เมื่อแสงจันทร์ทอประกายบนผิวน้ำ

ตอนที่ 17 / 40

ตอนที่ 17 — การเปิดเผยความจริงจากอดีต

การสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับ ‘โปรเจกต์มายา’ กลายเป็นภารกิจเร่งด่วนสำหรับวารีและนที ทั้งสองคนทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ใช้เวลาทุกนาทีว่างจากการบริหารงานเพื่อค้นหาเบาะแสเพิ่มเติม ในขณะที่คดีความเกี่ยวกับการพยายามบุกรุกบริษัทก็กำลังดำเนินไปอย่างช้าๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการสอบปากคำพยานและตรวจสอบหลักฐาน แต่การตามรอยอิทธิก็ยังคงเป็นเรื่องยากลำบาก “ผมเจอเอกสารบางอย่างครับวารี” นทีโทรศัพท์หาวารีขณะที่เธอกำลังตรวจสำเนาเอกสารเก่าๆ ในห้องทำงานของบิดา “เป็นบันทึกการประชุมที่ถูกเก็บไว้ในแฟ้มที่ไม่ได้ติดป้ายกำกับ… มันพูดถึง ‘โปรเจกต์มายา’ อย่างละเอียดเลยครับ” วารีตื่นเต้น “จริงเหรอคะ! อยู่ที่ไหนคะ” “ผมกำลังจะส่งไปให้คุณดูทางอีเมลครับ” นทีตอบ “แต่… ข่าวร้ายก็คือ… ข้อมูลส่วนใหญ่ถูกทำลายไปแล้ว อาจจะโดยเจตนา” “แล้ว… เราพอจะเห็นอะไรบ้างคะ” วารีถามอย่างใจหาย “พอจะจับใจความได้ว่า โปรเจกต์นี้เกี่ยวข้องกับการสกัดสารบางชนิดจากพืชทะเลหายาก ซึ่งมีคุณสมบัติทางการแพทย์ที่น่าทึ่งมาก” นทีอธิบาย “และ… มีการกล่าวถึงชื่อ ‘อิทธิ’ ในบันทึกนี้ด้วย” วารีเงียบไปครู่หนึ่ง “เขา… มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ สินะคะ” “ใช่ครับ” นทีตอบเสียงเข้ม “บันทึกระบุว่า อิทธิพยายามจะเข้ามาแทรกแซงโปรเจกต์นี้ตั้งแต่แรก… เขาต้องการครอบครองเทคโนโลยีนี้ เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว” “คุณพ่อของหนู… และคุณพ่อของคุณ… คงจะพยายามต่อสู้กับเขาเต็มที่” วารีพึมพำ “ครับ… และดูเหมือนว่า… พวกเขาจะประสบความสำเร็จในการปกป้องผลงานวิจัยได้ในตอนแรก” นทีอ่านต่อ “แต่… มีบันทึกการประชุมครั้งหนึ่ง ที่พ่อผมเขียนถึงความกังวลอย่างมาก… เกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในห้องแล็บ” “อุบัติเหตุ… ที่ทำให้คุณพ่อของหนูเสียชีวิต… และคุณพ่อของคุณก็บาดเจ็บสาหัส” วารีพูดเสียงสั่น “ใช่ครับ… ในบันทึกระบุว่า… มีการสงสัยว่าอุบัติเหตุครั้งนั้น… อาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” นทีกล่าว “และ… ชื่อของอิทธิก็ถูกกล่าวถึงในฐานะผู้ต้องสงสัย” วารีรู้สึกเหมือนมีบางอย่างเย็นวาบไปทั่วร่างกาย “คุณพ่อของหนู… คุณพ่อของหนู… ท่านถูกฆาตกรรมงั้นเหรอคะ” น้ำตาเริ่มเอ่อคลอ “ยังไม่แน่ชัดครับวารี” นทีพยายามปลอบ “บันทึกนี้เป็นเพียงการตั้งข้อสงสัย… แต่… มันก็เป็นเบาะแสที่สำคัญมาก” “แล้ว… สารสกัดจากพืชทะเลนั้น… มันอยู่ที่ไหนคะ” วารีถาม “ในบันทึกระบุว่า… หลังจากเกิดอุบัติเหตุ… สมชายได้ทำการเก็บรักษาตัวอย่างสารสกัดไว้ในสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด… เพื่อป้องกันไม่ให้อิทธิเข้ามาครอบครองได้” นทีตอบ “แต่… ไม่ได้ระบุชัดเจนว่าที่ไหน” “คุณพ่อของหนู… ท่านต้องเตรียมการอะไรบางอย่างไว้แน่นอน” วารีพูด “ท่านคงจะรู้ว่าอิทธิเป็นคนอันตราย” “เราต้องหาให้เจอครับวารี” นทีพูดเสียงหนักแน่น “เราต้องหาตัวอย่างสารสกัดนั้นให้เจอ… และเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับอิทธิ” ขณะที่ทั้งสองกำลังค้นคว้าข้อมูลอย่างเข้มข้น โทรศัพท์ของวารีก็ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย “สวัสดีค่ะ” วารีรับสาย “คุณวารี… ผมมีข้อมูลบางอย่างที่คุณอาจจะสนใจ” เสียงทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นจากปลายสาย “เกี่ยวกับ ‘โปรเจกต์มายา’… และคนที่อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน” วารีใจเต้นแรง “คุณคือใครคะ” “ผมเป็นคนที่เคยทำงานให้กับอิทธิครับ… แต่ผมไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา” ชายคนนั้นกล่าว “ผมอยากจะช่วยคุณเปิดโปงความจริง… คุณนัดผมเจอได้ไหม… ที่ท่าเรือเก่า… คืนนี้… ห้าทุ่ม” วารีหันไปมองหน้านที “มีคนโทรมาค่ะ… เขาบอกว่าเขามีข้อมูลเกี่ยวกับโปรเจกต์มายา… และอุบัติเหตุในอดีต… เขาอยากจะเจอกับเรา” นทีมองเธอด้วยความกังวล “ที่ไหนครับ” “ท่าเรือเก่า… คืนนี้… ห้าทุ่มค่ะ” วารีตอบ “ผมว่า… เราควรจะไปครับ” นทีตัดสินใจ “แต่เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด” “หนู… หนูรู้สึกไม่ดีเลยค่ะนที” วารีพูด “ผมรู้ครับ… แต่เราต้องไป” นทีจับมือเธอ “เราต้องเผชิญหน้ากับความจริง… ไม่ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม” คืนนั้น ท่าเรือเก่าถูกปกคลุมไปด้วยความมืดและสายลมที่พัดแรง เสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นเสียงเดียวที่ดังลอดเข้ามา วารีและนทีมาถึงตามนัด พวกเขามองไปรอบๆ ด้วยความระแวดระวัง “ตรงนี้… มีคนอยู่” นทีชี้ไปที่เงาดำๆ ที่ยืนอยู่ใต้แสงไฟสลัวของเสาไฟ ชายคนนั้นเดินเข้ามาหาพวกเขา เขาเป็นชายวัยกลางคน ใบหน้ามีริ้วรอยแห่งความเหนื่อยล้า แต่แววตาฉายแววของความเด็ดเดี่ยว “คุณคือ… คุณ…?” วารีถาม “ผมชื่อ… ชาญ” ชายคนนั้นแนะนำตัว “ผมเคยเป็นลูกน้องคนสนิทของอิทธิ… ผมรู้ความจริงทุกอย่างเกี่ยวกับโปรเจกต์มายา… และอุบัติเหตุในวันนั้น” “คุณ… คุณพอจะเล่าให้เราฟังได้ไหมคะ” วารีขอร้อง ชาญถอนหายใจยาว “มันเริ่มต้นขึ้นเมื่อหลายปีก่อน… อิทธิรู้ว่าสมชายกับสุริยากำลังพัฒนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่… เขามองเห็นโอกาสในการทำเงินมหาศาล… แต่ทั้งสองคนไม่ยอมขายเทคโนโลยีให้เขา… อิทธิก็เลย… วางแผน” “วางแผน… อย่างไรคะ” นทีถาม “เขาจ้างคน… ให้ไปก่อกวนในห้องแล็บ… ทำให้เกิดอุบัติเหตุ… เพื่อหวังจะทำลายผลงานวิจัย… และกำจัดคู่แข่ง” ชาญเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ผม… ผมเป็นคนส่งข้อมูลให้พวกเขา… ผมเสียใจมากครับ” วารีและนทียืนนิ่ง อึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน น้ำตาของวารีไหลอาบแก้ม “แล้ว… สารสกัดนั้น… มันอยู่ที่ไหนคะ” นทีถาม “สมชาย… เขาฉลาดมาก” ชาญกล่าว “ก่อนเกิดอุบัติเหตุ… เขาส่งตัวอย่างสารสกัดสำคัญ… และข้อมูลทั้งหมด… ไปเก็บไว้ที่… คุณสมพงษ์ครับ… เขามอบหมายให้คุณสมพงษ์ดูแล… โดยไม่ให้อิทธิรู้” วารีและนทีหันมามองหน้ากันด้วยความหวัง “คุณสมพงษ์!” “ใช่ครับ” ชาญยืนยัน “คุณสมพงษ์คือคนที่สามารถช่วยคุณได้… ผมรู้ว่าอิทธิกำลังจะกลับมา… และเขาจะทำทุกอย่างเพื่อตามหาสิ่งนั้น… คุณต้องรีบไปหาคุณสมพงษ์… ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” ลมทะเลพัดแรงขึ้น ราวกับจะพัดพาเอาความลับในอดีตเข้ามาสู่ปัจจุบัน พร้อมกับความหวังใหม่ที่จะนำมาซึ่งความยุติธรรม

4,575 ตัวอักษร