หลังจากที่คุณสมหญิง แนะนำตัว และกล่าวถึงความประสงค์ที่จะช่วยเหลือไร่ชาสุรีย์พร ธามก็เชิญพวกเขาทั้งสามคน ซึ่งมีคุณสมหญิง ชายร่างใหญ่ที่ดูเหมือนจะเป็นคนสนิท และหญิงสาวอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในรถยนต์ เดินเข้ามาภายในห้องทำงานของเขา “เชิญนั่งครับ คุณสมหญิง” ธามผายมือไปยังเก้าอี้ “ผมเองก็กำลังพยายามแก้ไขปัญหาเรื่องกลิ่นชาอยู่พอดี” คุณสมหญิงนั่งลงอย่างสุภาพ “ขอบคุณค่ะคุณธาม ดิฉันเองก็รู้สึกเสียดาย… ที่ชาอู่หลงจากไร่สุรีย์พร… ซึ่งมีชื่อเสียงมายาวนาน… กลับต้องมาประสบปัญหาเช่นนี้” “คุณทราบเรื่องนี้ได้อย่างไรครับ?” ธามถามอย่างสงสัย “ก็… มีข่าวลือ… และการพูดคุยในวงการชาอยู่บ้างค่ะ” คุณสมหญิงตอบ “และดิฉันก็… เคยทำงานในบริษัทที่… เคยมีความเกี่ยวข้อง… กับไร่สุรีย์พร… ในอดีต… ในฐานะ… ผู้รับแปรรูปชา… ของไร่สุรีย์พร… ตอนที่บริษัท ‘ชาอรุณรุ่ง’ ยังดำเนินกิจการอยู่” คำพูดของคุณสมหญิงทำให้ชาลิสาและธามเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย “คุณ… เคยทำงานที่ ‘ชาอรุณรุ่ง’… และรับแปรรูปชาของเรา?” ธามถาม “ใช่ค่ะ” คุณสมหญิงพยักหน้า “ดิฉันเป็น… ผู้จัดการฝ่ายการตลาด… ส่วนเพื่อนร่วมงานของดิฉัน… คุณสมศักดิ์” เธอผายมือไปยังชายร่างใหญ่ “เขาเป็น… หัวหน้าฝ่ายผลิต… ในขณะนั้น” คุณสมศักดิ์พยักหน้าเบาๆ “ผมเป็นคนดูแลกระบวนการผลิตทั้งหมดครับ” “แล้ว… เรื่องกลิ่นผิดปกติ… ที่ลูกค้าแจ้งมา… คุณพอจะทราบสาเหตุไหมครับ?” ธามถามตรงๆ คุณสมหญิงถอนหายใจ “จริงๆ แล้ว… ดิฉันก็ไม่แน่ใจ… ว่าปัญหานี้… จะเกิดขึ้นกับชาจากไร่สุรีย์พร… ในตอนนี้… ด้วยกรรมวิธีการผลิตแบบเดียวกัน… ที่เราเคยใช้” “หมายความว่า… คุณเคยใช้วิธีการแปรรูป… ที่อาจจะทำให้เกิดกลิ่นนั้น?” ชาลิสาถามอย่างระแวง “ในอดีต… เราเคยมีปัญหา… ในการจัดการกับ… กากชา… ที่เราได้รับคืนมาจากไร่สุรีย์พร” คุณสมหญิงกล่าว “กากชาเหล่านั้น… มีกลิ่นค่อนข้างแรง… และบางครั้ง… ก็ปะปน… เข้ากับใบชาที่กำลังจะนำไปแปรรูป… ทำให้เกิดกลิ่นผิดปกติ… ในตัวชาสำเร็จรูป” “แล้ว… ทำไมคุณถึงไม่แก้ไขปัญหานี้?” ธามถามอย่างไม่พอใจ “เราพยายามแล้วค่ะ… แต่… ในขณะนั้น… ทางบริษัท ‘ชาอรุณรุ่ง’… มีปัญหาด้านการเงิน… และข้อจำกัดด้านทรัพยากร… ทำให้เราไม่สามารถ… ลงทุน… ในการปรับปรุงกระบวนการ… หรือการกำจัดกากชา… ได้อย่างมีประสิทธิภาพ” คุณสมหญิงตอบ “และ… ในส่วนของไร่สุรีย์พร… ในตอนนั้น… ก็เหมือนจะไม่ได้ใส่ใจ… กับเรื่องกากชา… มากนัก… เพราะมีบันทึกเพียง… ว่าให้รับคืน… แต่ไม่ได้ระบุ… ว่าต้องนำไปทำอะไร… หรือมีผลกระทบอย่างไร…” “คุณกำลังจะบอกว่า… ปัญหาที่เกิดขึ้น… เป็นเพราะกากชา… ที่เราเคยส่งคืนให้คุณ… ใช่ไหม?” ธามถาม เสียงเริ่มเข้มขึ้น “ดิฉัน… ไม่แน่ใจว่า… จะเป็นสาเหตุโดยตรง… หรือไม่” คุณสมหญิงกล่าว “แต่… ถ้าหากว่า… ในปัจจุบัน… ทางไร่สุรีย์พร… ยังคงนำกากชา… จากแปลงชาเก่าแก่… ไปใช้เป็นปุ๋ย… ซึ่งอาจจะยังคงมีสารที่ก่อให้เกิดกลิ่น… มันก็เป็นไปได้… ที่กลิ่นนั้น… จะซึมซาบ… เข้าไปในดิน… และในใบชา… ทำให้เกิดปัญหา… ดังที่เกิดขึ้น” ธามมองชาลิสา “นี่ตรงกับสมมติฐานของเราเลย” เขากระซิบ “แล้ว… ถ้าหากว่า… ตอนที่คุณทำงานที่ ‘ชาอรุณรุ่ง’… คุณก็ทราบถึงปัญหานี้… ทำไมคุณถึงไม่แจ้งให้ทางไร่สุรีย์พรทราบ… หรือหาทางแก้ไข?” ชาลิสาถาม คุณสมหญิงหลบตาเล็กน้อย “ตอนนั้น… สัญญาของเรา… ระบุว่า… ทางไร่สุรีย์พร… เป็นผู้ส่งมอบใบชา… และทางเรา… เป็นผู้แปรรูป… และคืนกากชา… โดยไม่ได้ระบุ… ถึงความรับผิดชอบ… ในกรณีที่เกิดปัญหา… จากกากชา… นอกจากนี้… ในช่วงนั้น… ความสัมพันธ์… ระหว่างบริษัทของเรา… กับผู้บริหารของไร่สุรีย์พร… ก็ไม่ค่อยราบรื่นนัก… ด้วยเหตุผลบางอย่าง…” “เหตุผลบางอย่าง… หมายถึงอะไรครับ?” ธามถาม “คือ… ในสมัยก่อน… คุณปู่ของดิฉัน… เป็นผู้จัดการฝ่ายผลิต… ของไร่สุรีย์พร… และท่าน… เป็นคนเซ็นสัญญา… กับบริษัท ‘ชาอรุณรุ่ง’… ในการรับแปรรูปชา… และรับกากชาคืน… แต่… หลังจากนั้นไม่นาน… ท่านก็ถูก… ปลดออกจากตำแหน่ง… ด้วยเหตุผล… ที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่… ทำให้… มีความไม่พอใจ… เกิดขึ้น… ในกลุ่มญาติ… ของดิฉัน…” คุณสมหญิงกล่าวอย่างอึดอัด “และ… เรื่องการขายใบชา… ในราคาต่ำ… กับการรับกากชาคืน… ก็ถูกมองว่า… เป็นการเอาเปรียบ… จากทางไร่สุรีย์พร…” ธามกุมขมับ “หมายความว่า… ปัญหาทั้งหมดนี้… มีต้นตอมาจาก… ความขัดแย้งภายในครอบครัว… ของคุณ… และความไม่พอใจ… ที่มีต่อไร่สุรีย์พร?” “ไม่ใช่ทั้งหมดค่ะ… คุณธาม” คุณสมหญิงกล่าว “แต่… มันก็เป็นปัจจัยหนึ่ง… ที่ทำให้… การสื่อสาร… และการแก้ไขปัญหา… ในตอนนั้น… เป็นไปได้ยาก… และหลังจากที่บริษัท ‘ชาอรุณรุ่ง’… ปิดตัวไป… ดิฉันและเพื่อนร่วมงานบางส่วน… ก็ยังคง… พยายามที่จะ… กอบกู้ชื่อเสียง… และธุรกิจ… เกี่ยวกับการแปรรูปชา… และเมื่อได้ยินเรื่องปัญหา… ของไร่สุรีย์พร… ดิฉันจึงคิดว่า… นี่อาจจะเป็นโอกาส… ที่เราจะได้… พิสูจน์ตัวเอง… และช่วยแก้ไขปัญหา… ที่เคยเกิดขึ้น… ในอดีต…” “แล้ว… วิธีที่คุณจะช่วย… คืออะไรครับ?” ธามถาม “ดิฉัน… พร้อมที่จะ… ถ่ายทอดความรู้… และประสบการณ์… เกี่ยวกับการจัดการ… กับใบชา… และกากชา… รวมถึง… การปรับปรุงกระบวนการผลิต… เพื่อให้ได้มาซึ่ง… ชาที่มีคุณภาพ… และปราศจากกลิ่นผิดปกติ… ค่ะ” คุณสมหญิงกล่าว “และ… ดิฉันเชื่อว่า… หากเราทำงานร่วมกัน… เราจะสามารถ… กอบกู้ชื่อเสียง… ของชาอู่หลง… จากไร่สุรีย์พร… กลับคืนมาได้…” ธามมองชาลิสา… แล้วหันกลับมามองคุณสมหญิง… ความจริงทั้งหมด… กำลังจะถูกเปิดเผย… และการตัดสินใจครั้งต่อไป… จะเป็นตัวกำหนด… อนาคตของไร่ชาสุรีย์พร…