แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้องทำงานของคุณภาคภูมิ สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นแต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียด ชาลิสาและธามนั่งอยู่ตรงข้ามกับคุณภาคภูมิ โดยมีเอกสารกองโตวางอยู่บนโต๊ะทำงาน ทุกคนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับพายุลูกใหญ่ "จากเอกสารที่ท่านทนายมอบให้" คุณภาคภูมิเริ่มกล่าว เสียงของเขาทุ้มต่ำและหนักแน่น "ผมได้ทำการตรวจสอบเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงสร้างผู้ถือหุ้นของบริษัท 'ชาอรุณรุ่ง' และ 'ชาสุรีย์พร' ย้อนหลังไปสิบปี" เขาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา "นี่คือบันทึกการประชุมผู้ถือหุ้นของ 'ชาอรุณรุ่ง' เมื่อสิบปีก่อน สังเกตจากรายชื่อผู้เข้าประชุม จะเห็นว่าคุณนนท์เป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นรายใหญ่หลายราย รวมถึงเป็นผู้รับมอบอำนาจจากคุณย่าของคุณธามด้วย" ชาลิสายกนิ้วชี้ไปที่ชื่อหนึ่งบนเอกสาร "แล้ว… ตรงนี้… คือ… ชื่อ… ของ… คุณ… ย่า… ของ… หนู… ใช่… ไหม… คะ…?" "ใช่ครับ" คุณภาคภูมิพยักหน้า "และนี่คือบันทึกการโอนหุ้น ที่แสดงให้เห็นว่าหุ้นของคุณย่าของคุณธาม ได้ถูกโอนมาเป็นของคุณนนท์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย" ธามขมวดคิ้ว "แต่… คุณ… ย่า… ของ… ผม… ท่าน… ไม่เคย… มี… ปัญหา… ทาง… การเงิน… เลย… นะ… ครับ… ทำไม… ท่าน… ถึง… ต้อง… โอน… หุ้น… ให้… กับ… คุณ… นนท์…?" "นั่นคือจุดที่น่าสงสัยครับ" คุณภาคภูมิกล่าวต่อ "จากการตรวจสอบประวัติทางการแพทย์ของคุณย่าของคุณธาม พบว่าในช่วงเวลาดังกล่าว ท่านมีอาการป่วยหนัก และต้องเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลอยู่ตลอด ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ท่านอาจถูกชักจูง หรือถูกบีบบังคับให้เซ็นเอกสาร โดยที่อาจไม่เข้าใจถึงผลกระทบทั้งหมด" "คุณ… สม… หญิง… คะ…?" ชาลิสาหันไปถามคุณสมหญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "คุณ… พอจะ… จำ… อะไร… เกี่ยวกับ… ช่วง… เวลา… นั้น… ได้… บ้าง… ไหม… คะ…? คุณ… ย่า… ของ… หนู… ท่าน… เคย… พูด… ถึง… เรื่อง… นี้… กับ… คุณ… บ้าง… หรือ… ไม่…?" คุณสมหญิงส่ายหน้าช้าๆ "ฉัน… จำ… ไม่… ค่อย… ได้… ค่ะ… ตอนนั้น… ฉัน… ยัง… เด็ก… มาก… และ… คุณ… ย่า… ของ… หนู… ท่าน… ก็… ไม่… ค่อย… เล่า… เรื่อง… ธุระ… การ… งาน… ให้… ฟัง… เท่าไหร่… ฉัน… รู้… เพียง… แต่… ว่า… ท่าน… รัก… คุณ… ธาม… มาก… และ… ไม่… น่า… จะ… ทำ… อะไร… ที่… จะ… ทำให้… คุณ… ธาม… เสีย… เปรียบ… ได้…" "แล้ว… การ… โอน… สินทรัพย์… ล่ะ… ครับ…?" ธามถาม น้ำเสียงของเขากดต่ำลง "เอกสาร… ที่… ท่าน… ทนาย… ให้… มา… มัน… ระบุ… ชัดเจน… ว่า… คุณ… นนท์… ได้… โอน… สินทรัพย์… มูลค่า… มหาศาล… ของ… ทั้ง… สอง… บริษัท… ไป… ให้… บริษัท… ใหม่… ที่… เขา… สร้าง… ขึ้น… เอง… โดย… ไม่… มี… การ… ชี้แจง… ต่อ… ผู้… ถือ… หุ้น… ราย… อื่น… เลย…" "ใช่ครับ" คุณภาคภูมิยืนยัน "จากการตรวจสอบอย่างละเอียด พบว่าบริษัทใหม่ที่ชื่อว่า 'อรุณสุรีย์ ดีเวลลอปเมนท์' ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างลับๆ โดยมีคุณนนท์เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ และมีกรรมการบริษัทเพียงไม่กี่คน การโอนสินทรัพย์ครั้งนี้เกิดขึ้นภายใต้ข้ออ้างว่าเป็นการปรับโครงสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ แต่ในความเป็นจริง มันคือการนำเอาทรัพย์สินที่มีมูลค่าของ 'ชาอรุณรุ่ง' และ 'ชาสุรีย์พร' ออกไปจากระบบ" "แล้ว… คุณ… ปู่… ของ… คุณ… สม… หญิง… ล่ะ… คะ…?" ชาลิสาถามต่อ "ท่าน… เป็น… ผู้… ถือ… หุ้น… ราย… ใหญ่… ของ… ‘ชาอรุณรุ่ง’… ท่าน… ไม่… ทราบ… เรื่อง… นี้… เลย… หรือ… คะ…?" คุณภาคภูมิส่ายหน้า "จากบันทึกการประชุมผู้ถือหุ้นล่าสุดของคุณปู่ของคุณสมหญิง จะเห็นว่าท่านมีอาการป่วยหนักมาก จนไม่สามารถเข้าร่วมประชุมได้ และได้มอบอำนาจให้คุณนนท์เป็นผู้ดำเนินการแทนทั้งหมด ซึ่งหมายความว่า คุณนนท์มีอำนาจเต็มที่ในการตัดสินใจเกี่ยวกับบริษัทในขณะนั้น" "นั่น… หมาย… ความ… ว่า…?" ชาลิสาเริ่มพูด "คุณ… ปู่… ของ… คุณ… สม… หญิง… ท่าน… อาจจะ… โดน… คุณ… นนท์… หลอก… เหมือน… กัน… หรือ… คะ…?" คุณภาคภูมิถอนหายใจ "เป็นไปได้สูงครับ ชาลิสา การกระทำของคุณนนท์ครั้งนี้ เป็นการฉวยโอกาสจากสถานการณ์ที่ครอบครัวของคุณสมหญิง และคุณย่าของคุณธาม กำลังอ่อนแอ" ธามกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาลุกวาวด้วยความโกรธ "ผม… ไม่… เข้าใจ… เลย… ว่า… ทำไม… คุณ… นนท์… ถึง… ต้อง… ทำ… แบบ… นี้…?" "ความโลภ… เป็น… แรง… ขับ… เคลื่อน… ที่… ทรง… พลัง… ที่สุด… ครับ… คุณ… ธาม…" คุณภาคภูมิกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้ง "คุณ… นนท์… เขา… มอง… เห็น… โอกาส… ใน… การ… สร้าง… อาณาจักร… ของ… ตน… เอง… จาก… ทรัพย์สิน… ที่… เขา… คิด… ว่า… เป็น… ของ… เขา… โดย… ที่… เขา… ไม่… ต้อง… ลงทุน… อะไร… เพิ่ม… เติม… เลย…" "แล้ว… ตอน… นี้… ล่ะ… คะ…?" ชาลิสาถามอย่างร้อนรน "บริษัท… ‘อรุณสุรีย์ ดีเวลลอปเมนท์’… มัน… ยัง… อยู่… หรือ… เปล่า… คะ…?" "จากข้อมูล… ที่… ผม… ได้… รับ… มา… บริษัท… ดังกล่าว… ถูก… ยุบ… เลิก… กิจการ… ไป… หลัง… จาก… ที่… คุณ… นนท์… เสีย… ชีวิต… ได้… ไม่… นาน… ครับ…" คุณภาคภูมิอธิบาย "แต่… สินทรัพย์… ที่… ถูก… โอน… ไป… แล้ว… นั้น… มัน… ได้… กระจาย… ออก… ไป… ใน… รูป… แบบ… อื่น… แล้ว… ซึ่ง… การ… ติดตาม… กลับ… คืน… มา… อาจ… จะ… เป็น… เรื่อง… ที่… ยาก… มาก…" "แต่… เรา… ต้อง… พยายาม… ครับ…!" ธามลุกขึ้นยืน น้ำเสียงของเขาเด็ดเดี่ยว "เรา… ไม่… สามารถ… ปล่อย… ให้… การ… กระทำ… ของ… เขา… ผ่าน… ไป… ได้… อย่าง… ง่าย… ดาย… คุณ… สม… หญิง… ครับ… คุณ… มี… อะไร… อยาก… จะ… บอก… พวกเรา… อีก… ไหม… ครับ…?" คุณสมหญิงมองหน้าธามและชาลิสา สลับกับคุณภาคภูมิ เธอสูดหายใจลึก แล้วพยักหน้าช้าๆ "มี… ค่ะ… ฉัน… จำ… ได้… ว่า… มี… ครั้ง… หนึ่ง… คุณ… พ่อ… ของ… ฉัน… เขา… เคย… พูด… ถึง… ‘ของขวัญ’… ชิ้น… พิเศษ… ที่… เขา… ตั้งใจ… จะ… มอบ… ให้… กับ… คุณ… ย่า… ของ… คุณ… ธาม… แต่… ไม่… ทัน… ได้… มอบ… เลย…" "ของขวัญ… พิเศษ… อย่างไร… คะ…?" ชาลิสาถามอย่างสงสัย "ฉัน… ไม่… รู้… รายละเอียด… ค่ะ… แต่… คุณ… พ่อ… ของ… ฉัน… เขา… ดู… ภูมิใจ… มาก… ที่… จะ… มอบ… สิ่ง… นั้น… ให้… คุณ… ย่า… ของ… คุณ… ธาม… ฉัน… คิด… ว่า… อาจ… จะ… เกี่ยวข้อง… กับ… ที่ดิน… บาง… ส่วน… ที่… อยู่… นอก… เหนือ… จาก… สวน… ชา… ของ… เรา… ค่ะ…" คุณสมหญิงกล่าว ธามมองไปยังคุณสมหญิงด้วยความหวัง "คุณสมหญิงครับ ที่ดินส่วนนั้น… มันอยู่ที่ไหน… พอจะจำได้ไหมครับ?"