทนายความของนายทุนกล่าวอย่างดูหมิ่น "นายทุนของผมได้ลงทุนมากมายในพื้นที่นี้ และมีข้อตกลงบางอย่างกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง" "ข้อตกลงเหล่านั้นเป็นโมฆะ" หลวงพ่อบุญกล่าวอย่างมั่นคง "เพราะท่านพยายามจะเอาเปรียบพวกเรา และบิดเบือนข้อเท็จจริง" "พวกคุณกำลังต่อต้านอำนาจที่ใหญ่กว่า" ทนายความของนายทุนกล่าว "ท่านไม่รู้หรอกว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร" "อาตมาไม่กลัวอำนาจใดๆ ที่นอกเหนือกฎหมาย" หลวงพ่อบุญกล่าว "อาตมาเพียงแต่ต้องการให้ความเป็นธรรมบังเกิด" "ถ้าพวกคุณยังดึงดันที่จะไม่ยอมรับข้อเสนอของนายทุน" ทนายความของนายทุนกล่าว "พวกเราจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด" "เชิญตามสบาย" กำนันกล่าว "พวกเราพร้อมที่จะสู้" บทสนทนาอันตึงเครียดดำเนินไปสักครู่ ก่อนที่ฝ่ายนายทุนจะล่าถอยไป ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศของความขัดแย้งที่ยังคงคุกรุ่น "เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์" หลวงพ่อบุญกล่าวสรุป "อาตมาจะเดินทางไปพบพระผู้ใหญ่เพื่อขอคำปรึกษาเพิ่มเติม และขอความเมตตาจากท่าน หากมีความจำเป็นต้องใช้พระธรรมวินัยมาเป็นหลักในการพิจารณา" "ผมจะเร่งรัดการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารจัดการแหล่งน้ำให้เร็วที่สุดครับ" กำนันกล่าว "เราต้องแสดงให้เห็นถึงความพร้อมของเรา" แม้ว่าสถานการณ์จะยังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่ชาวบ้านก็ได้แสดงให้เห็นถึงความสามัคคีและความเด็ดเดี่ยวในการปกป้องสิทธิ์ของตนเอง ความหวังยังคงมีอยู่ และพร้อมที่จะก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆ ไปให้ได้