"ถ้าท่านไม่เห็นความสำคัญของเงินทุนสนับสนุน ผมก็คงไม่สามารถช่วยอะไรท่านได้" นักธุรกิจหนุ่มกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "ผมขอตัวก่อนนะครับ หวังว่าท่านจะกลับมาคิดทบทวนข้อเสนอของผมอีกครั้ง" สมชายมองตามหลังนักธุรกิจที่เดินจากไป ใบหน้ายังคงฉายแววสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับหนักอึ้ง เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบททดสอบที่ใหญ่หลวงนัก การรักษาเจตนารมณ์ของหลวงพ่อบุญส่งให้คงอยู่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ ข่าวการปฏิเสธข้อเสนอของนักธุรกิจใหญ่แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในหมู่คณะกรรมการวัดบางส่วนที่คาดหวังถึงผลประโยชน์ที่จะตามมา แม้จะไม่ได้พูดจาโจ่งแจ้ง แต่แววตาและการซุบซิบนินทาต่างๆ ก็ฉายชัดถึงความไม่พอใจ "ท่านเจ้าอาวาสครับ" ลุงบุญมี ประธานกรรมการวัด ที่เป็นลูกศิษย์เก่าแก่ของหลวงพ่อบุญส่ง เข้ามาพูดคุยกับสมชายด้วยสีหน้ากังวล "เรื่องของนักธุรกิจคนนั้น เป็นข้อเสนอที่ดีมากเลยนะครับ เงินทุนจำนวนนั้น จะช่วยให้เราพัฒนาวัดได้อีกหลายโครงการ" สมชายพยักหน้ารับฟัง "อาตมาเข้าใจความหวังดีของลุงบุญมีนะ แต่เรื่องนี้ อาตมาได้พิจารณาแล้วเห็นว่าไม่เหมาะสม" "ไม่เหมาะสมอย่างไรครับ" ลุงบุญมีถามเสียงเบา "ผมเห็นว่ามันเป็นโอกาสที่ดีมากที่จะทำให้วัดของเราก้าวหน้า" "ความก้าวหน้าของวัด ไม่ได้อยู่ที่สิ่งปลูกสร้างที่ใหญ่โต หรือความมั่งคั่งทางวัตถุเพียงอย่างเดียว" สมชายตอบ "แต่คือความสงบร่มเย็น และการเป็นที่พึ่งทางใจของผู้คน หากเรายอมทำสิ่งที่ขัดต่อหลักการอันดีงาม เพียงเพื่อแลกกับเงินทอง ชื่อเสียงภายนอก ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เรากำลังทำลายรากฐานอันแข็งแกร่งของวัดไป" "แต่มันจะทำให้เรามีเงินทุนมากพอที่จะทำโครงการต่างๆ ที่หลวงพ่อท่านเคยตั้งใจไว้ได้นะครับ" ลุงบุญมีแย้ง "เช่น โครงการสร้างโรงเรียนสอนธรรมะสำหรับเด็ก หรือโครงการช่วยเหลือผู้ยากไร้" "อาตมาเชื่อว่า เราสามารถทำโครงการเหล่านั้นได้ โดยไม่ต้องแลกกับสิ่งที่เราต้องเสียไป" สมชายกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พลังแห่งศรัทธา และการทำความดีอย่างแท้จริง ย่อมดึงดูดผู้คนที่มีจิตอันเป็นกุศลให้เข้ามาสนับสนุนเอง" "แต่เราจะไปหาเงินทุนจากที่ไหนได้ ในเมื่อปฏิเสธข้อเสนอที่ดูเหมือนจะดีที่สุดไปแล้ว" ลุงบุญมีถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงมีความกังวล "บางที โยมอาจจะคิดมากเกินไปก็ได้นะ" "อาตมาไม่ได้คิดมากเกินไป" สมชายตอบ "อาตมาเพียงแต่ยึดมั่นในหลักการที่หลวงพ่อบุญส่ง และหลวงตาบุญยืน ได้สั่งสอนไว้" "ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องหาทางอื่น" สมชายกล่าวต่อ "อาตมาจะลองปรึกษากับคณะกรรมการวัดชุดใหม่ ที่เราตั้งขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้ อาจจะมีแนวคิดใหม่ๆ ที่เรามองข้ามไป" ลุงบุญมีถอนหายใจ "ก็แล้วแต่ท่านเจ้าอาวาสเถอะครับ ผมได้แต่หวังว่า การตัดสินใจครั้งนี้ จะไม่ทำให้วัดของเราลำบากไปกว่าเดิม" หลังจากพูดคุยกับลุงบุญมี สมชายก็เรียกประชุมคณะกรรมการวัดชุดใหม่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนรุ่นใหม่ที่มีความเข้าใจในแนวคิดของการพัฒนาวัดในเชิงพุทธที่ผสมผสานกับยุคสมัยใหม่ "ท่านเจ้าอาวาสครับ" คุณอรุณี หนึ่งในกรรมการวัด ซึ่งเป็นนักวิชาการด้านพระพุทธศาสนา กล่าวขึ้น "ดิฉันเข้าใจดีถึงความยากลำบากที่ท่านกำลังเผชิญอยู่ การที่จะรักษาเจตนารมณ์ของหลวงพ่อบุญส่งให้คงอยู่ ในขณะเดียวกันก็ต้องพัฒนาวัดให้ก้าวหน้าไปพร้อมๆ กัน" "ใช่ครับ ท่านเจ้าอาวาส" คุณธวัชชัย กรรมการอีกคน ซึ่งเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเสริม "ผมเชื่อว่าเราสามารถหาทางออกที่ดีที่สุดได้ โดยที่ไม่ต้องประนีประนอมกับหลักการของเรา" สมชายยิ้มรับ "อาตมาดีใจที่เห็นพวกโยมมีความตั้งใจแน่วแน่เช่นนี้" "เราอาจจะต้องคิดนอกกรอบมากขึ้น" คุณอรุณีเสนอ "แทนที่จะรอรับบริจาคเพียงอย่างเดียว เราอาจจะต้องริเริ่มโครงการที่สร้างรายได้ให้กับวัดได้ด้วยตัวเอง" "โครงการอะไรบ้างครับ" สมชายถามด้วยความสนใจ "เช่น การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มาจากสมุนไพรของวัด" คุณอรุณีอธิบาย "หรือการจัดอบรมวิปัสสนากรรมฐานแบบเสียค่าใช้จ่าย แต่ในราคาที่สมเหตุสมผล เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้เข้ามาเรียนรู้" "นอกจากนี้ เรายังสามารถระดมทุนผ่านช่องทางออนไลน์ได้ครับ" คุณธวัชชัยเสริม "สร้างแพลตฟอร์มที่เปิดโอกาสให้ผู้คนทั่วโลกสามารถบริจาคได้อย่างสะดวก และโปร่งใส" "ทุกโครงการที่เสนอมา ล้วนเป็นความคิดที่ดีมาก" สมชายกล่าว "อาตมาเห็นด้วยว่า เราต้องรู้จักปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย แต่ไม่ทิ้งแก่นสารของธรรมะ" "เราจะเริ่มจากการสำรวจความต้องการของผู้คนก่อน" คุณอรุณีกล่าว "ว่าสิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ คืออะไร เมื่อเรารู้แล้ว เราก็จะสามารถออกแบบโครงการที่ตอบโจทย์ได้อย่างตรงจุด" "อาตมาเชื่อมั่นในศักยภาพของพวกโยม" สมชายกล่าว "ขอให้พวกเราทุกคน จงตั้งมั่นในความดี และร่วมกันผลักดันเจตนารมณ์ของหลวงพ่อบุญส่ง ให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี" การประชุมครั้งนั้น เป็นเหมือนจุดเปลี่ยนสำคัญ ที่ทำให้สมชายและคณะกรรมการวัดชุดใหม่ เริ่มมองเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ แม้เส้นทางข้างหน้าจะยังเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยศรัทธาและความมุ่งมั่น