การยื้อยุดฉุดกระชากระหว่างพราวไหมกับเลิศเป็นไปอย่างดุเดือด กลางแสงจันทร์ที่สาดส่อง กล่องภาพถ่ายเก่าหลุดมือ กระเด็นไปตกที่พื้น ภาพถ่ายหลายใบกระจายเกลื่อน “แก!” พราวไหมตะโกน พยายามคว้ากล่อง แต่เลิศกลับคว้ามือเธอไว้ “ใจเย็นๆ พราวไหม” เลิศพูด เสียงของเขาทุ้มต่ำ แต่แฝงไปด้วยความไม่น่าไว้วางใจ “ฉันแค่… อยากจะช่วยแก ไม่ให้… เข้าไปยุ่งกับเรื่อง อันตราย…” “คุณ… คือใครกันแน่?!” พราวไหมถาม สายตาของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าของเลิศ “คุณรู้เรื่องของภาคิน คุณรู้เรื่องของผม คุณ… รู้ทุกอย่าง แล้วทำไม… คุณถึง… มาทำร้ายผม?” “ฉันไม่ได้… ทำร้ายแก…” เลิศตอบ “ฉันแค่… ต้องการ… ปกป้อง แก จาก … ความจริง… ที่ โหดร้าย…” “ความจริง… ที่โหดร้าย?” พราวไหมหัวเราะเยาะ “แล้ว คุณ… คิดว่า ผม จะ ทน รับ มัน ได้ หรือ?” “ฉัน… ไม่แน่ใจ…” เลิศตอบ “แต่… บางที… การไม่รู้ อาจจะ ดีกว่า… การรู้ แล้ว ต้อง เจ็บปวด…” “ผม… ไม่ต้องการ คำปลอบใจ จาก คุณ!” พราวไหมสะบัดมือ “ผม… ต้องการ ความยุติธรรม ให้กับ ภาคิน!” ขณะที่พวกเขากำลัง ถกเถียงกัน พราวไหม ก็สังเกตเห็น เงาสะท้อน บางอย่าง ใน ดวงตา ของ เลิศ … มันคือ ภาพ ของ คฤหาสน์ เก่าแก่ … “บ้านไร่ทัศนีย์?” เธอ อุทาน “คุณ… เคยไปที่นั่น ใช่ไหม?” เลิศ ชะงัก เล็กน้อย “แก… รู้… เรื่อง บ้านไร่ทัศนีย์ ได้อย่างไร?” คำถามของเขา ทำให้พราวไหม มั่นใจ ยิ่งขึ้น “ผม… เห็น ใน รูปภาพ … ที่ ภาคิน เก็บ ไว้” พราวไหมพูด “แล้ว… คุณ… ก็ ไป ที่นั่น บ่อยๆ ใช่ไหม?” เลิศ มอง พราวไหม นิ่ง … เขามีท่าที ลำบากใจ “ใช่… ฉัน… เคย ไป ที่นั่น…” “แล้ว… ทำไม คุณ ถึง ปิดบัง ผม ?” พราวไหมถาม “บ้านไร่ทัศนีย์ … คือ ที่ๆ อันตราย…” เลิศ ตอบ “มี … เรื่องราว … ที่ ซับซ้อน … และ น่ากลัว … ซ่อน อยู่…” “ผม ไม่กลัว อันตราย!” พราวไหม ยืนยัน “ผม ต้อง ไป ที่นั่น ให้ได้ … เพื่อ หา ความจริง …” “ถ้าแก… ไป … แก อาจจะ … เจอ กับ … สิ่ง ที่ แก ไม่ คาดคิด…” เลิศ เตือน “แล้ว ถ้า แก ต้องการ ใคร สักคน … ที่ จะ ช่วย แก… ฉัน… จะ อยู่ ตรงนี้…” เขา ยื่น นามบัตร ให้ พราวไหม “นี่ เบอร์ ของ ฉัน … ถ้า แก ต้องการ อะไร … โทร มา ได้ ตลอด เวลา…” พราวไหม รับ นามบัตร มา … เธอ มอง ชื่อ และ ตำแหน่ง บน นามบัตร … “เลิศ… เจ้าของ บริษัท อสังหาริมทรัพย์ ชั้นนำ…” “แล้ว… คุณ รู้ เรื่อง ภาคิน ได้ ยังไง?” พราวไหม ถาม อีกครั้ง “ฉัน… มี คนรู้จัก … เยอะ…” เลิศ ตอบ “แล้ว ก็… ข่าว เรื่อง ภาคิน … มัน แพร่ ไป เร็ว…” “ผม เชื่อ … ไม่ เชื่อ…” พราวไหม พูด “แต่ ผม จะไม่ ลืม น้ำใจ ของคุณ ” “ดี มาก…” เลิศ ยิ้ม … “แล้ว เจอกัน ใหม่ … พราวไหม…” เลิศ พูด พร้อมกับ ค่อยๆ ถอย หลัง … จน หาย ไป ใน ความมืด … พราวไหม ยืน อยู่ เพียงลำพัง … เธอ กำ กล่อง ภาพถ่าย ไว้ แน่น … “บ้านไร่ทัศนีย์…” เธอ พึมพำ … “ฉัน ต้อง ไป ที่นั่น ให้ได้…” เช้าวันต่อมา พราวไหม ก็ ออก เดินทาง … มุ่งหน้า สู่ บ้านไร่ทัศนีย์ … เธอ เดินทาง ไป ตาม แผนที่ ที่ ได้ มา จาก ภาพถ่าย … ตลอด ทาง … เธอ นึกถึง ใบหน้า ของ ภาคิน … ใบหน้า ของ เลิศ … และ ใบหน้า ของ ท่านรองผู้การ … ทุกคน … ล้วน มี ความลับ … ซ่อน อยู่ … เมื่อ เธอ เดินทาง มา ถึง … ภาพ ที่ เห็น … ทำให้ เธอ ต้อง อึ้ง … บ้านไร่ทัศนีย์ … เป็น คฤหาสน์ ที่ ใหญ่โต โอ่อ่า … แต่ กลับ ดู ทรุดโทรม … เหมือน ถูก ทอดทิ้ง มา นาน … มี สวน ที่ รก เรื้อ … และ ต้นไม้ ใหญ่ ที่ แผ่ กิ่งก้าน สาขา ปกคลุม … ราวกับ จะ ปิดบัง ความลับ บางอย่าง … “นี่ คือ บ้านไร่ทัศนีย์ …” พราวไหม พูด … เธอ ก้าว ลง จาก รถ … และ เดิน ตรง เข้าไป … “มี ใคร อยู่ ไหม?” เธอ ตะโกน ถาม … แต่ ก็ ไม่มี เสียง ตอบรับ … มี เพียง เสียง ลม ที่ พัด โชย มา … ราวกับ จะ เชื้อเชิญ … ให้ เธอ เข้าไป … พราวไหม ค่อยๆ เดิน เข้าไป ใน ตัว คฤหาสน์ … ภายใน … ดู มืด และ เงียบสงัด … เต็มไปด้วย เฟอร์นิเจอร์ เก่าๆ … ที่ ปกคลุม ด้วย ผ้า สีขาว … ราวกับ จะ เป็น เหมือน กับ วิญญาณ … “บ้าน หลัง นี้… มี เรื่องราว อะไร ซ่อน อยู่ กัน แน่?” เธอ ถาม ตัวเอง … เธอ เดิน ไป ตาม ห้อง ต่างๆ … สำรวจ … และ แล้ว … เธอก็ เจอ กับ ห้อง ห้อง หนึ่ง … ที่ ดู พิเศษ กว่า ห้อง อื่น ๆ … ประตู ห้อง นั้น … มี สัญลักษณ์ บางอย่าง สลัก อยู่ … ซึ่ง เธอ เคย เห็น สัญลักษณ์ นั้น … ใน ภาพถ่าย ใบหนึ่ง … “นี่มัน… ใช่ แล้ว!” เธอ อุทาน … เธอ ค่อยๆ เอื้อม มือ ไป … ผลัก ประตู ห้อง นั้น … และ สิ่งที่ รอ เธอ อยู่ ข้างใน … จะเป็น อะไร? จะ เป็น กุญแจ สำคัญ ในการ ไข ปริศนา … หรือ จะ นำพา เธอ ไปสู่ อันตราย ที่ ยิ่งกว่า เดิม? เตรียม พบ กับ การ เปิดเผย … เบื้องหลัง … ของ บ้านไร่ทัศนีย์ … ที่จะ ทำให้ คุณ ต้อง อึ้ง ! เมื่อ พราวไหม ก้าว เข้าสู่ โลก ที่ เต็มไปด้วย ความลับ … เธอ จะ ค้นพบ อะไร? และ จะ เอาตัวรอด ได้อย่างไร? เรื่องราว กำลัง จะ เข้มข้น ขึ้น … จน คุณ ไม่อาจ คาดเดา! !