"ฮัลโหลครับ" เสียงทุ้มของผู้ชายดังขึ้นจากปลายสาย เป็นน้ำเสียงที่หมอกไม่คุ้นเคย แต่แฝงไว้ด้วยความจริงจังที่ทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น "สวัสดีค่ะ" หมอกตอบรับอย่างระมัดระวัง "นี่ใครคะ" "ผมชื่อ ปกรณ์ ครับ เป็นเพื่อนเก่าของไอริน" เสียงจากปลายสายตอบกลับมาทันที "ผมโทรมาเพราะ… ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังมีปัญหากับเรื่องของไอริน" หมอกนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ปกรณ์? ชื่อนี้ไม่คุ้นหูเลยในความทรงจำของเธอ แต่การที่เขาอ้างว่าเป็นเพื่อนเก่าของไอริน และรู้เรื่องของเธอ แสดงว่าเขาต้องเป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องจริงๆ "คุณปกรณ์… รู้เรื่องของฉันได้อย่างไรคะ" หมอกถามกลับอย่างระแวง "ผมรู้จักน้ำหวานครับ เขาเป็นคนบอกผมว่าคุณกำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับไอริน" ปกรณ์อธิบาย "และผมก็เป็นห่วงความปลอดภัยของคุณครับ" "ความปลอดภัยของฉัน?" หมอกขมวดคิ้ว "เกิดอะไรขึ้นคะ" "ผมไม่สามารถอธิบายรายละเอียดทางโทรศัพท์ได้ครับ" ปกรณ์กล่าว "แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับไอรินนั้นซับซ้อนกว่าที่คุณคิด และมีคนบางกลุ่มที่ไม่ต้องการให้ความจริงเปิดเผยออกมา" หมอกนึกถึงคำพูดของน้ำหวาน เรื่องของการถูกใส่ร้าย เรื่องของคนที่พยายามทำร้ายไอริน คำพูดของปกรณ์เหมือนเป็นการตอกย้ำถึงอันตรายที่เธออาจจะกำลังเผชิญอยู่ "คุณอยากให้ฉันทำอะไรคะ" หมอกถาม "หรือคุณมีข้อมูลอะไรจะบอกฉัน" "ผมอยากให้คุณนัดเจอผมครับ" ปกรณ์เสนอ "ผมจะไปหาคุณที่รีสอร์ท วันพรุ่งนี้ช่วงบ่ายๆ พอจะสะดวกไหมครับ" หมอกลังเล เธอไม่เคยรู้จักปกรณ์มาก่อน การตัดสินใจนัดพบกับคนแปลกหน้าเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความรอบคอบ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกว่าปกรณ์อาจจะเป็นความหวังเดียวของเธอในการค้นหาความจริง "ฉัน… ขอเวลาคิดดูก่อนนะคะ" หมอกตอบอย่างอึ้งๆ "เข้าใจครับ" ปกรณ์รับฟัง "แต่ขอให้คุณระมัดระวังตัวไว้ด้วยนะครับ โดยเฉพาะในช่วงเวลานี้" ปลายสายตัดไป เหลือเพียงความเงียบที่เข้ามาแทนที่ หมอกวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ดวงตาของเธอเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง ภาพของป่าเขาที่ปกคลุมด้วยไอหมอกยามบ่ายดูเหมือนจะสะท้อนความรู้สึกสับสนในใจของเธอ หลังจากวางสายจากปกรณ์ หมอกก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบหมุนคว้างไปหมด เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อใจใครอีกต่อไป น้ำหวานเป็นคนบอกปกรณ์เรื่องของเธอ แล้วน้ำหวานมีเจตนาอย่างไรกันแน่ เธอถูกใส่ร้ายจริงๆ อย่างที่น้ำหวานบอก หรือมีเรื่องราวอื่นที่ซับซ้อนกว่านั้น เธอเดินไปหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดู เป็นรูปของเธอ ไอริน และน้ำหวาน ที่ถ่ายเมื่อครั้งที่ทุกคนยังมีความสุข ภาพรอยยิ้มของไอรินในวันนั้น ช่างแตกต่างจากภาพลักษณ์ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้มีอิทธิพลและเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงอย่างสิ้นเชิง "ไอริน… ถ้าเรื่องที่น้ำหวานบอกเป็นความจริงจริงๆ ฉันจะช่วยคุณเอง" หมอกพึมพำกับตัวเอง ดวงตาของเธอฉายแววแน่วแน่ เธอไม่ยอมให้เรื่องราวอันขมขื่นในอดีตมาทำลายความสัมพันธ์ที่กำลังจะก่อตัวขึ้น เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะนัดพบกับปกรณ์ เธอเชื่อว่าเขาอาจจะมีข้อมูลที่จะช่วยไขปริศนาทั้งหมดได้ แม้จะยังมีความกังวลอยู่บ้าง แต่ความปรารถนาที่จะรู้ความจริงนั้นมีมากกว่า วันรุ่งขึ้น หมอกใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเตรียมตัว เธอพยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคดีเก่าๆ ที่เกี่ยวข้องกับไอรินเท่าที่หาได้จากอินเทอร์เน็ต แม้ข้อมูลจะน้อยนิดและเป็นเพียงข่าวที่ถูกบิดเบือน แต่ก็พอให้เธอเห็นภาพรวมของสิ่งที่เกิดขึ้น เวลาบ่ายคล้อยมาถึง หมอกนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้ของรีสอร์ท หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นระคนกังวล เธอเหลือบมองนาฬิกาเป็นระยะๆ ในที่สุด รถยนต์สีดำคันหนึ่งก็ขับเข้ามาจอดที่หน้าอาคาร หมอกสังเกตเห็นชายคนหนึ่งลงมาจากรถ เขามีรูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดสุภาพเรียบร้อย ใบหน้าของเขาดูใจดีและจริงจัง หมอกลุกขึ้นยืน เมื่อชายคนนั้นเดินตรงเข้ามาหาเธอ "คุณหมอกใช่ไหมครับ" ชายคนนั้นเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม "ใช่ค่ะ" หมอกตอบรับ "คุณปกรณ์ใช่ไหมคะ" "ถูกต้องครับ" ปกรณ์ยื่นมือออกไป "ยินดีที่ได้รู้จักครับ" หมอกจับมือกับปกรณ์อย่างสุภาพ "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ เชิญนั่งก่อนนะคะ" ทั้งสองคนนั่งลงที่โซฟาตัวหนึ่งในล็อบบี้ บรรยากาศดูผ่อนคลายมากขึ้น "ขอบคุณที่ยอมมาพบผมนะครับ" ปกรณ์กล่าว "ผมเข้าใจดีว่าคุณคงกำลังสับสน" "ฉัน… ยังมีหลายอย่างที่ไม่เข้าใจค่ะ" หมอกสารภาพ "น้ำหวานบอกฉันว่าไอรินถูกใส่ร้าย แต่ข้อมูลที่ฉันหาได้มันขัดแย้งกันไปหมด" ปกรณ์พยักหน้าช้าๆ "เรื่องนี้มันซับซ้อนจริงๆ ครับ สมัยก่อนไอรินเคยมีปัญหากับครอบครัว เกี่ยวกับธุรกิจของพ่อเขา" "ธุรกิจของพ่อ?" หมอกทวนคำ "ใช่ครับ ธุรกิจของพ่อไอรินเคยถูกกล่าวหาว่าฉ้อโกง แต่ไอรินไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ เลย" ปกรณ์อธิบาย "แต่มีคนในครอบครัวของเขาเอง ที่พยายามจะโยนความผิดให้กับไอริน เพื่อที่จะได้ครอบครองธุรกิจทั้งหมด" หมอกเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คนในครอบครัว?" "ครับ เป็นญาติคนหนึ่งที่ใกล้ชิดกับพ่อของไอรินมาก" ปกรณ์เล่าต่อ "เขาเป็นคนวางแผนทั้งหมด และใส่ร้ายไอริน เพื่อให้เขากลายเป็นแพะรับบาป" "แล้วทำไม… ทำไมถึงไม่มีใครเชื่อไอรินเลยคะ" หมอกถามด้วยความสงสัย "เพราะคนที่วางแผนนั้นมีอำนาจและเส้นสายเยอะมากครับ" ปกรณ์ถอนหายใจ "เขาทำให้ทุกคนเชื่อว่าไอรินเป็นคนผิด และทำให้ไอรินต้องหนีไป" "แล้วคุณ… คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรคะ" หมอกถาม "ผมเคยเป็นเพื่อนสนิทของไอรินครับ เราเคยทำงานด้วยกัน" ปกรณ์กล่าว "ผมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และพยายามจะช่วยไอริน แต่ผมก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก" "แล้วคุณภพ… เขาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยไหมคะ" หมอกนึกถึงภพที่เคยมาเตือนเธอ ปกรณ์นิ่งไปเล็กน้อย "ภพ… เขาเคยเป็นคนใกล้ชิดของไอรินมาก่อนครับ แต่หลังจากเกิดเรื่องขึ้น เขาก็หายตัวไป ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาเป็นพวกเดียวกับใคร" "คุณหมายความว่า… ภพอาจจะเป็นคนทรยศไอริน?" หมอกถามเสียงสั่น "ผมไม่สามารถยืนยันได้ครับ" ปกรณ์ตอบ "แต่ผมเตือนคุณไว้ก่อนว่า ให้ระมัดระวังภพด้วย เขาอาจจะมีเจตนาแอบแฝง" คำพูดของปกรณ์ทำให้หมอกรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าภพที่ดูเหมือนจะเป็นห่วงไอรินมาตลอด จะอาจจะมีเบื้องหลังที่น่าสงสัย "แล้วตอนนี้… คนที่ใส่ร้ายไอริน ยังเป็นอันตรายอยู่ใช่ไหมคะ" หมอกถาม "ครับ" ปกรณ์ตอบเสียงหนักแน่น "เขายังคงมีอำนาจ และไม่ต้องการให้ความจริงเปิดเผยออกมา" "ฉันควรจะทำอย่างไรคะ" หมอกรู้สึกหมดหนทาง "ผมจะช่วยคุณครับ" ปกรณ์กล่าว "เราจะช่วยกันหาหลักฐาน เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของไอริน" หมอกมองหน้าปกรณ์ เธอรู้สึกถึงความจริงใจในแววตาของเขา แม้จะยังมีความหวังริบหรี่ แต่เธอก็รู้สึกว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพังอีกต่อไป "ขอบคุณค่ะ" หมอกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "เราต้องรีบทำนะครับ" ปกรณ์บอก "ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป"